|

انتقام

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

همه به سخنان او گوش می‌دادند. بعد در چند نوبت از سخنرانی‌هایش حضور پیدا کرد و با کف‌زدن‌های دیوانه‌وارش جلب‌توجه کرد. برای مائو او جز یک زن زیبا نبود که شیفته سخنرانی‌هایش شده است. اما آن زن تصمیم گرفته بود هرطور شده او را به تملک خود درآورد. فلسفه او برای فریفتن مردان کاملا ساده بود. می‌گفت: «در ابتدا این جسم است که جذب می‌کند. اما در ادامه، مسئله مهم قدرت است». مائو مقاومت زیادی نکرد. به مرور هر دو در انظار آفتابی شدند. بلافاصله رابطه آنها به یک رسوایی تبدیل شد. جیانگ چینگ گذشته‌ای [غرق در فساد] مانند هنرپیشه‌های فیلم‌های درجه دو داشت و از سابقه یک هنرپیشه شکست‌خورده برخوردار بود. او چهار بار ازدواج کرده بود؛ یعنی دست‌کم با چهار مرد متفاوت زندگی کرده بود. اگر در شانگهای، شهری که نژادهای مختلف را در خود جای داده بود، رسوایی‌های زیادی به بار آورد، در «یون نان» به‌صورت یک فرد منزوی جلوه می‌کرد. به‌خصوص اینکه در محله‌ای زندگی می‌کرد که بسیار رقت‌انگیز بود.
یکی از رفقای هوتزوچن در اثنای راهپیمایی طولانی چنین به یاد می‌آورد که «همه دانش‌آموزان مدرسه ما نگران شده بودند. بعضی از آنها به‌صورت علنی و برخی به‌صورت مخفی به مائو نامه نوشتند. خود شخص من سه نامه به او نوشتم. در آنها گفتم: آقای مائو، امیدواریم که شما با جیانگ چینگ ازدواج نکنید. چون وضعیت سلامتی هوتزوچن روز‌‌‍‌به‌روز بدتر می‌شود. شما دو نفر تا حال توانسته‌اید پنج یا شش بچه بزرگ کنید». هوتزوچن به‌دلیل رنج‌هایی که در راه خدمت به انقلاب کشیده از محبوبیت خوبی در بین مردم برخوردار شده است.
حزب نیز از چنین رابطه‌ای ابراز نگرانی می‌کرد. ناسیونالیست‌ها جیانگ چینگ را در گذشته زندانی کرده بودند. او متهم به حمایت از کمونیسم شده بود، اما در آخر، متنی را امضا کرد که به‌صورت آشکار حزب کمونیسم را محکوم می‌کرد تا بتواند آزاد شود. حزب چنین اقدامی را «خیانت» می‌دانست. از آن گذشته، مردم در گوش هم پچ‌پچ کرده و می‌گفتند در دوران زندان نیز او زندانبانش را طوری راضی می‌کرد که اجازه حضور در وعده‌های غذایی‌شان را پیدا کرده بود و حتی در محل خواب آنها نیز حاضر می‌شد. شایعات زیادی درباره او مطرح بود. حتی گفته می‌شد او با حزب ناسیونالیست چین معامله کرده است تا بتواند به این وسیله از زندان آزاد شود. تعداد زیادی از اعضای حزب در یون نان هشدار می‌دادند که او نمی‌تواند همسر خوبی برای رهبری انقلاب باشد.
حتی «لو فو»، ریاست رسمی حزب، نامه‌ای به مائو نوشت و ملاحظات خودش را به همراه ملاحظات دیگران در‌این‌باره توضیح داد. وقتی مائو آن نامه را گرفت، فورا پاره کرد و به فرستاده‌ای که آن را آورده بود گفت: «فردا با او ازدواج می‌کنم. مردم باید سرشان به کار خودشان باشد».
در عمل نیز روز بعد، «جشن عروسی» برپا شد و 24 نفر از نخبگان یون نان به آن دعوت شدند. جالب اینکه لوفو از دعوت‌شدگان نبود. منشی و معاون امین او یعنی «یه زیلونگ» نیز نسبت به شایعاتی که درباره رفتارهای جیانگ چینگ در شهر رواج پیدا کرده بود به او هشدار داد.
مائو یک راه‌حل میانه پیدا کرد. تصمیم گرفت همسر جدیدش را در سایه نگه‌ دارد به گونه‌ای که مسئولیت‌های رسمی نداشته باشد. بیشترین مسئولیتش حفظ اسرار خاص مائو بود؛ کاری که پیش از او یانگ کاهای و هوتزوچن داشتند؛ به‌این‌ترتیب جیانگ چینگ درصدد برآمد تا در همان حال تردید‌هایی را که برخی از رهبران انقلابی درباره او داشتند به مرور برطرف کند. همچنین تحقیر طبیعی کشاورزان را نسبت به زنی که از شهری بزرگ آمده بود؛ یعنی جایی که در نگاه آنان مردم با آزادی زندگی کرده و عشق می‌ورزیدند. اما جیانگ چینگ نه یک منشی و نه یک زن خانه‌دار بود و این کینه‌ای وحشتناک را درونش متولد می‌کرد.
اولین کسی که در معرض انتقام جیانگ چینگ قرار گرفت، مربی دخترش بود. دختری که از مائو داشت و سال 1940 متولد شد. مربی مذکور بعد از آنکه در معرض یک آزمایش پزشکی قرار گرفت و کمی هم آموزش‌های لازم را دید به‌عنوان یک خدمتکار نزد آن زن و شوهر مشغول به کار شد. یکی از وظایفش این بود که موهای خانم مائو را هم بشوید. اما این عمل خطرناکی بود؛ زیرا اگر موهای او با نهایت دقت شسته نمی‌شد مورد خشم و غضب خانم قرار می‌گرفت و این اتفاقی بود که می‌توانست جیانگ چینگ را منفجر کند. یکی از روزهای سال 1943، صاحبخانه خدمتکار جوانش را همان اول صبح خواست. بعد توی صورتش فریاد کشید که «تو با خودت سم به اینجا آورده‌ای! اعتراف کن!»

