آینه
ایران
سرمقاله: ««سیاست خاص» در برابر وزارت علوم»
حسن وزینی
در پی سومین رای منفی مجلس به وزیر دولت برای وزارت علوم، این سوال پیش میآید که آیا این رخداد پرتکرار بین پاستور و بهارستان قابل پیشگیری نیست؟ در طول کمتر از 15ماه، دو وزیر پیشنهادی دولت رای نمیآورند، یک وزیر در کمتر از 9ماه برکنار میشود و علاوه بر اینها براساس پیغامها و پسغامها، دولت از معرفی حداقل دو گزینه مدنظر دیگر خود انصراف داده است. بنابراین تاکنون پنج گزینه دولت از مجلس پاسخ «نه» شنیده و بهانهای فراهم شده تا رسانههای منتقد و مخالف دولت اعتدال از آن به «نه» قاطع مجلس به «تیم خاص» تعبیر کنند... دولت را متهم میکنند که چرا لابیگری نمیکند؟ آیا دولت باید دست به لابیگریهای خارج از عرف و قانون میزد؟ وزیر پیشنهادی به مجلس، به کمیسیونها و فراکسیونها فراخوانده شد و او حضور نیافت؟ سوالی پرسیده شد و پاسخ نداد؟ به نظر میرسد شیوه التزام به قانون و رعایت شأن نمایندگان نباید مورد شماتت قرار گیرد بلکه سزاوار است این مشی تحسین شود... پایان چالش با مجلس بر سر وزارت علوم مشروط بر این است که دولت از وعدههای خود عقب بنشیند. در این صورت دولت باید پرونده بورسیههای غیرقانونی را مختومه کند و اجرای شعارهای خود را نیز به زمان دیگری واگذارد. اما منطقی و شایسته این است که نمایندگان محترم ملاحظات و افق فکری و کلان دولت را که متناسب با برنامههای فرادستی و چشمانداز 20ساله کشور است، قربانی منافع و مصالح کوتاه مدت نکنند.
اعتماد
یادداشت: «در همچنان روی یک پاشنه میچرخد»
محمدجواد حقشناس
معرفی نیلی در مجموع نشان از آن داشت که این معرفی ریشه در حسننیت حسن روحانی و نگاه همکاریجویانه وی با مجلس از یکسو و توجه به قولها و وعدههایی که به مردم داده بود از سوی دیگر بهصورت توامان دارد؛ نگاهی که باید توسط مجلسیان محترم بهخوبی درک میشد که کشوری که مسایل مهمی چون مذاکرات حساسی با گروه 1+5 را در پیش دارد و همچنین گریبانگیر مشکلات بزرگ بهجای مانده از دولت قبل است و از سوی دیگر با کاهش 30درصدی قیمت نفت در این ماهها روبهرو است، بتواند به مشکلات اساسی کشور بپردازد اما گویا نگاه مجلسیان با نگاه رییسجمهور منتخب مردم در یک نقطه در حوزه وزارت علوم به تلاقی نمیرسد و گویی در همچنان بر روی یک پاشنه میچرخد.
کیهان
یادداشت: «رای مردم»؛ حسین شریعتمداری
آقای دکتر روحانی بهطور تلویحی- که به تصریح نزدیک است- رای عدماعتماد به وزیر پیشنهادی ایشان را ناشی از «لجبازی» نمایندگان مخالف دانستهاند که در اینباره فقط باید پرسید؛ اصرار بر معرفی افرادی با همان خصوصیت وزیر قبلی که از سوی همین مجلس استیضاح و برکنار شده بود و تاکید چندباره بر صلاحیت وی، لجبازی است یا اصرار نمایندگان مردم بر معرفی گزینهای همخوان با نیاز وزارت علوم و... و اما، بعید نیست منظور رییسجمهور محترم از دخالت لجبازی در رای عدماعتماد دیروز مجلس، اشاره برخی از نمایندگان به لجبازی دولت در معرفی نامزدی مشابه وزیر استیضاح شده قبلی باشد که در این صورت میتواند گلایهای از سوی ایشان تلقی شود و نه متهمکردن نمایندگان به لجبازی.
