شب سربي
هوشنگ گلمكاني
تأخیر در اجرای برنامهها در سرزمين ما که تازگي ندارد و تأخیر، خاصِ برنامه «شب موسیقی فیلمهای مسعود کیمیایی» نبود، اما چنین برنامهای، بیشک به یک راهنما نیاز دارد؛ مثلا یک بروشور، تا تماشاگر بداند هر قطعهاي که اجرا ميشود از چه فیلمی است و آهنگسازش كيست. حتی مجری هم وجود نداشت تا چنين وظيفهاي را انجام دهد. پس از اینکه سه قطعه اجرا شد، تازه رهبر ارکستر اسم فيلمها و آهنگساز آن قطعهها و قطعه بعدي را اعلام كرد؛ درحالیکه وقتی بيننده در چنين برنامهاي قطعهاي را گوش ميکند باید نام فيلم را بداند و تأثير موسيقي و احتمالا حس نوستالژي حاصل از آن، حاصل همين اطلاعات است. در آن شب، هنگام اجرای قطعات، حاضران احتمالا فقط دومین قطعه (سرب ساخته زندهياد گيتي پاشايي) را ميشناختند، چون تم اصلي سرب، قطعه مشهوری است و اغلب علاقهمندان، آن را ميشناسند. در واقع بهجز اين، هيچ قطعه مشهور و خاطرهانگيزي اجرا نشد.
جالب اینکه در بالای صحنه تالار بزرگ وزارت كشور، یک مانیتور بزرگ قرار دارد که قبل از شروع برنامه، تصويرهايي از جمعیت حاضر در سالن را نمايش ميداد، اما وقتی برنامه شروع شد، این مانیتور بهكل خاموش شد! ميشد از آن براي نمايش تصويرهايي از فيلمهايي كه موسيقياش اجرا ميشد، يا دستكم نوشتن اسم فيلم و آهنگسازش استفاده كرد كه نشد. بدتر و مهمتر از همه این است که موسیقی فیلمهای کیمیایی با نام و آثار اسفندیار منفردزاده گره خورده و در این کنسرت هیچ خبری از اجرای آثار منفردزاده نبود. آنطور که شنیدم، گويا منفردزاده اجازه اجرای آثارش در اين برنامه را نداده است؛ مثل ساير آهنگسازان فيلمهاي كيميايي. البته من و همراهانم پس از اجراي پنج قطعه و در پايان بخش اول، به همان دلايل يادشده، پيش از شروع بخش دوم سالن را ترک کردیم و شنیدم قسمت دوم هم فقط اجرای موسیقی فیلم متروپل بوده که سازندهاش بهزاد عبدی، رهبر ارکستر در برنامه اين شب بود. در واقع فقط آثاري از دو آهنگساز درگذشته (پاشايي و بيات) و آهنگسازي كه رهبر اركستر بود در اين شب اجرا شد. خب البته وقتي كه سازندگان آهنگها به هر دليل راضي به اجراي آثارشان در اين برنامه نبودهاند، (اما خود اين موضوع قابل بررسي است) چه اصراري است به اجراي چنين برنامهاي؟ در مجموع، «شب موسیقی فیلمهای مسعود کیمیایی» ایده خوبي بود كه تلف شد و فرصتی بود که از دست رفت.
تأخیر در اجرای برنامهها در سرزمين ما که تازگي ندارد و تأخیر، خاصِ برنامه «شب موسیقی فیلمهای مسعود کیمیایی» نبود، اما چنین برنامهای، بیشک به یک راهنما نیاز دارد؛ مثلا یک بروشور، تا تماشاگر بداند هر قطعهاي که اجرا ميشود از چه فیلمی است و آهنگسازش كيست. حتی مجری هم وجود نداشت تا چنين وظيفهاي را انجام دهد. پس از اینکه سه قطعه اجرا شد، تازه رهبر ارکستر اسم فيلمها و آهنگساز آن قطعهها و قطعه بعدي را اعلام كرد؛ درحالیکه وقتی بيننده در چنين برنامهاي قطعهاي را گوش ميکند باید نام فيلم را بداند و تأثير موسيقي و احتمالا حس نوستالژي حاصل از آن، حاصل همين اطلاعات است. در آن شب، هنگام اجرای قطعات، حاضران احتمالا فقط دومین قطعه (سرب ساخته زندهياد گيتي پاشايي) را ميشناختند، چون تم اصلي سرب، قطعه مشهوری است و اغلب علاقهمندان، آن را ميشناسند. در واقع بهجز اين، هيچ قطعه مشهور و خاطرهانگيزي اجرا نشد.
جالب اینکه در بالای صحنه تالار بزرگ وزارت كشور، یک مانیتور بزرگ قرار دارد که قبل از شروع برنامه، تصويرهايي از جمعیت حاضر در سالن را نمايش ميداد، اما وقتی برنامه شروع شد، این مانیتور بهكل خاموش شد! ميشد از آن براي نمايش تصويرهايي از فيلمهايي كه موسيقياش اجرا ميشد، يا دستكم نوشتن اسم فيلم و آهنگسازش استفاده كرد كه نشد. بدتر و مهمتر از همه این است که موسیقی فیلمهای کیمیایی با نام و آثار اسفندیار منفردزاده گره خورده و در این کنسرت هیچ خبری از اجرای آثار منفردزاده نبود. آنطور که شنیدم، گويا منفردزاده اجازه اجرای آثارش در اين برنامه را نداده است؛ مثل ساير آهنگسازان فيلمهاي كيميايي. البته من و همراهانم پس از اجراي پنج قطعه و در پايان بخش اول، به همان دلايل يادشده، پيش از شروع بخش دوم سالن را ترک کردیم و شنیدم قسمت دوم هم فقط اجرای موسیقی فیلم متروپل بوده که سازندهاش بهزاد عبدی، رهبر ارکستر در برنامه اين شب بود. در واقع فقط آثاري از دو آهنگساز درگذشته (پاشايي و بيات) و آهنگسازي كه رهبر اركستر بود در اين شب اجرا شد. خب البته وقتي كه سازندگان آهنگها به هر دليل راضي به اجراي آثارشان در اين برنامه نبودهاند، (اما خود اين موضوع قابل بررسي است) چه اصراري است به اجراي چنين برنامهاي؟ در مجموع، «شب موسیقی فیلمهای مسعود کیمیایی» ایده خوبي بود كه تلف شد و فرصتی بود که از دست رفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.