آینه
کیهان
نیویورکتایمز: ایران انقلابی با توافق هستهای متوقف نمیشود
روزنامه نیویورکتایمز (دوشنبه) در نوشتاری به تشریح وضعیت روابط ایران و غرب در صورت رسیدن به توافق پرداخت و نوشت: ایران هرگز از نیات و اهداف انقلابی خود کوتاه نخواهد آمد. به نوشته این روزنامه اعلام چارچوب توافق باعث شده است عدهای باور کنند ایران اکنون بهعنوان بازیگری مسئولیتپذیر (از نظر غرب) وارد میشود. اما چنین خوشبینی این حقیقت را نادیده میگیرد که دولت فعلی ایران همچنان تاریخ استعماری (!) دیرینه و بلندپروازیهای منطقهای را با خود دارد. نیویورکتایمز میافزاید: ایران قدرتی انقلابی با بلندپروازیهای برتریجویانه، کشوری است که میخواهد برتری خود را در منطقه حفظ کند و در برابر قوانین تسلیم نمیشود. با وجود این دولت «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، امیدوار است توافق هستهای «تأثیر فزایندهای» روی ایران داشته باشد و تهران را متقاعد کند از نیات استعماری(!) خود دست بردارد. نیویورکتایمز نوشت: ایران گستاخانه در برابر این نظم بینالمللی مقاومت کرده و به توسعه مناطق نفوذش ادامه میدهد. این روزنامه ادامه میدهد، سران ضد آمریکایی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 ادعاهای ملیگرایی خود را در مورد گذشته
افتخارآمیز ایران با ایدئولوژی اسلامی آمیخته و دولت اسلامی منحصربهفردی تأسیس کردند. آیتالله علی خامنهای، رهبر عالی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی متناسب با آموزه لزوم صدور انقلاب اسلامی به کشورهای مسلمان روشهای جنگی نامتقارن را باهدف ارتقای نفوذ ایران توسعه داد. ایران معمولا در این روند بهعنوان محافظ اسلام در کشورهای یمن و بحرین اقدام میکرد و توانست شبکهای از شیعه به وجود آورد که شامل حزبالله لبنان، حوثیهای یمن و سپاه قدس در عراق است. ایران تنها خود را به سیاستهای فرقهای محدود نکرده، بلکه برای تقویت موقعیت منطقهایاش با بازیگران سنی نیز ارتباطات دوستی برقرار کرده است. در این زمینه میتوان به روابط تهران با حماس و گروه جهاد اسلامی در غزه اشاره کرد. ایران حتی با گروههای سنی در سودان روابط خوبی دارد که از قبل برای غزه سلاح ارسال میکردهاند. نیویورکتایمز افزود: آیتالله علی خامنهای در فوریه 2013 (بهمن/ اسفند 1392) با اشاره به مذاکرات هستهای ایران و گروه 1+5 گفت: من دیپلمات نیستم، من انقلابیام. ایرانیها از دیرباز بلندپرواز بودهاند و نباید انتظار داشت بر سر اصولشان سازش کنند.
وطن امروز
کودتای دونفره
گروه بینالملل: در تاریک و روشنای بامداد دیروز، با کاملشدن کودتای حاکمان فعلی ریاض، حاکمیت آلسعود بر عربستان ناقص شد. وقتی آفتاب کاملا بر پهنه آسمان جزیره العرب قرار گرفت آشکار شد که شمشیر قدرت بیرق عربستان توسط عشیره سدیری حاکم (شاه آلزایمری، ولیعهد آمریکایی و ولی ولیعهد و پسر مجنون قدرت شاه) قبضه شده است تا عملا آلسعود را از هم بدرد و به دو پاره اقلیت عشیرهای حاکم (سدیریها) و اکثریت معارض خاندان (سعودی) قسمت کند. این شمشیر به مدت 9دهه از زمان تسلط عبدالعزیز بن سعود بر سراسر نجد و حجاز، با وجود کاستهشدن تدریجی از قوس ظاهرا اسلامیاش و شبیه و شبیهترشدن به شمشیر شوالیههای معبد، همچنان نماد قدرت و حاکمیت آلسعود بود اما در یکصدمین روز پادشاهی آخرین فرزند تاجدار او، ملک سلمان بیمار و ناهشیار و البته بهواسطه خوی دیکتاتوری «صدامک» یا همان پسر تازه به قدرت رسیدهاش در کنار اعمال قدرت مستقیم نومحافظهکاران نفتخوار آمریکایی توسط ولیعهد محمدبننایف، ابزاری شد برای زدن ریشه پیوندهای دربار ریاض با قبیلهای که از 90 سال پیش بر نمادینترین حکومت عربی خیمه زده بود. احکام جنجالی صادره توسط سلمان بن عبدالعزیز
در روز چهارشنبه 10 رجب 1436 هجری قمری جدای از اینکه بدعت وراثت عرضی پادشاهی میان وارثان مستقیم ابن سعود (پسران عبدالعزیز) را به شاه فعلی مختومه کرد، بدعتهایی خطرناکتر در دایره دربار و دولت عربستان پدید آورد.
