|

دو سر سود

حمیدرضا آصفی

مذاکرات ایران با کشورهای 1+5 که در ابتدا با سه کشور اروپایی (آلمان، فرانسه و انگلیس) بود، پس از 13 سال به بار نشست. گفت‌وگوهای 20 ماه گذشته، با نقطه‌عطفی متمایز از دوره‌های پیشین، با سرعتی بیشتر و گفت‌وگوهایی همه‌جانبه‌تر با استفاده از ابزار دیپلماتیک، جمهوری اسلامی ایران را در موضع حقانیت و احقاق حقوق هسته‌ای نشاند. به‌دور از خوش‌بینی مفرط و مبالغه از آنچه اتفاق افتاد، باید گفت دستاوردی مهم برای کشور به دست آمده و جایگاه ممتاز ایران، بیش از گذشته خواهد شد. آنچه از این مذاکرات به دست آمد، پیروزی منطق و گفت‌وگو بر رویکرد یک‌جانبه‌گرایی، بی‌منطقی، زور و باج‌خواهی بود.
این توافق در ابعاد گوناگون داخلی، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تأثیراتی جدی از خود برجا خواهد گذاشت. با نگاه اجمالی به تحولات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای باید گفت، دوستان جمهوری اسلامی از این تفاهم خوشحال و دشمنان کشورمان عصبانی و سرخورده می‌شوند. اولین بازنده این اتفاق، رژیم صهیونیستی و به‌طور اخص، آقای «نتانیاهو» است. بسیاری از محافل اسرائیلی عملکرد غلط «نتانیاهو» را در توافق هسته‌ای ایران مؤثر و او را نکوهش کرده‌اند. ازاین‌رو، «نتانیاهو» برای عصبانیت دلایلی مضاعف خواهد داشت. دولت سعودی نیز از هر تلاشی برای اخلال در این مذاکرات فروگذار نکرد؛ چه پنهانی و چه آشکار. البته کشورهایی مانند عمان و پاکستان ازجمله کشورهای خرسند در این ماجرا هستند. با انجام این توافق، شرایط منطقه نسبت به گذشته متفاوت خواهد بود. برخی کشورها بی‌جهت در رقابت بچه‌گانه با جمهوری اسلامی هستند و توفیق کشورمان را با توهم، به زیان خود می‌بینند. ازاین‌رو دور از انتظار نیست که این دسته از دولت‌ها به ائتلاف‌های پنهانی علیه کشورمان روی آورند. در جریان گفت‌وگوهای هسته‌ای به‌خصوص در 20 ماه گذشته، همکاری و هم‌پیمانی رژیم صهیونیستی و عربستان‌سعودی بیش از گذشته آشکار شد. جمهوری اسلامی باید با سیاست پیچیده و سنجیده خود، مانع از ایجاد چنین ائتلاف‌هایی در منطقه شود. جایگاه ممتاز جمهوری اسلامی، مسئولیت کشورمان را در ایفای نقش سازنده در برقراری صلح و امنیت در منطقه، بیش از گذشته می‌کند. ناگفته پیداست که روابط ایران با کشورهای اروپایی مانند «آلمان»، «ایتالیا» و «اسپانیا» جهش قابل‌ملاحظه‌ای دارد و همچنین همکاری با کشورهایی در آسیای دور مانند «ژاپن» و «کره‌جنوبی» هم افزایش خواهد یافت. این همکاری‌های گسترده البته دشمنانی در منطقه دارد که باید برای آن برنامه‌ریزی کرد، نه با سیاست‌ سلبی بلکه با اقدامات ایجابی و پیام همگرایی در منطقه. گفت‌وگو پیرامون فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای ایران یک چالش را از روابط خارجی ایران پاک کرد. اما چنانچه دقت و هوشیاری لازم به‌کار برده نشود، چالش‌های دیگری را پیش‌روی کشورمان خواهد گشود. در دوران پس از توافق، دسترسی ایران به بازارهای متنوع بیش از گذشته خواهد شد و انتخاب ایران برای همکاری تجاری از تعداد کشورهای محدود به تعداد معتنابهی افزایش خواهد یافت. درهمین‌حال فضای همکاری‌های بین‌المللی برای ایران بیشتر از گذشته می‌شود و در صورت برنامه‌ریزی صحیح، شهروندان جمهوری اسلامی در خارج از مرزها نیز آسایش بهتری خواهند داشت. اکنون دیگر با مصالحه هسته‌ای این چالش برطرف شده و اکنون شرایط برای جهش در روابط بیرونی بیش از گذشته مهیاست که ابتکار و برنامه‌ریزی لازم را می‌طلبد.

