برای «رسانه آزاد»

مرجعیت رسانه‌ای یکی از مباحث امروز حوزه عمومی در ایران است. به میزانی که رسانه‌های داخلی بتوانند در جذب مخاطب ایرانی و فراتر از آن موفق شوند و اعتماد بیشتری به رسانه داخلی ایجاد شود، می‌توان به کارکردهای مثبت رسانه‌های داخلی امیدوارتر بود. به یاری فناوری‌های امروزی و شبکه‌های اجتماعی ظرفیت‌های خارق‌العاده‌ای هم ایجاد شده تا مطابق با سلیقه‌ها و خواسته‌ها و انتظارات اقشار مختلف بتوان به تولید و انتشار محتواهای  درخور پرداخت. 

این ظرفیت می‌تواند در راستای تعمیق ارزش‌های ملی و نیز انسجام ملی اثربخش باشد و البته به رشد و ارتقای آگاهی عمومی یاری رساند. در همین زمینه در سال‌های گذشته شماری از رسانه‌های شنیداری و دیداری با ابتکار بخشی از جامعه رسانه‌ای کشور و دیگر علاقه‌مندان در داخل کشور تأسیس شده و به‌ تدریج موفق به جذب مخاطبان بی‌شماری شده‌اند. از میان این شبکه‌های رسانه‌ای مجازی، رسانه‌ای به نام رسانه فرهنگ گفت‌وگو و آزادی اندیشه با مدیریت جوانی فارغ‌التحصیل دانشگاه شریف فعالیت خود را در دو سال گذشته آغاز کرد. این رسانه که به نام رسانه آزاد مشهور شد، در ابتدا در قالب دانشجویی فعالیت می‌کرد و سپس با کسب مجوزهای لازم از وزارت ارشاد در حوزه عمومی به فعالیت پرداخت و به‌سرعت توانست با برگزاری جلسات مناظره به شیوه‌ای حرفه‌ای و نیز گفت‌وگوهای صریح تصویری، نه‌تنها اعتبار قابل ملاحظه‌ای کسب کند، بلکه به یکی از مهم‌ترین رسانه‌های فعال در برگزاری مناظره‌های پرمخاطب در کشور بدل شود و فضای خلاقانه‌ای برای گفت‌وگوهای جدلی فراهم کند. در دو سال فعالیت این رسانه موضوعات حساس و مورد توجه افکار عمومی و نیز مباحث تخصصی زیادی به موضوع مناظره و گفت‌وگو بدل شد. مباحث اقتصادی، مناسبات ایران و آمریکا، مباحث هویتی، جنگ، تفاهم‌نامه، پرونده هسته‌ای، مباحث اندیشه‌ای و دینی، خشونت علیه زنان، یارانه، فلسطین، کشاورزی، سیاست خارجی و منطقه‌ای، مباحث تاریخی، استارتاپ‌ها، مهاجران افغانستانی، تمدن ایرانی، درگیری‌های مسلحانه پس از انقلاب، تجدد در ایران، عدالت اجتماعی، ملی‌شدن صنعت نفت، مهاجرت، بحران انرژی، قیمت ارز، موسیقی، واردات خودرو، فیلترینگ، انقلاب یا اصلاح، خویشاوندسالاری، انتخابات و قانون‌گرایی و... برگزار شد. هر یک از این برنامه‌ها به‌طور میانگین 40 دقیقه بازدید داشتند و بیش از 300 نفر از کارشناسان و متخصصان ایرانی و به‌ندرت خارجی در این برنامه‌ها شرکت داشتند و هر ماه بیش از دو میلیون نفر بازدیدکننده داشت. در هفته‌های گذشته متأسفانه فعالیت این رسانه‌ پرمخاطب و شاخص به دستور مقامات قضائی متوقف شد. این در حالی است که فعالیت این‌دست‌ رسانه‌های پرمخاطب می‌توانست در انسجام داخلی و مرجعیت رسانه‌ای داخلی و حتی امنیت ملی بسیار اثرگذار باشد. به نظر می‌رسد بحث مجوز این رسانه مسئله‌ای نیست که نتوان به‌راحتی آن را حل کرد. این رسانه پیش از این با توصیه مقام قضائی مجوز لازم در حوزه رسانه‌های دیجیتال را کسب کرده و ادامه فعالیت آن می‌تواند فرصتی برای تقویت اعتماد به رسانه‌های داخلی باشد. تعدادی محدود از جوانان علاقه‌مند و خلاق با طراحی فضای گفت‌وگو به تعمیق ارزش‌های فرهنگی و گفت‌وگویی در کشور یاری رسانده‌اند. ممکن است گاه اشتباهی هم روی داده باشد، اما نباید این نوع بدیهیات کار رسانه‌ای موجب توقف فعالیت رسانه‌هایی شود که در درون کشور امیدآفرینی را در پیش گرفته‌اند. رسانه آزاد بیش از هر چیزی در امیدآفرینی به رسانه‌های داخلی و مرجعیت رسانه‌ای در داخل موفق بوده و توانسته در شرایطی که رسانه‌های زیادی در خارج از کشور فعالیت می‌کنند، در رقابت با آنان به جذب مخاطبان بسیاری دست یازد. از این نظر، رسانه آزاد کارنامه درخشان و موفقی دارد. راقم این سطور تنها در یکی از برنامه‌های این شبکه رسانه‌ای حضور داشته‌ام، اما در همان جلسه از مهارت و دلسوزی و وطن‌دوستی و عشق عمیق گردانندگان رسانه به منافع ملی و ایران عزیزمان به چنین جوانانی بالیدم. امید است مسئولان امر با ملاحظه تمام جوانب با رسانه‌های آزاد با عقلانیت و تدبیر و خردمندی برخورد کنند و به راه این رسانه‌های پرمخاطب به فضای رسانه‌ای کشور، آن‌هم در فضای ملتهب کنونی‌، یاری رسانند. رسانه آزاد صدای متخصصان، اندیشمندان و کارشناسان درون کشور و ایران‌دوستی است که می‌تواند به اعتلای فرهنگ ملی بیش از پیش یاری رساند.