یادی و حسرتی
در مقدمه کتاب «تجربهای ایرانی-آمریکایی» برخلاف بیشتر رمانها، نوشته شده است: «هیچیک از رویدادهای این کتاب تخیلی نیست و تمام ماجراهای کتاب به طور کامل به وقوع پیوستهاند.» و بعد سعید قهرمانی، نویسنده کتاب مینویسد که تمام این ماجراهای واقعی را به دقت تاریخنگاران حرفهای نوشته است: «برای نوشتن این کتاب مرجع اصلی من انبوه یادداشتهایی بوده است که به سبک خاطره در طول سالهای طولانی گرد آوردهام... شاید از دیرباز ناخودآگاه میدانستم که یادداشتها باید کامل باشند تا روزگاری بتوانم بعضی از این ماجراها را بنویسم و منتشر کنم. با این تفاصیل و با وسواسی که من برای دقت و درستی این مطالب به خرج دادهام، اگر لازم شد، محققین، جامعهشناسان و روانشناسان میتوانند با خیال راحت به مطالب آن استناد کنند. اما البته خواننده دیرباور بهتر است که این کتاب را بهعنوان مجموعهای از داستانهای کوتاه تخیلی بخواند بدون اینکه نگران رخداد این داستانها در عالم واقع باشد.» در عین حال که نویسنده «تجربهای ایرانی-آمریکایی» ماجراهای این کتاب را واقعیت تاریخی میداند، در مقدمه مینویسد که مکانهای وقایع و نام شخصیتهای داستانها را تغییر
داده تا افراد قابل شناسایی نباشند و معتقد است «اینکه این اتفاقات بر چه کسانی و در چه مکانهایی رخ داده است مهم نیست، مهم نفس آن اتفاقات است.» اما داستان «تجربهای ایرانی-آمریکایی»، روایت زندگی ایرانیهای مقیم خارج است، آنچه بر این افراد در خارج از وطن رفته است: «بیشک در بین میلیونها ایرانی که در خارج از کشور زندگی میکنند برای بعضی از آنها در مهاجرت اتفاقات جالب توجهی رخ داده است و برخی نیز در خارج زندگیهای نادر، غیرعادی، دشوار عجیب و غریب، مهیج، پرشور و استثنایی، یا متفکرانهای را تجربه کردهاند. درباره زندگی و تجربیات این گروه که در هجرت به سر میبرند، چندان که باید و شاید، مطلبی منتشر نشده است.» از این رو سعید قهرمانی رمان مستند «تجربهای ایرانی-آمریکایی» را بر اساس تجربه خود و دیگران از زندگی در خارج کشور نوشته است تا زندگی کمتر روایتشده این گروه را ثبت کند. این نویسنده، که علاوه بر تحصیل ریاضیات در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، در سه دانشگاه در مقام استادیار، دانشیار، استاد، رییس دانشکده و رییس کالج فعالیت داشته امروز به دلیل همین احساس فقدان دست به کار شده تا زندگی بهزعم خودش غریب و نادر
ایرانیان را در غربت به تصویر بکشد: «در آمریکا کتابهای زیادی در مورد زندگی ایران دو قرن اخیر نوشته شده و میشود. بعضی خاطرات دوران زندگی خویش را در ایران مینویسند و برخی رویدادهای تاریخی و اجتماعی زمان خویش یا روزگاران پدر و مادر یا اجدادشان را در قالب داستان یا نوشتهای تاریخی به رشته تحریر درمیآورند. چون بازار سیاست خاورمیانه در این مملکت داغ است و مردم کنجکاو آمریکا به چنین کتابهایی اقبال، توجه و علاقه زیادی دارند. غالب این کتابها هم با موفقیت تجاری روبهرو میشوند اما در این بازار پررونق، کمتر کسی به زندگی ایرانیهای مقیم خارج پرداخته است.»
«با مونیها»، «شپشک خورده شراب»، «یادی و حسرتی»، «کشاف یا کفاش؟»، «کودتا در انجمن فرهنگی»، «کار بوزینه نیست نجاری»، «وان دگر شیر است اندر بادیه» و «ای کاش غصه خسته میشد»، عناوین فصلهای این رمان مستند هستند.
«با مونیها»، «شپشک خورده شراب»، «یادی و حسرتی»، «کشاف یا کفاش؟»، «کودتا در انجمن فرهنگی»، «کار بوزینه نیست نجاری»، «وان دگر شیر است اندر بادیه» و «ای کاش غصه خسته میشد»، عناوین فصلهای این رمان مستند هستند.
