آينه
اعتماد
درها میتوانند روی همان پاشنه فرصتسوزی سابق بچرخند
حمیدرضا جلاییپور: توجه به گرایشهای سیاسی مردم روشن میکند چگونه میتوانیم در سال ۹۵ فرصت رشد و توسعه را با وجود اقدام مثبتی که مردم در سال ۹۴ انجام دادند، از دست بدهیم. در جامعه ایران تقریبا ١٠ درصد از مردم در فقر اضطراری هستند و متأسفانه آنقدر در ضعف هستند که شرایطی ندارند تا نسبت به سیاست و جامعه مدنی و روند توسعه کشور حساسیت لازم را داشته باشند (و یکی از اهداف مهم رشد و توسعه ایران کاستن از تعداد و درصد این فقراست). رفتار سیاسی گذشته مردم نشان میدهد که حدود ۲۰ درصد دیگر هم حتی در دوره رونق سیاسی مثل خرداد ۷۶ حساسیت سیاسی به امور عمومی ندارند و اصلا رأی نمیدهند و بیشتر به زندگی شخصیشان متوجه و مشغولاند یا با هرگونه مشارکت در ساختار سیاسی کنونی مخالفاند. حدود ۲۰ درصد مردم هم حتی در شرایط سخت باز اصلاحطلباند و همچنان میخواهند نسبت به آینده امیدوار باشند، حتی در شرایط رکود تورمی. حدود ۱۵ درصد مردم پایگاه اصولگرایانند ولی تندروها به آنها میگویند شما در انتخابات ۹۴ تهران شکست نخوردید، بلکه تهرانیها هستند که اهل کوفه هستند و دین و ایمان ندارند! یک جمعیت بزرگ حدودا ۳۵ درصدی خاکستری هم بسته به
اوضاع تصمیم میگیرند. سخن من این است که تندروها با مقاومتی که در برابر روند توسعه و دولت و میانهروها و اصلاحطلبان میکنند، نخواهند توانست از میان ۳۵ درصد خاکستری نیرو جذب کنند. تندروها حتی نتوانستند از میان فقرا بخش قابلتوجهی را به خود متمایل کنند. تنها پیامد کارشکنی تندروها این است که این ۳۵ درصد را میتواند ناامید کند و این یعنی ضربه کاری به منافع ملی کشور. متأسفانه مهمترین دستاورد این ممانعتها از سوی تندروها همان محرومکردن ایران از رشد و توسعه است و اینکه جامعه را به درجازدن وادار و میزان پیشبینیپذیری وضع جامعه را هم کمتر کنند. با چنین ارزیابی از جامعه میتوان با حمایت از دولت و تقویت امید مردم در جهت رشد و توسعه و تقویت منافع ملی کشور در سال ۹۵ گام برداشت اما با این شرط که آن بخش از قدرت سیاسی، بهجای مقاومت در برابر دولت و جامعه مدنی بخواهد که همراه جامعه در مسیر توسعه قدم بردارد. متأسفانه تا زمانی که این بخش از موضع اتکا به امکانات عمومی بهعنوان مخالف توسعه میایستد، در رشد کشور میتواند بر همان پاشنه فرصتسوزی گذشته بچرخد و چالشهای فرصتسوز تداوم پیدا کند (با وجود اینکه مردم در سال ۹۴
مثل ۹۲ امید آفریدند).
ايران
کاستیهای قانون انتخابات
عزتالله یوسفیانملا: از اظهارنظرهای اخیر چنین برمیآید که دولت، شورای نگهبان، مجلسیها، مردم، رسانهها و همه به این نتیجه رسیدهاند که قانون انتخابات باید اصلاح شود. کدام نهاد میتواند صلاحیت 12 هزار شرکتکننده برای یک انتخابات را در مدت محدود بررسی کند؟ در چنین شرایطی هم حق نامزدها و هم حق نهاد نظارتی و اجرائی ممکن است تضییع شود. اگر آبروی یک نفر بیجهت از بین رفته باشد، همه ما مسئولیم لذا تردیدی نیست که اصلاح قانون انتخابات ضروری است. همه نهادهای مرتبط باید با همکاری هم این کار را شروع کنند. مجلس اگر به تنهایی اقدام کند، شاید این شائبه ایجاد شود که نمایندگان به نفع خودشان شرایط را تغییر میدهند. بنابراین دستگاههای نظارتی و اجرائی باید آنچه در انتخابات دیدهاند را به باد فراموشی نسپارند و در جلسات مشترک، در جلسات سران سه قوه و حتی در محضر رهبر معظم انقلاب مطرح کنند و یک اقدام هماهنگ انجام دهند.