جوان
یادداشت: «مجلسی که از اصول عدول نمیکند»؛ محمد اسماعیلی
اعتمادنکردن منتخبان مجلس به وزیر پیشنهادی، در روز گذشته مجلس بهخوبی نشان میدهد که مجلس اصولگرا مهمترین هدف خود را طی - نزدیک به- سهسال گذشته «حرکت در مسیر انقلاب؛ بدون در نظر گرفتن اهداف حزبی و جناحی» قرار داده... باید منتظر ماند و مشاهده کرد که تلاش برای «افزایش سطح تنازعات میان دو قوه» مهمترین هدف برای کسب کرسیهای مجلس آینده قرار بگیرد و اقدامات نمایندگان با تبلیغات روانی- رسانهای مخالف مطالبات اجتماعی و منافع ملی نشان داده شود... باید به انتظار نشست و دید که تعامل دولت و مجلس آیا تحت مدیریت جریانی خاص که یکسر آن در دل روزنامههای زنجیرهای است و سر دیگر آن در جریان نفوذی در دولت، به بیراه کشیده میشود یا خیر؟
وطن امروز
یادداشت: «اپوزیسیون همنوعخواران!»؛ هومن صادقی
اسیدپاشی مانور فتنه بود و دولتمردان ما همچون دوره اصلاحات خواب خرگوشی بازی با اپوزیسیون را به مرور پروندههای تاریخی نحوه آغاز فتنههای قدیمی ترجیح دادند. کیست که نداند رابطه امربهمعروف و اسیدپاشی به اندازهای است که «مذاکره» و «تاسوعای حسینی» مرتبط هستند. این نقشه بحرانزایی برای اپوزیسیون هم اگر باشد انتهایش به «عالیجناب سرخپوش» خواندن آنها ختم میشود که هرگز نفهمیدند چطور «سعید امامی» قاتل زنجیرهای شد و موساد و سیا کجا از معرکه گریختند... آیا اینبار در صورت وقوع فتنهای جدید «عالیجناب» به حمایت از دولت برمیخیزد یا همچون فتنه 88 ملاحظه بادهای توفانزای برخاسته از افق اقیانوس آرام را خواهد کرد؟ سوال ما از مدیران جبهه به اصطلاح اعتدالیون این است؛ روی کدام بخش از محاسبات روز به روز و متغیر عالم دیپلماسی حساب باز کردهاید که با فتنهسازان بر سر یک میز مینشینید و نمایش دوستی گرگ و میش را مقابل عقلا روی پرده میبرید؟!
سرمقاله: ««سیاست خاص» در برابر وزارت علوم»
حسن وزینی
در پی سومین رای منفی مجلس به وزیر دولت برای وزارت علوم، این سوال پیش میآید که آیا این رخداد پرتکرار بین پاستور و بهارستان قابل پیشگیری نیست؟ در طول کمتر از 15ماه، دو وزیر پیشنهادی دولت رای نمیآورند، یک وزیر در کمتر از 9ماه برکنار میشود و علاوه بر اینها براساس پیغامها و پسغامها، دولت از معرفی حداقل دو گزینه مدنظر دیگر خود انصراف داده است. بنابراین تاکنون پنج گزینه دولت از مجلس پاسخ «نه» شنیده و بهانهای فراهم شده تا رسانههای منتقد و مخالف دولت اعتدال از آن به «نه» قاطع مجلس به «تیم خاص» تعبیر کنند... دولت را متهم میکنند که چرا لابیگری نمیکند؟ آیا دولت باید دست به لابیگریهای خارج از عرف و قانون میزد؟ وزیر پیشنهادی به مجلس، به کمیسیونها و فراکسیونها فراخوانده شد و او حضور نیافت؟ سوالی پرسیده شد و پاسخ نداد؟ به نظر میرسد شیوه التزام به قانون و رعایت شأن نمایندگان نباید مورد شماتت قرار گیرد بلکه سزاوار است این مشی تحسین شود... پایان چالش با مجلس بر سر وزارت علوم مشروط بر این است که دولت از وعدههای خود عقب بنشیند. در این صورت دولت باید پرونده بورسیههای غیرقانونی را مختومه کند و اجرای شعارهای خود را نیز به زمان دیگری واگذارد. اما منطقی و شایسته این است که نمایندگان محترم ملاحظات و افق فکری و کلان دولت را که متناسب با برنامههای فرادستی و چشمانداز 20ساله کشور است، قربانی منافع و مصالح کوتاه مدت نکنند.
