آينه
جوان
نقطه هدف در نقشه آمریکا براي منطقه در دوره پساتوافق
یدالله جوانی: آمریکا پس از توافق هستهاي با ايران، درصدد است تا بيشترين توان خود را براي مقابله با نفوذ منطقهاي ايران به كار گيرد. از نظر برخي از مقامات غربي، نفوذ جمهوري اسلامي در كشورهاي غرب آسيا، براي آنان بهمراتب از سلاح هستهاي خطرناكتر است. آنان بهدرستي دريافتهاند كه جمهوري اسلامي با تثبيت نفوذ خود در منطقه و جانبخشيدن به پديده بيداري اسلامي براي هميشه به نفوذ بيگانگان در منطقه راهبردي غرب آسيا پايان خواهد داد و اين منطقه بعد از چندسال در اختيار ملتهاي منطقه قرار خواهد گرفت. چنين تحولي در منطقه با منافع راهبردي نظام سلطه و آمریکا سازگاري ندارد. بنابراين آمریکا در تلاش خواهد بود با بسيج امكانات و فعالسازي همه ظرفيتهايش روند كنوني تحولات در منطقه غرب آسيا را بهنفع خود و متحدانش تغيير داده و با پايانبخشي به نفوذ جمهوري اسلامي، قدرت ايران را به درون مرزهايش محدود ساخته و آن را تضعيف نمايد. تمركز مقامات غربي بر ضرورت تغيير رفتار منطقهاي ايران در دوره پساتوافق براي تحقق چنين هدفي است. آيا چنين هدفي تحقق پيدا ميكند؟ آينده نشان خواهد داد كه نهتنها اين هدف تحقق پيدا نميكند، بلكه در دوره
پساتوافق، محور مقاومت در وضعيت بهتري قرار گرفته و پديده بيداري اسلامي شتاب پيدا ميكند.
آرمان امروز
کارآمدی و ناکارآمدی دولت
علی تاجرنیا:بخش عمدهای از اختلاف آقای روحانی با مدیران خود به این نکته بازمیگردد که تیم آقای روحانی در ابتدا احساس میکرد که جریان جدیدی به نام جریان اعتدال و گفتمان اعتدال را به وجود آورده است درحالیکه اعتدال نه یک جریان سیاسی و نه یک گفتمان بلکه، تنها و تنها یک مشی و روش سیاسی است. بنابراین ما شاهدیم در بخشی از موارد اصرار بر بهکارگیری نیروهای معتدل منجر به استفاده از نیروهای ناکارآمد در سیستم مدیریتی دولت شده است. همچنین شاهدیم نیروهایی استفاده شدهاند که گرچه از بدنه اصولگرا هستند ولی باوری به مشی فکری و مدیریتی آقای روحانی ندارند و اگر قرار باشد انتقادی به دولت آقای روحانی وارد شود بخشی از این انتقاد به ضعف تعدادی از مدیران دولت در حوزه داخلی برمیگردد. اگر آقای روحانی در حوزه داخلی از مدیران کارآمد استفاده کند میتواند به موفقیتهای خود بیفزاید و این موفقیت باعث خواهد شد که بدنه اجتماعی وی نیز قویتر شود.
