سخن نغز
چرا برنامههای تدوینشده در ایران به جایی نمیرسد و یا با انحراف بالایی اجرائی میشود؟ سوالی که امروزه ذهن بسیاری از مدیران و سیاستگذاران را به خود معطوف کرده است. شهرداری تهران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و با وجود تدوین دو برنامه ناموفق، اقدام به تهیه برنامه سوم کرده است. با پیشفرضی که در سوال فوق مطرح شد، میتوان یکی از اصلیترین مشکلات را مدلهای برنامهریزی استراتژیک دانست که از قضا در شهرداری تهران رایج و معمول است. کارشناسان بر این باورند که مدل برنامهریزی استراتژیک به لحاظ اجتماعی و جامعهشناسی به سه دلیل عمده در ایران راه افتاده است؛ ایدئولوژیزدگی و کلیگویی، ذهن شاعرمسلکی و ابهام در گفتار، زبان و ذهن و سوم اینکه اسباب دکانمان با عدهای است، هم مدیران و هم دانشگاهیان. این سه دلیل باعث شد که برنامهریزی استراتژیک رواج پیدا کند. بنابراین میتوان تصور کرد که روشهای برنامهریزیِ خرد که سخن سیاستگذاری عمومی است، در جامعه فعلی ایران میتواند راهگشا باشد.
چرا برنامههای تدوینشده در ایران به جایی نمیرسد و یا با انحراف بالایی اجرائی میشود؟ سوالی که امروزه ذهن بسیاری از مدیران و سیاستگذاران را به خود معطوف کرده است. شهرداری تهران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و با وجود تدوین دو برنامه ناموفق، اقدام به تهیه برنامه سوم کرده است. با پیشفرضی که در سوال فوق مطرح شد، میتوان یکی از اصلیترین مشکلات را مدلهای برنامهریزی استراتژیک دانست که از قضا در شهرداری تهران رایج و معمول است. کارشناسان بر این باورند که مدل برنامهریزی استراتژیک به لحاظ اجتماعی و جامعهشناسی به سه دلیل عمده در ایران راه افتاده است؛ ایدئولوژیزدگی و کلیگویی، ذهن شاعرمسلکی و ابهام در گفتار، زبان و ذهن و سوم اینکه اسباب دکانمان با عدهای است، هم مدیران و هم دانشگاهیان. این سه دلیل باعث شد که برنامهریزی استراتژیک رواج پیدا کند. بنابراین میتوان تصور کرد که روشهای برنامهریزیِ خرد که سخن سیاستگذاری عمومی است، در جامعه فعلی ایران میتواند راهگشا باشد.