سخنراني ميخ
پوریا عالمی: درحالیکه مردم درگیر استفادهکردن یا نکردن اتومبیل چینی هستند، ما متوجه شدیم چه ما سوار وسیله چینی بشویم، چه نشویم، چین سوارکار است. خبرگزاری ایلنا گزارش داده و گفته زمان محمود احمدینژاد - پدر مهرورزی ایران - چیزهای زیر از چین وارد ایران میشده که ما بررسی کردیم و دلیل واردات هرکدام را افشا میکنیم:
۷۸۰ تن میخ: از آنجا که 99 درصد کسانی که به استقبال خودجوش میرفتند، میخ حرفها و سخنرانی آقای احمدینژاد میشدند، ۷۸۰ تن میخ بهعنوان سرمیخ در محل سخنرانی مردمی او میکوبیدند. گفته شده کفش تعدادی از مدعوین را هم با همین میخها به زمین وصل میکردند که طرف در نرود و جاخالی ندهد.
۷۸۰ تن رختآویز چوبی: دوره پیش خیلیها آویزان ماندند. خیلیها هم مجبور بودند از مدیران آویزان شوند تا وامی، چیزی بگیرند. دولت ۷۸۰ تن رختآویز از چین وارد و بین مدیران و وزرا پخش کرد تا وقتی کسی میخواهد بهشان آویزان شود کرامتش را حفظ کنند.
۷۱۳ تن سیر: میگویند احمدینژاد برای حل مشکل گرسنگی ۷۱۳ تن سیر وارد کرد. منتها دید مردم هرچی سیر میخورند، سیر نمیشوند که پروژه منتفی شد.
۳۸۸ تن عدس: این یک خطای استراتژیک بود. چون مرکز تحقیقات ریاستجمهوری لنز را عدسی ترجمه کرد و مأمور خرید پاستور هم پریده بود چین و ۳۸۸ تن عدسی میخواست بخرد که گفتند: «ما عدس فروخت، شما رفت ایران، پخت». عدسها را به مراکز علمی کشور فرستادند که یک کاری باهاش بکنند، نشد.
۴۸ تن نخود: میگویند ۴۸ تن نخود ایده اصلی مسکن مهر بوده، اینطوری که آقای احمدینژاد گفته بوده ما بچه بودیم میگفتیم نخودنخود هر که رود خانه خود. حالا اگر ۴۸ تن نخود داشته باشیم و بدهیم دست مردم، بعد من از پشت میکروفن میخوانم نخودنخود... و بگویند هر که رود خانه خود... بعد من میگویم چرا نمیروید مسکن مهر؟ و مردم میروند مسکن مهر که در همین فاصله ساخته شده. اینطوری آدم از سرعت کارشناسان دولت و اعتماد مردم بغض میکند.
۱۶۰ تن قرقره نخ: بالابودن حجم پارگیهای جیب مردم به دلیل پارگیهای اقتصادی، دولت را مجبور کرد نخ وارد کند.
۳۵ تن سوزن: دولت تصمیم داشت یک سوزن به خودش بزند یک جوالدوز به مردم. منتها مأمور خرید پاستور سوزن زیاد خرید، دولت هم مجبور شد سوزن را پخش کند بین مردم و منتقدان تا بزنند به خودشان.
یک تن شمع: تا آنجا که ما میدانیم، در دوره گذشته مراسم شمعآجین نداشتیم مگر اینکه آدمهای اقتصادی دولت گذشته و محمودرضا خاوری و ... شبها یک تن شمع روشن میکردند که فضا قشنگ شود و بتوانند پولها را بشمارند. ما نمیدانیم.
۱۴ تن سنگپا: بیشترین مصرف هشت سال مهرورزی، همین سنگپا بود. مردم هم معتقد بودند رو نیست که سنگپاست. اینقدر سنگپای سیاسی مصرف شد تا تمام شد و وارد کردند.
۱۰ تن زیپ: بههرحال ۱۰ تن هم زیپ وارد شده که پنج تن آن بالا کشیده شد.