اعتماد
یادداشت: «در همچنان روی یک پاشنه میچرخد»
محمدجواد حقشناس
معرفی نیلی در مجموع نشان از آن داشت که این معرفی ریشه در حسننیت حسن روحانی و نگاه همکاریجویانه وی با مجلس از یکسو و توجه به قولها و وعدههایی که به مردم داده بود از سوی دیگر بهصورت توامان دارد؛ نگاهی که باید توسط مجلسیان محترم بهخوبی درک میشد که کشوری که مسایل مهمی چون مذاکرات حساسی با گروه 1+5 را در پیش دارد و همچنین گریبانگیر مشکلات بزرگ بهجای مانده از دولت قبل است و از سوی دیگر با کاهش 30درصدی قیمت نفت در این ماهها روبهرو است، بتواند به مشکلات اساسی کشور بپردازد اما گویا نگاه مجلسیان با نگاه رییسجمهور منتخب مردم در یک نقطه در حوزه وزارت علوم به تلاقی نمیرسد و گویی در همچنان بر روی یک پاشنه میچرخد.
کیهان
یادداشت: «رای مردم»؛ حسین شریعتمداری
آقای دکتر روحانی بهطور تلویحی- که به تصریح نزدیک است- رای عدماعتماد به وزیر پیشنهادی ایشان را ناشی از «لجبازی» نمایندگان مخالف دانستهاند که در اینباره فقط باید پرسید؛ اصرار بر معرفی افرادی با همان خصوصیت وزیر قبلی که از سوی همین مجلس استیضاح و برکنار شده بود و تاکید چندباره بر صلاحیت وی، لجبازی است یا اصرار نمایندگان مردم بر معرفی گزینهای همخوان با نیاز وزارت علوم و... و اما، بعید نیست منظور رییسجمهور محترم از دخالت لجبازی در رای عدماعتماد دیروز مجلس، اشاره برخی از نمایندگان به لجبازی دولت در معرفی نامزدی مشابه وزیر استیضاح شده قبلی باشد که در این صورت میتواند گلایهای از سوی ایشان تلقی شود و نه متهمکردن نمایندگان به لجبازی.
جوان
یادداشت: «مجلسی که از اصول عدول نمیکند»؛ محمد اسماعیلی
اعتمادنکردن منتخبان مجلس به وزیر پیشنهادی، در روز گذشته مجلس بهخوبی نشان میدهد که مجلس اصولگرا مهمترین هدف خود را طی - نزدیک به- سهسال گذشته «حرکت در مسیر انقلاب؛ بدون در نظر گرفتن اهداف حزبی و جناحی» قرار داده... باید منتظر ماند و مشاهده کرد که تلاش برای «افزایش سطح تنازعات میان دو قوه» مهمترین هدف برای کسب کرسیهای مجلس آینده قرار بگیرد و اقدامات نمایندگان با تبلیغات روانی- رسانهای مخالف مطالبات اجتماعی و منافع ملی نشان داده شود... باید به انتظار نشست و دید که تعامل دولت و مجلس آیا تحت مدیریت جریانی خاص که یکسر آن در دل روزنامههای زنجیرهای است و سر دیگر آن در جریان نفوذی در دولت، به بیراه کشیده میشود یا خیر؟
وطن امروز
یادداشت: «اپوزیسیون همنوعخواران!»؛ هومن صادقی
اسیدپاشی مانور فتنه بود و دولتمردان ما همچون دوره اصلاحات خواب خرگوشی بازی با اپوزیسیون را به مرور پروندههای تاریخی نحوه آغاز فتنههای قدیمی ترجیح دادند. کیست که نداند رابطه امربهمعروف و اسیدپاشی به اندازهای است که «مذاکره» و «تاسوعای حسینی» مرتبط هستند. این نقشه بحرانزایی برای اپوزیسیون هم اگر باشد انتهایش به «عالیجناب سرخپوش» خواندن آنها ختم میشود که هرگز نفهمیدند چطور «سعید امامی» قاتل زنجیرهای شد و موساد و سیا کجا از معرکه گریختند... آیا اینبار در صورت وقوع فتنهای جدید «عالیجناب» به حمایت از دولت برمیخیزد یا همچون فتنه 88 ملاحظه بادهای توفانزای برخاسته از افق اقیانوس آرام را خواهد کرد؟ سوال ما از مدیران جبهه به اصطلاح اعتدالیون این است؛ روی کدام بخش از محاسبات روز به روز و متغیر عالم دیپلماسی حساب باز کردهاید که با فتنهسازان بر سر یک میز مینشینید و نمایش دوستی گرگ و میش را مقابل عقلا روی پرده میبرید؟!
