|

طومار امضاکنندگانِ خواهان برگزاری رفراندوم در ونزوئلا تأیید شد

کودتای گرسنگی

بالاخره تکاپوی مخالفان «نیکلاس مادورو»، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، نتیجه داد و «انریکه کاپریلس»، رهبر مخالفان دولت ونزوئلا، روز جمعه اعلام کرد تعداد امضاهای معتبر فراخوان برگزاری رفراندوم برای برکناری نیکلاس مادورو، به دست آمده است.
گرسنگی، ناامیدی و گسترش ناآرامی‌ها تهدیدی برای دولت مادورو است؛ آن‌هم سه سال پس از روی‌کارآمدنش. مخالفان مادورو هم سوار بر موج بحران، تلاش خود برای برکناری رئیس‌جمهوری این کشور را آغاز کرده‌اند. صدها ‌هزار نفر از مردم ونزوئلا با ثبت اثر انگشت، اعتبار امضاهایشان را تأیید کردند. با تأیید امضاهای شهروندان، قدم بعدی تأیید این امضاها از سوی مقامات انتخاباتی است. اگر این مرحله بدون مشکل پیش برود در مرحله بعد، مخالفان باید قبل از برگزاری رفراندوم، فراخوانی با امضای چهار ‌میلیون نفر جمع کنند و رفراندوم در صورتی موفق می‌شود که مخالفان بتوانند دست‌‌کم رأی برابر یا بیشتر از آنچه مادورو در آخرین انتخابات کسب کرده است (7.5 میلیون رأی) را به دست آورند.
مخالفان، مادورو را دلیل این تورم و بحران می‌دانند و رسانه‌ها هم از ونزوئلا جهنمی روی زمین ساخته‌اند. آن‌طور که نیویورک‌تایمز می‌گوید: «ونزوئلا در حال فروپاشی کامل است»، کرکره‌های دفاتر دولتی پایین‌اند، گرسنگی فراگیر است و بیمارستان‌ها هم تعطیل شده‌اند. رفت‌وآمدها در کاراکاس کم شده، چراکه مردم به‌دلیل کمبود پول و کار مجبورند در خانه‌های خود بمانند.
واشنگتن‌پست هم که بارهاوبارها خواستار مداخله خارجی در ونزوئلا شده، روایت مشابهی دارد و از کلمات یکسانی استفاده می‌کند: «سقوط»، «فاجعه»، «فروپاشی». وال‌استریت ژورنال هم گزارش می‌دهد که مردم در حال مردن‌ هستند. اما آیا ماجرای ونزوئلا همانی است که این‌دست رسانه‌ها منتقل می‌کنند؟ بدون ‌شک ونزوئلا گرفتار بحرانی شدید و تورم سه‌رقمی است، کمبود کالاهای اساسی و افزایش نارضایتی اجتماعی و سیاسی، جای هیچ شبهه‌ای باقی نگذاشته است بااین‌همه کسانی که از نزدیک با مردم ونزوئلا (مخالف و موافق دولت، شهری و روستایی، فقیر و ثروتمند) صحبت کرده‌اند و وضعیت این کشور را دیده‌اند، بر این باورند که رسانه‌های جریان اصلی در حال تحریف و بزرگ‌نمایی بحران این کشور هستند.
این بحران واقعی است و نباید دست‌کم گرفته شود اما ونزوئلا در حال سقوط و فروپاشی نیست. براساس گزارش خبرنگاران مستقر در کاراکاس، خیابان‌ها و بزرگراه‌های این شهر همچنان شلوغ هستند و متروها هم تعداد زیادی از جمعیت این شهر را جابه‌جا می‌کنند. در برخی محله‌ها حتی رستوران‌ها هم به روال سابق فعالیت می‌کنند. این گزارش‌ها نشان می‌دهد ونزوئلا جهنم روی زمین نیست، اما نمی‌توان انکار کرد که مردم این کشور روزهای سختی را پشت‌سر می‌گذارند؛ رنجی که مقامات ارشد دولتی به‌مراتب محتاطانه‌تر از آنچه بایدوشاید آن را تأیید می‌کنند.
