ضرورت وحدت حقیقی ملی، امروز است
هرگونه مدافعه از میهن وجوب عینی برای هر ایرانی است. تخطی از این معنا به هیچ دلیلی موجه و پذیرفته نیست. ازاینرو لازم است ایرانیان با وجود تنوعات و واگراییهای فکری و مذهبی و رویکردی و سیاسی از موضع مطلقا و بیتردید مشترک خود یعنی دفاع از کیان وطن که در هر حال در هر جنگی در معرض تهدید بیگانه قرار میگیرد چه رسد به جنگ فعلی که نیات شوم مهاجمان در ضربهرسانیدن به وحدت سرزمینی کشور آشکار شده است، دفاع قاطعانه و جانانه کنند.
محمدرضا جلالی . روانشناس و پژوهشگر رفتارشناسی سیاسی
هرگونه مدافعه از میهن وجوب عینی برای هر ایرانی است. تخطی از این معنا به هیچ دلیلی موجه و پذیرفته نیست. ازاینرو لازم است ایرانیان با وجود تنوعات و واگراییهای فکری و مذهبی و رویکردی و سیاسی از موضع مطلقا و بیتردید مشترک خود یعنی دفاع از کیان وطن که در هر حال در هر جنگی در معرض تهدید بیگانه قرار میگیرد چه رسد به جنگ فعلی که نیات شوم مهاجمان در ضربهرسانیدن به وحدت سرزمینی کشور آشکار شده است، دفاع قاطعانه و جانانه کنند. ایرانیان وطنپرست اگر شاکی و معترض هستند که مواضع ملی و مستقل آنها در دفاع از وطن و مقابله با متجاوزان خارجی و وابستگان خائن متکی به خارجی، در رسانه رسمی انعکاسی نمییابد و معالاسف و با وجود اینهمه مصائب هشدارگر و تهدیدگر میهن و ملت، مهاری محسوس در بازداری خودیگرایی ندارند یا نشان نمیدهند، میتوانند این مواضع ملی اما افتراقی از هر نوع را به انحای مختلف و از جمله در روزنامهها و بازتابگرهای دیگر بازتاب دهند. این ابرازگرایی آزادیخواهانه مؤلفه محوری هر ایرانی عاشق این آب و خاک در هر حوزه سیاسی، دانشگاهی، روشنفکری، هنری، ورزشی و مطبوعاتی است. این شیوه عمل علاوه بر بالابردن همگرایی و همبستگی ملی و انسجام درون ملتی برای مواجهه یکپارچه با متجاوز خارجی به سرزمین نیاکانی، پایهای است که کنشگری سیاسی اصلاحی بعدی در کشور را از ناحیه ایرانیان وطنپرست که دلسوزان و مشفقان جدی و حقیقی مُلک و ملت هستند زمینهسازی میکند و راه را بر مستمسکجویان منفیباف مخالفتگرا و انحصارخواه در ایجاد و توسعه اختلاف و سودگیری از اختلاف سد کرده و برمیبندد. حضور مصمم در دفاع ملی در هر شرایط پسینی قابل دفاع است و اجتناب از آن و تداوم همچنان سکوت در برابر تجاوز نیتگرایانه خارجی و عاملیت خائنانه خودفروختگان داخلی و عملا بیگانهخواه بیوطنشده و متوهم به تمامکنندگی خارجی، در هر شرایط پسینی توأم با شرمگینی خواهد بود. اکنون شرایط قبل و بعد جنگی نیست، شرایط جنگی است. باید که در موضع خود مشترک و مقدس وطنی، همه خودهای فردی و گروهی دیگر را تحت شعاع میهن قرار داده و تضعیف کنیم. حداکثریکردن مخالفان و حداقلیدیدن موافقان و از نظر انداختن خاکستریگزیدگان؛ تشدید و تقویت بغض سیاسی و آشتیناپذیرانه جلوهدادن اختلافهای درونی و نادیدهانگاری دستهای شوم خارجی در رویدادهای شوم اواخر دیماه و زمینهسازی و تمهید انشقاق داخلی، ریختن آب به آسیاب دشمنان خارجی که تاریخ وجودی ایران را در معرض هجمه قرار دادهاند و خامان بیتاریخ داخلی است که مرگ هموطنان و تخریب وطن را سهل و آسان گرفتهاند. چرا برخی اندیشناکان صادق، از موضع ملی در جریانهای جاری و جنگی کشور وارد میشوند و با موضعی غیرملی خارج میشوند!؟
