ما و فرنگيها
لیلی گلستان
از این قصهها همهمان داریم. از بس زیادند، یادمان نمیماند. یک روز تصمیم گرفتم آنها را یادداشت کنم. کردم. این يكي از همانها و آخرين آنهاست. بدون هيچ غلو و گزافهای.
داشتم در سبزیفروشی خرید میکردم. آندیوها را داشتم سوا میکردم.
خانمی آمد کنارم و گفت اینها به چه درد میخورند.
گفتم به درد سالاد. گاهی هم میشود که آنها را بپزیم و کنار گوشت بگذاریم.
گفت تو نمیدانی، فرنگیها اینها را فقط به گاو و الاغشان میدهند. در سکوت نگاهش کردم. با پوزخندی گفت نوش جانت! و همینطور که سرش را تکان میداد، راهش را کشید و رفت.
از این قصهها همهمان داریم. از بس زیادند، یادمان نمیماند. یک روز تصمیم گرفتم آنها را یادداشت کنم. کردم. این يكي از همانها و آخرين آنهاست. بدون هيچ غلو و گزافهای.
داشتم در سبزیفروشی خرید میکردم. آندیوها را داشتم سوا میکردم.
خانمی آمد کنارم و گفت اینها به چه درد میخورند.
گفتم به درد سالاد. گاهی هم میشود که آنها را بپزیم و کنار گوشت بگذاریم.
گفت تو نمیدانی، فرنگیها اینها را فقط به گاو و الاغشان میدهند. در سکوت نگاهش کردم. با پوزخندی گفت نوش جانت! و همینطور که سرش را تکان میداد، راهش را کشید و رفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.