در عصر روشنگری خوشبینی زیادی نسبت به علم وجود داشت. روشنفکران این عصر تصور میکردند با پایانیافتن عصر سنت و متافیزیک، شاهد دورانی خواهیم بود که علم، پیشرفت و خوشبختی برای انسان به بار میآورد و شرارت را کاهش میدهد؛ چون شرارت ریشه در جهالت دارد و علم با روشنگری و از بین بردن جهالت، خوشبختی برای انسان ایجاد میکند.