|

همين نه من!

«آواي مهرآيين»، كتابي است درباره زندگي و آثار پرويز مشكاتيان كه به‌تازگي چاپ دوم آن در نشر مرواريد منتشر شده. در ابتداي كتاب، زندگي‌نامه كوتاهي از مشكاتيان آمده و در آن به فعاليت‌هاي مختلف مشكاتيان در حوزه‌هاي مختلف اشاره شده است. بخش بعدي كتاب، «گفت‌وگوها» نام دارد كه از بخش‌هاي مفصل كتاب است و در آن چندين گفت‌وگو با مشكاتيان گردآوري شده است. بخش بعدي كتاب، «ديگران در گفتار مشكاتيان» نام دارد و در آن نوشته‌ها و گفته‌هايي از مشكاتيان درباره شخصيت‌هاي مختلف آمده است. در اين بخش، نوشته‌هاي مشكاتيان درباره كساني چون احمد عبادي، هوشنگ ابتهاج، سيمين بهبهاني، داريوش صفوت و ... آمده است. «مشكاتيان در گفتار ديگران»، بخش ديگر كتاب نظرات دیگران درباره وجوه گوناگون كارهاي مشكاتيان است. اسماعيل خويي، داريوش طلايي، داريوش صفوت، كيوان ساكت و فريدون مشيري از جمله كساني‌اند كه نوشته‌هايي از آنها در این بخش گردآوري شده است. «يادداشت‌ها و نقد و نظرهايي درباره چند اثر و چند كنسرت» بخش بعدي كتاب است و در آن به برخي آثار و كنسرت‌هاي مشكاتيان پرداخته شده است. بخش پاياني، «چند گفتار از مشكاتيان» نام دارد كه از بخش‌هاي خواندني كتاب است. برخي از نوشته‌هاي مشكاتيان كه در اين بخش آمده‌اند، نشان مي‌دهد كه او به‌جز موسيقي به ادبيات و فلسفه نيز علاقه داشته است. مشكاتيان در يكي از نوشته‌هايش با عنوان «پايان جنگ جهاني سوم، آغاز جنگ جهاني دوم»، به ارتباط هنر با اجتماع و سياست پرداخته است. او در بخشي از اين مقاله‌ نوشته: «... غرايز اجتماعي از غرايز فردي متأخرتر و ضعيف‌تر است و نياز به تقويت دارد. پس انسان‌ها ذاتا اجتماعي نيستند، و علاقه و دلبستگي، بر اثر همكاري پيدا مي‌شود اگرچه فقط در خانواده باشد كه عبارت است از احساس محبت به شخص و بعد حس مهرباني و خيرخواهي به هم‌نوع. حال اگر مجموعه ضوابط و روابط بين افراد يك جامعه، سياست ناميده شود، حتما زماني سياست بارآوري معركه‌گردان جريان اجتماعي خواهد شد كه افراد جامعه(سياست‌پذير)- داراي تدبير سياسي بوده باشند، يعني در انتخاب سياستمداران جامعه- نقش كافي و وافي داشته باشند. بنابراين هنر يك جامعه، كه بي‌گمان شناسنامه آن نيز هست، نمي‌تواند مبرا از جريان‌هاي اجتماعي باشد، در اين صورت در گذر تاريخ يك جامعه، نقش بخردانه خويش را ايفا مي‌كند.» گفتارهاي ديگري از مشكاتيان نيز در اين بخش آمده‌اند كه او در آنها درباره وجوه مختلف موسيقي نوشته است. همچنين شعري از او نيز با عنوان «همين نه من!» در اين بخش منتشر شده كه در بخشي از اين شعر مي‌خوانيم: «هرگز نخواسته‌ام شعري گفته باشم/ يا بسا كه نمي‌توانسته‌ام چنين،/ هرگز نپنداشته‌ام كه شعري بوده‌ام/ بايسته براي سرودن/ يا شايسته‌ي دمي كه غنودني مگر...»

