وحدت ملی؛ سرمایهای که معادلات را دگرگون کرد
ملت بزرگ ایران بار دیگر در آزمونی دشوار، تصویری ماندگار از همبستگی، نجابت و مسئولیتپذیری را به نمایش گذاشت. روزهایی که برخی گمان میکردند میتوان با فشار، تهدید و محاسبات شتابزده، اراده ایرانیان را در مدت کوتاهی در هم شکست، به فرصتی برای آشکارشدن بزرگترین سرمایه این سرزمین تبدیل شد؛ سرمایهای به نام «وحدت ملی».
محمد بهرامی سیفآباد - نماینده مجلس، عضو کمیسیون انرژی مجلس
ملت بزرگ ایران بار دیگر در آزمونی دشوار، تصویری ماندگار از همبستگی، نجابت و مسئولیتپذیری را به نمایش گذاشت. روزهایی که برخی گمان میکردند میتوان با فشار، تهدید و محاسبات شتابزده، اراده ایرانیان را در مدت کوتاهی در هم شکست، به فرصتی برای آشکارشدن بزرگترین سرمایه این سرزمین تبدیل شد؛ سرمایهای به نام «وحدت ملی».
اینجانب، ضمن ادای احترام به همه مردم شریف ایران که با صبوری، متانت و احساس مسئولیت از کشور خود حمایت کردند، از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران نیز که با اقتدار، آمادگی و فداکاری از امنیت و تمامیت ارضی میهن دفاع کردند، صمیمانه قدردانی میکنم. امنیت، پیشنیاز توسعه و آرامش هر جامعه است و پاسداشت تلاش همه کسانی که در این مسیر ایستادگی کردهاند، وظیفهای ملی است.
اما آنچه بیش از هر چیز شایسته تأمل است، رفتار ملت ایران بود؛ جامعهای که نشان داد در لحظات سرنوشتساز، اختلاف سلیقههای سیاسی و فکری را کنار میگذارد و حول محور ایران، عزت ملی و منافع مشترک گرد هم میآید. این همان جوهره ایرانی است که در طول تاریخ، کشور را از گردنههای دشوار عبور داده است.
تحولات اخیر واقعیتی دیگر را نیز آشکار کرد؛ اینکه ایران را نمیتوان از معادلات منطقهای حذف یا نادیده گرفت. هیچ نظم پایداری در منطقه، بدون در نظر گرفتن جایگاه ایران و کشورهای همسایه شکل نخواهد گرفت. این جایگاه نه محصول شعار، بلکه حاصل تاریخ، ظرفیتهای ملی و ایستادگی مردم است.
در چنین شرایطی، آنچه باید چراغ راه تصمیمگیری باشد، فقط و فقط «مصالح ملت ایران» است. در نظام جمهوری اسلامی، تصمیمات راهبردی کشور در چارچوب قانون و با هدایتهای مقام معظم رهبری اتخاذ میشود. اعتماد به این سازوکار، بخشی از عقلانیت سیاسی و سرمایه اجتماعی کشور است.
در کنار اقتدار دفاعی، نباید از نقش خردورزی، تدبیر و بهرهگیری از همه ظرفیتهای سیاسی و دیپلماتیک نیز غافل شد. تاریخ نشان داده است ملتهای مقتدر از موضع عزت و اعتمادبهنفس، هم از توان دفاعی خود صیانت میکنند و هم هرگاه تأمینکننده منافع ملی باشد، از ابزار گفتوگو، تعامل و دیپلماسی هوشمندانه بهره میگیرند. اقتدار و دیپلماسی دو مسیر متعارض نیستند، بلکه دو بازوی مکمل برای پاسداری از منافع یک ملتاند.
از همین رو، امروز بیش از هر زمان دیگری باید مراقب بود هیاهوی سیاسی، جایگزین گفتوگوی مسئولانه نشود. طبیعی است که در هر جامعهای دیدگاههای متفاوتی وجود داشته باشد، اما هیچ جریان، رسانه یا صدایی نباید خود را نماینده انحصاری ملت بداند. تکثر آرا زمانی ارزشمند است که به انسجام ملی آسیب نزند و سرمایه بیبدیل اعتماد عمومی را خدشهدار نکند.
امروز بیش از هر زمان دیگر، ایران به همدلی نیاز دارد. آنچه دشمن را در دستیابی به اهدافش ناکام گذاشت فقط توان نظامی نبود، بلکه وحدت مردم، اعتماد عمومی و باور مشترک به حفظ ایران بود. پاسداشت این سرمایه، رسالتی است که بر دوش همه ما قرار دارد؛ از مسئولان و نخبگان گرفته تا رسانهها و فعالان سیاسی. آینده ایران، در گرو حفظ همین وحدت و ترجیح منافع ملی بر هر مصلحت زودگذر سیاسی است.