برخی مردم شهر کاراکاس می‌گویند اوضاع اقتصادی بغرنج است و در دو سال گذشته مدام در حال بدترشدن بوده است. تهیه غذا برای بخش زیادی از مردم سخت‌تر شده و رستوران‌ها و فروشگاه‌ها کالاهای خود را به قیمتی بسیار بالا می‌فروشند. در فروشگاهایی که دولت قیمت فروش محصولات آنها را کنترل می‌کند، صف‌هایی طولانی راه افتاده است. بر پایه آمارهای رسمی‌ای که منابع نزدیک به دولت ونزوئلا منتشر کرده‌اند، تورم نسبت به 12 ماهه گذشته 370 درصد افزایش داشته و ازهمین‌رو کمبود مواد غذایی و کالاهای اساسی مشکل‌آفرین شده است.
اگرچه بحران مواد غذایی بخش زیادی از جمعیت ونزوئلا را تحت‌تأثیر قرار داده، اما نه در سطحی مشابه. در مرحله‌های ثروتمندنشین مردم همچنان در رستوران‌ها و کافه‌ها در حال خوردن غذا هستند، چراکه این بخش از جامعه ونزوئلا به دلار آمریکا دسترسی دارد. برای طبقه متوسط ونزوئلا هم بحران مواد غذایی تنها به معنی محدودشدن قدرت انتخاب آنها بوده است. دراین‌میان، کارگران و فقرا مثل همیشه، سخت‌ترین ضربه‌ها را متحمل می‌شوند و برخی از افراد این طبقه فقط یک‌بار در روز غذا می‌خورند. اما کارشناسان می‌گویند ونزوئلا قحطی فراگیر را تجربه نمی‌کند، چراکه بخش کوچک اما رو‌به‌رشدی از جمعیت این کشور در شرایط بحرانی گرسنگی مزمن قرار دارند. در چنین شرایطی افزایش تقاضاها برای مداخله خارجی افزایش پیدا کرده و پیش‌بینی بسیاری از رسانه‌ها هم مرگ قریب‌الوقوع ونزوئلاست. بااین‌همه، اطلاعات دقیق ارائه‌شده نشان می‌دهد وضعیت این کشور وخیم است، اما آخرالزمانی نیست.

بالاخره تکاپوی مخالفان «نیکلاس مادورو»، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، نتیجه داد و «انریکه کاپریلس»، رهبر مخالفان دولت ونزوئلا، روز جمعه اعلام کرد تعداد امضاهای معتبر فراخوان برگزاری رفراندوم برای برکناری نیکلاس مادورو، به دست آمده است.
گرسنگی، ناامیدی و گسترش ناآرامی‌ها تهدیدی برای دولت مادورو است؛ آن‌هم سه سال پس از روی‌کارآمدنش. مخالفان مادورو هم سوار بر موج بحران، تلاش خود برای برکناری رئیس‌جمهوری این کشور را آغاز کرده‌اند. صدها ‌هزار نفر از مردم ونزوئلا با ثبت اثر انگشت، اعتبار امضاهایشان را تأیید کردند. با تأیید امضاهای شهروندان، قدم بعدی تأیید این امضاها از سوی مقامات انتخاباتی است. اگر این مرحله بدون مشکل پیش برود در مرحله بعد، مخالفان باید قبل از برگزاری رفراندوم، فراخوانی با امضای چهار ‌میلیون نفر جمع کنند و رفراندوم در صورتی موفق می‌شود که مخالفان بتوانند دست‌‌کم رأی برابر یا بیشتر از آنچه مادورو در آخرین انتخابات کسب کرده است (7.5 میلیون رأی) را به دست آورند.
مخالفان، مادورو را دلیل این تورم و بحران می‌دانند و رسانه‌ها هم از ونزوئلا جهنمی روی زمین ساخته‌اند. آن‌طور که نیویورک‌تایمز می‌گوید: «ونزوئلا در حال فروپاشی کامل است»، کرکره‌های دفاتر دولتی پایین‌اند، گرسنگی فراگیر است و بیمارستان‌ها هم تعطیل شده‌اند. رفت‌وآمدها در کاراکاس کم شده، چراکه مردم به‌دلیل کمبود پول و کار مجبورند در خانه‌های خود بمانند.