«آواي مهرآيين»، كتابي است درباره زندگي و آثار پرويز مشكاتيان كه به‌تازگي چاپ دوم آن در نشر مرواريد منتشر شده. در ابتداي كتاب، زندگي‌نامه كوتاهي از مشكاتيان آمده و در آن به فعاليت‌هاي مختلف مشكاتيان در حوزه‌هاي مختلف اشاره شده است. بخش بعدي كتاب، «گفت‌وگوها» نام دارد كه از بخش‌هاي مفصل كتاب است و در آن چندين گفت‌وگو با مشكاتيان گردآوري شده است. بخش بعدي كتاب، «ديگران در گفتار مشكاتيان» نام دارد و در آن نوشته‌ها و گفته‌هايي از مشكاتيان درباره شخصيت‌هاي مختلف آمده است. در اين بخش، نوشته‌هاي مشكاتيان درباره كساني چون احمد عبادي، هوشنگ ابتهاج، سيمين بهبهاني، داريوش صفوت و ... آمده است. «مشكاتيان در گفتار ديگران»، بخش ديگر كتاب نظرات دیگران درباره وجوه گوناگون كارهاي مشكاتيان است. اسماعيل خويي، داريوش طلايي، داريوش صفوت، كيوان ساكت و فريدون مشيري از جمله كساني‌اند كه نوشته‌هايي از آنها در این بخش گردآوري شده است. «يادداشت‌ها و نقد و نظرهايي درباره چند اثر و چند كنسرت» بخش بعدي كتاب است و در آن به برخي آثار و كنسرت‌هاي مشكاتيان پرداخته شده است. بخش پاياني، «چند گفتار از مشكاتيان» نام دارد كه از بخش‌هاي خواندني كتاب است. برخي از نوشته‌هاي مشكاتيان كه در اين بخش آمده‌اند، نشان مي‌دهد كه او به‌جز موسيقي به ادبيات و فلسفه نيز علاقه داشته است. مشكاتيان در يكي از نوشته‌هايش با عنوان «پايان جنگ جهاني سوم، آغاز جنگ جهاني دوم»، به ارتباط هنر با اجتماع و سياست پرداخته است. او در بخشي از اين مقاله‌ نوشته: «... غرايز اجتماعي از غرايز فردي متأخرتر و ضعيف‌تر است و نياز به تقويت دارد. پس انسان‌ها ذاتا اجتماعي نيستند، و علاقه و دلبستگي، بر اثر همكاري پيدا مي‌شود اگرچه فقط در خانواده باشد كه عبارت است از احساس محبت به شخص و بعد حس مهرباني و خيرخواهي به هم‌نوع. حال اگر مجموعه ضوابط و روابط بين افراد يك جامعه، سياست ناميده شود، حتما زماني سياست بارآوري معركه‌گردان جريان اجتماعي خواهد شد كه افراد جامعه(سياست‌پذير)- داراي تدبير سياسي بوده باشند، يعني در انتخاب سياستمداران جامعه- نقش كافي و وافي داشته باشند. بنابراين هنر يك جامعه، كه بي‌گمان شناسنامه آن نيز هست، نمي‌تواند مبرا از جريان‌هاي اجتماعي باشد، در اين صورت در گذر تاريخ يك جامعه، نقش بخردانه خويش را ايفا مي‌كند.» گفتارهاي ديگري از مشكاتيان نيز در اين بخش آمده‌اند كه او در آنها درباره وجوه مختلف موسيقي نوشته است. همچنين شعري از او نيز با عنوان «همين نه من!» در اين بخش منتشر شده كه در بخشي از اين شعر مي‌خوانيم: «هرگز نخواسته‌ام شعري گفته باشم/ يا بسا كه نمي‌توانسته‌ام چنين،/ هرگز نپنداشته‌ام كه شعري بوده‌ام/ بايسته براي سرودن/ يا شايسته‌ي دمي كه غنودني مگر...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.