ادامه از صفحه اول
یک درس ساده
با وجود این تنوع، حتی یک وزیر هم در دولت آقایهاشمیرفسنجانی کنار گذاشته نشد و برخی از آنها در پایان دولت، از وزارت کنار رفتند و البته در جایی دیگر از دولت، فعال شدند. همانطور که گفتیم سبک و سیاق مدیریتی آقایاحمدینژاد نه خیلی غریب و بیسابقه است و نه ایشان تنها رییس دولت و مدیری هستند که اصرار دارند تا تنها فکر و نظر اجرایی و عملی، فقط فکر و نظر ایشان باشد و هرکس را هم که با فکر و نظر ایشان مطابقت پیدا نمیکند، کنار میگذارند. آنچه که در مورد دو دولت ایشان خیلی عجیب است، اصرار و تاکید نزدیکان ایشاناست مبنی بر انکار برکناریها قبل از وقوع. سخنگوی دولت، معاون اول رییسجمهوری و شخصیتهای دیگر که بسیار به «دکتر» نزدیک هستند در واکنش به اخبار و شایعات برکناری این وزیر یا آن یکی، خیلی قرصومحکم آن را انکار میکنند. دکتر الهام در مواردی حتی، آمیخته به طنز شایعه برکناری وزیر یا مسوول دیگری را انکار کردهاند و آن را شایعه پراکنی مطبوعات بیمسوولیت و دشمنان دولت یا «دروغ 13» اعلام کردهاند. آقای محمدرضا رحیمی معاون اول رییسجمهوری حتی از سخنگوی دولت محکمتر و قرصتر، حرف و سخنهای برکناری این وزیر یا آن مسوول را رد کرده اما اغلب درست 24 ساعت یا حداکثر دو روز بعدش، همان اتفاق افتاده است! انسان حیران میماند که مقصود آقای احمدینژاد از این رفتار چه میتواند باشد؟ آیا میخواهد بگوید که نباید حرفها و سخنان همکاران رده بالایش را نبایستی خیلی جدی گرفت؟ آیا میخواهد به همکارانش بفهماند که آنها تصمیمگیر نیستند؟ کمترین انتظاری که انسان از اطرافیان نزدیک آقایاحمدینژاد داشت آن بود که وقتی در موارد عدیهای، «دکتر» برخلاف تکذیبهای محکمشان، تصمیمی مغایر تکذیبها را به مرحله اجرا گذاشته است، چرا هنوز اصرار دارند در مرحله قبل از اجرای تصمیم ها، در مقام تکذیبکننده ظاهر شوند؟ اگر به هر دلیلی، صلاح و مصلحت میدانند که به «دکتر» خدمت نمایند، در آن صورت چرا این درس ساده را نگرفتهاند که درخصوص عزل و نصبها و اساسا مسایل مهم، اظهارنظر نکنند؟
با وجود این تنوع، حتی یک وزیر هم در دولت آقایهاشمیرفسنجانی کنار گذاشته نشد و برخی از آنها در پایان دولت، از وزارت کنار رفتند و البته در جایی دیگر از دولت، فعال شدند. همانطور که گفتیم سبک و سیاق مدیریتی آقایاحمدینژاد نه خیلی غریب و بیسابقه است و نه ایشان تنها رییس دولت و مدیری هستند که اصرار دارند تا تنها فکر و نظر اجرایی و عملی، فقط فکر و نظر ایشان باشد و هرکس را هم که با فکر و نظر ایشان مطابقت پیدا نمیکند، کنار میگذارند. آنچه که در مورد دو دولت ایشان خیلی عجیب است، اصرار و تاکید نزدیکان ایشاناست مبنی بر انکار برکناریها قبل از وقوع. سخنگوی دولت، معاون اول رییسجمهوری و شخصیتهای دیگر که بسیار به «دکتر» نزدیک هستند در واکنش به اخبار و شایعات برکناری این وزیر یا آن یکی، خیلی قرصومحکم آن را انکار میکنند. دکتر الهام در مواردی حتی، آمیخته به طنز شایعه برکناری وزیر یا مسوول دیگری را انکار کردهاند و آن را شایعه پراکنی مطبوعات بیمسوولیت و دشمنان دولت یا «دروغ 13» اعلام کردهاند. آقای محمدرضا رحیمی معاون اول رییسجمهوری حتی از سخنگوی دولت محکمتر و قرصتر، حرف و سخنهای برکناری این وزیر یا آن مسوول را رد کرده اما اغلب درست 24 ساعت یا حداکثر دو روز بعدش، همان اتفاق افتاده است! انسان حیران میماند که مقصود آقای احمدینژاد از این رفتار چه میتواند باشد؟ آیا میخواهد بگوید که نباید حرفها و سخنان همکاران رده بالایش را نبایستی خیلی جدی گرفت؟ آیا میخواهد به همکارانش بفهماند که آنها تصمیمگیر نیستند؟ کمترین انتظاری که انسان از اطرافیان نزدیک آقایاحمدینژاد داشت آن بود که وقتی در موارد عدیهای، «دکتر» برخلاف تکذیبهای محکمشان، تصمیمی مغایر تکذیبها را به مرحله اجرا گذاشته است، چرا هنوز اصرار دارند در مرحله قبل از اجرای تصمیم ها، در مقام تکذیبکننده ظاهر شوند؟ اگر به هر دلیلی، صلاح و مصلحت میدانند که به «دکتر» خدمت نمایند، در آن صورت چرا این درس ساده را نگرفتهاند که درخصوص عزل و نصبها و اساسا مسایل مهم، اظهارنظر نکنند؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.