آینه
شهروند
مشکل جوانان کجاست؟
اگر از جوانان بپرسیم که مشکلات شما چیست، بهطور طبیعی شغل و آینده شغلی، ازدواج و نیازهای جنسی، اوقات فراغت و تفریح و تحصیل را در صدر نیازهای خود ذکر خواهند کرد. ازاینرو هر حکومتی گمان میکند که اگر این نیازها و مشکلات را برطرف کند، مسئله حل میشود. درحالیکه چنین گمانی درست نیست و برداشت خیلی خام و ابتدایی است. بیایید به سالهای ١٣٥٤ تا ١٣٥٦ برویم. مشکل شغلی برای جوانان به معنای امروزی آن نبود. بیکاری رقم پایینی داشت. ازدواج نیز مانعی نداشت؛ بهویژه به تبع پایینبودن بیکاری. اوقات فراغت که اساسا کم و کسری جدی نداشت. تحصیل هم رایگان بود؛ هرچند ظرفیت دانشگاهها به نسبت متقاضیان محدود بود. با وجود اینها جوانان یکی از ناراضیترین اقشار جامعه ایران بودند. اتفاقا رژیم گذشته هم از همین تعجب میکرد که چرا چنین است؟ پاسخ واقعی به علت نارضایتی جوانان را در نگاه از
بالا و فقیه اندر سفیهی باید جستوجو کرد که عدهای خود را در مقام نصیحتکردن به جوانان میدیدند و اینکه چه بخورند، چه بپوشند، چگونه فکر کنند و... درواقع شاید این دستورات ذاتا هم بد نباشد، ولی مسئله این است که چنین نگاهی ناقض شکلگیری حس اعتمادبهنفسی است که باید میان جوانان وجود داشته باشد و به منصه ظهور برسد. کافی است نگاهی کوتاه به دهه اول انقلاب کنیم؛ سن وزرا، سن نمایندگان، سن استانداران، حضور گسترده جوانان در عرصه سیاست و سازندگی کشور همهوهمه نشانگر آن بود که آنان میدان وسیعی برای آزادی عمل داشتند؛ وقتی که چنین میدانی داشتند، مشکلات دیگر به دست خودشان حل میشد یا اهمیتی پیدا نمیکرد.
آفتاب
چرا امروز مصدق عزیز شد؟
تصویب طرحی با محوریت موضوعاتی چون خسارت ناشی از حمله به سکوهای نفتی و مصادره دومیلیارد از داراییهای ملت ایران چرا در آخرین روزهای عمر مجلس نهم مطرح میشود؟ و چرا اساسا تصویب طرح اینچنینی حتی برای یکبار و بهصورت تشریفاتی در طول عمر مجلس هشتم و دو سال اول مجلس نهم در دستور کار قرار نگرفت؟ باید از نمایندگان مجلس پرسید که ماجرای گمشدن دکلهای نفتی و خرید اوراق قرضه و بهادار مربوط به رویکردهای کدام دولت است؟ و در اینباره رویکردهای کدام دولت بوده است که بیشترین زیان و خسران را عاید کشور کرده است؟ به نظر میرسد که اقدام اخیر نمایندگان مجلس در طرح تصویب دوفوریتی روی دو موضوع بیشتر تلاش سیاسی سازمانیافته علیه دولت تدبیر و امید و نیز تلاش برای سیاهنمایی کارنامه سیاسی و متهمکردنش به اهمال و سستی است که شاید حتی در خارج از مجلس هم پایانی برای آن نباشد. باید نمایندگان محترم مجلس را متوجه این نکته درباره خسارتهای نفتی و مصادره دومیلیارد دلار از داراییهایی ملت ایران کرد که آن دولتی را که باید بیش از همه عامل این اهمال و سستی و ایجاد خسران و زیان علیه منافع ملی بدانند، دولت نهم و دهم است نه دولت فعلی و نیز
آنان بدانند که خیلی دیرهنگام برای اخذ این مطالبات چارهجویی کردهاند این نمایندگان باید بدانند که آن دولتی که به یمن دیپلماسی معطوف به سازنده و مذاکره خود بیش از همه بهجد و با سعی بیملال خود بهدنبال جبران خسارات ناشی از اقدامات و جنایات آمریکا علیه ملت ایران است، دولت تدبیر و امید است و برجام را باید نقطه عزیمتی برای اخذ این مطالبات دانست.
