صداقت و صراحت در موسیقی

من از عاشقان صدای «امین‌الله رشیدی» هستم و از کودکی با صدای او مأنوس بودم و آثارش را دنبال می‌کردم و از همه مهم‌تر شیوه و سبک آواز خواندنش را بسیار دوست داشتم و بسیار به دلم می‌نشست.

در کار استاد رشیدی خاصه در آوازهایش همیشه صداقت و سادگی موج می‌زند که در ذاتِ شخصیتِ او هم هست. اگرچه او را تنها یک‌بار، چندسال پیش، در نمایشگاه کتاب تهران از نزدیک دیدم و بنده‌نوازی هم کردند، اما همان‌جا فهمیدم او چه درون پاک و زلالی دارد و همان زلالی در موسیقی‌اش نیز بروز و ظهور یافته است.
رشیدی بی‌تکلف و بدون هر آرایشی آهنگ می‌سازد و اثر موسیقایی‌اش را اجرا می‌کند. چنین خصیصه‌ای در موسیقی‌دانانِ نسل‌های پیش به چشم می‌خورد درنتیجه همواره کارهایشان ساده و روان بود و بر جان می‌نشست. چه، همه این ملودی‌ها را به دل می‌سپردند و از بَر بودند.
گاهی با شخصی مواجه می‌شوید که ادبی صحبت نکرده و به محض ادبی صحبت‌کردن، جمله‌بندی‌هایش به هم می‌ریزد زیرا دیگر سادگیِ ذاتی را ندارد. در موسیقی هم، همین‌گونه است. وقتی خودت باشی، آنچه از درون القا کنی به دل می‌نشیند زیرا «هر سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند». ساخته‌های رشیدی هم این سادگی و روانی را دارد. او هرآنچه از دل می‌آید را به یک اثر تبدیل می‌کند و به‌دنبال پیچیدگی چه در نغمات و چه در آوازهایش نیست. همین ویژگی هم یک هنرمند را شاخص می‌کند و حرفش همه‌فهم و مؤثر می‌شود و بر دل مردم می‌نشیند.
هر هنرمندی در هر عصری که زندگی می‌کند، ریشه‌هایی در گذشته دارد اما به زمان حال هم که در آن زیست می‌کند پیوند می‌خورد و کسی موفق است که میان سنت‌ و مدرنیته پیوند بزند. رشیدی درست در چنین جایی ایستاده است. او باهوش و زیرک است و کارهایی که می‌کند با وجود آن‌که عمیق و ریشه‌دار است، ملودی‌های امروزی هم دارد و حرف روز را می‌زند.
او نگاهی امروزی دارد و در پی نو شدن است و این در سازبندی، چیدمان ملودی، نحوه خوانش و حتی انتخاب اشعار تأثیرگذار است. ملودی‌هایش مختص خودِ اوست و همان‌طور که دوست دارد موسیقی و ترانه اصالت داشته باشد، تازه و رو به جلو هم هست و معیار زمان حاضر را پیش چشم دارد چون جز این نمی‌توان حرف نو زد. فراموش نکنید مردم سادگی و روانی را همیشه و همه‌جا می‌پسندند و رشیدی درست چنین خصوصیاتی دارد.
او از نسلِ نخست هنرمندانِ موسیقیِ رادیو است. این نسل پایگاه و جایگاهی دارد که قابل احترام است. ارجمندی و ارزش‌مندی‌شان بر ما پوشیده نیست و آنان را به‌سبب خاطراتی که برای‌مان ساختند و در ذهن و ضمیر‌مان ماندگار شدند، ارج می‌نهیم. در آثار همه آنان، ازجمله امین‌الله رشیدی، همین صداقت است که ذکر آن رفت. از رفتگان، جاودان‌یاد غلامحسین‌خان بنان هم، چنین بود و از دلایلی که محبوب همه سلایق موسیقایی مانده است، صداقت و صراحتی است که در زبان و آواز و موسیقی‌اش تبلور یافته است و به طریق اولی در آثار رشیدی هم می‌توان رصد کرد. رمز موفقیت این نسل همین بود که می‌دانست پیچش کلمات و ملودی‌ها چندان مورد اقبال قرار نمی‌گیرد و خیلی زود از اذهان‎ پاک خواهد شد. امین‌الله رشیدی این مهم را می‌دانست - و می‌داند - و همین هم هست که در 96 سالگی همچنان می‌سازد و می‌خواند و نشاط موسیقایی‌اش را حفظ کرده است. عمرش به صحت و سلامت دراز باد.

