|

آینه

اعتماد
سرمقاله: «معنای آن اجتناب و این انتخاب»؛ جواد دلیری

دیروز مجلس شگفتی‌ساز بود... همان مجلسی که نمایندگان منتقدش با بهانه‌هایی که همگان می‌دانند به وزیران پیشنهادی پیشین رای‌اعتماد نداده بود به وزیر پنجم رای داد و آن‌هم با رای‌اعتماد بالا. اما معنای آن اجتناب‌ها- (رای استیضاح فرجی‌دانا و رای‌عدم‌اعتماد به نیلی‌محمود‌آبادی و دانش‌آشتیانی) و این انتخاب (رای‌اعتماد به محمد فرهادی) چه بود؟ از آن اجتناب‌ها تا این انتخاب چه گذشت و چه شد؟ ... رییس‌جمهور به‌درستی روی یکی از جدی‌ترین مشکلات سیاسی ایران دست گذاشته است. مشکل امروز جامعه سیاسی ایران این است که ارزش تشخص‌طلبی از «جمع» و «سازمان» و «حزب» و سایر هویت‌های جمعی، به هویت‌های فردی منتقل شده است، یعنی «چهره‌ها» و «فردها» و «فردیت‌ها» متمایز اهمیتی بیشتر از هویت‌های جمعی یافته‌اند و «نهضت بدون‌تشکل» از «نهضت متشکل» اهمیت و اولویت بیشتری یافته است.[...]
شاغول‌ها، میزان‌ها و مترها در میدان سیاست ایران، حرفه، قابل لمس و پیش‌بینی نیستند و همین مساله باعث می‌شود تا کنش سیاسی در جامعه ما، مختصات و مشخصاتی متفاوت از آنچه در جوامع توسعه‌یافته دارد، داشته باشد.

ایران
سرمقاله: «خروج از انصاف در نگاه‌های هسته‌ای»؛ محسن کوهکن

دولت روحانی در عرصه بین‌المللی و سیاست خارجی نمره خوب و قابل‌قبولی می‌گیرد. به این دلیل روشن که دیپلماسی دولت بالاخص وزارت خارجه در مهم‌ترین مساله سیاست خارجی یعنی چالش‌های مربوط به استفاده ایران از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای، فعال و پویا عمل کرده... البته انتظار می‌رود که دستگاه دیپلماسی نگاه خود را به دیگر حوزه‌های روابط خارجی نیز معطوف کند.[...]
امیدواریم بعد از مذاکرات هسته‌ای، وزیر امور خارجه زمان بیشتری برای تعامل با دیگر کشورها صرف کند.

وطن امروز
سرمقاله: «سیگنال روباه»

همه خبرها از بازگشایی قریب‌الوقوع سفارت انگلیس در تهران خبر می‌داد... وزیر خارجه انگلیس از تجهیزات کامپیوتری گفته است که در دور جدید فعالیت انگلیسی‌ها در ایران باید در سفارت قرار داده شود. از سوی دیگر دلیل انتقال و کارگذاشتن این تجهیزات کامپیوتری را ماجرای حمله به سفارت در آذر1390 می‌داند و گفته است «تجهیزات عملیاتی» سفارت انگلیس در این حملات آسیب دیده است. اما مگر در جریان حمله به سفارت انگلیس چه تجهیزات عملیاتی آسیب دید که انگلیسی‌ها می‌خواهند تجهیزات جدیدتری را وارد سفارت کنند؟

