مردان به تحصیل بی‌اعتنا می‌شوند؟

بی‌تردید نمی‌توان افزایش حضور زنان در دانشگاه‌ها و برخی محیط‌های کاری را نادیده‌ گرفت. در این میان طبق یکی از آخرین نظرسنجی‌ها در آمریکا زنان طی پنج، شش سال آینده بیش از مردان از کالج‌ها و دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل خواهند شد. طبق تحقیق ریوز که بلومبرگ آن را منتشر کرده است، از سال 1970 تعداد دانشجویانی که در کالج‌ها و دانشگاه‌های آمریکا ثبت‌نام کرده‌اند بیش از دو برابر شده است. در این مدت نسبت مرد به زن 26 درصد تغییر کرده است. در سال 1972، قوانین فدرال (قانون نهم) برای افزایش برابری جنسیتی اجرائی شد. در آن زمان در دانشگاه‌ها حضور مردان 12 درصد بیشتر از زنان بود. در 10 سال بعد این شکاف از بین رفت. تا اینکه در سال 2019، 14 درصد اختلاف فاصله ایجاد شد؛ این بار تعداد زنان بیشتر از مردان بود.
این تغییر تقریبا در هر بخش و دانشکده‌ای آشکار است. طبق گزارش مرکز ملی آمار آموزش و پرورش، برای مثال، زنان در روان‌شناسی بیش از سه‌ونیم برابر مردان مدرک به دست آورده‌اند. در همان سال، 32 هزار مرد دیپلم ارتباطات را دریافت کردند در حالی که تقریبا 60 هزار زن موفق به دریافت دیپلم شدند.
قبل از تصویب این قانون تنها 11 درصد از دانشجویان دامپزشکی زن بودند اما سال 2007، میزان حضور زنان به 75 درصد رسیده بود.
بر اساس گزارش مرکز تحقیقات پیو در بهار، در STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات)، زنان توانستند 35 درصد از فارغ‌التحصیلان مقاطع کارشناسی ارشد ریاضی، 37 درصد از علوم فیزیکی، 27 درصد از مهندسی و تنها 19 درصد از درجه‌های کامپیوتر را کسب ‌کنند. با این حال، زنان 58 درصد از علوم زیست‌شناسی (کشاورزی، علوم محیط زیست و زیست‌شناسی) و 83 درصد از مدارک در زمینه‌های مرتبط با سلامت را کسب کردند. در سال 2019، انجمن کالج‌های پزشکی آمریکا گزارش داد که زنان 52.4 درصد از دانش‌آموختگان را تشکیل می‌دهند.
ریوز که این نظرسنجی زیر نظر آنها انجام شده، گزارش داده است: «ما می‌دانیم که آموزش برای اقتصاد و جامعه مفید است. افراد تحصیل‌کرده‌تر سالم‌ترند و بین تحصیلات و رشد اقتصادی ارتباط تثبیت‌شده‌ای وجود دارد. این یکی از دلایلی است که حتی امروز، ما برای حضور بیشتر زنان برای تحصیل تلاش می‌کنیم. البته دلیل تحصیل زنان همواره برابری جنسیتی بوده است، اما توسعه اقتصادی نیز وجود داشته و این شرایط به همان اندازه در مورد مردان صادق است». در این میان نمی‌توان تأثیر همه‌گیری را فراموش نکرد. 603 هزار نفر کمتر از آغاز همه‌گیری در دانشگاه‌ها ثبت‌نام کرده‌اند و در این میان مردان هفت‌برابر بیشتر از زنان از ثبت‌نام خودداری کرده‌اند یعنی مردان 5.1 درصد از تحصیل انصراف داده‌اند و زنان 0.7 درصد. بر اساس گزارش ملی دانشجویی آمریکا، طی پنج سال گذشته در سراسر کشور ثبت‌نام دانشگاه 1.5 میلیون نفر کاهش یافته است و 1.1 میلیون یا 71 درصد از این صندلی‌های خالی پیش‌تر توسط مردان پر می‌شد. ریوز و امبر اسمیت گزارشی با عنوان «بحران حضور مردان در دانشگاه فقط در هنگام ثبت‌نام نیست، بلکه در هنگام تکمیل نیز هست»، تهیه کرده‌اند که توسط مؤسسه بروکینگز در اوایل ماه اکتبر منتشر شده است. در این گزارش در مورد زمان لازم برای دریافت مدرک دوساله (کالج) یا چهارساله (دانشگاه) برای مردان در مقایسه با همسالان زن خود زنگ خطر را زده‌اند. در واقع کالج‌های دوساله هم آموزش فنی و هم دوره‌های هم‌سطح دانشگاه را ارائه می‌دهند که فرصتی مناسب است برای دانشجویان ضعیف از نظر تحصیلی و همچنین برای دانشجویان محروم که درصد زیادی از آنها سیاه‌پوست یا لاتین هستند. به گزارش ریوز و اسمیت، تنها 40 درصد مردان در چهار سال از کالج یا دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند در حالی که 50 درصد از زنان در این مدت به مدرک خود می‌رسند. این نظرسنجی پیش‌بینی کرده است در پنج سال آینده، در مجموع 55 درصد مردان فارغ‌التحصیل می‌شوند در حالی که این رقم برای زنان نزدیک به 65 درصد است. پس از شش سال در مجموع 60 درصد مردان و 67 درصد زنان مدرک خواهند داشت. مشکل این نیست که فارغ‌التحصیلی مردان بیشتر طول می‌کشد و در بسیاری از موارد، هزینه بیشتری برای مدرک تحصیلی خود پرداخت می‌کنند. بلکه طبق تحقیق موردنظر این کندی عواقبی دارد و بدین معناست که «مردها راحت‌تر از خط خارج می‌شوند».

