|

آينه

كيهان
از صد روز تا هزاروصد روز!

حسین شمسیان: بدون هیچ مجامله‌ای و فارغ از هر نگاه سیاسی، تا اینجای کار،‌ دولت یازدهم، دولتی بدون کارنامه است که صدای حامیان و مدافعان خودش را هم درآورده است. سرمایه‌گذاری نافرجام و بیهوده برای مذاکراتی که از ابتدا هم پایان آن معلوم بود، پشت‌کردن به توان و امکانات داخلی. دل‌خوش‌کردن به سرمایه‌گذاری غربی‌ها در کشور، نادیده‌گرفتن استعداد میلیون‌ها جوان مستعد و هوشمند در رشته‌‌های مختلف حتی استعداد جوانان هم‌سو با دولت یازدهم تعطیلی ده‌ها و صدها پروژه و طرح ملی - همچون مسکن مهر- که می‌توانست در ایجاد اشتغال و چرخیدن طرح صنایع بسیار مؤثر و راه‌گشا باشد و ده‌ها و صدها کوتاهی و نارسایی دیگر کار را به آنجا رساند که بخش اعظم کشور در تعطیلی و رکود فرو رود و هزاروصد روز از عمر دولت بدون کارنامه‌ای روشن هدر شود! اکنون و با این پیشینه و سابقه، رئیس کل بانک مرکزی- که رسما دستاورد برجام را تقریبا هیچ دانسته بود- سخن تازه‌ای به‌زبان آورده که با عرض شرمندگی، ‌باید گفت خالی از محتواست و یادآور وعده‌های پیشین دولتمردان است! سیف وعده داده تا «پایان سال 95، به رشد اقتصادی پنج‌درصدی خواهیم رسید»! وضع کنونی اقتصاد روشن است. بورس به عنوان دماسنج اقتصاد روزهای بدی را پشت سر می‌گذارد، هیچ برنامه روشن و مدونی هم برای جهش اقتصادی و حتی برای گردش معمولی اقتصادی در کار نیست! پس چگونه ممکن است درعرض چند ماه مانده به پایان سال، چنین رخ بدهد! آیا خبری در راه است!؟

اعتماد
زمين بازي اصلاحات

حسین نورانی‌نژاد: سقف بضاعت ساختار حقيقي و حقوقي قدرت فعلا همين دولت روحاني است. سقفي که در مقايسه با پيش از ٩٢ عالي است. اصلاح‌طلبان نيز چهره‌اي که سه ويژگي توأمان داشته باشد، يکي قدرت گذر از فيلتر شوراي نگهبان، دوم شناخته‌شدگي و محبوبيت بيشتر از روحاني و سوم توانمندي اثبات‌شده بالاتر، در چنته ندارند. داشتند هم رقيب‌ساختن از او براي کانديداي چهار سال پيش خود معني نداشت. به‌همين‌دليل منطقي است که در کمتر از يک سال باقيمانده به انتخابات رياست‌جمهوري، وقت و انرژي خود را صرف تقويت همين دولت و رئیس آن کنند، ارتباط خود را با دولت گسترش دهند و از فرصت دولت همدل و نسبتا همراه روحاني براي حل مشکلات دروني خود بهره ببرند.

جوان
چرا تجربه برجام بيدارشان نمي‌کند؟!

محمدجواد اخوان: اکنون و در يک‌‌سالگي برجام بيش از همه‌ چيز «نقض عهد» طرف مقابل و به‌خصوص آمريکايي‌ها عيان شده است. ما هرچه توانستيم در اثبات صداقت و وفاي‌به‌عهد خود کوشيديم و طرف مقابل نيز همان‌گونه که انتظار مي‌رفت به سرشت بي‌وفايي خود، مکر و خدعه ورزيد! برجام، اما همچنان روي کاغذ برجاست و تا زماني که رسما از سوي غربي‌ها ملغي نشود، که البته الغاي آن دور از انتظار نيز نيست، روي کاغذ خواهد ماند. اما اين کاغذ تاريخي شد و در دفتر قطور تجارب تاريخي ملت ايران، برگ مهمي خواهد ماند. بااين‌‌حال در صحنه اجرا، چيزي به نام برجام «تقريبا» وجود خارجي ندارد و تنها به زينت‌المجالس سخنراني برخي مقامات اجرائي تبديل شده که همه‌روزه از دستاوردهاي آن داد سخن دهند اما مردم با واقعيت ماجرا آشنا شده‌اند. تنها نکته عجيب و لاينحل آن است که ذوق‌زدگان سابق و مجامله‌کاران فعلي، با اينکه بي‌نتيجه‌بودن تعامل‌گرايي و غيرقابل‌اعتماد‌بودن سلطه‌گران ثابت ‌شده است، چرا همچنان مصرا به‌دنبال تعميم اين مسير غلط، پرهزينه و بي‌فايده در ميداني هستند که عرصه اقتدار و عزت ملت ايران است. آيا هزينه‌هاي گزافي که براي ناکارآمدي برجام پرداخت شد، براي بيدارشدن و برخورد عقلاني با دشمن کافي نبود که به دنبال معامله‌کردن امنيت ملي و اقتدار منطقه‌اي ايران اسلامي در ازاي «تقريبا هيچ‌ها» هستند!

