کد 324؛ کدی برای نجات زندگی
شرق: با توجه به تعداد مرگ مغزی در کشور باید سالانه بین دوهزارو 500 تا چهار هزار نفر اهدای عضو داشته باشیم؛ اما با همه تلاشی که در راستای فرهنگسازی در زمینه اهدای عضو انجام شده است، در سال 96 و 97 که بهترین سالها در حوزه اهدای عضو بوده، حدود 900 اهدای عضو داشتهایم. دلیل این کاهش آماری خیلی ساده است؛ نبود سیستمی مناسب برای شناسایی بیمارانی که دچار مرگ مغزی شدهاند و در جریان قرارگرفتن واحدهای فراهمآوری اعضای پیوندی. بااینحال، مدتی است که کد 324 از راه رسیده و با آن، حلقه مفقوده سیستم شناسایی بیماران مرگ مغزی پیدا شده است. این کد در سراسر کشور در همه بیمارستانهای دولتی و غیردولتی فعال شده است و از این پس شناسایی افراد مرگ مغزی به سهولت انجام میشود.مرگ مغزی بیمار از سوی پزشک اعلام میشود، تیم رضایتگیری واحد فراهمآوری اعضای پیوندی بیمارستان دست به کار میشوند تا رضایت اولیای دم را بگیرند؛ پس از برگزاری چندین جلسه با خانواده بیمار مرگ مغزی که این جلسات کار سخت و پرفرازونشیبی است، رضایت گرفته میشود. بهاینترتیب بیمار مرگ مغزی به اتاق عمل منتقل شده و پزشکان اعضای بدن او را به چند بیمار نیازمند اهدا
میکنند. این نگاهی کوتاه و گذار به روند اهدای عضو در کشور است.بیمارستان سینا، مسیح دانشوری، امام خمینی(ره)، شریعتی و حضرت رسول(ص) بیمارستانهایی هستند که در تهران واحد فراهمآوری اعضای پیوندی دارند و هر سال تلاش میکنند آمار اهدای اعضا در کشور را بالاتر ببرند تا با این کار، چند بیمار که زندگی آنها به یک مو بند است، دوباره فرصتی برای ادامهدادن زندگی در کنار خانوادههایشان پیدا کنند. در سال 1398 فقط در بیمارستان سینا حدود 70 اهدای عضو انجام شد و این اتفاق رخ نمیداد مگر با تلاش و جدیت تیمهای رضایتگیری و واحد فراهمآوری اعضای پیوندی. همین تلاش و پشتکار را در بیمارستانهای دیگر هم شاهد هستیم؛ اما متأسفانه با این همه تلاش و زحمت، هنوز به آماری که در بالا به آن اشاره کردیم، یعنی اینکه سالانه باید دوهزارو 500 تا چهار هزار اهدای عضو داشته باشیم، چیزی حدود هزار اهدای عضو در سال عقبتر هستیم.اعلام اینکه یک بیمار دچار مرگ مغزی شده و ضریب هوشیاریاش روی عدد سه است، اولین گام از ماجرای اهدای عضو است؛ اما جای خالی یک سیستم یکپارچه در این میان بهخوبی احساس میشود؛ سیستمی که بیمارستانهای دارای واحد فراهمآوری اعضای
پیوندی، مرگ مغزی بیمار را اعلام میکنند. همین موضوع به ظاهر ساده در سالهای گذشته باعث شد بیش از هزار اهدای عضو کمتر داشته باشیم و خیلی از بیماران نیازمند به دلیل نبودن عضو پیوندی، مرگ را در آغوش بگیرند.
