|

آينه

كيهان
دو سوی این نقشه راه

حسین شریعتمداری: برخلاف تصور برخی از دوستان که روزهای پیشِ‌‌رو را مرحله پایان مذاکرات تلقی می‌کنند و احتمال دستیابی به یک توافق را دور از انتظار نمی‌بینند، با قاطعیت و به‌یقین می‌توان گفت هیچ توافقی در پیش نخواهد بود و بازهم مانند 12 سال گذشته، مذاکرات در مرحله پایانی خود با شکست روبه‌رو می‌شود، مگر آنکه یکی از این دو حالت اتفاق بیفتد؛ اول آنکه ما از حق مسلم و قانونی خود که حفظ صنعت هسته‌ای کشورمان است، دست بکشیم و به تعبیر رهبر‎معظم‌انقلاب «به یک کاریکاتور از فعالیت هسته‌ای و تابلو بی‌محتوا» تن بدهیم و حالت دوم اینکه، حریف با دست‌کشیدن از نگاه سلطه‌جویانه خود، برخورداری ایران اسلامی از صنعت هسته‌ای را بپذیرد، ولی هیچ‌یک از دو حالت یاد‌شده در افق پیشِ‌رو دیده نمی‌شود؛ بنابراین، از هم‌اکنون به جد می‌توان پیش‌بینی کرد که توافقی در میان نخواهد بود و ازآنجا‌که طرف مقابل قواعد بازی و اصول مذاکرات را رعایت نکرده و برخلاف روال تعریف‌شده مذاکرات، موضوع مذاکره -کف مذاکره- را که برخورداری ایران از صنعت هسته‌ای بوده است، دور زده است، به‌عنوان عامل اصلی شکست مذاکرات شناخته می‌شود. روشنگری مستند دراین‌باره وظیفه‌ای است که علاوه‌بر دست‌اندرکاران مذاکرات هسته‌ای، برعهده همه جریانات سیاسی-‌صرفِ‌نظر از سلیقه‌های متفاوت آنها- نیز هست و باید در انجام این وظیفه، دولت و تیم هسته‌ای را همراهی کنند‌.

آفتاب يزد
حق نشاید گفت جز زیر لحاف!

حجت‌الاسلام نقویان: برخلاف برخی امور که معتقدیم مأمور به تکلیف هستیم نه نتیجه، باید گفت در امربه‌معروف باید از اثر بخش‌بودن تذکر خود در این خصوص مطمئن باشیم. برخوردهای سخت و تند در امر به معروف اگر اثربخش و مثبت نباشد، نباید روا داشت. در یک‌جا وارد شده با تندی صحبت کنید و آن در مقابل حاکمان قلدر است که پول و قدرت دارند. اگر دیدید دارند خطا می‌کنند، تشر بزنید. آنجاست که همه می‌گویند چکار به این کارها داری؟! منبرت را می‌گیرند! دیگر صداوسیما راهت نمی‌دهند! حقوقت را قطع می‌کنند! آنجاها اگر کسی مرد است، داد بزند! وقتی کلی می‌گوییم در مملکت اسلامی نباید اختلاس باشد، اختلاس‌گر هم می‌خندد! اما اگر به فلان‌کس گفتیم با تو هستم، آن‌وقت است که... برخی فکر می‌کنند با صداوسیما می‌شود عزیز شد! رئیس سابق صداوسیما به من می‌گفت گاهی اوقات پیش آمده که یک روحانی را به برنامه‌ای دعوت کرده‌ایم و در زیرنویس نوشته‌ایم حجت‌الاسلام، بعد دفتر آن روحانی تماس گرفته و گفته ایشان آیت‌الله هستند! ضمنا درشت بنویسید!

ايران
خطراتی که ما را تهدید می‌کند

سیدمسعود رضوی: مذاکرات ایران و 1+5، به حساس‌ترین لحظات خود نزدیک می‌شود. درست در همین لحظات سرنوشت‌ساز، تاجران تحریم که تصور می‌کنند می‌توانند همچنان در انزوای ایران، موقعیتی نصیب برند، شروع به کوبیدن اعتبار مذاکره‌کنندگان و حیثیت دولت کرده‌اند. هدف آنها مشخص است، اما منافع‌شان به دلیل فقدان شرایط شفاف و استفاده‌های عظیم و پنهانی در آن هشت سال معروف و خاص، چندان هویدا نیست، ولی بی‌شک اگر پرده‌ها برافتد مشخص خواهد شد که در انزوای ایران و رنج اقتصادی ملت، چه کسانی از درآمدهای افسانه‌ای سود برده و یک‌شبه به ‌میلیاردرهای رانتی تبدیل شدند.

