معرفی کسبوکارهای نوپای ایرانی
کشمون استارتاپ کشاورزها
رضا جمیلی
وقتی در ابتدای دهه 90 موج استارتاپی ایران سرعت گرفت و بعدها در اوسط این دهه به اوج خود رسید، تب داغی فراگیر شد که در نتیجه آن هر دانشجویی که از یکی از رشتههای فنی فارغالتحصیل میشد اولین انتخاب زندگیاش داشتن استارتاپی از آن خود بود.
اما در آن روزها کمتر کسی بود که به حوزههایی غیر از خردهفروشی، حملونقل یا آموزش فکر کند. در واقع استارتاپیهای ایران در پنج، شش سال اول شکلگیری اکوسیستم این حوزه، همه فکر و ذکرشان این بود که در بازارهای خاصی که مردم توجه بیشتری به آنها داشتند کسبوکار خود را راه بیندازند. حوزههایی که روی کاغذ اندازه بازار بزرگتری داشتند، سرمایهگذارهای خطرپذیر آنها را بیشتر میپسندیدند و مهمتر از همه اینکه نیاز روزانه مردم به کالاها یا خدمات آنها زیاد بود و مشتری دست به نقد داشتند.
اما یکی از اولین کسبوکارهای اینترنتی که مسیری خلاف این جریان را انتخاب كرد و بعدها موفقیت نسبیاش الگوی بسیاری دیگر شد، استارتاپ «کشمون» بود. کشمون یک کسبوکار نوپا در حوزه کشاورزی بود که از خراسان جنوبی و شهر قائنات شروع کرد و بنیانگذارانش کشاورززاده بودند و وقتی راه افتاد، تنها روی یک محصول تمرکز کرده بود: زعفران.
کشمون و بنیانگذارانش یک حرف ساده داشتند: زعفران برخلاف ارزش مادی و معنوی آن برای کشاورزان، درست به دست مصرفکننده نمیرسد و اگر قرار است این چالش حل شود، باید از زیرساختهای آنلاین کمک گرفت. کشمون روی نیازها و گرفتاریهای زعفرانکارها از یکسو، و انتظارات و نیازهای مشتری از سوی دیگر تمرکز کرده بود و خیلی زود، هم بین سرمایهگذارهای استارتاپی چهره شد و هم بین مصرفکنندگان.
کشمون حالا از زعفران گرفته تا خرما و عسل، بسیاری از محصولات کشاورزی را در بستر آنلاین و با محتوا و بستهبندی تازه به دست کاربران خود میرساند. اما بیشتر از کالاها و شیوه فروش، راهی که کشمون در صنعت و بازار کشاورزی باز کرد، بهعنوان موفقیت بزرگ این تیم زبانزد شد. این روزها چند صد استارتاپ و کسبوکار نوآور دیگر در حوزه کشاورزی در حال فعالیت هستند، اما هیچکدام فراموش نخواهند کرد که در میانه دهه نود یک تیم بیادعای خراسانی، جاده صافکن ورود نوآوری به صنعت کشاورزی شد.
وقتی در ابتدای دهه 90 موج استارتاپی ایران سرعت گرفت و بعدها در اوسط این دهه به اوج خود رسید، تب داغی فراگیر شد که در نتیجه آن هر دانشجویی که از یکی از رشتههای فنی فارغالتحصیل میشد اولین انتخاب زندگیاش داشتن استارتاپی از آن خود بود.
اما در آن روزها کمتر کسی بود که به حوزههایی غیر از خردهفروشی، حملونقل یا آموزش فکر کند. در واقع استارتاپیهای ایران در پنج، شش سال اول شکلگیری اکوسیستم این حوزه، همه فکر و ذکرشان این بود که در بازارهای خاصی که مردم توجه بیشتری به آنها داشتند کسبوکار خود را راه بیندازند. حوزههایی که روی کاغذ اندازه بازار بزرگتری داشتند، سرمایهگذارهای خطرپذیر آنها را بیشتر میپسندیدند و مهمتر از همه اینکه نیاز روزانه مردم به کالاها یا خدمات آنها زیاد بود و مشتری دست به نقد داشتند.
اما یکی از اولین کسبوکارهای اینترنتی که مسیری خلاف این جریان را انتخاب كرد و بعدها موفقیت نسبیاش الگوی بسیاری دیگر شد، استارتاپ «کشمون» بود. کشمون یک کسبوکار نوپا در حوزه کشاورزی بود که از خراسان جنوبی و شهر قائنات شروع کرد و بنیانگذارانش کشاورززاده بودند و وقتی راه افتاد، تنها روی یک محصول تمرکز کرده بود: زعفران.
کشمون و بنیانگذارانش یک حرف ساده داشتند: زعفران برخلاف ارزش مادی و معنوی آن برای کشاورزان، درست به دست مصرفکننده نمیرسد و اگر قرار است این چالش حل شود، باید از زیرساختهای آنلاین کمک گرفت. کشمون روی نیازها و گرفتاریهای زعفرانکارها از یکسو، و انتظارات و نیازهای مشتری از سوی دیگر تمرکز کرده بود و خیلی زود، هم بین سرمایهگذارهای استارتاپی چهره شد و هم بین مصرفکنندگان.
کشمون حالا از زعفران گرفته تا خرما و عسل، بسیاری از محصولات کشاورزی را در بستر آنلاین و با محتوا و بستهبندی تازه به دست کاربران خود میرساند. اما بیشتر از کالاها و شیوه فروش، راهی که کشمون در صنعت و بازار کشاورزی باز کرد، بهعنوان موفقیت بزرگ این تیم زبانزد شد. این روزها چند صد استارتاپ و کسبوکار نوآور دیگر در حوزه کشاورزی در حال فعالیت هستند، اما هیچکدام فراموش نخواهند کرد که در میانه دهه نود یک تیم بیادعای خراسانی، جاده صافکن ورود نوآوری به صنعت کشاورزی شد.