جوان
یادداشت: «برای تصویرکردن جنایت علیه سیاهپوستان بودجه نیست!»؛ ایزد مهرآفرین

آنچه مدتی است در فرگوسن واقع در ایالت میسوری، غرب ایالات‌متحده علیه سیاهپوستان درحال رخ‌دادن است،[...] این واقعیت را هم اثبات می‌کند سینمای هالیوود آن طور که برخی از شبه‌روشنفکران داخلی می‌گویند جلوتر از جامعه حرکت نمی‌کند... شبه‌روشنفکران که به کنار، چرا آن‌دسته از فیلمسازان ما که هرهفته درباره اهمیت فیلمسازی درباره منافع استراتژیک جمهوری‌اسلامی داد سخن می‌رانند و البته به واسطه این سخن‌پراکنی‌ها مرتب از این نهاد فرهنگی و آن نهاد سینمایی بودجه برای فیلمسازی خود فراهم می‌آورند، همت این را ندارند که شده یک فیلم کوتاه درباره اتفاقات چندسال اخیر امریکا از تسخیر وال‌استریت گرفته تا حمله به عراق و افغانستان و زندان‌های ابوغریب و گوانتانامو بسازند؟ چرا یکی از این تهیه‌کنندگان که نام خود را مولف نهاده و البته به واسطه بودجه‌هایی که همیشه در اختیارشان است، کل دنیا را هم گشته‌اند در یکی از سفرهایشان به ینگه دنیا پای صحبت خانواده یکی از سیاهپوستان این کشور نمی‌نشینند و حتی در قالب مستند اثری در نفی تبعیض‌نژادی در این کشور نمی‌سازند؟

کیهان
سرمقاله: «فقط یک جرقه لازم است»؛ جعفر بلوری

آیت‌الله‌نمر ‌باقرالنمر، از علمای برجسته و رهبر شیعیان عربستان است که در سال2012 به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» و «خیانت به پادشاه»! دستگیر و به‌تازگی به اعدام محکوم شده بود... این حکم در حد همان صدور حکم باقی خواهد ماند. خبرهای موثقی هست مبنی‌بر اینکه اعتراض‌های جهانی در پنج‌قاره جهان، سعودی‌ها را نسبت به عواقب اعدام چنین شخصیتی آگاه و در نتیجه منصرف کرد... صدور چنین احکامی بیش از هرچیز می‌تواند به‌دلیل ترس و وحشت باشد. ترس از اعتراض‌ها و در نتیجه، انفجار همان بشکه‌باروت. مناطق شیعه‌نشین عربستان و حتی سایر مناطق این کشور اما می‌توانند میزبان چنین انقلابی باشند.
اعتماد
سرمقاله: «معنای آن اجتناب و این انتخاب»؛ جواد دلیری

دیروز مجلس شگفتی‌ساز بود... همان مجلسی که نمایندگان منتقدش با بهانه‌هایی که همگان می‌دانند به وزیران پیشنهادی پیشین رای‌اعتماد نداده بود به وزیر پنجم رای داد و آن‌هم با رای‌اعتماد بالا. اما معنای آن اجتناب‌ها- (رای استیضاح فرجی‌دانا و رای‌عدم‌اعتماد به نیلی‌محمود‌آبادی و دانش‌آشتیانی) و این انتخاب (رای‌اعتماد به محمد فرهادی) چه بود؟ از آن اجتناب‌ها تا این انتخاب چه گذشت و چه شد؟ ... رییس‌جمهور به‌درستی روی یکی از جدی‌ترین مشکلات سیاسی ایران دست گذاشته است. مشکل امروز جامعه سیاسی ایران این است که ارزش تشخص‌طلبی از «جمع» و «سازمان» و «حزب» و سایر هویت‌های جمعی، به هویت‌های فردی منتقل شده است، یعنی «چهره‌ها» و «فردها» و «فردیت‌ها» متمایز اهمیتی بیشتر از هویت‌های جمعی یافته‌اند و «نهضت بدون‌تشکل» از «نهضت متشکل» اهمیت و اولویت بیشتری یافته است.[...]
شاغول‌ها، میزان‌ها و مترها در میدان سیاست ایران، حرفه، قابل لمس و پیش‌بینی نیستند و همین مساله باعث می‌شود تا کنش سیاسی در جامعه ما، مختصات و مشخصاتی متفاوت از آنچه در جوامع توسعه‌یافته دارد، داشته باشد.