اعتماد
کاهش ٢درصدی نرخ سودبانکی
گروه اقتصادی: با گذشت بیش از چهار ماه از آخرین ابلاغ بانک مرکزی در مورد تغییرات نرخ سود، سرانجام این نرخ برای سه ماهه پیشرو، در شورای پول و اعتبار به تصویب رسید. از این پس سپردههای اشخاص در بانکها ٢٠ درصد سود سالانه دریافت خواهد کرد و تسهیلات گیرندگان در قالب عقود مبادلهای ٢١ درصد سود میپردازند و دریافتکنندگان عقود مشارکتی نیز زیر بار پرداخت سود ٢٤ درصدی خواهند رفت. عملا در جلسه سهشنبه شب، شورای پول و اعتبار نه حرف وزیر که نرخ ١٧ درصد را مناسب میدانست به کرسی نشاند و نه نرخ ١٨ درصد اعلامی رییس کل بانک مرکزی مورد موافقت قرار گرفت. نهایتا آن نرخی به تصویب رسید که پیش از این بانکها در شورای هماهنگی خود روی آن توافق کرده بودند. همین مسئله یعنی اعمال نظر بانکها در جلسه تصمیمگیری پولی این شائبه را ایجاد میکند که سیاستهای پولی کشور با تبانی اتخاذ میشود.
کیهان
نیویورکتایمز: ایران انقلابی با توافق هستهای متوقف نمیشود
روزنامه نیویورکتایمز (دوشنبه) در نوشتاری به تشریح وضعیت روابط ایران و غرب در صورت رسیدن به توافق پرداخت و نوشت: ایران هرگز از نیات و اهداف انقلابی خود کوتاه نخواهد آمد. به نوشته این روزنامه اعلام چارچوب توافق باعث شده است عدهای باور کنند ایران اکنون بهعنوان بازیگری مسئولیتپذیر (از نظر غرب) وارد میشود. اما چنین خوشبینی این حقیقت را نادیده میگیرد که دولت فعلی ایران همچنان تاریخ استعماری (!) دیرینه و بلندپروازیهای منطقهای را با خود دارد. نیویورکتایمز میافزاید: ایران قدرتی انقلابی با بلندپروازیهای برتریجویانه، کشوری است که میخواهد برتری خود را در منطقه حفظ کند و در برابر قوانین تسلیم نمیشود. با وجود این دولت «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، امیدوار است توافق هستهای «تأثیر فزایندهای» روی ایران داشته باشد و تهران را متقاعد کند از نیات استعماری(!) خود دست بردارد. نیویورکتایمز نوشت: ایران گستاخانه در برابر این نظم بینالمللی مقاومت کرده و به توسعه مناطق نفوذش ادامه میدهد. این روزنامه ادامه میدهد، سران ضد آمریکایی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 ادعاهای ملیگرایی خود را در مورد گذشته
افتخارآمیز ایران با ایدئولوژی اسلامی آمیخته و دولت اسلامی منحصربهفردی تأسیس کردند. آیتالله علی خامنهای، رهبر عالی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی متناسب با آموزه لزوم صدور انقلاب اسلامی به کشورهای مسلمان روشهای جنگی نامتقارن را باهدف ارتقای نفوذ ایران توسعه داد. ایران معمولا در این روند بهعنوان محافظ اسلام در کشورهای یمن و بحرین اقدام میکرد و توانست شبکهای از شیعه به وجود آورد که شامل حزبالله لبنان، حوثیهای یمن و سپاه قدس در عراق است. ایران تنها خود را به سیاستهای فرقهای محدود نکرده، بلکه برای تقویت موقعیت منطقهایاش با بازیگران سنی نیز ارتباطات دوستی برقرار کرده است. در این زمینه میتوان به روابط تهران با حماس و گروه جهاد اسلامی در غزه اشاره کرد. ایران حتی با گروههای سنی در سودان روابط خوبی دارد که از قبل برای غزه سلاح ارسال میکردهاند. نیویورکتایمز افزود: آیتالله علی خامنهای در فوریه 2013 (بهمن/ اسفند 1392) با اشاره به مذاکرات هستهای ایران و گروه 1+5 گفت: من دیپلمات نیستم، من انقلابیام. ایرانیها از دیرباز بلندپرواز بودهاند و نباید انتظار داشت بر سر اصولشان سازش کنند.