در مقدمه کتاب «تجربهای ایرانی-آمریکایی» برخلاف بیشتر رمانها، نوشته شده است: «هیچیک از رویدادهای این کتاب تخیلی نیست و تمام ماجراهای کتاب به طور کامل به وقوع پیوستهاند.» و بعد سعید قهرمانی، نویسنده کتاب مینویسد که تمام این ماجراهای واقعی را به دقت تاریخنگاران حرفهای نوشته است: «برای نوشتن این کتاب مرجع اصلی من انبوه یادداشتهایی بوده است که به سبک خاطره در طول سالهای طولانی گرد آوردهام... شاید از دیرباز ناخودآگاه میدانستم که یادداشتها باید کامل باشند تا روزگاری بتوانم بعضی از این ماجراها را بنویسم و منتشر کنم. با این تفاصیل و با وسواسی که من برای دقت و درستی این مطالب به خرج دادهام، اگر لازم شد، محققین، جامعهشناسان و روانشناسان میتوانند با خیال راحت به مطالب آن استناد کنند. اما البته خواننده دیرباور بهتر است که این کتاب را بهعنوان مجموعهای از داستانهای کوتاه تخیلی بخواند بدون اینکه نگران رخداد این داستانها در عالم واقع باشد.» در عین حال که نویسنده «تجربهای ایرانی-آمریکایی» ماجراهای این کتاب را واقعیت تاریخی میداند، در مقدمه مینویسد که مکانهای وقایع و نام شخصیتهای داستانها را تغییر
داده تا افراد قابل شناسایی نباشند و معتقد است «اینکه این اتفاقات بر چه کسانی و در چه مکانهایی رخ داده است مهم نیست، مهم نفس آن اتفاقات است.» اما داستان «تجربهای ایرانی-آمریکایی»، روایت زندگی ایرانیهای مقیم خارج است، آنچه بر این افراد در خارج از وطن رفته است: «بیشک در بین میلیونها ایرانی که در خارج از کشور زندگی میکنند برای بعضی از آنها در مهاجرت اتفاقات جالب توجهی رخ داده است و برخی نیز در خارج زندگیهای نادر، غیرعادی، دشوار عجیب و غریب، مهیج، پرشور و استثنایی، یا متفکرانهای را تجربه کردهاند. درباره زندگی و تجربیات این گروه که در هجرت به سر میبرند، چندان که باید و شاید، مطلبی منتشر نشده است.» از این رو سعید قهرمانی رمان مستند «تجربهای ایرانی-آمریکایی» را بر اساس تجربه خود و دیگران از زندگی در خارج کشور نوشته است تا زندگی کمتر روایتشده این گروه را ثبت کند. این نویسنده، که علاوه بر تحصیل ریاضیات در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، در سه دانشگاه در مقام استادیار، دانشیار، استاد، رییس دانشکده و رییس کالج فعالیت داشته امروز به دلیل همین احساس فقدان دست به کار شده تا زندگی بهزعم خودش غریب و نادر
ایرانیان را در غربت به تصویر بکشد: «در آمریکا کتابهای زیادی در مورد زندگی ایران دو قرن اخیر نوشته شده و میشود. بعضی خاطرات دوران زندگی خویش را در ایران مینویسند و برخی رویدادهای تاریخی و اجتماعی زمان خویش یا روزگاران پدر و مادر یا اجدادشان را در قالب داستان یا نوشتهای تاریخی به رشته تحریر درمیآورند. چون بازار سیاست خاورمیانه در این مملکت داغ است و مردم کنجکاو آمریکا به چنین کتابهایی اقبال، توجه و علاقه زیادی دارند. غالب این کتابها هم با موفقیت تجاری روبهرو میشوند اما در این بازار پررونق، کمتر کسی به زندگی ایرانیهای مقیم خارج پرداخته است.»
«با مونیها»، «شپشک خورده شراب»، «یادی و حسرتی»، «کشاف یا کفاش؟»، «کودتا در انجمن فرهنگی»، «کار بوزینه نیست نجاری»، «وان دگر شیر است اندر بادیه» و «ای کاش غصه خسته میشد»، عناوین فصلهای این رمان مستند هستند.
«با مونیها»، «شپشک خورده شراب»، «یادی و حسرتی»، «کشاف یا کفاش؟»، «کودتا در انجمن فرهنگی»، «کار بوزینه نیست نجاری»، «وان دگر شیر است اندر بادیه» و «ای کاش غصه خسته میشد»، عناوین فصلهای این رمان مستند هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.