مذاکرات ایران با کشورهای 1+5 که در ابتدا با سه کشور اروپایی (آلمان، فرانسه و انگلیس) بود، پس از 13 سال به بار نشست. گفت‌وگوهای 20 ماه گذشته، با نقطه‌عطفی متمایز از دوره‌های پیشین، با سرعتی بیشتر و گفت‌وگوهایی همه‌جانبه‌تر با استفاده از ابزار دیپلماتیک، جمهوری اسلامی ایران را در موضع حقانیت و احقاق حقوق هسته‌ای نشاند. به‌دور از خوش‌بینی مفرط و مبالغه از آنچه اتفاق افتاد، باید گفت دستاوردی مهم برای کشور به دست آمده و جایگاه ممتاز ایران، بیش از گذشته خواهد شد. آنچه از این مذاکرات به دست آمد، پیروزی منطق و گفت‌وگو بر رویکرد یک‌جانبه‌گرایی، بی‌منطقی، زور و باج‌خواهی بود.
این توافق در ابعاد گوناگون داخلی، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تأثیراتی جدی از خود برجا خواهد گذاشت. با نگاه اجمالی به تحولات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای باید گفت، دوستان جمهوری اسلامی از این تفاهم خوشحال و دشمنان کشورمان عصبانی و سرخورده می‌شوند. اولین بازنده این اتفاق، رژیم صهیونیستی و به‌طور اخص، آقای «نتانیاهو» است. بسیاری از محافل اسرائیلی عملکرد غلط «نتانیاهو» را در توافق هسته‌ای ایران مؤثر و او را نکوهش کرده‌اند. ازاین‌رو، «نتانیاهو» برای عصبانیت دلایلی مضاعف خواهد داشت. دولت سعودی نیز از هر تلاشی برای اخلال در این مذاکرات فروگذار نکرد؛ چه پنهانی و چه آشکار. البته کشورهایی مانند عمان و پاکستان ازجمله کشورهای خرسند در این ماجرا هستند. با انجام این توافق، شرایط منطقه نسبت به گذشته متفاوت خواهد بود. برخی کشورها بی‌جهت در رقابت بچه‌گانه با جمهوری اسلامی هستند و توفیق کشورمان را با توهم، به زیان خود می‌بینند. ازاین‌رو دور از انتظار نیست که این دسته از دولت‌ها به ائتلاف‌های پنهانی علیه کشورمان روی آورند. در جریان گفت‌وگوهای هسته‌ای به‌خصوص در 20 ماه گذشته، همکاری و هم‌پیمانی رژیم صهیونیستی و عربستان‌سعودی بیش از گذشته آشکار شد. جمهوری اسلامی باید با سیاست پیچیده و سنجیده خود، مانع از ایجاد چنین ائتلاف‌هایی در منطقه شود. جایگاه ممتاز جمهوری اسلامی، مسئولیت کشورمان را در ایفای نقش سازنده در برقراری صلح و امنیت در منطقه، بیش از گذشته می‌کند. ناگفته پیداست که روابط ایران با کشورهای اروپایی مانند «آلمان»، «ایتالیا» و «اسپانیا» جهش قابل‌ملاحظه‌ای دارد و همچنین همکاری با کشورهایی در آسیای دور مانند «ژاپن» و «کره‌جنوبی» هم افزایش خواهد یافت. این همکاری‌های گسترده البته دشمنانی در منطقه دارد که باید برای آن برنامه‌ریزی کرد، نه با سیاست‌ سلبی بلکه با اقدامات ایجابی و پیام همگرایی در منطقه. گفت‌وگو پیرامون فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای ایران یک چالش را از روابط خارجی ایران پاک کرد. اما چنانچه دقت و هوشیاری لازم به‌کار برده نشود، چالش‌های دیگری را پیش‌روی کشورمان خواهد گشود. در دوران پس از توافق، دسترسی ایران به بازارهای متنوع بیش از گذشته خواهد شد و انتخاب ایران برای همکاری تجاری از تعداد کشورهای محدود به تعداد معتنابهی افزایش خواهد یافت. درهمین‌حال فضای همکاری‌های بین‌المللی برای ایران بیشتر از گذشته می‌شود و در صورت برنامه‌ریزی صحیح، شهروندان جمهوری اسلامی در خارج از مرزها نیز آسایش بهتری خواهند داشت. اکنون دیگر با مصالحه هسته‌ای این چالش برطرف شده و اکنون شرایط برای جهش در روابط بیرونی بیش از گذشته مهیاست که ابتکار و برنامه‌ریزی لازم را می‌طلبد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.