ايران
روحانی نامزد اصلاح‌طلبان برای انتخابات 96

محسن رهامی: آقای روحانی و وزرایشان غیر از سفرهای فعلی باید افرادی را به روستاها و مناطق محروم اعزام کنند تا به وضع مردم رسیدگی کنند. اگر بتوانیم خواسته‌های اکثریت مردم را تأمین کنیم، کارشکنی و جوسازی رقبا و مخالفان تأثیر کمی خواهد داشت. در رضایت اکثریت، نارضایتی اقلیت پرمدعا و پرخاشگر تأثیری نخواهد داشت. کثرت رسانه‌ها و سایت‌های مخالفان و بلندبودن هیاهوی آنها به معنای زیادبودن مخالفان دولت نیست. اینها ناشی از دسترسی آنها به امکانات زیاد و پول‌های بادآورده‌ای است که در دولت گذشته به دست خیلی از جریان‌ها افتاده و حالا مرتب در حال ایجاد رسانه و فضاسازی هستند. آنچه باید برای دولت قابل‌اهمیت باشد، رضایت اکثریت مردم است. اگر صدای طبقات مختلف کارگر، کشاورز و فرهنگیان شنیده نشود، صدای رقبای سیاسی دولت بیش از حد شنیده خواهد شد و حواس دولت بیش از حد متوجه دلواپسانی خواهد بود که هر روز مسئله‌ای می‌سازند.

كيهان
از صد روز تا هزاروصد روز!

حسین شمسیان: بدون هیچ مجامله‌ای و فارغ از هر نگاه سیاسی، تا اینجای کار،‌ دولت یازدهم، دولتی بدون کارنامه است که صدای حامیان و مدافعان خودش را هم درآورده است. سرمایه‌گذاری نافرجام و بیهوده برای مذاکراتی که از ابتدا هم پایان آن معلوم بود، پشت‌کردن به توان و امکانات داخلی. دل‌خوش‌کردن به سرمایه‌گذاری غربی‌ها در کشور، نادیده‌گرفتن استعداد میلیون‌ها جوان مستعد و هوشمند در رشته‌‌های مختلف حتی استعداد جوانان هم‌سو با دولت یازدهم تعطیلی ده‌ها و صدها پروژه و طرح ملی - همچون مسکن مهر- که می‌توانست در ایجاد اشتغال و چرخیدن طرح صنایع بسیار مؤثر و راه‌گشا باشد و ده‌ها و صدها کوتاهی و نارسایی دیگر کار را به آنجا رساند که بخش اعظم کشور در تعطیلی و رکود فرو رود و هزاروصد روز از عمر دولت بدون کارنامه‌ای روشن هدر شود! اکنون و با این پیشینه و سابقه، رئیس کل بانک مرکزی- که رسما دستاورد برجام را تقریبا هیچ دانسته بود- سخن تازه‌ای به‌زبان آورده که با عرض شرمندگی، ‌باید گفت خالی از محتواست و یادآور وعده‌های پیشین دولتمردان است! سیف وعده داده تا «پایان سال 95، به رشد اقتصادی پنج‌درصدی خواهیم رسید»! وضع کنونی اقتصاد روشن است. بورس به عنوان دماسنج اقتصاد روزهای بدی را پشت سر می‌گذارد، هیچ برنامه روشن و مدونی هم برای جهش اقتصادی و حتی برای گردش معمولی اقتصادی در کار نیست! پس چگونه ممکن است درعرض چند ماه مانده به پایان سال، چنین رخ بدهد! آیا خبری در راه است!؟

