|
امروز در بغداد، مردم علیه منافقین [=سازمان مجاهدین خلق] تظاهرات کردند. در پالایشگاه الدوره، انفجار عظیمی رخ داد. در فرودگاه جاکارتا، در یک فروشگاه آمریکایی هم انفجاری روی داد و جمعی را زخمی کرد. در موصل اعلان شد، یک گور دستهجمعی از اُسرای ایرانیکه به شهادت رسیدهاند، کشف شده و کمیته…
تیراندازی یک مهاجم مسلح به شاتگان در حاشیه ضیافت انجمن خبرنگاران کاخ سفید و نفوذ او به لایههای حفاظتی محل استقرار رئیسجمهور آمریکا، بحران بودجه در سرویس مخفی آمریکا را به یک هشدار ملی تبدیل کرد. این رویداد بیسابقه در حالی رخ داد که لجاجت دموکراتهای سنا برای مسدودسازی بودجه امنیت داخلی، جان…
تحرکات دیپلماتیک مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران در روزهای اخیر اگرچه از تداوم رویکرد تهران به حفظ گفتوگو و تعامل منطقهای حکایت دارد، اما نشانههای روشنی از بنبست در مذاکرات با آمریکا را نیز بازتاب میدهد.
ایران در مقطع کنونی در وضعیتی تعلیقی و بهشدت حساس قرار گرفته است؛ نقطهای میان دو سناریوی متضاد: بازگشت به چرخه تقابل و درگیری، یا حرکت به سمت احیای مسیر دیپلماسی و تثبیت یک آتشبس پایدار.
آنچه از ۹ اسفند در قالب حملات ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آغاز شد، صرفا یک درگیری نظامی معمول نیست، بلکه مصداقی روشن از تهاجمی نامشروع و خارج از چارچوبهای پذیرفتهشده بینالمللی است؛ تهاجمی که نه بر پایه دفاع، بلکه بر مبنای برتریطلبی و تحمیل اراده به کشورها شکل گرفت.
جوامعی که گرفتار حوادثی همچون زلزله، سیلهای گسترده، سونامیهای ویرانگر یا جنگهای خانمانسوز میشوند، در زمان ترمیم و ساخت مجدد فضاهای تخریبشده، معمولا با پرسشی تعیین کننده روبهرو میشوند: آیا باید آنچه را پیشتر وجود داشته است، بازسازی کرد یا از این فرصت برای نوسازی و بهبود ساختار پیشین استفاده کرد؟