ادامه دارد...

همه به سخنان او گوش می‌دادند. بعد در چند نوبت از سخنرانی‌هایش حضور پیدا کرد و با کف‌زدن‌های دیوانه‌وارش جلب‌توجه کرد. برای مائو او جز یک زن زیبا نبود که شیفته سخنرانی‌هایش شده است. اما آن زن تصمیم گرفته بود هرطور شده او را به تملک خود درآورد. فلسفه او برای فریفتن مردان کاملا ساده بود. می‌گفت: «در ابتدا این جسم است که جذب می‌کند. اما در ادامه، مسئله مهم قدرت است». مائو مقاومت زیادی نکرد. به مرور هر دو در انظار آفتابی شدند. بلافاصله رابطه آنها به یک رسوایی تبدیل شد. جیانگ چینگ گذشته‌ای [غرق در فساد] مانند هنرپیشه‌های فیلم‌های درجه دو داشت و از سابقه یک هنرپیشه شکست‌خورده برخوردار بود. او چهار بار ازدواج کرده بود؛ یعنی دست‌کم با چهار مرد متفاوت زندگی کرده بود. اگر در شانگهای، شهری که نژادهای مختلف را در خود جای داده بود، رسوایی‌های زیادی به بار آورد، در «یون نان» به‌صورت یک فرد منزوی جلوه می‌کرد. به‌خصوص اینکه در محله‌ای زندگی می‌کرد که بسیار رقت‌انگیز بود.
یکی از رفقای هوتزوچن در اثنای راهپیمایی طولانی چنین به یاد می‌آورد که «همه دانش‌آموزان مدرسه ما نگران شده بودند. بعضی از آنها به‌صورت علنی و برخی به‌صورت مخفی به مائو نامه نوشتند. خود شخص من سه نامه به او نوشتم. در آنها گفتم: آقای مائو، امیدواریم که شما با جیانگ چینگ ازدواج نکنید. چون وضعیت سلامتی هوتزوچن روز‌‌‍‌به‌روز بدتر می‌شود. شما دو نفر تا حال توانسته‌اید پنج یا شش بچه بزرگ کنید». هوتزوچن به‌دلیل رنج‌هایی که در راه خدمت به انقلاب کشیده از محبوبیت خوبی در بین مردم برخوردار شده است.
حزب نیز از چنین رابطه‌ای ابراز نگرانی می‌کرد. ناسیونالیست‌ها جیانگ چینگ را در گذشته زندانی کرده بودند. او متهم به حمایت از کمونیسم شده بود، اما در آخر، متنی را امضا کرد که به‌صورت آشکار حزب کمونیسم را محکوم می‌کرد تا بتواند آزاد شود. حزب چنین اقدامی را «خیانت» می‌دانست. از آن گذشته، مردم در گوش هم پچ‌پچ کرده و می‌گفتند در دوران زندان نیز او زندانبانش را طوری راضی می‌کرد که اجازه حضور در وعده‌های غذایی‌شان را پیدا کرده بود و حتی در محل خواب آنها نیز حاضر می‌شد. شایعات زیادی درباره او مطرح بود. حتی گفته می‌شد او با حزب ناسیونالیست چین معامله کرده است تا بتواند به این وسیله از زندان آزاد شود. تعداد زیادی از اعضای حزب در یون نان هشدار می‌دادند که او نمی‌تواند همسر خوبی برای رهبری انقلاب باشد.