ایران
سرمقاله: «خروج از انصاف در نگاه‌های هسته‌ای»؛ محسن کوهکن

دولت روحانی در عرصه بین‌المللی و سیاست خارجی نمره خوب و قابل‌قبولی می‌گیرد. به این دلیل روشن که دیپلماسی دولت بالاخص وزارت خارجه در مهم‌ترین مساله سیاست خارجی یعنی چالش‌های مربوط به استفاده ایران از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای، فعال و پویا عمل کرده... البته انتظار می‌رود که دستگاه دیپلماسی نگاه خود را به دیگر حوزه‌های روابط خارجی نیز معطوف کند.[...]
امیدواریم بعد از مذاکرات هسته‌ای، وزیر امور خارجه زمان بیشتری برای تعامل با دیگر کشورها صرف کند.

وطن امروز
سرمقاله: «سیگنال روباه»

همه خبرها از بازگشایی قریب‌الوقوع سفارت انگلیس در تهران خبر می‌داد... وزیر خارجه انگلیس از تجهیزات کامپیوتری گفته است که در دور جدید فعالیت انگلیسی‌ها در ایران باید در سفارت قرار داده شود. از سوی دیگر دلیل انتقال و کارگذاشتن این تجهیزات کامپیوتری را ماجرای حمله به سفارت در آذر1390 می‌داند و گفته است «تجهیزات عملیاتی» سفارت انگلیس در این حملات آسیب دیده است. اما مگر در جریان حمله به سفارت انگلیس چه تجهیزات عملیاتی آسیب دید که انگلیسی‌ها می‌خواهند تجهیزات جدیدتری را وارد سفارت کنند؟

جوان
یادداشت: «برای تصویرکردن جنایت علیه سیاهپوستان بودجه نیست!»؛ ایزد مهرآفرین

آنچه مدتی است در فرگوسن واقع در ایالت میسوری، غرب ایالات‌متحده علیه سیاهپوستان درحال رخ‌دادن است،[...] این واقعیت را هم اثبات می‌کند سینمای هالیوود آن طور که برخی از شبه‌روشنفکران داخلی می‌گویند جلوتر از جامعه حرکت نمی‌کند... شبه‌روشنفکران که به کنار، چرا آن‌دسته از فیلمسازان ما که هرهفته درباره اهمیت فیلمسازی درباره منافع استراتژیک جمهوری‌اسلامی داد سخن می‌رانند و البته به واسطه این سخن‌پراکنی‌ها مرتب از این نهاد فرهنگی و آن نهاد سینمایی بودجه برای فیلمسازی خود فراهم می‌آورند، همت این را ندارند که شده یک فیلم کوتاه درباره اتفاقات چندسال اخیر امریکا از تسخیر وال‌استریت گرفته تا حمله به عراق و افغانستان و زندان‌های ابوغریب و گوانتانامو بسازند؟ چرا یکی از این تهیه‌کنندگان که نام خود را مولف نهاده و البته به واسطه بودجه‌هایی که همیشه در اختیارشان است، کل دنیا را هم گشته‌اند در یکی از سفرهایشان به ینگه دنیا پای صحبت خانواده یکی از سیاهپوستان این کشور نمی‌نشینند و حتی در قالب مستند اثری در نفی تبعیض‌نژادی در این کشور نمی‌سازند؟

کیهان
سرمقاله: «فقط یک جرقه لازم است»؛ جعفر بلوری

آیت‌الله‌نمر ‌باقرالنمر، از علمای برجسته و رهبر شیعیان عربستان است که در سال2012 به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» و «خیانت به پادشاه»! دستگیر و به‌تازگی به اعدام محکوم شده بود... این حکم در حد همان صدور حکم باقی خواهد ماند. خبرهای موثقی هست مبنی‌بر اینکه اعتراض‌های جهانی در پنج‌قاره جهان، سعودی‌ها را نسبت به عواقب اعدام چنین شخصیتی آگاه و در نتیجه منصرف کرد... صدور چنین احکامی بیش از هرچیز می‌تواند به‌دلیل ترس و وحشت باشد. ترس از اعتراض‌ها و در نتیجه، انفجار همان بشکه‌باروت. مناطق شیعه‌نشین عربستان و حتی سایر مناطق این کشور اما می‌توانند میزبان چنین انقلابی باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.