کد نجاتبخش 324
اهدای عضو کودک خردسالی که لاستیک تراکتور روی سرش افتاد و باعث شد دچار مرگ مغزی شود، اهدای عضو جوان معلول کرجی به دلیل بیماری و اهدای عضو زن ایرانی که پس از تحمل یک زندگی سخت در افغانستان وقتی برای درمان به ایران بازگشت دچار مرگ مغزی شد، تنها چند مورد اهدای عضو در شش ماه گذشته بود که با همت واحد فراهمآوری اعضای پیوندی بیمارستان سینا انجام شد و با یک حساب سرانگشتی جان بیش از 10 بیمار نیازمند که مدتها روی تخت بیمارستان به امید دریافت عضو پیوندی روز را شب میکردند نجات داد. بااینحال بیمارانی هم بودند که پس از مرگ مغزی با اینکه خانوادههای آنها رضایت داشتند تا اعضای بدن عزیزشان اهدا شود، به دلیل نبود سیستم اطلاعرسانی دقیق و بهروز، در زیر خروارها خاک دفن شدند و بیماران نیازمندی هم بودند که امیدشان ناامید شد و به دلیل عدم عمل پیوند عضو با زندگی خداحافظی کردند؛ اما حالا کد 324 از راه رسیده است؛ کدی که قرار است نجاتبخش جان بیماران نیازمند باشد.دکتر ساناز دهقانی، رئیس اداره پیوند و فراهمآوری اعضای پیوندی وزارت بهداشت، در پاسخ به «شرق» میگوید: شناسایی و معرفی بیماران مرگ مغزی یکی از اولویتها و دغدغههای
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور بود. به همین دلیل از ابتدای شهریور سال جاری با اختصاص کد 324 دستورالعملی مبنی بر شناسایی و معرفی بیماران مرگ مغزی و انجام مراقبتها و اقدامات لازم در جهت تقویت سیستم شناسایی افراد مرگ مغزی ابلاغ شد. طبق این دستورالعمل، بیمارانی که ضریب هوشیاری آنها سه است، بدون تنفس هستند و در بخشهای مختلف مانند اورژانس و بستریهای بیمارستانها حضور دارند، به مسئول شیفت واحد فراهمآوری اعضای پیوندی و نسوج بیمارستانها اطلاع داده میشود. 324 یعنی سطح هوشیاری سه در 24 ساعت. با این کد دیگر نگران نخواهیم بود که وقتی یک بیمار دچار مرگ مغزی میشود، واحدهای فراهمآوری اعضای پیوندی در جریان قرار نخواهند گرفت و بیماری که اعضای بدن او میتواند به چند نفر دیگر جان دوباره ببخشد، دفن شود.
شرق: با توجه به تعداد مرگ مغزی در کشور باید سالانه بین دوهزارو 500 تا چهار هزار نفر اهدای عضو داشته باشیم؛ اما با همه تلاشی که در راستای فرهنگسازی در زمینه اهدای عضو انجام شده است، در سال 96 و 97 که بهترین سالها در حوزه اهدای عضو بوده، حدود 900 اهدای عضو داشتهایم. دلیل این کاهش آماری خیلی ساده است؛ نبود سیستمی مناسب برای شناسایی بیمارانی که دچار مرگ مغزی شدهاند و در جریان قرارگرفتن واحدهای فراهمآوری اعضای پیوندی. بااینحال، مدتی است که کد 324 از راه رسیده و با آن، حلقه مفقوده سیستم شناسایی بیماران مرگ مغزی پیدا شده است. این کد در سراسر کشور در همه بیمارستانهای دولتی و غیردولتی فعال شده است و از این پس شناسایی افراد مرگ مغزی به سهولت انجام میشود.مرگ مغزی بیمار از سوی پزشک اعلام میشود، تیم رضایتگیری واحد فراهمآوری اعضای پیوندی بیمارستان دست به کار میشوند تا رضایت اولیای دم را بگیرند؛ پس از برگزاری چندین جلسه با خانواده بیمار مرگ مغزی که این جلسات کار سخت و پرفرازونشیبی است، رضایت گرفته میشود. بهاینترتیب بیمار مرگ مغزی به اتاق عمل منتقل شده و پزشکان اعضای بدن او را به چند بیمار نیازمند اهدا