پوریا عالمی: درحالیکه مردم درگیر استفادهکردن یا نکردن اتومبیل چینی هستند، ما متوجه شدیم چه ما سوار وسیله چینی بشویم، چه نشویم، چین سوارکار است. خبرگزاری ایلنا گزارش داده و گفته زمان محمود احمدینژاد - پدر مهرورزی ایران - چیزهای زیر از چین وارد ایران میشده که ما بررسی کردیم و دلیل واردات هرکدام را افشا میکنیم:
۷۸۰ تن میخ: از آنجا که 99 درصد کسانی که به استقبال خودجوش میرفتند، میخ حرفها و سخنرانی آقای احمدینژاد میشدند، ۷۸۰ تن میخ بهعنوان سرمیخ در محل سخنرانی مردمی او میکوبیدند. گفته شده کفش تعدادی از مدعوین را هم با همین میخها به زمین وصل میکردند که طرف در نرود و جاخالی ندهد.
۷۸۰ تن رختآویز چوبی: دوره پیش خیلیها آویزان ماندند. خیلیها هم مجبور بودند از مدیران آویزان شوند تا وامی، چیزی بگیرند. دولت ۷۸۰ تن رختآویز از چین وارد و بین مدیران و وزرا پخش کرد تا وقتی کسی میخواهد بهشان آویزان شود کرامتش را حفظ کنند.
۷۱۳ تن سیر: میگویند احمدینژاد برای حل مشکل گرسنگی ۷۱۳ تن سیر وارد کرد. منتها دید مردم هرچی سیر میخورند، سیر نمیشوند که پروژه منتفی شد.
۳۸۸ تن عدس: این یک خطای استراتژیک بود. چون مرکز تحقیقات ریاستجمهوری لنز را عدسی ترجمه کرد و مأمور خرید پاستور هم پریده بود چین و ۳۸۸ تن عدسی میخواست بخرد که گفتند: «ما عدس فروخت، شما رفت ایران، پخت». عدسها را به مراکز علمی کشور فرستادند که یک کاری باهاش بکنند، نشد.
۴۸ تن نخود: میگویند ۴۸ تن نخود ایده اصلی مسکن مهر بوده، اینطوری که آقای احمدینژاد گفته بوده ما بچه بودیم میگفتیم نخودنخود هر که رود خانه خود. حالا اگر ۴۸ تن نخود داشته باشیم و بدهیم دست مردم، بعد من از پشت میکروفن میخوانم نخودنخود... و بگویند هر که رود خانه خود... بعد من میگویم چرا نمیروید مسکن مهر؟ و مردم میروند مسکن مهر که در همین فاصله ساخته شده. اینطوری آدم از سرعت کارشناسان دولت و اعتماد مردم بغض میکند.
۱۶۰ تن قرقره نخ: بالابودن حجم پارگیهای جیب مردم به دلیل پارگیهای اقتصادی، دولت را مجبور کرد نخ وارد کند.
۳۵ تن سوزن: دولت تصمیم داشت یک سوزن به خودش بزند یک جوالدوز به مردم. منتها مأمور خرید پاستور سوزن زیاد خرید، دولت هم مجبور شد سوزن را پخش کند بین مردم و منتقدان تا بزنند به خودشان.
یک تن شمع: تا آنجا که ما میدانیم، در دوره گذشته مراسم شمعآجین نداشتیم مگر اینکه آدمهای اقتصادی دولت گذشته و محمودرضا خاوری و ... شبها یک تن شمع روشن میکردند که فضا قشنگ شود و بتوانند پولها را بشمارند. ما نمیدانیم.
۱۴ تن سنگپا: بیشترین مصرف هشت سال مهرورزی، همین سنگپا بود. مردم هم معتقد بودند رو نیست که سنگپاست. اینقدر سنگپای سیاسی مصرف شد تا تمام شد و وارد کردند.
۱۰ تن زیپ: بههرحال ۱۰ تن هم زیپ وارد شده که پنج تن آن بالا کشیده شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.