|

آینه

ایران رسالت

بهار

یادداشت: «محاکمه کهریزک، علنی یا غیرعلنی»؛ بهمن کشاورز
درباره موضوع کهریزک تا آنجا که می‌دانیم آنچه مطرح است بحث شکنجه، ضرب و جرح و احیانا قتل است و احتمالا خروج از حدود اختیارات قانونی و مواردی از این قبیل... مسلم این است که علنی‌بودن این محاکمه مخل امنیت یا احساسات مذهبی نیست، بلکه چه‌بسا بتوان گفت علنی‌بودن آن باعث می‌شود امنیت خاطر در جامعه برقرار شود، همچنین جامعه توجه کند چه در مذهب حقه اسلام بحث شکنجه یا تعدی به اسرا یا زندانیان موردقبول نیست و کسانی که مرتکب این اعمال شوند به مجازات خواهند رسید؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد علنی‌بودن این محاکمه نه تنها آثار منفی نخواهد داشت، بلکه چه‌بسا آثار مثبتی هم از نظر ذهنیت جامعه داشته باشد.

کیهان

سرمقاله: «بدهکارترین به امام و رهبری»؛ محمد ایمانی
حمایت از دولت جمهوری اسلامی و رییس آن، رکن ثابت در سیره مدیریت امام و رهبری است. این حمایت، جانبداری از اشخاص نیست بلکه تلقی عقلانی این است که بار سنگین مسوولیت بر دوش «دولت جمهوری اسلامی» و رییس آن است و باید از آنها برای خدمتگزاری مردم حمایت کرد همچنان که دولت، خط مقدم مواجهه با جبهه دشمن است. موضع حضرت امام در قبال ابوالحسن بنی صدر- کسی که بعدها معلوم شد مامور کددار لانه جاسوسی آمریکا بوده- چنان بود که اشک برخی از نیروهای انقلاب را درآورد... اما بنی صدر به جای جبران، راه رسوا کردن خود و خودکشی را در پیش گرفت. این حمایت، در دولت بعدی که مصادف با دوره جنگ بود، به مراتب پررنگ‌تر دیده شد ضمن اینکه زنهارها و عتاب و مواخذه‌ها نیز وجود داشت. پس از رحلت حضرت امام (ره)...، رهبر معظم انقلاب... در دولت سازندگی بیشترین حمایت‌ها و در عین حال هشدار و نصیحت‌ها را متوجه دولت کردند. حتی در دولت اصلاحات که از کلیت گفتمانی انقلاب و امام بیشترین فاصله را گرفته بود- و بعضا در تعارض و تزاحم گفتمانی بود- رهبر انقلاب ضمن تذکر و زنهارها، از دولت که به هرحال دولت جمهوری اسلامی و نه دولت اشخاص بود حمایت کردند... اگر خدای نکرده فرد جدیدی دچار روند انحراف و ارتجاع گفتمانی شود، نهایت سقوط او همین جایی خواهد بود که فتنه‌گران به آنجا سقوط کردند. در واقع روسیاهان فتنه هرگز به دلیل کم‌گذاری دیگران روسفید نخواهند شد... . درباره سیاسیون خاطی نیز این عبارت کوتاه و گویاست؛ «بنده فعلا نصیحت می‌کنم.» این تعبیر با وجود عمق خیرخواهانه، بازدارنده و آمیخته با هشدار درباره آینده است، از آن جنس که شبیه آن درباره فتنه‌گران گفته شد.

ایران

یادداشت: «سودای پاستور و توهم مدیریت آرا!»؛ صدرا شامخ
امام خامنه‌ای در 14 بهمن 1390 از احتمال خطای شورای نگهبان در تایید صلاحیت‌ها سخن به میان آورده و از شورای نگهبان می خواهند سطح صلاحیت‌ها را آن‌قدر بالا نبرند که یک عده معدودی ته آن بمانند. آنچه که موجب صلاحیت است، یک قدری سطح آن را با سماحت‌تر نگاه کنند اما باز هم اکثر قریب به اتفاق حامیان دولت مکتبی به بهانه هایی رد صلاحیت شدند! حامیان دولت مکتبی که بدون هیچ‌گونه هزینه سازماندهی شده‌ای در انتخابات ثبت‌نام کرده و گاها به اشتباه نیز رد صلاحیت شدند در تبعیت از امام خامنه‌ای به قانون تمکین می‌کنند. شرایط سال 90 همچنان در سال 91 نیز حکمفرماست و دولت قصد فعالیت انتخاباتی ندارد، هرچند که در دو سال گذشته از سوی مدعیان اصولگرا و اصلاح‌طلب با بی‌اخلاقی و در کمال بی‌صداقتی رسانه‌ای، بارها به مخالفت با رهبری متهم شده باشد! مخالفان دولت که قصد «مدیریت آرای مردم» را دارند... گروه‌های سیاسی چپ و علی‌الخصوص راست، که تمام موجودیت خود را در «حذف و نابودی رقبا» و «نه رقابت با آنان» می‌بینند، باید بدانند که ولی فقیه عادل، مدبر و حکیمی در راس حکومت مردمی ایران پیش روی آنان است که به مثابه همیشه، اجازه دیکتاتوری و مدیریت رای مردم را از آنان خواهد گرفت.