واشنگتن‌پست هم که بارهاوبارها خواستار مداخله خارجی در ونزوئلا شده، روایت مشابهی دارد و از کلمات یکسانی استفاده می‌کند: «سقوط»، «فاجعه»، «فروپاشی». وال‌استریت ژورنال هم گزارش می‌دهد که مردم در حال مردن‌ هستند. اما آیا ماجرای ونزوئلا همانی است که این‌دست رسانه‌ها منتقل می‌کنند؟ بدون ‌شک ونزوئلا گرفتار بحرانی شدید و تورم سه‌رقمی است، کمبود کالاهای اساسی و افزایش نارضایتی اجتماعی و سیاسی، جای هیچ شبهه‌ای باقی نگذاشته است بااین‌همه کسانی که از نزدیک با مردم ونزوئلا (مخالف و موافق دولت، شهری و روستایی، فقیر و ثروتمند) صحبت کرده‌اند و وضعیت این کشور را دیده‌اند، بر این باورند که رسانه‌های جریان اصلی در حال تحریف و بزرگ‌نمایی بحران این کشور هستند.
این بحران واقعی است و نباید دست‌کم گرفته شود اما ونزوئلا در حال سقوط و فروپاشی نیست. براساس گزارش خبرنگاران مستقر در کاراکاس، خیابان‌ها و بزرگراه‌های این شهر همچنان شلوغ هستند و متروها هم تعداد زیادی از جمعیت این شهر را جابه‌جا می‌کنند. در برخی محله‌ها حتی رستوران‌ها هم به روال سابق فعالیت می‌کنند. این گزارش‌ها نشان می‌دهد ونزوئلا جهنم روی زمین نیست، اما نمی‌توان انکار کرد که مردم این کشور روزهای سختی را پشت‌سر می‌گذارند؛ رنجی که مقامات ارشد دولتی به‌مراتب محتاطانه‌تر از آنچه بایدوشاید آن را تأیید می‌کنند.
برخی مردم شهر کاراکاس می‌گویند اوضاع اقتصادی بغرنج است و در دو سال گذشته مدام در حال بدترشدن بوده است. تهیه غذا برای بخش زیادی از مردم سخت‌تر شده و رستوران‌ها و فروشگاه‌ها کالاهای خود را به قیمتی بسیار بالا می‌فروشند. در فروشگاهایی که دولت قیمت فروش محصولات آنها را کنترل می‌کند، صف‌هایی طولانی راه افتاده است. بر پایه آمارهای رسمی‌ای که منابع نزدیک به دولت ونزوئلا منتشر کرده‌اند، تورم نسبت به 12 ماهه گذشته 370 درصد افزایش داشته و ازهمین‌رو کمبود مواد غذایی و کالاهای اساسی مشکل‌آفرین شده است.
اگرچه بحران مواد غذایی بخش زیادی از جمعیت ونزوئلا را تحت‌تأثیر قرار داده، اما نه در سطحی مشابه. در مرحله‌های ثروتمندنشین مردم همچنان در رستوران‌ها و کافه‌ها در حال خوردن غذا هستند، چراکه این بخش از جامعه ونزوئلا به دلار آمریکا دسترسی دارد. برای طبقه متوسط ونزوئلا هم بحران مواد غذایی تنها به معنی محدودشدن قدرت انتخاب آنها بوده است. دراین‌میان، کارگران و فقرا مثل همیشه، سخت‌ترین ضربه‌ها را متحمل می‌شوند و برخی از افراد این طبقه فقط یک‌بار در روز غذا می‌خورند. اما کارشناسان می‌گویند ونزوئلا قحطی فراگیر را تجربه نمی‌کند، چراکه بخش کوچک اما رو‌به‌رشدی از جمعیت این کشور در شرایط بحرانی گرسنگی مزمن قرار دارند. در چنین شرایطی افزایش تقاضاها برای مداخله خارجی افزایش پیدا کرده و پیش‌بینی بسیاری از رسانه‌ها هم مرگ قریب‌الوقوع ونزوئلاست. بااین‌همه، اطلاعات دقیق ارائه‌شده نشان می‌دهد وضعیت این کشور وخیم است، اما آخرالزمانی نیست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.