من از عاشقان صدای «امین‌الله رشیدی» هستم و از کودکی با صدای او مأنوس بودم و آثارش را دنبال می‌کردم و از همه مهم‌تر شیوه و سبک آواز خواندنش را بسیار دوست داشتم و بسیار به دلم می‌نشست.

در کار استاد رشیدی خاصه در آوازهایش همیشه صداقت و سادگی موج می‌زند که در ذاتِ شخصیتِ او هم هست. اگرچه او را تنها یک‌بار، چندسال پیش، در نمایشگاه کتاب تهران از نزدیک دیدم و بنده‌نوازی هم کردند، اما همان‌جا فهمیدم او چه درون پاک و زلالی دارد و همان زلالی در موسیقی‌اش نیز بروز و ظهور یافته است.
رشیدی بی‌تکلف و بدون هر آرایشی آهنگ می‌سازد و اثر موسیقایی‌اش را اجرا می‌کند. چنین خصیصه‌ای در موسیقی‌دانانِ نسل‌های پیش به چشم می‌خورد درنتیجه همواره کارهایشان ساده و روان بود و بر جان می‌نشست. چه، همه این ملودی‌ها را به دل می‌سپردند و از بَر بودند.
گاهی با شخصی مواجه می‌شوید که ادبی صحبت نکرده و به محض ادبی صحبت‌کردن، جمله‌بندی‌هایش به هم می‌ریزد زیرا دیگر سادگیِ ذاتی را ندارد. در موسیقی هم، همین‌گونه است. وقتی خودت باشی، آنچه از درون القا کنی به دل می‌نشیند زیرا «هر سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند». ساخته‌های رشیدی هم این سادگی و روانی را دارد. او هرآنچه از دل می‌آید را به یک اثر تبدیل می‌کند و به‌دنبال پیچیدگی چه در نغمات و چه در آوازهایش نیست. همین ویژگی هم یک هنرمند را شاخص می‌کند و حرفش همه‌فهم و مؤثر می‌شود و بر دل مردم می‌نشیند.
هر هنرمندی در هر عصری که زندگی می‌کند، ریشه‌هایی در گذشته دارد اما به زمان حال هم که در آن زیست می‌کند پیوند می‌خورد و کسی موفق است که میان سنت‌ و مدرنیته پیوند بزند. رشیدی درست در چنین جایی ایستاده است. او باهوش و زیرک است و کارهایی که می‌کند با وجود آن‌که عمیق و ریشه‌دار است، ملودی‌های امروزی هم دارد و حرف روز را می‌زند.
او نگاهی امروزی دارد و در پی نو شدن است و این در سازبندی، چیدمان ملودی، نحوه خوانش و حتی انتخاب اشعار تأثیرگذار است. ملودی‌هایش مختص خودِ اوست و همان‌طور که دوست دارد موسیقی و ترانه اصالت داشته باشد، تازه و رو به جلو هم هست و معیار زمان حاضر را پیش چشم دارد چون جز این نمی‌توان حرف نو زد. فراموش نکنید مردم سادگی و روانی را همیشه و همه‌جا می‌پسندند و رشیدی درست چنین خصوصیاتی دارد.
او از نسلِ نخست هنرمندانِ موسیقیِ رادیو است. این نسل پایگاه و جایگاهی دارد که قابل احترام است. ارجمندی و ارزش‌مندی‌شان بر ما پوشیده نیست و آنان را به‌سبب خاطراتی که برای‌مان ساختند و در ذهن و ضمیر‌مان ماندگار شدند، ارج می‌نهیم. در آثار همه آنان، ازجمله امین‌الله رشیدی، همین صداقت است که ذکر آن رفت. از رفتگان، جاودان‌یاد غلامحسین‌خان بنان هم، چنین بود و از دلایلی که محبوب همه سلایق موسیقایی مانده است، صداقت و صراحتی است که در زبان و آواز و موسیقی‌اش تبلور یافته است و به طریق اولی در آثار رشیدی هم می‌توان رصد کرد. رمز موفقیت این نسل همین بود که می‌دانست پیچش کلمات و ملودی‌ها چندان مورد اقبال قرار نمی‌گیرد و خیلی زود از اذهان‎ پاک خواهد شد. امین‌الله رشیدی این مهم را می‌دانست - و می‌داند - و همین هم هست که در 96 سالگی همچنان می‌سازد و می‌خواند و نشاط موسیقایی‌اش را حفظ کرده است. عمرش به صحت و سلامت دراز باد.