سالمندی روی داربست

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

در بازه اول تیر تا ۹ آبان ۱۴۰۵، دست‌کم ۶۵ حادثه ساختمانی به جان‌باختن ۴۸ کارگر و مصدومیت ۵۱ نفر انجامید؛ در این میان، دست‌کم شش کارگر بالای ۵۵ سال حادثه دیدند که چهار نفر از آنها جان باختند؛ کارگرانی که در نبود پوشش بیمه‌ای و امنیت معیشتی، حتی در آستانه بازنشستگی نیز ناچار به کار در محیط‌های مرگبار ساختمانی هستند.

ایلنا گزارشی تهیه کرده درباره کارگرانی که هنگام کار دچار سانحه می‌شوند و نکته دردناک این قضیه سن است. چهار نفر از کارگرانی که در این مدت بر اثر سانحه کشته شدند بالای ۵۵ سال دارند. این در حالی است که سقوط از ارتفاع، ریزش آوار و برق‌گرفتگی همچنان از کارگاه‌های ساختمانی قربانی می‌گیرند؛ حوادثی که در بسیاری از موارد، پیش از آنکه به اتفاق یا تقدیر نسبت داده شوند، باید ریشه آنها را در فقدان تجهیزات ایمنی، ضعف نظارت و بی‌توجهی به امنیت جانی کارگران جست‌وجو کرد. در این میان، سن بالای شماری از قربانیان، پرسش دیگری را پیش می‌کشد: چرا کارگری که باید سال‌های پایانی عمر خود را در امنیت و با برخورداری از مستمری بگذراند، همچنان ناچار است برای تأمین معاش در ارتفاع، کنار گودبرداری‌ها و روی داربست یا میان سازه‌های ناایمن کار کند. این درحالی است که محدودیت آمار وجود دارد و اینها بر اثر اخباری است که به رسانه‌ها رسیده و هیچ نهادی به طور مستقل این آمار را منتشر و بررسی نکرده است. بررسی اخبار منتشرشده در ایلنا از اول تیر تا ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ (یک بازه‌ زمانی صدروزه) نشان می‌دهد که در این مدت، دست‌کم ۶۵ حادثه ساختمانی رسانه‌ای شده است؛ حوادثی که به جان‌باختن ۴۸ کارگر و مصدومیت ۵۱ نفر انجامیده‌اند. سقوط از ارتفاع، ریزش آوار و برق‌گرفتگی پرتکرارترین انواع این حوادث بوده‌اند. در گزارش‌های مربوط به این رویدادها، عواملی مانند رعایت‌نشدن الزامات ایمنی، فقدان تجهیزات حفاظت فردی، ایمن‌سازی‌نشدن محل گودبرداری و ضعف نظارت و بازرسی نیز مطرح شده‌اند.