رسالت

سرمقاله: «پیشنهادی برای آرامش تا انتخابات»؛ حامد حاجی‌حیدری
آیت‌الله خامنه‌ای، انتشار اسناد عیارسنجی نشده در دادگاه علیه دیگران را خلاف شرع قلمداد فرمودند و حتی در انتشار آنها، پس از رای مساعد دادگاه نیز احتیاط کردند (که این احتیاط در عرف متشرعین محرز است). بر این سیاق، نمایش فیلم کذایی در مجلس، یا ابراز آن بیانات در مناظره‌ها، خلاف شرع بود و مستوجب توبه و جبران. این، یک طرف ماجراست. ولی، واقع آن است که طرف‌های دیگر نیز از این گناه مبرا نیستند. جهات مختلف نیروهای سیاسی، از سال 84، آلوده به انتشار اتهامات سنگینی از رمالی و دروغ تا بی‌تخصصی و بی‌کفایتی و فساد و... علیه دولت هستند که در دادگاهی ارزیابی نشده بود. نیروهای رقیب در انتخابات آن‌قدر در پیرایه‌ها و خبرهای سررسیدی علیه یکدیگر گرفتارند که نمی‌توانند ماهیت متمایز انتخابات آتی را که در کلمه رمز «آرامش» نهفته است، درک کنند. نمی‌توانند درک کنند که اولویت اول کشور، «آرامش» است. پیرایه‌ها بر پیرایه بسته شده و زعیم دینی وجیه‌المله، باید پیرایه‌های حرف‌های نامسموع و شایعات و دروغ‌های سررسیدی را از صحنه اذهان بزداید، تا این «آرامش» برقرار شود و آیت‌الله هاشمی شاهرودی، نظر به صلاحیت برجسته علمی، تجربه سیاسی، بهره‌مندی از اعتماد تمام طرف‌های درگیر در انتخابات و اینکه از بابت حل اختلاف مورد اعتماد آیت‌الله سیدعلی حسینی‌خامنه‌ای بوده‌اند و هستند، گزینه بسیار مناسبی برای پیش بردن، گفت‌وگوهای «آرامش» تا انتخابات هستند. ‏

بهار

یادداشت: «محاکمه کهریزک، علنی یا غیرعلنی»؛ بهمن کشاورز
درباره موضوع کهریزک تا آنجا که می‌دانیم آنچه مطرح است بحث شکنجه، ضرب و جرح و احیانا قتل است و احتمالا خروج از حدود اختیارات قانونی و مواردی از این قبیل... مسلم این است که علنی‌بودن این محاکمه مخل امنیت یا احساسات مذهبی نیست، بلکه چه‌بسا بتوان گفت علنی‌بودن آن باعث می‌شود امنیت خاطر در جامعه برقرار شود، همچنین جامعه توجه کند چه در مذهب حقه اسلام بحث شکنجه یا تعدی به اسرا یا زندانیان موردقبول نیست و کسانی که مرتکب این اعمال شوند به مجازات خواهند رسید؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد علنی‌بودن این محاکمه نه تنها آثار منفی نخواهد داشت، بلکه چه‌بسا آثار مثبتی هم از نظر ذهنیت جامعه داشته باشد.

کیهان

سرمقاله: «بدهکارترین به امام و رهبری»؛ محمد ایمانی
حمایت از دولت جمهوری اسلامی و رییس آن، رکن ثابت در سیره مدیریت امام و رهبری است. این حمایت، جانبداری از اشخاص نیست بلکه تلقی عقلانی این است که بار سنگین مسوولیت بر دوش «دولت جمهوری اسلامی» و رییس آن است و باید از آنها برای خدمتگزاری مردم حمایت کرد همچنان که دولت، خط مقدم مواجهه با جبهه دشمن است. موضع حضرت امام در قبال ابوالحسن بنی صدر- کسی که بعدها معلوم شد مامور کددار لانه جاسوسی آمریکا بوده- چنان بود که اشک برخی از نیروهای انقلاب را درآورد... اما بنی صدر به جای جبران، راه رسوا کردن خود و خودکشی را در پیش گرفت. این حمایت، در دولت بعدی که مصادف با دوره جنگ بود، به مراتب پررنگ‌تر دیده شد ضمن اینکه زنهارها و عتاب و مواخذه‌ها نیز وجود داشت. پس از رحلت حضرت امام (ره)...، رهبر معظم انقلاب... در دولت سازندگی بیشترین حمایت‌ها و در عین حال هشدار و نصیحت‌ها را متوجه دولت کردند. حتی در دولت اصلاحات که از کلیت گفتمانی انقلاب و امام بیشترین فاصله را گرفته بود- و بعضا در تعارض و تزاحم گفتمانی بود- رهبر انقلاب ضمن تذکر و زنهارها، از دولت که به هرحال دولت جمهوری اسلامی و نه دولت اشخاص بود حمایت کردند... اگر خدای نکرده فرد جدیدی دچار روند انحراف و ارتجاع گفتمانی شود، نهایت سقوط او همین جایی خواهد بود که فتنه‌گران به آنجا سقوط کردند. در واقع روسیاهان فتنه هرگز به دلیل کم‌گذاری دیگران روسفید نخواهند شد... . درباره سیاسیون خاطی نیز این عبارت کوتاه و گویاست؛ «بنده فعلا نصیحت می‌کنم.» این تعبیر با وجود عمق خیرخواهانه، بازدارنده و آمیخته با هشدار درباره آینده است، از آن جنس که شبیه آن درباره فتنه‌گران گفته شد.

