موفقیت در انتخابات یا باتلاق بزرگ
نرسیده به انتخابات شورای شهر و با به تعویق افتادن این انتخابات، مدیریت حاکم فعلی شهری در شهرداری و شورا، فرصت را مغتنم دانسته و رایگانسازی بلیت مترو را در برنامه دارد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
مصطفی بروجردی-کارشناس مدیریت شهری، حملونقل و مدیریت ارزش: نرسیده به انتخابات شورای شهر و با به تعویق افتادن این انتخابات، مدیریت حاکم فعلی شهری در شهرداری و شورا، فرصت را مغتنم دانسته و رایگانسازی بلیت مترو را در برنامه دارد.
صحبت از کاهش مصرف سوخت در دوره رایگانبودن بلیت مترو در دوره جنگ است: بالغ بر سه میلیون لیتر براساس گفته یکی از اعضای شورای شهر تهران. اگر این عدد روزانه گفته شده باشد، بالغ بر 10 تا 13 درصد مصرف روزانه بنزین تهران است. با توجه به خروج مقطعی مردم از شهر، تعطیلیها و تعطیلی مدارس، شاهد کاهش حملونقل و حملونقل عمومی در شهر بودیم و مرتبطدانستن این کاهش به رایگانشدن بلیت مترو و نتیجهگرفتن استقبال بیشتر مردم از مترو، تحلیلی کارشناسی نیست.
اساسا قیمت بلیت مترو از دورههای گذشته با شیب تورم بالا نرفته است. فاصله هزینه تمامشده سفر در مترو (بدون در نظر گرفتن هزینه ساخت) بسیار زیاد شده است. این ناشی از آن بوده است که هر دوره شورای شهر، به دنبال ایجاد نوعی رضایتمندی کاذب در میان مردم بوده است. معنی و مفهوم آن نیز آن بوده است که شهر و سهم شما از شهر را میفروشیم (تراکمفروشی) و خرج جاری مترو میکنیم.
بسیاری از کارشناسان، ناترازی فعلی در انرژی را ناشی از تصمیمات پوپولیستی میدانند که در دهه 80 درباره محدودکردن رشد قیمتهای حاملهای انرژی گرفته شد. همین روال درباره بلیت مترو نیز در دهه 90 ایجاد شد و اکنون به جایی رسیده است که دیگر عنوان میشود اگر رایگان کنیم، دیگر چیزی و منابعی را از دست نمیدهیم. اما آنچه از دست رفته است، بهرهبرداری مناسب از مترو، تعمیرات مناسب و مداوم قطارها، نگهداری مناسب ایستگاهها و جلوگیری از فرسودگی آنها و از همه مهمتر، اقبال و جذب سرمایهگذاران به بهرهبرداری
خطوط بوده و هست.
دیری نخواهد پایید که همان بلایی که اکنون به دلیل سیاستهای دهه 80 بر سر صنعت انرژی کشور آمده است، بر سر صنعت حملونقل ریلی درونشهری کشور بیاید؛ اتفاقی که در پشت پردههای مترو، افتاده است و ما نمیبینیم.
اکنون در آستانه افتتاح آخرین ایستگاه در خطوط هفتگانه مترو هستیم و همین سیاستها موجب شده است سالها باید منتظر افتتاح ایستگاههای دیگر بمانیم. این در حالی است که تا قبل از این دوره مدیریت شهری و حتی در سالهای اول این دوره، شاهد افتتاح میانگین 10 ایستگاه در سال بودیم.
رویکردی که در ابتدای این دوره معتقد بود در پایان این دوره، یعنی همین اکنون، چهار خط جدید 8 تا 11 متروی تهران را به اتمام خواهد رساند، اکنون اعلام میکند از این خطوط با بیش از 150 کیلومتر تونل و 130 ایستگاه جدید، فقط کمتر از چهار تا پنج کیلومتر تونل ساخته است و این یعنی هیچ.
مدیریت مؤثر و مناسب شهر، نیازمند درآمدهای پایدار، اعم از منابع حاصل از سرمایهگذاریهاست که بلیت مترو یکی از مصداقهای آن است. در مقابل تمرکز بر فروش داراییها و از همه نامناسبتر، فروش داراییهای مردم که در شهرفروشی مصداق مییابد، بدترین و مخربترین شیوه مدیریت و تأمین منابع شهر است. منابع بلیت مترو، هرچند اندک، خون تازه و مداومی به رگهای شهر است.
یکی از مهمترین رویکردها در مدیریت حملونقل درحالحاضر در دنیا، مدیریت تقاضای سفر است. این رویکرد به دنبال آن است که مقدار و طول سفر را کمتر کند و موجب بهینهشدن سامانه حملونقل و هزینههای آن شود. یکی از رویکردهای مهم در این امر، توزیع مشاغل و کسبوکارها در شهر است. اکنون چنان هزینه سفر مترو کم شده و در سبد هزینه خانوار دیده نمیشود که عملا به لحاظ هزینهای، فرقی نمیکند که یک نفر از کرج به تجریش یا بالعکس برای کار یا مقاصد دیگر برود یا در نزدیکی محل زندگی خود کار یا نیاز خود را برطرف کند. عملا سرمایهگذاریهای صاحبان کار و مشاغل نیز از همین رویکرد تبعیت کرده و متمرکز بر نقاط گران شهر و منطقه خواهد شد تا در نقاط تمرکز، سکونت و موجب رشد نامتوازن شهر و منطقه میشود و شده است.
در نهایت آنکه رایگانکردن مترو ممکن است در ظاهر منافعی مانند موفقیت در انتخابات را رقم بزند، اما باتلاقی بزرگ در شهر ایجاد میکند که متروی خوب ما را به مترویی فرسوده تبدیل خواهد کرد.
از مردم، مدیران و اعضای شورای شهر میخواهم به این تصمیم تن ندهند.
