گوناگون
جشنواره فيلم بیکلام تهران
درخشش «ششوپنجدقیقه»
شرق: فیلم «ششوپنجدقیقه» به نویسندگی پیام عزیزی و کارگردانی شهره رعایتی بهترین فیلم جشنواره بیکلام تهران شد. در هفتهای که گذشت، جشنواره فیلم بیکلام تهران با بیش از 45 فیلم در بخش داخلی و بیش از 65 فیلم در بخش بینالملل در قالبهای داستانی، مستند و انیمیشن برگزار شد. فیلم «ششوپنجدقیقه» در بخش داستانی این جشنواره حضور داشت. این فیلم هفتدقیقهای داستان دختری است که قصد سفر و عزیمت از محل زندگی کنونی خود را دارد اما موفق به عزیمت نمیشود. این فیلم که با استقبال تماشاگران هم روبهرو شده، مورد ارزیابی هیأت داوران این جشنواره متشکل از نگار جواهریان، صفی یزدانیان، مجید اسلامی، مهرداد اسکویی و بهرام توکلی قرار گرفت و در سه بخش بهترین کارگردانی، بهترین تدوین و بهترین فیلم کاندیدای دریافت تندیس و لوح جشنواره شد. این فیلم همچنین موفق شد بهترین تدوین جشنواره را بهطور مشترک نصیب میثم رازفر و فرشاد عباسی کند. با نظر هیأت داوران، فیلم «ششوپنجدقیقه» بههمراه دو فیلم دیگر این جشنواره؛ «تنازع» به کارگردانی مسعود حاتمی و «تهران، خانیآباد، ۱۳۶۶» به کارگردانی سیدعماد حسینی، بهطور مشترک، سه فیلم برتر جشنواره بیکلام
تهران شناخته شدند.
«دکتر کالیگاری» منتشر شد
شرق: «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است»، نوشته اسدالله غلامعلی، توسط نشر مهر نوروز منتشر شد. قیمت آن هشت هزار تومان است و 104 صفحه دارد. در مقدمه کتاب آمده است: «مطب دکتر کالیگاری (1929) ساخته رابرت وینه، از مهمترین و تأثیرگذارترین آثار سینمای اکسپرسیونیسم آلمان است. اینکه اکسپرسیونیسم و سینمای اکسپرسیونیستی چیست را به خودتان واگذار میکنم. این کتاب تصاویریست بهمثابه سینما، کلماتی بهمثابه داستان و شعر و توهماتی بهمثابه خیال و زندگی. موجودیت دارد چون هست، میاندیشد و تلاش دارد به فکر وادارد. نیست چراکه خود را هنوز نمیشناسد. در اینکه دکتر کالیگاری یک شخصیت سینمایی است شکی نیست، اما آیا یک شخصیت داستانی یا سینمایی همانطور که از نیستی متولد میشود و به کمک مغز، قلب و انگشتان یک نویسنده ظهور مییابد، میتواند در جهان واقعی نیز هستی یابد؟ «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است» کوششی است براي پاسخ به این پرسش. در راه یافتن پاسخ، من - که نمیدانیم چیست، کیست و اصلا ماهیتش بهواسطه خودش است یا دیگری و اینکه آیا من عینی است یا ذهنی- به رویا پناه برده است. «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است» با سینما خویشاوند است نه صرفا به
خاطر فیلم مطب دکتر کالیگاری، بلکه چون از خیال میگوید و مرزی نمیشناسد. تاریخ نگارشِ این کتاب مشخص نیست. یعنی آنگونه که معمول است، معلوم نیست. «من» که یکی از راویان این کتاب است، چیزی نمیداند جز اینکه نمیتوانست ننویسد. و نمیتوانست فراموش کند. جز اینها چیز دیگری نمیداند حتی دلیل نوشتن را. او خیالهایش را مینویسد و در بند فرم، معنا، قانون و تاریخ نگارش نیست. «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است»، زاده هراس از مرگ و در باب عشق، جنگ، ترس و هراس از ترس، میل به زندگی، خاطره و فراموشی است. و خنده! دکتر کالیگاری همه را به مطبش دعوت میکند و قول پذیرایی را میدهد البته به شیوه خودش. یک مهمانی تاریک. هرکسی با خویش میرقصد، مینوشد، میگرید و خندان خودش را بدرقه میکند. هرکس در این ضیافت، چراغی روشن کند، زنده میماند و به حیاتش در خود- بدون ترس و مرگ- ادامه میدهد. و جاودانه میشود. بدون چراغ، تا روز واپسین، آواره و سرگردان و بدون خویش خواهد بود. تا نداند مرز هستی و نیستی کدام است. اکنون بدانیم چراغ چیست؟».