جوان
روح برجام و اقتدار دفاعی ایران
عباس حاجینجاری: میتوان اصلیترین کارکرد شعار سال را بعد از رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم در تحکیم و تقویت اقتدار دفاعی ایران دید، چراکه در این عرصه مهمترین نقطه امیدی که دشمن از حفظ و تشدید تحریمها به آن دل بسته یعنی نارضایتی اجتماعی، از بین خواهد رفت و رفع مشکلات مردم به صورت مستقیم در افزایش سرمایه اجتماعی نظام که همانا عقبه اصلی قدرت دفاعی ایران است، تأثیر مستقیم خواهد داشت. در نقطه مقابل، توان دفاعی و قدرت موشکی ایران یکی از آن عرصههایی است که نشان میدهد تحقق «اقتصاد مقاومتی» امکانپذیر است و تنها شعار نیست، چراکه دستاوردهای دفاعی و امنیتی ایران تمامی درونزا و متکی بر توان و قابلیتهای تلاشگران عرصههای دفاعی در وزارت دفاع و سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی است. این توانمندی سبب شده که در عین دستیابی دانشمندان ایران به آخرین یافتههای علمی در این عرصه، عملا اقتدار دفاعی ایران را به گونهای ارتقا دهند که تصور هرگونه تهدید علیه ایران را از ذهن دشمنان انقلاب اسلامی دور کرده و به همین دلیل است که آنها برای مهار توان موشکی و ممانعت از حمایت ایران از سرپنجههای مقاومت متوسل به سیاسیون شده و با طرح سلسله برجامها میکوشند ناکامی مهار نظامیان را از طریق سیاسیون جبران کنند.
اعتماد
درها میتوانند روی همان پاشنه فرصتسوزی سابق بچرخند
حمیدرضا جلاییپور: توجه به گرایشهای سیاسی مردم روشن میکند چگونه میتوانیم در سال ۹۵ فرصت رشد و توسعه را با وجود اقدام مثبتی که مردم در سال ۹۴ انجام دادند، از دست بدهیم. در جامعه ایران تقریبا ١٠ درصد از مردم در فقر اضطراری هستند و متأسفانه آنقدر در ضعف هستند که شرایطی ندارند تا نسبت به سیاست و جامعه مدنی و روند توسعه کشور حساسیت لازم را داشته باشند (و یکی از اهداف مهم رشد و توسعه ایران کاستن از تعداد و درصد این فقراست). رفتار سیاسی گذشته مردم نشان میدهد که حدود ۲۰ درصد دیگر هم حتی در دوره رونق سیاسی مثل خرداد ۷۶ حساسیت سیاسی به امور عمومی ندارند و اصلا رأی نمیدهند و بیشتر به زندگی شخصیشان متوجه و مشغولاند یا با هرگونه مشارکت در ساختار سیاسی کنونی مخالفاند. حدود ۲۰ درصد مردم هم حتی در شرایط سخت باز اصلاحطلباند و همچنان میخواهند نسبت به آینده امیدوار باشند، حتی در شرایط رکود تورمی. حدود ۱۵ درصد مردم پایگاه اصولگرایانند ولی تندروها به آنها میگویند شما در انتخابات ۹۴ تهران شکست نخوردید، بلکه تهرانیها هستند که اهل کوفه هستند و دین و ایمان ندارند! یک جمعیت بزرگ حدودا ۳۵ درصدی خاکستری هم بسته به
اوضاع تصمیم میگیرند. سخن من این است که تندروها با مقاومتی که در برابر روند توسعه و دولت و میانهروها و اصلاحطلبان میکنند، نخواهند توانست از میان ۳۵ درصد خاکستری نیرو جذب کنند. تندروها حتی نتوانستند از میان فقرا بخش قابلتوجهی را به خود متمایل کنند. تنها پیامد کارشکنی تندروها این است که این ۳۵ درصد را میتواند ناامید کند و این یعنی ضربه کاری به منافع ملی کشور. متأسفانه مهمترین دستاورد این ممانعتها از سوی تندروها همان محرومکردن ایران از رشد و توسعه است و اینکه جامعه را به درجازدن وادار و میزان پیشبینیپذیری وضع جامعه را هم کمتر کنند. با چنین ارزیابی از جامعه میتوان با حمایت از دولت و تقویت امید مردم در جهت رشد و توسعه و تقویت منافع ملی کشور در سال ۹۵ گام برداشت اما با این شرط که آن بخش از قدرت سیاسی، بهجای مقاومت در برابر دولت و جامعه مدنی بخواهد که همراه جامعه در مسیر توسعه قدم بردارد. متأسفانه تا زمانی که این بخش از موضع اتکا به امکانات عمومی بهعنوان مخالف توسعه میایستد، در رشد کشور میتواند بر همان پاشنه فرصتسوزی گذشته بچرخد و چالشهای فرصتسوز تداوم پیدا کند (با وجود اینکه مردم در سال ۹۴
مثل ۹۲ امید آفریدند).
