پیشنهاد
برای آنها که «حسن غفاری» را میشناسند، هرگونه توضیحی درباره عکسهای او، اضافه است؛ اما حتی بیشتر آنهایی که این عکاس معاصر را از نزدیک نمیشناسند، حتما عکسهای او را دیدهاند، چراکه در حدود 20 سال فعالیت، غفاری روی موضوعاتی برای عکاسی متمرکز شده که کمتر به آن پرداخته شده است. بهتازگي دو کتاب از عکسهای او به نامهای «پنجرهای به سوی زندگی» و «گچساران و باشت؛ نفت و آفتاب» منتشر شده که هر دو در ادامه آثار نمایشگاهی پیشین او هستند. حسن غفاری، متولد 1348 شهرستان بویراحمد، آنچنان که تابهحال در نمایشگاههای گروهی و فردی خود نشان داده، به دنبال کشف آدمها و موقعیتها و حتی داستانهایی است که در ایران کمتر مجال قرارگرفتن روبهروی دوربین را داشتهاند. کشف زندگی عشایری که از خصوصیتهای ذاتی و عشیرهای غفاری است، از او یک ایرانگرد و فعال حوزه مردمشناسی ساخته که بخشی از نتيجه سفرهای طول و دراز او را میشود در همین دو کتاب دید. کتاب اول، در کنار هرکس، نوشتههایی از مهدی غفاری را بههمراه دارد تا پنجرهای بهسوی زندگی و نماد سرودن درباره ذات زندگی باشد و در کتاب دوم، مخاطب بیش از هر چیزی با بزرگی و بیانتهایی استان کهگیلویهوبویراحمد آشنا میشود؛ استانی که هم نفت دارد و هم نخل، هم سرمای استخوانسوز دارد و هم گرمای بیمحابا. عجیب اما اینجاست که پشت هر عکس غفاری، هنوز قصهای هست که از روایتشدن سر باز میزند و آنطور که او نشان داده، غفاری، عکاسِ داستانهای ناگفتنیست. این دو کتاب از سوی انتشارات «مانا» منتشر شدهاند.
برای آنها که «حسن غفاری» را میشناسند، هرگونه توضیحی درباره عکسهای او، اضافه است؛ اما حتی بیشتر آنهایی که این عکاس معاصر را از نزدیک نمیشناسند، حتما عکسهای او را دیدهاند، چراکه در حدود 20 سال فعالیت، غفاری روی موضوعاتی برای عکاسی متمرکز شده که کمتر به آن پرداخته شده است. بهتازگي دو کتاب از عکسهای او به نامهای «پنجرهای به سوی زندگی» و «گچساران و باشت؛ نفت و آفتاب» منتشر شده که هر دو در ادامه آثار نمایشگاهی پیشین او هستند. حسن غفاری، متولد 1348 شهرستان بویراحمد، آنچنان که تابهحال در نمایشگاههای گروهی و فردی خود نشان داده، به دنبال کشف آدمها و موقعیتها و حتی داستانهایی است که در ایران کمتر مجال قرارگرفتن روبهروی دوربین را داشتهاند. کشف زندگی عشایری که از خصوصیتهای ذاتی و عشیرهای غفاری است، از او یک ایرانگرد و فعال حوزه مردمشناسی ساخته که بخشی از نتيجه سفرهای طول و دراز او را میشود در همین دو کتاب دید. کتاب اول، در کنار هرکس، نوشتههایی از مهدی غفاری را بههمراه دارد تا پنجرهای بهسوی زندگی و نماد سرودن درباره ذات زندگی باشد و در کتاب دوم، مخاطب بیش از هر چیزی با بزرگی و بیانتهایی استان کهگیلویهوبویراحمد آشنا میشود؛ استانی که هم نفت دارد و هم نخل، هم سرمای استخوانسوز دارد و هم گرمای بیمحابا. عجیب اما اینجاست که پشت هر عکس غفاری، هنوز قصهای هست که از روایتشدن سر باز میزند و آنطور که او نشان داده، غفاری، عکاسِ داستانهای ناگفتنیست. این دو کتاب از سوی انتشارات «مانا» منتشر شدهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.