اعتماد
مذاکره جناح‌ها برای منافع ملی؛ بازی با حاصل جمع غیرصفر

احمد شیرزاد: اگر بنا باشد مذاکره و گفت‌وگویی بین دو جناح صورت بگیرد باید با رعایت منطق مذاکره سیاسی باشد. باید پیش‌زمینه‌های غیرضروری را حذف کنیم. مثلا برخی دوستان اصولگرا اعلام می‌کنند اصلاح‌طلبان باید از موضوعی اعلام بیزاری کنند تا ما گفت‌وگو را شروع کنیم یا اینکه اصلاح‌طلبان باید مرزبندی‌های‌شان را اعلام کنند تا مذاکره و گفت‌وگو بین دو جناح صورت بگیرد. این راه گفت‌وگو نیست، بلکه تنها به معنای تحمیل اراده است. منطق بدون هیچ پیش‌شرطی باید معیار و محک گفت‌وگو باشد.

وطن امروز
چرا توافق خوب ممکن نیست؟

رضا شکیبایی: آمریکایی‌ها بارها اعلام کرده‌اند در این مذاکرات به‌دنبال یک توافق خوبند، اما این توافق خوب از منظر آنها ویژگی‌هایی دارد که به‌طور طبیعی کار مذاکرات را با گره کور مواجه کرده است. دسترسی‌های نظامی، عقب‌گرد و انجماد «طولانی‌مدت» برنامه هسته‌ای، محدودیت در تحقیق و توسعه و درنهایت «لغو»‌نشدن تحریم‌ها و برگشت‌پذیرکردن آنها، مسائلی است که هر عقل سلیمی را به این نتیجه می‌رساند که دیپلماسی برد-‌برد، هرچند بارها از زبان دولتمردان ما تکرار شد؛ اما جایگاهی در سیاست آمریکایی‌ها در این مذاکرات ندارد.

كيهان
دو سوی این نقشه راه

حسین شریعتمداری: برخلاف تصور برخی از دوستان که روزهای پیشِ‌‌رو را مرحله پایان مذاکرات تلقی می‌کنند و احتمال دستیابی به یک توافق را دور از انتظار نمی‌بینند، با قاطعیت و به‌یقین می‌توان گفت هیچ توافقی در پیش نخواهد بود و بازهم مانند 12 سال گذشته، مذاکرات در مرحله پایانی خود با شکست روبه‌رو می‌شود، مگر آنکه یکی از این دو حالت اتفاق بیفتد؛ اول آنکه ما از حق مسلم و قانونی خود که حفظ صنعت هسته‌ای کشورمان است، دست بکشیم و به تعبیر رهبر‎معظم‌انقلاب «به یک کاریکاتور از فعالیت هسته‌ای و تابلو بی‌محتوا» تن بدهیم و حالت دوم اینکه، حریف با دست‌کشیدن از نگاه سلطه‌جویانه خود، برخورداری ایران اسلامی از صنعت هسته‌ای را بپذیرد، ولی هیچ‌یک از دو حالت یاد‌شده در افق پیشِ‌رو دیده نمی‌شود؛ بنابراین، از هم‌اکنون به جد می‌توان پیش‌بینی کرد که توافقی در میان نخواهد بود و ازآنجا‌که طرف مقابل قواعد بازی و اصول مذاکرات را رعایت نکرده و برخلاف روال تعریف‌شده مذاکرات، موضوع مذاکره -کف مذاکره- را که برخورداری ایران از صنعت هسته‌ای بوده است، دور زده است، به‌عنوان عامل اصلی شکست مذاکرات شناخته می‌شود. روشنگری مستند دراین‌باره وظیفه‌ای است که علاوه‌بر دست‌اندرکاران مذاکرات هسته‌ای، برعهده همه جریانات سیاسی-‌صرفِ‌نظر از سلیقه‌های متفاوت آنها- نیز هست و باید در انجام این وظیفه، دولت و تیم هسته‌ای را همراهی کنند‌.

آفتاب يزد
حق نشاید گفت جز زیر لحاف!