وطن امروز
همیشه پای اسرائیل در میان است
مجتبی اصغری: انتشار اخبار گلوبلبلی در شرایطی که کل مرزهای جغرافیای سیاست منطقه دستخوش تغییرات لحظهای است و مرزهای سیاست خارجی ایران بیش از همیشه مورد هجوم دشمن قرار گرفته، کماکان در رسانههای زنجیرهای و حتی برخی تریبونهای رسمی کشور ادامه دارد. ما شاهد تحولاتی سریع در منطقه هستیم که رصد اوضاع نشان میدهد دستکم در شروع ماجرا، بشدت تأمینکننده منافع رژیم غاصب صهیونیستی است... مجموعهای از مدیران دولتی از جمله رئیسجمهور، تیم مذاکرهکننده و حتی وزیر دفاع اعلام کردهاند مفاد توافق و قطعنامه نمیتواند اصول سیاست خارجی ایران در حمایت از جریان مقاومت در منطقه را تحتتأثیر قرار داده یا به محدودشدن توان نظامی ایران منجر شود. پس چرا به قطعنامهای افتخار میکنند که بخشهای مهمی از آن شامل محدودساختن حوزههای حیاتی تسلیحاتی ایران همچون توانمندیهای موشکی، خریدوفروش سلاح، حملونقل محمولههای نظامی و صدور اجازه بازرسی کشتیها و کاروانهای تجاری ایرانی توسط هر کشوری و به هر بهانهای است؟! در جلسات بهاصطلاح نقد و بررسی بیانیه پایانی مذاکرات وین که در ایران برگزار میشود طبیعتا نمیتوان انتظار داشت چنین سؤالاتی از تیم
مذاکرهکننده کشورمان پرسیده و پاسخی به نگرانیهای روزافزون حافظان امنیت ملی کشور ارائه شود. صحبت از جلساتی است که در آن تیم مذاکرهکننده کشورمان با شجاعتی مثالزدنی خود را در معرض تشویقهای مکرر و مدیحهسرایی دیپلماتها و حقوقدانان شرکتکننده در جلسات 10سال اخیر محافل دیپلماسی عمومی آمریکا همچون بنیادهای خلعسلاح پاگواش، پلوشرز، بنیاد برادران راکفلر، مؤسسه لیختناشتاین دانشگاه پرینستون و امثالهم قرار میدهند! 9 آبان 92، در «وطن امروز» هشدار دادیم در معاملات با آمریکا «همیشه پای اسرائیل در میان است». این مسئله مهمی است که هنوز پاسخی روشن دستکم برای ثبت در تاریخ به آن داده نشده است... واقعا چرا از معامله بزرگ -Grand Bargain- اصلاحاتیها در 2003 تا مذاکرات 2015، همواره بخشی از مفاد به صورت اختصاصی قدرت نظامی ایران و ارتباط آن با جریان مقاومت در منطقه را هدف قرار میدهد؟ به عبارت بهتر «چرا همیشه پای اسرائیل در میان است؟!» اکنون زمان بازخوانی هشدارهای قدیمی درباره خیز جریانی جهانی برای تغییر اصول سیاست خارجی ایران با هدف امنیتبخشی به مرزهای داخلی و خارجی رژیم غاصب صهیونیستی در منطقه است. لطفا پاسخگویی به
سؤالات ملت را فراموش نکنید!
جوان
نقطه هدف در نقشه آمریکا براي منطقه در دوره پساتوافق
یدالله جوانی: آمریکا پس از توافق هستهاي با ايران، درصدد است تا بيشترين توان خود را براي مقابله با نفوذ منطقهاي ايران به كار گيرد. از نظر برخي از مقامات غربي، نفوذ جمهوري اسلامي در كشورهاي غرب آسيا، براي آنان بهمراتب از سلاح هستهاي خطرناكتر است. آنان بهدرستي دريافتهاند كه جمهوري اسلامي با تثبيت نفوذ خود در منطقه و جانبخشيدن به پديده بيداري اسلامي براي هميشه به نفوذ بيگانگان در منطقه راهبردي غرب آسيا پايان خواهد داد و اين منطقه بعد از چندسال در اختيار ملتهاي منطقه قرار خواهد گرفت. چنين تحولي در منطقه با منافع راهبردي نظام سلطه و آمریکا سازگاري ندارد. بنابراين آمریکا در تلاش خواهد بود با بسيج امكانات و فعالسازي همه ظرفيتهايش روند كنوني تحولات در منطقه غرب آسيا را بهنفع خود و متحدانش تغيير داده و با پايانبخشي به نفوذ جمهوري اسلامي، قدرت ايران را به درون مرزهايش محدود ساخته و آن را تضعيف نمايد. تمركز مقامات غربي بر ضرورت تغيير رفتار منطقهاي ايران در دوره پساتوافق براي تحقق چنين هدفي است. آيا چنين هدفي تحقق پيدا ميكند؟ آينده نشان خواهد داد كه نهتنها اين هدف تحقق پيدا نميكند، بلكه در دوره
پساتوافق، محور مقاومت در وضعيت بهتري قرار گرفته و پديده بيداري اسلامي شتاب پيدا ميكند.