حتی «لو فو»، ریاست رسمی حزب، نامه‌ای به مائو نوشت و ملاحظات خودش را به همراه ملاحظات دیگران در‌این‌باره توضیح داد. وقتی مائو آن نامه را گرفت، فورا پاره کرد و به فرستاده‌ای که آن را آورده بود گفت: «فردا با او ازدواج می‌کنم. مردم باید سرشان به کار خودشان باشد».
در عمل نیز روز بعد، «جشن عروسی» برپا شد و 24 نفر از نخبگان یون نان به آن دعوت شدند. جالب اینکه لوفو از دعوت‌شدگان نبود. منشی و معاون امین او یعنی «یه زیلونگ» نیز نسبت به شایعاتی که درباره رفتارهای جیانگ چینگ در شهر رواج پیدا کرده بود به او هشدار داد.
مائو یک راه‌حل میانه پیدا کرد. تصمیم گرفت همسر جدیدش را در سایه نگه‌ دارد به گونه‌ای که مسئولیت‌های رسمی نداشته باشد. بیشترین مسئولیتش حفظ اسرار خاص مائو بود؛ کاری که پیش از او یانگ کاهای و هوتزوچن داشتند؛ به‌این‌ترتیب جیانگ چینگ درصدد برآمد تا در همان حال تردید‌هایی را که برخی از رهبران انقلابی درباره او داشتند به مرور برطرف کند. همچنین تحقیر طبیعی کشاورزان را نسبت به زنی که از شهری بزرگ آمده بود؛ یعنی جایی که در نگاه آنان مردم با آزادی زندگی کرده و عشق می‌ورزیدند. اما جیانگ چینگ نه یک منشی و نه یک زن خانه‌دار بود و این کینه‌ای وحشتناک را درونش متولد می‌کرد.
اولین کسی که در معرض انتقام جیانگ چینگ قرار گرفت، مربی دخترش بود. دختری که از مائو داشت و سال 1940 متولد شد. مربی مذکور بعد از آنکه در معرض یک آزمایش پزشکی قرار گرفت و کمی هم آموزش‌های لازم را دید به‌عنوان یک خدمتکار نزد آن زن و شوهر مشغول به کار شد. یکی از وظایفش این بود که موهای خانم مائو را هم بشوید. اما این عمل خطرناکی بود؛ زیرا اگر موهای او با نهایت دقت شسته نمی‌شد مورد خشم و غضب خانم قرار می‌گرفت و این اتفاقی بود که می‌توانست جیانگ چینگ را منفجر کند. یکی از روزهای سال 1943، صاحبخانه خدمتکار جوانش را همان اول صبح خواست. بعد توی صورتش فریاد کشید که «تو با خودت سم به اینجا آورده‌ای! اعتراف کن!»

ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.