اُتیسم
مهرو شادپورطالقانی.معلم مدرسه (فاطمیه) اصفهان
بیماری اُتیسم (درخودماندگی) بر توانایی برقراری ارتباط با دیگران از سوی کودک، تأثیر میگذارد. اغلب کودکان مبتلا به اُتیسم در یادگیری علم و مهارت کُند هستند و بعضی از آنها نشانههایی از هوش پایین را دارند؛ اما گروهی از کودکان مبتلا به اُتیسم در ارتباط کلامی- اجتماعی مشکل دارند و در یادگیری مشکل ندارند. بیماری اُتیسم علائمی دارد که با وجود این علائم، والدین و پزشک به وجود این بیماری در کودک مشکوک میشوند که عبارت است از:
1- تأخیر در صحبتکردن یا صحبتنکردن کودک؛
2- انواع رفتارها، علایق و بازیهای تکراری؛
3- ناتوانی در گفتن اسم، برقراری ارتباط چشمی و کمکنخواستن از دیگران؛
4- ناتوانی در شروع مکالمه؛
5- حساسبودن به نور، صدا یا لمسشدن و بیتوجهی به درد؛
6- عادتهای غذایی عجیب؛
7- خودزنی.
این بیماری برای تشخیص دقیق و درمان به یک تیم متخصص شامل متخصص رشد در اطفال، روانپزشک کودک، روانشناس کودک، رفتاردرمانگر، مشاور خانواده و کاردرمانگر نیاز دارد.
بیماری اُتیسم (درخودماندگی) بر توانایی برقراری ارتباط با دیگران از سوی کودک، تأثیر میگذارد. اغلب کودکان مبتلا به اُتیسم در یادگیری علم و مهارت کُند هستند و بعضی از آنها نشانههایی از هوش پایین را دارند؛ اما گروهی از کودکان مبتلا به اُتیسم در ارتباط کلامی- اجتماعی مشکل دارند و در یادگیری مشکل ندارند. بیماری اُتیسم علائمی دارد که با وجود این علائم، والدین و پزشک به وجود این بیماری در کودک مشکوک میشوند که عبارت است از:
1- تأخیر در صحبتکردن یا صحبتنکردن کودک؛
2- انواع رفتارها، علایق و بازیهای تکراری؛
3- ناتوانی در گفتن اسم، برقراری ارتباط چشمی و کمکنخواستن از دیگران؛
4- ناتوانی در شروع مکالمه؛
5- حساسبودن به نور، صدا یا لمسشدن و بیتوجهی به درد؛
6- عادتهای غذایی عجیب؛
7- خودزنی.
این بیماری برای تشخیص دقیق و درمان به یک تیم متخصص شامل متخصص رشد در اطفال، روانپزشک کودک، روانشناس کودک، رفتاردرمانگر، مشاور خانواده و کاردرمانگر نیاز دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.