|

در غربت

«آخرین رویا» رمانی است تازه از روح‌انگیز شریفیان که اخیرا از طرف نشر آگه منتشر شده است. «آخرین رویا» پنجمین اثر داستانی منتشرشده از روح‌انگیز شریفیان است. «دست‌های بسته»، «چه کسی باور می‌کند، رستم»، «روزی که هزار بار عاشق شدم»، «کارت پستال» و «خدای من، خدای من» دیگر آثار داستانی اوست که از میان این آثار، رمان «چه کسی باور می‌کند رستم» در جایزه ادبی گلشیری به عنوان بهترین رمان سال انتخاب شد. «آخرین رویا» رمانی است در سه فصل که از زاویه دید اول‌شخص روایت می‌شود و وقایع آن در اروپا اتفاق می‌افتد. راوی در این رمان از خلال بازگویی زندگی‌اش در اروپا و اینکه در آنجا چه اتفاقاتی برای او می‌افتد، به گذشته خود نیز نقب می‌زند. رمان با روایتی از ورود راوی و یکی از شخصیت‌های دیگر رمان به برلین، در زمان فرو‌ریختن دیوار برلین آغاز می‌شود و آنگاه در بخش بعدی با روایت آمدن راوی به لندن و نقب‌زدن به خاطرات گذشته ادامه می‌یابد. رمان به‌نوعی شرح دلواپسی‌ها و دربه‌دری‌های راوی در سرزمین‌های غریب نیز هست. آنچه در پی می‌آید سطرهای آغازین رمان «آخرین رویا» است: «کمی بعد از فروریختن دیوار برلین، من و تئو به آن‌جا رفتیم. برای تئو آن دیوار و فروریختن‌اش اهمیت خاصی داشت، بدون این‌که گرفتار رویا و اوهام باشد. هنوز شور و شادی مردم دیده می‌شد و توریست‌ها دائم در حال عکس‌گرفتن از گوشه و کنار آن بودند. هم‌چنان‌که راه‌مان را از میان آن‌ها باز می‌کردیم، سعی داشتیم وانمود کنیم توریست نیستیم و در واقع نگاه تئو به دیوار که این‌جا و آن‌جا فرو ریخته و هنوز آثارش برجا بود، نگاه توریستی نبود. به مردم که نگاه می‌کردیم دیگر شناخت و تشخیص خودی از غیرخودی و ساکنان غربی و شرقی آسان نبود. در مورد مسن‌ترها راحت‌تر بود، اما جوان‌ها همه مثل هم شده بودند...»

«آخرین رویا» رمانی است تازه از روح‌انگیز شریفیان که اخیرا از طرف نشر آگه منتشر شده است. «آخرین رویا» پنجمین اثر داستانی منتشرشده از روح‌انگیز شریفیان است. «دست‌های بسته»، «چه کسی باور می‌کند، رستم»، «روزی که هزار بار عاشق شدم»، «کارت پستال» و «خدای من، خدای من» دیگر آثار داستانی اوست که از میان این آثار، رمان «چه کسی باور می‌کند رستم» در جایزه ادبی گلشیری به عنوان بهترین رمان سال انتخاب شد. «آخرین رویا» رمانی است در سه فصل که از زاویه دید اول‌شخص روایت می‌شود و وقایع آن در اروپا اتفاق می‌افتد. راوی در این رمان از خلال بازگویی زندگی‌اش در اروپا و اینکه در آنجا چه اتفاقاتی برای او می‌افتد، به گذشته خود نیز نقب می‌زند. رمان با روایتی از ورود راوی و یکی از شخصیت‌های دیگر رمان به برلین، در زمان فرو‌ریختن دیوار برلین آغاز می‌شود و آنگاه در بخش بعدی با روایت آمدن راوی به لندن و نقب‌زدن به خاطرات گذشته ادامه می‌یابد. رمان به‌نوعی شرح دلواپسی‌ها و دربه‌دری‌های راوی در سرزمین‌های غریب نیز هست. آنچه در پی می‌آید سطرهای آغازین رمان «آخرین رویا» است: «کمی بعد از فروریختن دیوار برلین، من و تئو به آن‌جا رفتیم. برای تئو آن دیوار و فروریختن‌اش اهمیت خاصی داشت، بدون این‌که گرفتار رویا و اوهام باشد. هنوز شور و شادی مردم دیده می‌شد و توریست‌ها دائم در حال عکس‌گرفتن از گوشه و کنار آن بودند. هم‌چنان‌که راه‌مان را از میان آن‌ها باز می‌کردیم، سعی داشتیم وانمود کنیم توریست نیستیم و در واقع نگاه تئو به دیوار که این‌جا و آن‌جا فرو ریخته و هنوز آثارش برجا بود، نگاه توریستی نبود. به مردم که نگاه می‌کردیم دیگر شناخت و تشخیص خودی از غیرخودی و ساکنان غربی و شرقی آسان نبود. در مورد مسن‌ترها راحت‌تر بود، اما جوان‌ها همه مثل هم شده بودند...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.