ایران
سرمقاله: ««سیاست خاص» در برابر وزارت علوم»
حسن وزینی
در پی سومین رای منفی مجلس به وزیر دولت برای وزارت علوم، این سوال پیش میآید که آیا این رخداد پرتکرار بین پاستور و بهارستان قابل پیشگیری نیست؟ در طول کمتر از 15ماه، دو وزیر پیشنهادی دولت رای نمیآورند، یک وزیر در کمتر از 9ماه برکنار میشود و علاوه بر اینها براساس پیغامها و پسغامها، دولت از معرفی حداقل دو گزینه مدنظر دیگر خود انصراف داده است. بنابراین تاکنون پنج گزینه دولت از مجلس پاسخ «نه» شنیده و بهانهای فراهم شده تا رسانههای منتقد و مخالف دولت اعتدال از آن به «نه» قاطع مجلس به «تیم خاص» تعبیر کنند... دولت را متهم میکنند که چرا لابیگری نمیکند؟ آیا دولت باید دست به لابیگریهای خارج از عرف و قانون میزد؟ وزیر پیشنهادی به مجلس، به کمیسیونها و فراکسیونها فراخوانده شد و او حضور نیافت؟ سوالی پرسیده شد و پاسخ نداد؟ به نظر میرسد شیوه التزام به قانون و رعایت شأن نمایندگان نباید مورد شماتت قرار گیرد بلکه سزاوار است این مشی تحسین شود... پایان چالش با مجلس بر سر وزارت علوم مشروط بر این است که دولت از وعدههای خود عقب بنشیند. در این صورت دولت باید پرونده بورسیههای غیرقانونی را مختومه کند و اجرای شعارهای خود را نیز به زمان دیگری واگذارد. اما منطقی و شایسته این است که نمایندگان محترم ملاحظات و افق فکری و کلان دولت را که متناسب با برنامههای فرادستی و چشمانداز 20ساله کشور است، قربانی منافع و مصالح کوتاه مدت نکنند.
اعتماد
یادداشت: «در همچنان روی یک پاشنه میچرخد»
محمدجواد حقشناس
معرفی نیلی در مجموع نشان از آن داشت که این معرفی ریشه در حسننیت حسن روحانی و نگاه همکاریجویانه وی با مجلس از یکسو و توجه به قولها و وعدههایی که به مردم داده بود از سوی دیگر بهصورت توامان دارد؛ نگاهی که باید توسط مجلسیان محترم بهخوبی درک میشد که کشوری که مسایل مهمی چون مذاکرات حساسی با گروه 1+5 را در پیش دارد و همچنین گریبانگیر مشکلات بزرگ بهجای مانده از دولت قبل است و از سوی دیگر با کاهش 30درصدی قیمت نفت در این ماهها روبهرو است، بتواند به مشکلات اساسی کشور بپردازد اما گویا نگاه مجلسیان با نگاه رییسجمهور منتخب مردم در یک نقطه در حوزه وزارت علوم به تلاقی نمیرسد و گویی در همچنان بر روی یک پاشنه میچرخد.
کیهان
یادداشت: «رای مردم»؛ حسین شریعتمداری
آقای دکتر روحانی بهطور تلویحی- که به تصریح نزدیک است- رای عدماعتماد به وزیر پیشنهادی ایشان را ناشی از «لجبازی» نمایندگان مخالف دانستهاند که در اینباره فقط باید پرسید؛ اصرار بر معرفی افرادی با همان خصوصیت وزیر قبلی که از سوی همین مجلس استیضاح و برکنار شده بود و تاکید چندباره بر صلاحیت وی، لجبازی است یا اصرار نمایندگان مردم بر معرفی گزینهای همخوان با نیاز وزارت علوم و... و اما، بعید نیست منظور رییسجمهور محترم از دخالت لجبازی در رای عدماعتماد دیروز مجلس، اشاره برخی از نمایندگان به لجبازی دولت در معرفی نامزدی مشابه وزیر استیضاح شده قبلی باشد که در این صورت میتواند گلایهای از سوی ایشان تلقی شود و نه متهمکردن نمایندگان به لجبازی.