حجت‌الاسلام نقویان: برخلاف برخی امور که معتقدیم مأمور به تکلیف هستیم نه نتیجه، باید گفت در امربه‌معروف باید از اثر بخش‌بودن تذکر خود در این خصوص مطمئن باشیم. برخوردهای سخت و تند در امر به معروف اگر اثربخش و مثبت نباشد، نباید روا داشت. در یک‌جا وارد شده با تندی صحبت کنید و آن در مقابل حاکمان قلدر است که پول و قدرت دارند. اگر دیدید دارند خطا می‌کنند، تشر بزنید. آنجاست که همه می‌گویند چکار به این کارها داری؟! منبرت را می‌گیرند! دیگر صداوسیما راهت نمی‌دهند! حقوقت را قطع می‌کنند! آنجاها اگر کسی مرد است، داد بزند! وقتی کلی می‌گوییم در مملکت اسلامی نباید اختلاس باشد، اختلاس‌گر هم می‌خندد! اما اگر به فلان‌کس گفتیم با تو هستم، آن‌وقت است که... برخی فکر می‌کنند با صداوسیما می‌شود عزیز شد! رئیس سابق صداوسیما به من می‌گفت گاهی اوقات پیش آمده که یک روحانی را به برنامه‌ای دعوت کرده‌ایم و در زیرنویس نوشته‌ایم حجت‌الاسلام، بعد دفتر آن روحانی تماس گرفته و گفته ایشان آیت‌الله هستند! ضمنا درشت بنویسید!

ايران
خطراتی که ما را تهدید می‌کند

سیدمسعود رضوی: مذاکرات ایران و 1+5، به حساس‌ترین لحظات خود نزدیک می‌شود. درست در همین لحظات سرنوشت‌ساز، تاجران تحریم که تصور می‌کنند می‌توانند همچنان در انزوای ایران، موقعیتی نصیب برند، شروع به کوبیدن اعتبار مذاکره‌کنندگان و حیثیت دولت کرده‌اند. هدف آنها مشخص است، اما منافع‌شان به دلیل فقدان شرایط شفاف و استفاده‌های عظیم و پنهانی در آن هشت سال معروف و خاص، چندان هویدا نیست، ولی بی‌شک اگر پرده‌ها برافتد مشخص خواهد شد که در انزوای ایران و رنج اقتصادی ملت، چه کسانی از درآمدهای افسانه‌ای سود برده و یک‌شبه به ‌میلیاردرهای رانتی تبدیل شدند.

اعتماد
مذاکره جناح‌ها برای منافع ملی؛ بازی با حاصل جمع غیرصفر

احمد شیرزاد: اگر بنا باشد مذاکره و گفت‌وگویی بین دو جناح صورت بگیرد باید با رعایت منطق مذاکره سیاسی باشد. باید پیش‌زمینه‌های غیرضروری را حذف کنیم. مثلا برخی دوستان اصولگرا اعلام می‌کنند اصلاح‌طلبان باید از موضوعی اعلام بیزاری کنند تا ما گفت‌وگو را شروع کنیم یا اینکه اصلاح‌طلبان باید مرزبندی‌های‌شان را اعلام کنند تا مذاکره و گفت‌وگو بین دو جناح صورت بگیرد. این راه گفت‌وگو نیست، بلکه تنها به معنای تحمیل اراده است. منطق بدون هیچ پیش‌شرطی باید معیار و محک گفت‌وگو باشد.

وطن امروز
چرا توافق خوب ممکن نیست؟

رضا شکیبایی: آمریکایی‌ها بارها اعلام کرده‌اند در این مذاکرات به‌دنبال یک توافق خوبند، اما این توافق خوب از منظر آنها ویژگی‌هایی دارد که به‌طور طبیعی کار مذاکرات را با گره کور مواجه کرده است. دسترسی‌های نظامی، عقب‌گرد و انجماد «طولانی‌مدت» برنامه هسته‌ای، محدودیت در تحقیق و توسعه و درنهایت «لغو»‌نشدن تحریم‌ها و برگشت‌پذیرکردن آنها، مسائلی است که هر عقل سلیمی را به این نتیجه می‌رساند که دیپلماسی برد-‌برد، هرچند بارها از زبان دولتمردان ما تکرار شد؛ اما جایگاهی در سیاست آمریکایی‌ها در این مذاکرات ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.