بی‌تردید نمی‌توان افزایش حضور زنان در دانشگاه‌ها و برخی محیط‌های کاری را نادیده‌ گرفت. در این میان طبق یکی از آخرین نظرسنجی‌ها در آمریکا زنان طی پنج، شش سال آینده بیش از مردان از کالج‌ها و دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل خواهند شد. طبق تحقیق ریوز که بلومبرگ آن را منتشر کرده است، از سال 1970 تعداد دانشجویانی که در کالج‌ها و دانشگاه‌های آمریکا ثبت‌نام کرده‌اند بیش از دو برابر شده است. در این مدت نسبت مرد به زن 26 درصد تغییر کرده است. در سال 1972، قوانین فدرال (قانون نهم) برای افزایش برابری جنسیتی اجرائی شد. در آن زمان در دانشگاه‌ها حضور مردان 12 درصد بیشتر از زنان بود. در 10 سال بعد این شکاف از بین رفت. تا اینکه در سال 2019، 14 درصد اختلاف فاصله ایجاد شد؛ این بار تعداد زنان بیشتر از مردان بود.
این تغییر تقریبا در هر بخش و دانشکده‌ای آشکار است. طبق گزارش مرکز ملی آمار آموزش و پرورش، برای مثال، زنان در روان‌شناسی بیش از سه‌ونیم برابر مردان مدرک به دست آورده‌اند. در همان سال، 32 هزار مرد دیپلم ارتباطات را دریافت کردند در حالی که تقریبا 60 هزار زن موفق به دریافت دیپلم شدند.
قبل از تصویب این قانون تنها 11 درصد از دانشجویان دامپزشکی زن بودند اما سال 2007، میزان حضور زنان به 75 درصد رسیده بود.
بر اساس گزارش مرکز تحقیقات پیو در بهار، در STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات)، زنان توانستند 35 درصد از فارغ‌التحصیلان مقاطع کارشناسی ارشد ریاضی، 37 درصد از علوم فیزیکی، 27 درصد از مهندسی و تنها 19 درصد از درجه‌های کامپیوتر را کسب ‌کنند. با این حال، زنان 58 درصد از علوم زیست‌شناسی (کشاورزی، علوم محیط زیست و زیست‌شناسی) و 83 درصد از مدارک در زمینه‌های مرتبط با سلامت را کسب کردند. در سال 2019، انجمن کالج‌های پزشکی آمریکا گزارش داد که زنان 52.4 درصد از دانش‌آموختگان را تشکیل می‌دهند.
ریوز که این نظرسنجی زیر نظر آنها انجام شده، گزارش داده است: «ما می‌دانیم که آموزش برای اقتصاد و جامعه مفید است. افراد تحصیل‌کرده‌تر سالم‌ترند و بین تحصیلات و رشد اقتصادی ارتباط تثبیت‌شده‌ای وجود دارد. این یکی از دلایلی است که حتی امروز، ما برای حضور بیشتر زنان برای تحصیل تلاش می‌کنیم. البته دلیل تحصیل زنان همواره برابری جنسیتی بوده است، اما توسعه اقتصادی نیز وجود داشته و این شرایط به همان اندازه در مورد مردان صادق است». در این میان نمی‌توان تأثیر همه‌گیری را فراموش نکرد. 603 هزار نفر کمتر از آغاز همه‌گیری در دانشگاه‌ها ثبت‌نام کرده‌اند و در این میان مردان هفت‌برابر بیشتر از زنان از ثبت‌نام خودداری کرده‌اند یعنی مردان 5.1 درصد از تحصیل انصراف داده‌اند و زنان 0.7 درصد. بر اساس گزارش ملی دانشجویی آمریکا، طی پنج سال گذشته در سراسر کشور ثبت‌نام دانشگاه 1.5 میلیون نفر کاهش یافته است و 1.1 میلیون یا 71 درصد از این صندلی‌های خالی پیش‌تر توسط مردان پر می‌شد. ریوز و امبر اسمیت گزارشی با عنوان «بحران حضور مردان در دانشگاه فقط در هنگام ثبت‌نام نیست، بلکه در هنگام تکمیل نیز هست»، تهیه کرده‌اند که توسط مؤسسه بروکینگز در اوایل ماه اکتبر منتشر شده است. در این گزارش در مورد زمان لازم برای دریافت مدرک دوساله (کالج) یا چهارساله (دانشگاه) برای مردان در مقایسه با همسالان زن خود زنگ خطر را زده‌اند. در واقع کالج‌های دوساله هم آموزش فنی و هم دوره‌های هم‌سطح دانشگاه را ارائه می‌دهند که فرصتی مناسب است برای دانشجویان ضعیف از نظر تحصیلی و همچنین برای دانشجویان محروم که درصد زیادی از آنها سیاه‌پوست یا لاتین هستند. به گزارش ریوز و اسمیت، تنها 40 درصد مردان در چهار سال از کالج یا دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند در حالی که 50 درصد از زنان در این مدت به مدرک خود می‌رسند. این نظرسنجی پیش‌بینی کرده است در پنج سال آینده، در مجموع 55 درصد مردان فارغ‌التحصیل می‌شوند در حالی که این رقم برای زنان نزدیک به 65 درصد است. پس از شش سال در مجموع 60 درصد مردان و 67 درصد زنان مدرک خواهند داشت. مشکل این نیست که فارغ‌التحصیلی مردان بیشتر طول می‌کشد و در بسیاری از موارد، هزینه بیشتری برای مدرک تحصیلی خود پرداخت می‌کنند. بلکه طبق تحقیق موردنظر این کندی عواقبی دارد و بدین معناست که «مردها راحت‌تر از خط خارج می‌شوند».