اعتماد
زمين بازي اصلاحات

حسین نورانی‌نژاد: سقف بضاعت ساختار حقيقي و حقوقي قدرت فعلا همين دولت روحاني است. سقفي که در مقايسه با پيش از ٩٢ عالي است. اصلاح‌طلبان نيز چهره‌اي که سه ويژگي توأمان داشته باشد، يکي قدرت گذر از فيلتر شوراي نگهبان، دوم شناخته‌شدگي و محبوبيت بيشتر از روحاني و سوم توانمندي اثبات‌شده بالاتر، در چنته ندارند. داشتند هم رقيب‌ساختن از او براي کانديداي چهار سال پيش خود معني نداشت. به‌همين‌دليل منطقي است که در کمتر از يک سال باقيمانده به انتخابات رياست‌جمهوري، وقت و انرژي خود را صرف تقويت همين دولت و رئیس آن کنند، ارتباط خود را با دولت گسترش دهند و از فرصت دولت همدل و نسبتا همراه روحاني براي حل مشکلات دروني خود بهره ببرند.

جوان
چرا تجربه برجام بيدارشان نمي‌کند؟!

محمدجواد اخوان: اکنون و در يک‌‌سالگي برجام بيش از همه‌ چيز «نقض عهد» طرف مقابل و به‌خصوص آمريکايي‌ها عيان شده است. ما هرچه توانستيم در اثبات صداقت و وفاي‌به‌عهد خود کوشيديم و طرف مقابل نيز همان‌گونه که انتظار مي‌رفت به سرشت بي‌وفايي خود، مکر و خدعه ورزيد! برجام، اما همچنان روي کاغذ برجاست و تا زماني که رسما از سوي غربي‌ها ملغي نشود، که البته الغاي آن دور از انتظار نيز نيست، روي کاغذ خواهد ماند. اما اين کاغذ تاريخي شد و در دفتر قطور تجارب تاريخي ملت ايران، برگ مهمي خواهد ماند. بااين‌‌حال در صحنه اجرا، چيزي به نام برجام «تقريبا» وجود خارجي ندارد و تنها به زينت‌المجالس سخنراني برخي مقامات اجرائي تبديل شده که همه‌روزه از دستاوردهاي آن داد سخن دهند اما مردم با واقعيت ماجرا آشنا شده‌اند. تنها نکته عجيب و لاينحل آن است که ذوق‌زدگان سابق و مجامله‌کاران فعلي، با اينکه بي‌نتيجه‌بودن تعامل‌گرايي و غيرقابل‌اعتماد‌بودن سلطه‌گران ثابت ‌شده است، چرا همچنان مصرا به‌دنبال تعميم اين مسير غلط، پرهزينه و بي‌فايده در ميداني هستند که عرصه اقتدار و عزت ملت ايران است. آيا هزينه‌هاي گزافي که براي ناکارآمدي برجام پرداخت شد، براي بيدارشدن و برخورد عقلاني با دشمن کافي نبود که به دنبال معامله‌کردن امنيت ملي و اقتدار منطقه‌اي ايران اسلامي در ازاي «تقريبا هيچ‌ها» هستند!

ايران
روحانی نامزد اصلاح‌طلبان برای انتخابات 96

محسن رهامی: آقای روحانی و وزرایشان غیر از سفرهای فعلی باید افرادی را به روستاها و مناطق محروم اعزام کنند تا به وضع مردم رسیدگی کنند. اگر بتوانیم خواسته‌های اکثریت مردم را تأمین کنیم، کارشکنی و جوسازی رقبا و مخالفان تأثیر کمی خواهد داشت. در رضایت اکثریت، نارضایتی اقلیت پرمدعا و پرخاشگر تأثیری نخواهد داشت. کثرت رسانه‌ها و سایت‌های مخالفان و بلندبودن هیاهوی آنها به معنای زیادبودن مخالفان دولت نیست. اینها ناشی از دسترسی آنها به امکانات زیاد و پول‌های بادآورده‌ای است که در دولت گذشته به دست خیلی از جریان‌ها افتاده و حالا مرتب در حال ایجاد رسانه و فضاسازی هستند. آنچه باید برای دولت قابل‌اهمیت باشد، رضایت اکثریت مردم است. اگر صدای طبقات مختلف کارگر، کشاورز و فرهنگیان شنیده نشود، صدای رقبای سیاسی دولت بیش از حد شنیده خواهد شد و حواس دولت بیش از حد متوجه دلواپسانی خواهد بود که هر روز مسئله‌ای می‌سازند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.