ايران
کاستیهای قانون انتخابات
عزتالله یوسفیانملا: از اظهارنظرهای اخیر چنین برمیآید که دولت، شورای نگهبان، مجلسیها، مردم، رسانهها و همه به این نتیجه رسیدهاند که قانون انتخابات باید اصلاح شود. کدام نهاد میتواند صلاحیت 12 هزار شرکتکننده برای یک انتخابات را در مدت محدود بررسی کند؟ در چنین شرایطی هم حق نامزدها و هم حق نهاد نظارتی و اجرائی ممکن است تضییع شود. اگر آبروی یک نفر بیجهت از بین رفته باشد، همه ما مسئولیم لذا تردیدی نیست که اصلاح قانون انتخابات ضروری است. همه نهادهای مرتبط باید با همکاری هم این کار را شروع کنند. مجلس اگر به تنهایی اقدام کند، شاید این شائبه ایجاد شود که نمایندگان به نفع خودشان شرایط را تغییر میدهند. بنابراین دستگاههای نظارتی و اجرائی باید آنچه در انتخابات دیدهاند را به باد فراموشی نسپارند و در جلسات مشترک، در جلسات سران سه قوه و حتی در محضر رهبر معظم انقلاب مطرح کنند و یک اقدام هماهنگ انجام دهند.
جوان
روح برجام و اقتدار دفاعی ایران
عباس حاجینجاری: میتوان اصلیترین کارکرد شعار سال را بعد از رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم در تحکیم و تقویت اقتدار دفاعی ایران دید، چراکه در این عرصه مهمترین نقطه امیدی که دشمن از حفظ و تشدید تحریمها به آن دل بسته یعنی نارضایتی اجتماعی، از بین خواهد رفت و رفع مشکلات مردم به صورت مستقیم در افزایش سرمایه اجتماعی نظام که همانا عقبه اصلی قدرت دفاعی ایران است، تأثیر مستقیم خواهد داشت. در نقطه مقابل، توان دفاعی و قدرت موشکی ایران یکی از آن عرصههایی است که نشان میدهد تحقق «اقتصاد مقاومتی» امکانپذیر است و تنها شعار نیست، چراکه دستاوردهای دفاعی و امنیتی ایران تمامی درونزا و متکی بر توان و قابلیتهای تلاشگران عرصههای دفاعی در وزارت دفاع و سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی است. این توانمندی سبب شده که در عین دستیابی دانشمندان ایران به آخرین یافتههای علمی در این عرصه، عملا اقتدار دفاعی ایران را به گونهای ارتقا دهند که تصور هرگونه تهدید علیه ایران را از ذهن دشمنان انقلاب اسلامی دور کرده و به همین دلیل است که آنها برای مهار توان موشکی و ممانعت از حمایت ایران از سرپنجههای مقاومت متوسل به سیاسیون شده و با طرح سلسله برجامها میکوشند ناکامی مهار نظامیان را از طریق سیاسیون جبران کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.