آرمان امروز
کارآمدی و ناکارآمدی دولت
علی تاجرنیا:بخش عمدهای از اختلاف آقای روحانی با مدیران خود به این نکته بازمیگردد که تیم آقای روحانی در ابتدا احساس میکرد که جریان جدیدی به نام جریان اعتدال و گفتمان اعتدال را به وجود آورده است درحالیکه اعتدال نه یک جریان سیاسی و نه یک گفتمان بلکه، تنها و تنها یک مشی و روش سیاسی است. بنابراین ما شاهدیم در بخشی از موارد اصرار بر بهکارگیری نیروهای معتدل منجر به استفاده از نیروهای ناکارآمد در سیستم مدیریتی دولت شده است. همچنین شاهدیم نیروهایی استفاده شدهاند که گرچه از بدنه اصولگرا هستند ولی باوری به مشی فکری و مدیریتی آقای روحانی ندارند و اگر قرار باشد انتقادی به دولت آقای روحانی وارد شود بخشی از این انتقاد به ضعف تعدادی از مدیران دولت در حوزه داخلی برمیگردد. اگر آقای روحانی در حوزه داخلی از مدیران کارآمد استفاده کند میتواند به موفقیتهای خود بیفزاید و این موفقیت باعث خواهد شد که بدنه اجتماعی وی نیز قویتر شود.
وطن امروز
همیشه پای اسرائیل در میان است
مجتبی اصغری: انتشار اخبار گلوبلبلی در شرایطی که کل مرزهای جغرافیای سیاست منطقه دستخوش تغییرات لحظهای است و مرزهای سیاست خارجی ایران بیش از همیشه مورد هجوم دشمن قرار گرفته، کماکان در رسانههای زنجیرهای و حتی برخی تریبونهای رسمی کشور ادامه دارد. ما شاهد تحولاتی سریع در منطقه هستیم که رصد اوضاع نشان میدهد دستکم در شروع ماجرا، بشدت تأمینکننده منافع رژیم غاصب صهیونیستی است... مجموعهای از مدیران دولتی از جمله رئیسجمهور، تیم مذاکرهکننده و حتی وزیر دفاع اعلام کردهاند مفاد توافق و قطعنامه نمیتواند اصول سیاست خارجی ایران در حمایت از جریان مقاومت در منطقه را تحتتأثیر قرار داده یا به محدودشدن توان نظامی ایران منجر شود. پس چرا به قطعنامهای افتخار میکنند که بخشهای مهمی از آن شامل محدودساختن حوزههای حیاتی تسلیحاتی ایران همچون توانمندیهای موشکی، خریدوفروش سلاح، حملونقل محمولههای نظامی و صدور اجازه بازرسی کشتیها و کاروانهای تجاری ایرانی توسط هر کشوری و به هر بهانهای است؟! در جلسات بهاصطلاح نقد و بررسی بیانیه پایانی مذاکرات وین که در ایران برگزار میشود طبیعتا نمیتوان انتظار داشت چنین سؤالاتی از تیم
مذاکرهکننده کشورمان پرسیده و پاسخی به نگرانیهای روزافزون حافظان امنیت ملی کشور ارائه شود. صحبت از جلساتی است که در آن تیم مذاکرهکننده کشورمان با شجاعتی مثالزدنی خود را در معرض تشویقهای مکرر و مدیحهسرایی دیپلماتها و حقوقدانان شرکتکننده در جلسات 10سال اخیر محافل دیپلماسی عمومی آمریکا همچون بنیادهای خلعسلاح پاگواش، پلوشرز، بنیاد برادران راکفلر، مؤسسه لیختناشتاین دانشگاه پرینستون و امثالهم قرار میدهند! 9 آبان 92، در «وطن امروز» هشدار دادیم در معاملات با آمریکا «همیشه پای اسرائیل در میان است». این مسئله مهمی است که هنوز پاسخی روشن دستکم برای ثبت در تاریخ به آن داده نشده است... واقعا چرا از معامله بزرگ -Grand Bargain- اصلاحاتیها در 2003 تا مذاکرات 2015، همواره بخشی از مفاد به صورت اختصاصی قدرت نظامی ایران و ارتباط آن با جریان مقاومت در منطقه را هدف قرار میدهد؟ به عبارت بهتر «چرا همیشه پای اسرائیل در میان است؟!» اکنون زمان بازخوانی هشدارهای قدیمی درباره خیز جریانی جهانی برای تغییر اصول سیاست خارجی ایران با هدف امنیتبخشی به مرزهای داخلی و خارجی رژیم غاصب صهیونیستی در منطقه است. لطفا پاسخگویی به
سؤالات ملت را فراموش نکنید!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.