جوان
یادداشت: «مجلسی که از اصول عدول نمیکند»؛ محمد اسماعیلی
اعتمادنکردن منتخبان مجلس به وزیر پیشنهادی، در روز گذشته مجلس بهخوبی نشان میدهد که مجلس اصولگرا مهمترین هدف خود را طی - نزدیک به- سهسال گذشته «حرکت در مسیر انقلاب؛ بدون در نظر گرفتن اهداف حزبی و جناحی» قرار داده... باید منتظر ماند و مشاهده کرد که تلاش برای «افزایش سطح تنازعات میان دو قوه» مهمترین هدف برای کسب کرسیهای مجلس آینده قرار بگیرد و اقدامات نمایندگان با تبلیغات روانی- رسانهای مخالف مطالبات اجتماعی و منافع ملی نشان داده شود... باید به انتظار نشست و دید که تعامل دولت و مجلس آیا تحت مدیریت جریانی خاص که یکسر آن در دل روزنامههای زنجیرهای است و سر دیگر آن در جریان نفوذی در دولت، به بیراه کشیده میشود یا خیر؟
وطن امروز
یادداشت: «اپوزیسیون همنوعخواران!»؛ هومن صادقی
اسیدپاشی مانور فتنه بود و دولتمردان ما همچون دوره اصلاحات خواب خرگوشی بازی با اپوزیسیون را به مرور پروندههای تاریخی نحوه آغاز فتنههای قدیمی ترجیح دادند. کیست که نداند رابطه امربهمعروف و اسیدپاشی به اندازهای است که «مذاکره» و «تاسوعای حسینی» مرتبط هستند. این نقشه بحرانزایی برای اپوزیسیون هم اگر باشد انتهایش به «عالیجناب سرخپوش» خواندن آنها ختم میشود که هرگز نفهمیدند چطور «سعید امامی» قاتل زنجیرهای شد و موساد و سیا کجا از معرکه گریختند... آیا اینبار در صورت وقوع فتنهای جدید «عالیجناب» به حمایت از دولت برمیخیزد یا همچون فتنه 88 ملاحظه بادهای توفانزای برخاسته از افق اقیانوس آرام را خواهد کرد؟ سوال ما از مدیران جبهه به اصطلاح اعتدالیون این است؛ روی کدام بخش از محاسبات روز به روز و متغیر عالم دیپلماسی حساب باز کردهاید که با فتنهسازان بر سر یک میز مینشینید و نمایش دوستی گرگ و میش را مقابل عقلا روی پرده میبرید؟!
سرمقاله: ««سیاست خاص» در برابر وزارت علوم»
حسن وزینی
در پی سومین رای منفی مجلس به وزیر دولت برای وزارت علوم، این سوال پیش میآید که آیا این رخداد پرتکرار بین پاستور و بهارستان قابل پیشگیری نیست؟ در طول کمتر از 15ماه، دو وزیر پیشنهادی دولت رای نمیآورند، یک وزیر در کمتر از 9ماه برکنار میشود و علاوه بر اینها براساس پیغامها و پسغامها، دولت از معرفی حداقل دو گزینه مدنظر دیگر خود انصراف داده است. بنابراین تاکنون پنج گزینه دولت از مجلس پاسخ «نه» شنیده و بهانهای فراهم شده تا رسانههای منتقد و مخالف دولت اعتدال از آن به «نه» قاطع مجلس به «تیم خاص» تعبیر کنند... دولت را متهم میکنند که چرا لابیگری نمیکند؟ آیا دولت باید دست به لابیگریهای خارج از عرف و قانون میزد؟ وزیر پیشنهادی به مجلس، به کمیسیونها و فراکسیونها فراخوانده شد و او حضور نیافت؟ سوالی پرسیده شد و پاسخ نداد؟ به نظر میرسد شیوه التزام به قانون و رعایت شأن نمایندگان نباید مورد شماتت قرار گیرد بلکه سزاوار است این مشی تحسین شود... پایان چالش با مجلس بر سر وزارت علوم مشروط بر این است که دولت از وعدههای خود عقب بنشیند. در این صورت دولت باید پرونده بورسیههای غیرقانونی را مختومه کند و اجرای شعارهای خود را نیز به زمان دیگری واگذارد. اما منطقی و شایسته این است که نمایندگان محترم ملاحظات و افق فکری و کلان دولت را که متناسب با برنامههای فرادستی و چشمانداز 20ساله کشور است، قربانی منافع و مصالح کوتاه مدت نکنند.
