حملونقل رایگان؛ تصمیمی پرهزینه
بحث رایگانشدن حملونقل عمومی در تهران، هرچند در نگاه نخست تصمیمی حمایتی و اجتماعی به نظر میرسد، اما در عمل با واقعیتهای اقتصادی مدیریت شهری فاصله زیادی دارد. تجربه سالهای گذشته هم نشان داده هر زمان این موضوع در شورا مطرح شده، در نهایت به دلیل ملاحظات کارشناسی، از دستور خارج شده است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
حسین نوروزی: بحث رایگانشدن حملونقل عمومی در تهران، هرچند در نگاه نخست تصمیمی حمایتی و اجتماعی به نظر میرسد، اما در عمل با واقعیتهای اقتصادی مدیریت شهری فاصله زیادی دارد. تجربه سالهای گذشته هم نشان داده هر زمان این موضوع در شورا مطرح شده، در نهایت به دلیل ملاحظات کارشناسی، از دستور خارج شده است.
واقعیت این است که امروز فاصله میان نرخ واقعی بهای سفر و رقمی که شهروندان پرداخت میکنند، بسیار زیاد است. درحالحاضر حدود ۸۶ درصد هزینه حملونقل عمومی از سوی مدیریت شهری یارانه داده میشود. این در حالی است که مطابق قانون، سهم یارانه باید
۶۷ درصد باشد و نیمی از آن را نیز دولت تقبل کند. اما اکنون عملا تمام این بار بر دوش شهرداری تهران قرار گرفته است.
از سوی دیگر، شهرداری در شرایطی قرار دارد که همزمان با احتمال کاهش درآمدهای شهری، مسئولیتهای تازهای نیز به آن تحمیل شده است؛ ازجمله بازسازی ساختمانهای آسیبدیده از جنگ و هزینههای مرتبط با آن. در چنین وضعیتی حذف همین درآمد محدود (حدود چهار همت) حاصل از کرایهها میتواند فعالیت روزمره شرکت واحد و مترو را با اختلال روبهرو کند و کیفیت فعلی خدمات را نیز کاهش دهد.
حملونقل عمومی بدونتردید نیازمند حمایت بیشتر است، اما تصمیمگیری درباره آن باید مبتنی بر واقعیتهای اقتصادی، منابع پایدار و امکان تداوم خدمات باشد؛ نه صرفا نگاههای احساسی و مقطعی.
*دبیر کمیسیون عمران و حملونقل شورای شهر تهران