جمهوری اسلامی
اشتباه نکنید، حقوقبشر این نیست
خانم فائزه هاشمی در پاسخ به اعتراضاتی که به دیدار وی با بعضی عناصر بهائی شد، گفت این دیدار، جنبه حقوقبشری داشت و چون بهائیها هم شهروندان ایرانی هستند دیدار من با آنها از این نظر بلااشکال است. وی برای توجیه این اقدام خود به جمله معروف علی علیهالسلام در نامه مالک اشتر که در آن سفارش میفرماید حقوق همه شهروندان را رعایت کن زیرا آنها یا برادران دینی تو هستند و یا مخلوقات خدایند و در هر دو صورت باید حقوقشان رعایت شود «اما اخ لک فیالدین و اما نظیرلک فی الخلق» استناد کرده است. لازم میدانیم نکاتی را در این زمینه یادآور شویم: طبیعی است که هر فرد ایرانی از جمله شما دارای احساس حمایت از شهروندان باشد، ولی مطمئن باشید که در تطبیق مصادیق اشتباهی رخ داده و موجب شده شما عناصر بهائی را نیز مشمول این عواطف بدانید. در مورد عناصر بهائی و سایر افرادی که دارای ویژگیهائی همانند آنها هستند باید براساس قانون و مقررات موجود در کشور عمل شود و اینطور نیست که هرکس به تشخیص خود بتواند چارچوب دلخواه خود را برای رفتار با آنان معیار قرار دهد.
شهروند
مشکل جوانان کجاست؟
اگر از جوانان بپرسیم که مشکلات شما چیست، بهطور طبیعی شغل و آینده شغلی، ازدواج و نیازهای جنسی، اوقات فراغت و تفریح و تحصیل را در صدر نیازهای خود ذکر خواهند کرد. ازاینرو هر حکومتی گمان میکند که اگر این نیازها و مشکلات را برطرف کند، مسئله حل میشود. درحالیکه چنین گمانی درست نیست و برداشت خیلی خام و ابتدایی است. بیایید به سالهای ١٣٥٤ تا ١٣٥٦ برویم. مشکل شغلی برای جوانان به معنای امروزی آن نبود. بیکاری رقم پایینی داشت. ازدواج نیز مانعی نداشت؛ بهویژه به تبع پایینبودن بیکاری. اوقات فراغت که اساسا کم و کسری جدی نداشت. تحصیل هم رایگان بود؛ هرچند ظرفیت دانشگاهها به نسبت متقاضیان محدود بود. با وجود اینها جوانان یکی از ناراضیترین اقشار جامعه ایران بودند. اتفاقا رژیم گذشته هم از همین تعجب میکرد که چرا چنین است؟ پاسخ واقعی به علت نارضایتی جوانان را در نگاه از
بالا و فقیه اندر سفیهی باید جستوجو کرد که عدهای خود را در مقام نصیحتکردن به جوانان میدیدند و اینکه چه بخورند، چه بپوشند، چگونه فکر کنند و... درواقع شاید این دستورات ذاتا هم بد نباشد، ولی مسئله این است که چنین نگاهی ناقض شکلگیری حس اعتمادبهنفسی است که باید میان جوانان وجود داشته باشد و به منصه ظهور برسد. کافی است نگاهی کوتاه به دهه اول انقلاب کنیم؛ سن وزرا، سن نمایندگان، سن استانداران، حضور گسترده جوانان در عرصه سیاست و سازندگی کشور همهوهمه نشانگر آن بود که آنان میدان وسیعی برای آزادی عمل داشتند؛ وقتی که چنین میدانی داشتند، مشکلات دیگر به دست خودشان حل میشد یا اهمیتی پیدا نمیکرد.