ایران

یادداشت: «سودای پاستور و توهم مدیریت آرا!»؛ صدرا شامخ
امام خامنه‌ای در 14 بهمن 1390 از احتمال خطای شورای نگهبان در تایید صلاحیت‌ها سخن به میان آورده و از شورای نگهبان می خواهند سطح صلاحیت‌ها را آن‌قدر بالا نبرند که یک عده معدودی ته آن بمانند. آنچه که موجب صلاحیت است، یک قدری سطح آن را با سماحت‌تر نگاه کنند اما باز هم اکثر قریب به اتفاق حامیان دولت مکتبی به بهانه هایی رد صلاحیت شدند! حامیان دولت مکتبی که بدون هیچ‌گونه هزینه سازماندهی شده‌ای در انتخابات ثبت‌نام کرده و گاها به اشتباه نیز رد صلاحیت شدند در تبعیت از امام خامنه‌ای به قانون تمکین می‌کنند. شرایط سال 90 همچنان در سال 91 نیز حکمفرماست و دولت قصد فعالیت انتخاباتی ندارد، هرچند که در دو سال گذشته از سوی مدعیان اصولگرا و اصلاح‌طلب با بی‌اخلاقی و در کمال بی‌صداقتی رسانه‌ای، بارها به مخالفت با رهبری متهم شده باشد! مخالفان دولت که قصد «مدیریت آرای مردم» را دارند... گروه‌های سیاسی چپ و علی‌الخصوص راست، که تمام موجودیت خود را در «حذف و نابودی رقبا» و «نه رقابت با آنان» می‌بینند، باید بدانند که ولی فقیه عادل، مدبر و حکیمی در راس حکومت مردمی ایران پیش روی آنان است که به مثابه همیشه، اجازه دیکتاتوری و مدیریت رای مردم را از آنان خواهد گرفت.

رسالت

سرمقاله: «پیشنهادی برای آرامش تا انتخابات»؛ حامد حاجی‌حیدری
آیت‌الله خامنه‌ای، انتشار اسناد عیارسنجی نشده در دادگاه علیه دیگران را خلاف شرع قلمداد فرمودند و حتی در انتشار آنها، پس از رای مساعد دادگاه نیز احتیاط کردند (که این احتیاط در عرف متشرعین محرز است). بر این سیاق، نمایش فیلم کذایی در مجلس، یا ابراز آن بیانات در مناظره‌ها، خلاف شرع بود و مستوجب توبه و جبران. این، یک طرف ماجراست. ولی، واقع آن است که طرف‌های دیگر نیز از این گناه مبرا نیستند. جهات مختلف نیروهای سیاسی، از سال 84، آلوده به انتشار اتهامات سنگینی از رمالی و دروغ تا بی‌تخصصی و بی‌کفایتی و فساد و... علیه دولت هستند که در دادگاهی ارزیابی نشده بود. نیروهای رقیب در انتخابات آن‌قدر در پیرایه‌ها و خبرهای سررسیدی علیه یکدیگر گرفتارند که نمی‌توانند ماهیت متمایز انتخابات آتی را که در کلمه رمز «آرامش» نهفته است، درک کنند. نمی‌توانند درک کنند که اولویت اول کشور، «آرامش» است. پیرایه‌ها بر پیرایه بسته شده و زعیم دینی وجیه‌المله، باید پیرایه‌های حرف‌های نامسموع و شایعات و دروغ‌های سررسیدی را از صحنه اذهان بزداید، تا این «آرامش» برقرار شود و آیت‌الله هاشمی شاهرودی، نظر به صلاحیت برجسته علمی، تجربه سیاسی، بهره‌مندی از اعتماد تمام طرف‌های درگیر در انتخابات و اینکه از بابت حل اختلاف مورد اعتماد آیت‌الله سیدعلی حسینی‌خامنه‌ای بوده‌اند و هستند، گزینه بسیار مناسبی برای پیش بردن، گفت‌وگوهای «آرامش» تا انتخابات هستند. ‏

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.