وطن امروز
کودتای دونفره
گروه بینالملل: در تاریک و روشنای بامداد دیروز، با کاملشدن کودتای حاکمان فعلی ریاض، حاکمیت آلسعود بر عربستان ناقص شد. وقتی آفتاب کاملا بر پهنه آسمان جزیره العرب قرار گرفت آشکار شد که شمشیر قدرت بیرق عربستان توسط عشیره سدیری حاکم (شاه آلزایمری، ولیعهد آمریکایی و ولی ولیعهد و پسر مجنون قدرت شاه) قبضه شده است تا عملا آلسعود را از هم بدرد و به دو پاره اقلیت عشیرهای حاکم (سدیریها) و اکثریت معارض خاندان (سعودی) قسمت کند. این شمشیر به مدت 9دهه از زمان تسلط عبدالعزیز بن سعود بر سراسر نجد و حجاز، با وجود کاستهشدن تدریجی از قوس ظاهرا اسلامیاش و شبیه و شبیهترشدن به شمشیر شوالیههای معبد، همچنان نماد قدرت و حاکمیت آلسعود بود اما در یکصدمین روز پادشاهی آخرین فرزند تاجدار او، ملک سلمان بیمار و ناهشیار و البته بهواسطه خوی دیکتاتوری «صدامک» یا همان پسر تازه به قدرت رسیدهاش در کنار اعمال قدرت مستقیم نومحافظهکاران نفتخوار آمریکایی توسط ولیعهد محمدبننایف، ابزاری شد برای زدن ریشه پیوندهای دربار ریاض با قبیلهای که از 90 سال پیش بر نمادینترین حکومت عربی خیمه زده بود. احکام جنجالی صادره توسط سلمان بن عبدالعزیز
در روز چهارشنبه 10 رجب 1436 هجری قمری جدای از اینکه بدعت وراثت عرضی پادشاهی میان وارثان مستقیم ابن سعود (پسران عبدالعزیز) را به شاه فعلی مختومه کرد، بدعتهایی خطرناکتر در دایره دربار و دولت عربستان پدید آورد.
اعتماد
کاهش ٢درصدی نرخ سودبانکی
گروه اقتصادی: با گذشت بیش از چهار ماه از آخرین ابلاغ بانک مرکزی در مورد تغییرات نرخ سود، سرانجام این نرخ برای سه ماهه پیشرو، در شورای پول و اعتبار به تصویب رسید. از این پس سپردههای اشخاص در بانکها ٢٠ درصد سود سالانه دریافت خواهد کرد و تسهیلات گیرندگان در قالب عقود مبادلهای ٢١ درصد سود میپردازند و دریافتکنندگان عقود مشارکتی نیز زیر بار پرداخت سود ٢٤ درصدی خواهند رفت. عملا در جلسه سهشنبه شب، شورای پول و اعتبار نه حرف وزیر که نرخ ١٧ درصد را مناسب میدانست به کرسی نشاند و نه نرخ ١٨ درصد اعلامی رییس کل بانک مرکزی مورد موافقت قرار گرفت. نهایتا آن نرخی به تصویب رسید که پیش از این بانکها در شورای هماهنگی خود روی آن توافق کرده بودند. همین مسئله یعنی اعمال نظر بانکها در جلسه تصمیمگیری پولی این شائبه را ایجاد میکند که سیاستهای پولی کشور با تبانی اتخاذ میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.