اعتماد
یادداشت: «در همچنان روی یک پاشنه میچرخد»
محمدجواد حقشناس
معرفی نیلی در مجموع نشان از آن داشت که این معرفی ریشه در حسننیت حسن روحانی و نگاه همکاریجویانه وی با مجلس از یکسو و توجه به قولها و وعدههایی که به مردم داده بود از سوی دیگر بهصورت توامان دارد؛ نگاهی که باید توسط مجلسیان محترم بهخوبی درک میشد که کشوری که مسایل مهمی چون مذاکرات حساسی با گروه 1+5 را در پیش دارد و همچنین گریبانگیر مشکلات بزرگ بهجای مانده از دولت قبل است و از سوی دیگر با کاهش 30درصدی قیمت نفت در این ماهها روبهرو است، بتواند به مشکلات اساسی کشور بپردازد اما گویا نگاه مجلسیان با نگاه رییسجمهور منتخب مردم در یک نقطه در حوزه وزارت علوم به تلاقی نمیرسد و گویی در همچنان بر روی یک پاشنه میچرخد.
کیهان
یادداشت: «رای مردم»؛ حسین شریعتمداری
آقای دکتر روحانی بهطور تلویحی- که به تصریح نزدیک است- رای عدماعتماد به وزیر پیشنهادی ایشان را ناشی از «لجبازی» نمایندگان مخالف دانستهاند که در اینباره فقط باید پرسید؛ اصرار بر معرفی افرادی با همان خصوصیت وزیر قبلی که از سوی همین مجلس استیضاح و برکنار شده بود و تاکید چندباره بر صلاحیت وی، لجبازی است یا اصرار نمایندگان مردم بر معرفی گزینهای همخوان با نیاز وزارت علوم و... و اما، بعید نیست منظور رییسجمهور محترم از دخالت لجبازی در رای عدماعتماد دیروز مجلس، اشاره برخی از نمایندگان به لجبازی دولت در معرفی نامزدی مشابه وزیر استیضاح شده قبلی باشد که در این صورت میتواند گلایهای از سوی ایشان تلقی شود و نه متهمکردن نمایندگان به لجبازی.
جوان
یادداشت: «مجلسی که از اصول عدول نمیکند»؛ محمد اسماعیلی
اعتمادنکردن منتخبان مجلس به وزیر پیشنهادی، در روز گذشته مجلس بهخوبی نشان میدهد که مجلس اصولگرا مهمترین هدف خود را طی - نزدیک به- سهسال گذشته «حرکت در مسیر انقلاب؛ بدون در نظر گرفتن اهداف حزبی و جناحی» قرار داده... باید منتظر ماند و مشاهده کرد که تلاش برای «افزایش سطح تنازعات میان دو قوه» مهمترین هدف برای کسب کرسیهای مجلس آینده قرار بگیرد و اقدامات نمایندگان با تبلیغات روانی- رسانهای مخالف مطالبات اجتماعی و منافع ملی نشان داده شود... باید به انتظار نشست و دید که تعامل دولت و مجلس آیا تحت مدیریت جریانی خاص که یکسر آن در دل روزنامههای زنجیرهای است و سر دیگر آن در جریان نفوذی در دولت، به بیراه کشیده میشود یا خیر؟
وطن امروز
یادداشت: «اپوزیسیون همنوعخواران!»؛ هومن صادقی
اسیدپاشی مانور فتنه بود و دولتمردان ما همچون دوره اصلاحات خواب خرگوشی بازی با اپوزیسیون را به مرور پروندههای تاریخی نحوه آغاز فتنههای قدیمی ترجیح دادند. کیست که نداند رابطه امربهمعروف و اسیدپاشی به اندازهای است که «مذاکره» و «تاسوعای حسینی» مرتبط هستند. این نقشه بحرانزایی برای اپوزیسیون هم اگر باشد انتهایش به «عالیجناب سرخپوش» خواندن آنها ختم میشود که هرگز نفهمیدند چطور «سعید امامی» قاتل زنجیرهای شد و موساد و سیا کجا از معرکه گریختند... آیا اینبار در صورت وقوع فتنهای جدید «عالیجناب» به حمایت از دولت برمیخیزد یا همچون فتنه 88 ملاحظه بادهای توفانزای برخاسته از افق اقیانوس آرام را خواهد کرد؟ سوال ما از مدیران جبهه به اصطلاح اعتدالیون این است؛ روی کدام بخش از محاسبات روز به روز و متغیر عالم دیپلماسی حساب باز کردهاید که با فتنهسازان بر سر یک میز مینشینید و نمایش دوستی گرگ و میش را مقابل عقلا روی پرده میبرید؟!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.