آفتاب
چرا امروز مصدق عزیز شد؟
تصویب طرحی با محوریت موضوعاتی چون خسارت ناشی از حمله به سکوهای نفتی و مصادره دومیلیارد از داراییهای ملت ایران چرا در آخرین روزهای عمر مجلس نهم مطرح میشود؟ و چرا اساسا تصویب طرح اینچنینی حتی برای یکبار و بهصورت تشریفاتی در طول عمر مجلس هشتم و دو سال اول مجلس نهم در دستور کار قرار نگرفت؟ باید از نمایندگان مجلس پرسید که ماجرای گمشدن دکلهای نفتی و خرید اوراق قرضه و بهادار مربوط به رویکردهای کدام دولت است؟ و در اینباره رویکردهای کدام دولت بوده است که بیشترین زیان و خسران را عاید کشور کرده است؟ به نظر میرسد که اقدام اخیر نمایندگان مجلس در طرح تصویب دوفوریتی روی دو موضوع بیشتر تلاش سیاسی سازمانیافته علیه دولت تدبیر و امید و نیز تلاش برای سیاهنمایی کارنامه سیاسی و متهمکردنش به اهمال و سستی است که شاید حتی در خارج از مجلس هم پایانی برای آن نباشد. باید نمایندگان محترم مجلس را متوجه این نکته درباره خسارتهای نفتی و مصادره دومیلیارد دلار از داراییهایی ملت ایران کرد که آن دولتی را که باید بیش از همه عامل این اهمال و سستی و ایجاد خسران و زیان علیه منافع ملی بدانند، دولت نهم و دهم است نه دولت فعلی و نیز
آنان بدانند که خیلی دیرهنگام برای اخذ این مطالبات چارهجویی کردهاند این نمایندگان باید بدانند که آن دولتی که به یمن دیپلماسی معطوف به سازنده و مذاکره خود بیش از همه بهجد و با سعی بیملال خود بهدنبال جبران خسارات ناشی از اقدامات و جنایات آمریکا علیه ملت ایران است، دولت تدبیر و امید است و برجام را باید نقطه عزیمتی برای اخذ این مطالبات دانست.
جمهوری اسلامی
اشتباه نکنید، حقوقبشر این نیست
خانم فائزه هاشمی در پاسخ به اعتراضاتی که به دیدار وی با بعضی عناصر بهائی شد، گفت این دیدار، جنبه حقوقبشری داشت و چون بهائیها هم شهروندان ایرانی هستند دیدار من با آنها از این نظر بلااشکال است. وی برای توجیه این اقدام خود به جمله معروف علی علیهالسلام در نامه مالک اشتر که در آن سفارش میفرماید حقوق همه شهروندان را رعایت کن زیرا آنها یا برادران دینی تو هستند و یا مخلوقات خدایند و در هر دو صورت باید حقوقشان رعایت شود «اما اخ لک فیالدین و اما نظیرلک فی الخلق» استناد کرده است. لازم میدانیم نکاتی را در این زمینه یادآور شویم: طبیعی است که هر فرد ایرانی از جمله شما دارای احساس حمایت از شهروندان باشد، ولی مطمئن باشید که در تطبیق مصادیق اشتباهی رخ داده و موجب شده شما عناصر بهائی را نیز مشمول این عواطف بدانید. در مورد عناصر بهائی و سایر افرادی که دارای ویژگیهائی همانند آنها هستند باید براساس قانون و مقررات موجود در کشور عمل شود و اینطور نیست که هرکس به تشخیص خود بتواند چارچوب دلخواه خود را برای رفتار با آنان معیار قرار دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.