اصغر فرهادی و علاقه به ساخت فیلم در ایران

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یکی از جملاتی که اصغر فرهادی در جشنواره کن امسال گفت، بسیار مورد توجه قرار گرفت. او تأکید کرد: «با هر دیدگاهی، کشتن و قتل انسان‌ها برای من قابل پذیرش نیست؛ چه در جنگ، چه در خیابان». او به بهترین شکل از مردم خود در یکی از مهم‌ترین جشنواره‌های جهان یاد کرد؛ همان‌طور که در آن روز تلخ که ترامپ تهدید کرده بود ایران را به عصر حجر بازمی‌گرداند، اصغر فرهادی جزء معدود هنرمندان ایرانی بود که به او اعتراض و از جامعه جهانی درخواست کرد جلوی این رفتار دیوانه‌وار گرفته شود. امسال اصغر فرهادی بعد از پنج سال به عنوان کارگردان به جشنواره کن بازگشته است و او چهار سال پیش به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران کن حضور داشت و زهرا امیر‌ابراهیمی، بازیگر ایرانی، توانست نخل طلای بازیگری را دریافت کند. هنوز جشنواره کن به پایان نرسیده اما فیلم او، «داستان‌های موازی»، نتوانسته منتقدان را جذب کند. تجربه نشان داده فرهادی هر بار به کن رفته، دست خالی برنگشته. پنج سال پیش، «قهرمان» جایزه بزرگ کن را دریافت کرد. «همه می‌دانند» فیلم افتتاحیه جشنواره کن ۲۰۱۸ بود. شهاب حسینی برای «فروشنده» نخل طلای بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و کوتیار در فیلم «گذشته» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره را گرفت. اما بی‌تردید شرایط امسال بسیار متفاوت‌تر است. ایران دوباره مورد حمله آمریکا و اسرائیل قرار گرفته و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هنوز در ذهن مردم جهان مورد توجه است. بنابراین هر سخن و عملکرد «اصغر فرهادی» از منظری متفاوت مورد توجه قرار می‌گیرد؛ با اینکه او این بار نماینده کشور دیگری است. ایرنا به مجموعه‌ای از سخنان او با رسانه‌های مختلف پرداخته است؛ سخنانی که وجه مشترک آنها وطن و علاقه به فیلم‌سازی در وطن است. فرهادی در گفت‌وگویی که با ایندی‌وایر داشته، در پاسخ به اینکه ساخت فیلم به زبان دیگر چه حسی برای شما داشته و آیا ترجیح نمی‌دهید به زبان خودتان فیلم بسازید، گفت: «البته‌ ترجیح می‌دهم در کشور خودم، به زبان خودم و در جامعه‌ای که با آن آشنا هستم فیلم بسازم، اما این به آن معنا نیست که کنجکاوی برای تجربه‌های جدید و چالش تلاش برای ساخت فیلم در بستری کمتر آشنا را دوست نداشته باشم. اما همان‌طور که قبلا هم گفتم، تا وقتی مجبور باشم برای کار در ایران مجوز بگیرم و نتوانم آزادانه کار کنم، دیگر در ایران فیلم نخواهم ساخت».

او درباره تولید فیلم خارج از ایران با بازیگران و عوامل ایرانی که در خارج از ایران زندگی می‌کنند نیز گفت: «اگر بخواهید مکان‌ها را در ترکیه یا گرجستان بازسازی کنید، هزینه آن بالا می‌رود. اما مشکلی ندارم حتی اگر بخواهم یک فیلم کاملا ایرانی، خارج از ایران بسازم».

او به خبرنگار فرانسوی در پاسخ به اینکه چگونه می‌توانید وقتی کشور مادری‌تان، ایران، درگیر جنگ است کار کنید و چطور می‌توانید آرامش لازم و کافی برای خلق‌کردن را پیدا کنید، گفت: «من برای کار به خارج می‌روم، اما به محض اینکه کارم تمام می‌شود، احساس می‌کنم‌ نیاز مبرمی به بازگشت به خانه و بودن با خانواده‌ام در  کشورم دارم‌».

فرهادی درباره ضرورت خلق از میان آشفتگی توضیح داد: «فکر نمی‌کنم آرامش پیش‌نیاز خلق‌کردن باشد. برعکس، احساس می‌کنم خلاقیت از یک حالت آشفتگی، یک حالت اضطراب سرچشمه می‌گیرد. این لزوما چیز خوبی نیست، من از آن خوشحال نیستم، اما این احساس نیاز به نوشتن در مورد تمام آشفتگی‌هایی است که شما را احاطه کرده است، تمام رنج‌هایی که شما را به سمت خلق‌کردن، تلاش برای مشارکت در تلاش برای بهبود جهان سوق می‌دهد». او در گفت‌وگو با رادیو بین‌المللی فرانسه گفت: «قرار نبود این تعداد چهره شناخته‌شده در فیلم باشند؛ این یک هدف یا برنامه‌ریزی قبلی نبود و به‌مرور در پروسه کستینگ (انتخاب بازیگر)‌ اتفاق افتاد. آن چیزی که همیشه برایم در انتخاب بازیگر، چه در ایران و چه بیرون از ایران مهم است، این است که تماشاگر در سریع‌ترین زمان ممکن بتواند احساس آشنایی با بازیگر پیدا کند‌».