جشنواره فيلم بیکلام تهران
درخشش «ششوپنجدقیقه»
شرق: فیلم «ششوپنجدقیقه» به نویسندگی پیام عزیزی و کارگردانی شهره رعایتی بهترین فیلم جشنواره بیکلام تهران شد. در هفتهای که گذشت، جشنواره فیلم بیکلام تهران با بیش از 45 فیلم در بخش داخلی و بیش از 65 فیلم در بخش بینالملل در قالبهای داستانی، مستند و انیمیشن برگزار شد. فیلم «ششوپنجدقیقه» در بخش داستانی این جشنواره حضور داشت. این فیلم هفتدقیقهای داستان دختری است که قصد سفر و عزیمت از محل زندگی کنونی خود را دارد اما موفق به عزیمت نمیشود. این فیلم که با استقبال تماشاگران هم روبهرو شده، مورد ارزیابی هیأت داوران این جشنواره متشکل از نگار جواهریان، صفی یزدانیان، مجید اسلامی، مهرداد اسکویی و بهرام توکلی قرار گرفت و در سه بخش بهترین کارگردانی، بهترین تدوین و بهترین فیلم کاندیدای دریافت تندیس و لوح جشنواره شد. این فیلم همچنین موفق شد بهترین تدوین جشنواره را بهطور مشترک نصیب میثم رازفر و فرشاد عباسی کند. با نظر هیأت داوران، فیلم «ششوپنجدقیقه» بههمراه دو فیلم دیگر این جشنواره؛ «تنازع» به کارگردانی مسعود حاتمی و «تهران، خانیآباد، ۱۳۶۶» به کارگردانی سیدعماد حسینی، بهطور مشترک، سه فیلم برتر جشنواره بیکلام
تهران شناخته شدند.
«دکتر کالیگاری» منتشر شد
شرق: «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است»، نوشته اسدالله غلامعلی، توسط نشر مهر نوروز منتشر شد. قیمت آن هشت هزار تومان است و 104 صفحه دارد. در مقدمه کتاب آمده است: «مطب دکتر کالیگاری (1929) ساخته رابرت وینه، از مهمترین و تأثیرگذارترین آثار سینمای اکسپرسیونیسم آلمان است. اینکه اکسپرسیونیسم و سینمای اکسپرسیونیستی چیست را به خودتان واگذار میکنم. این کتاب تصاویریست بهمثابه سینما، کلماتی بهمثابه داستان و شعر و توهماتی بهمثابه خیال و زندگی. موجودیت دارد چون هست، میاندیشد و تلاش دارد به فکر وادارد. نیست چراکه خود را هنوز نمیشناسد. در اینکه دکتر کالیگاری یک شخصیت سینمایی است شکی نیست، اما آیا یک شخصیت داستانی یا سینمایی همانطور که از نیستی متولد میشود و به کمک مغز، قلب و انگشتان یک نویسنده ظهور مییابد، میتواند در جهان واقعی نیز هستی یابد؟ «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است» کوششی است براي پاسخ به این پرسش. در راه یافتن پاسخ، من - که نمیدانیم چیست، کیست و اصلا ماهیتش بهواسطه خودش است یا دیگری و اینکه آیا من عینی است یا ذهنی- به رویا پناه برده است. «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است» با سینما خویشاوند است نه صرفا به
خاطر فیلم مطب دکتر کالیگاری، بلکه چون از خیال میگوید و مرزی نمیشناسد. تاریخ نگارشِ این کتاب مشخص نیست. یعنی آنگونه که معمول است، معلوم نیست. «من» که یکی از راویان این کتاب است، چیزی نمیداند جز اینکه نمیتوانست ننویسد. و نمیتوانست فراموش کند. جز اینها چیز دیگری نمیداند حتی دلیل نوشتن را. او خیالهایش را مینویسد و در بند فرم، معنا، قانون و تاریخ نگارش نیست. «اینجا، مطب دکتر کالیگاری است»، زاده هراس از مرگ و در باب عشق، جنگ، ترس و هراس از ترس، میل به زندگی، خاطره و فراموشی است. و خنده! دکتر کالیگاری همه را به مطبش دعوت میکند و قول پذیرایی را میدهد البته به شیوه خودش. یک مهمانی تاریک. هرکسی با خویش میرقصد، مینوشد، میگرید و خندان خودش را بدرقه میکند. هرکس در این ضیافت، چراغی روشن کند، زنده میماند و به حیاتش در خود- بدون ترس و مرگ- ادامه میدهد. و جاودانه میشود. بدون چراغ، تا روز واپسین، آواره و سرگردان و بدون خویش خواهد بود. تا نداند مرز هستی و نیستی کدام است. اکنون بدانیم چراغ چیست؟».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.