میکنند. این نگاهی کوتاه و گذار به روند اهدای عضو در کشور است.بیمارستان سینا، مسیح دانشوری، امام خمینی(ره)، شریعتی و حضرت رسول(ص) بیمارستانهایی هستند که در تهران واحد فراهمآوری اعضای پیوندی دارند و هر سال تلاش میکنند آمار اهدای اعضا در کشور را بالاتر ببرند تا با این کار، چند بیمار که زندگی آنها به یک مو بند است، دوباره فرصتی برای ادامهدادن زندگی در کنار خانوادههایشان پیدا کنند. در سال 1398 فقط در بیمارستان سینا حدود 70 اهدای عضو انجام شد و این اتفاق رخ نمیداد مگر با تلاش و جدیت تیمهای رضایتگیری و واحد فراهمآوری اعضای پیوندی. همین تلاش و پشتکار را در بیمارستانهای دیگر هم شاهد هستیم؛ اما متأسفانه با این همه تلاش و زحمت، هنوز به آماری که در بالا به آن اشاره کردیم، یعنی اینکه سالانه باید دوهزارو 500 تا چهار هزار اهدای عضو داشته باشیم، چیزی حدود هزار اهدای عضو در سال عقبتر هستیم.اعلام اینکه یک بیمار دچار مرگ مغزی شده و ضریب هوشیاریاش روی عدد سه است، اولین گام از ماجرای اهدای عضو است؛ اما جای خالی یک سیستم یکپارچه در این میان بهخوبی احساس میشود؛ سیستمی که بیمارستانهای دارای واحد فراهمآوری اعضای
پیوندی، مرگ مغزی بیمار را اعلام میکنند. همین موضوع به ظاهر ساده در سالهای گذشته باعث شد بیش از هزار اهدای عضو کمتر داشته باشیم و خیلی از بیماران نیازمند به دلیل نبودن عضو پیوندی، مرگ را در آغوش بگیرند.
کد نجاتبخش 324
اهدای عضو کودک خردسالی که لاستیک تراکتور روی سرش افتاد و باعث شد دچار مرگ مغزی شود، اهدای عضو جوان معلول کرجی به دلیل بیماری و اهدای عضو زن ایرانی که پس از تحمل یک زندگی سخت در افغانستان وقتی برای درمان به ایران بازگشت دچار مرگ مغزی شد، تنها چند مورد اهدای عضو در شش ماه گذشته بود که با همت واحد فراهمآوری اعضای پیوندی بیمارستان سینا انجام شد و با یک حساب سرانگشتی جان بیش از 10 بیمار نیازمند که مدتها روی تخت بیمارستان به امید دریافت عضو پیوندی روز را شب میکردند نجات داد. بااینحال بیمارانی هم بودند که پس از مرگ مغزی با اینکه خانوادههای آنها رضایت داشتند تا اعضای بدن عزیزشان اهدا شود، به دلیل نبود سیستم اطلاعرسانی دقیق و بهروز، در زیر خروارها خاک دفن شدند و بیماران نیازمندی هم بودند که امیدشان ناامید شد و به دلیل عدم عمل پیوند عضو با زندگی خداحافظی کردند؛ اما حالا کد 324 از راه رسیده است؛ کدی که قرار است نجاتبخش جان بیماران نیازمند باشد.دکتر ساناز دهقانی، رئیس اداره پیوند و فراهمآوری اعضای پیوندی وزارت بهداشت، در پاسخ به «شرق» میگوید: شناسایی و معرفی بیماران مرگ مغزی یکی از اولویتها و دغدغههای
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور بود. به همین دلیل از ابتدای شهریور سال جاری با اختصاص کد 324 دستورالعملی مبنی بر شناسایی و معرفی بیماران مرگ مغزی و انجام مراقبتها و اقدامات لازم در جهت تقویت سیستم شناسایی افراد مرگ مغزی ابلاغ شد. طبق این دستورالعمل، بیمارانی که ضریب هوشیاری آنها سه است، بدون تنفس هستند و در بخشهای مختلف مانند اورژانس و بستریهای بیمارستانها حضور دارند، به مسئول شیفت واحد فراهمآوری اعضای پیوندی و نسوج بیمارستانها اطلاع داده میشود. 324 یعنی سطح هوشیاری سه در 24 ساعت. با این کد دیگر نگران نخواهیم بود که وقتی یک بیمار دچار مرگ مغزی میشود، واحدهای فراهمآوری اعضای پیوندی در جریان قرار نخواهند گرفت و بیماری که اعضای بدن او میتواند به چند نفر دیگر جان دوباره ببخشد، دفن شود.
