گزارش یک مرگ
کرامت دانشیان/مبارز سیاسی - شاعر
خیلیها سرود حماسی«بهاران خجسته باد» با مطلع «هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید» را شنیدهاند. این سرود را «کرامت دانشیان» شاعر و از فعالان سیاسی دوره پهلوی که به جرم اقدام علیه امنیت ملی به همراه «خسرو گلسرخی» روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ در میدان «چیتگر» تهران تیرباران شد ميخواند. او زیر سایه گلسرخی کمتر دیده شد اما سرودی که کرامت با صدای گیرایش میخواند و حتی به بچههای مدرسه روستای «سلیران» هم آنرا یاد داده بود که جای «سرود شاهنشاهی» بخوانند، بعدها به عنوان یکی از سرودهای انقلابی برای همیشه در تاریخ مبارزات سیاسی ایران ماندگار شد. البته گفته میشود اصل این سرود متعلق به «عبدالله بهزادی» است که در سوگ «پاتریس لومومبا» سروده شده است.
عماد خراسانی/ شاعر
«عماد خراسانی» به روایت «مهدی اخوانثالث» متولد بهار ۱۳۰۰ خورشیدی در توس مشهد است که پس از یک دوره بیماری ۲۸ بهمن ۱۳۸۲ در تهران در سن ۸۲ سالگی درگذشت. زندگی شاعر پر از حوادث تلخ بود. چنانچه سرود:« بر ما گذشت نیک و بد اما تو روزگار / فکری به حال خویش کن این روزگار نیست». در سهسالگی مادرش را از دست داد و در ششسالگی پدرش را. عماد در جوانی ازدواج کرد اما همسرش هشت ماه بعد درگذشت. او تا آخر عمر تنها زندگی کرد. او تخلص «عماد» را به پیشنهاد فریدون مشیری برگزید.
آندره ژید/ نویسنده
«آندره ژید» در 22نوامبر ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. خانواده او سخت پایبند به سنتهای مذهب پروتستان بود و این موضوع تاثیر زیادی برشکلگیری شخصیت او در نوجوانی و جوانی گذاشت. آندره ژید در 22سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب رویگرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگیهای زندگی درونی انسان پرداخت. او توانست در سال 1947 پس از نگارش «مائدههای زمینی» جایزه نوبل را از آن خود کند و سرانجام در 19 فوریه 1951 بر اثر بیماری ذاتالریه درگذشت.
خیلیها سرود حماسی«بهاران خجسته باد» با مطلع «هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید» را شنیدهاند. این سرود را «کرامت دانشیان» شاعر و از فعالان سیاسی دوره پهلوی که به جرم اقدام علیه امنیت ملی به همراه «خسرو گلسرخی» روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ در میدان «چیتگر» تهران تیرباران شد ميخواند. او زیر سایه گلسرخی کمتر دیده شد اما سرودی که کرامت با صدای گیرایش میخواند و حتی به بچههای مدرسه روستای «سلیران» هم آنرا یاد داده بود که جای «سرود شاهنشاهی» بخوانند، بعدها به عنوان یکی از سرودهای انقلابی برای همیشه در تاریخ مبارزات سیاسی ایران ماندگار شد. البته گفته میشود اصل این سرود متعلق به «عبدالله بهزادی» است که در سوگ «پاتریس لومومبا» سروده شده است.
عماد خراسانی/ شاعر
«عماد خراسانی» به روایت «مهدی اخوانثالث» متولد بهار ۱۳۰۰ خورشیدی در توس مشهد است که پس از یک دوره بیماری ۲۸ بهمن ۱۳۸۲ در تهران در سن ۸۲ سالگی درگذشت. زندگی شاعر پر از حوادث تلخ بود. چنانچه سرود:« بر ما گذشت نیک و بد اما تو روزگار / فکری به حال خویش کن این روزگار نیست». در سهسالگی مادرش را از دست داد و در ششسالگی پدرش را. عماد در جوانی ازدواج کرد اما همسرش هشت ماه بعد درگذشت. او تا آخر عمر تنها زندگی کرد. او تخلص «عماد» را به پیشنهاد فریدون مشیری برگزید.
آندره ژید/ نویسنده
«آندره ژید» در 22نوامبر ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. خانواده او سخت پایبند به سنتهای مذهب پروتستان بود و این موضوع تاثیر زیادی برشکلگیری شخصیت او در نوجوانی و جوانی گذاشت. آندره ژید در 22سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب رویگرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگیهای زندگی درونی انسان پرداخت. او توانست در سال 1947 پس از نگارش «مائدههای زمینی» جایزه نوبل را از آن خود کند و سرانجام در 19 فوریه 1951 بر اثر بیماری ذاتالریه درگذشت.
کرامت دانشیان/مبارز سیاسی - شاعر
خیلیها سرود حماسی«بهاران خجسته باد» با مطلع «هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید» را شنیدهاند. این سرود را «کرامت دانشیان» شاعر و از فعالان سیاسی دوره پهلوی که به جرم اقدام علیه امنیت ملی به همراه «خسرو گلسرخی» روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ در میدان «چیتگر» تهران تیرباران شد ميخواند. او زیر سایه گلسرخی کمتر دیده شد اما سرودی که کرامت با صدای گیرایش میخواند و حتی به بچههای مدرسه روستای «سلیران» هم آنرا یاد داده بود که جای «سرود شاهنشاهی» بخوانند، بعدها به عنوان یکی از سرودهای انقلابی برای همیشه در تاریخ مبارزات سیاسی ایران ماندگار شد. البته گفته میشود اصل این سرود متعلق به «عبدالله بهزادی» است که در سوگ «پاتریس لومومبا» سروده شده است.
عماد خراسانی/ شاعر
«عماد خراسانی» به روایت «مهدی اخوانثالث» متولد بهار ۱۳۰۰ خورشیدی در توس مشهد است که پس از یک دوره بیماری ۲۸ بهمن ۱۳۸۲ در تهران در سن ۸۲ سالگی درگذشت. زندگی شاعر پر از حوادث تلخ بود. چنانچه سرود:« بر ما گذشت نیک و بد اما تو روزگار / فکری به حال خویش کن این روزگار نیست». در سهسالگی مادرش را از دست داد و در ششسالگی پدرش را. عماد در جوانی ازدواج کرد اما همسرش هشت ماه بعد درگذشت. او تا آخر عمر تنها زندگی کرد. او تخلص «عماد» را به پیشنهاد فریدون مشیری برگزید.
آندره ژید/ نویسنده
«آندره ژید» در 22نوامبر ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. خانواده او سخت پایبند به سنتهای مذهب پروتستان بود و این موضوع تاثیر زیادی برشکلگیری شخصیت او در نوجوانی و جوانی گذاشت. آندره ژید در 22سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب رویگرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگیهای زندگی درونی انسان پرداخت. او توانست در سال 1947 پس از نگارش «مائدههای زمینی» جایزه نوبل را از آن خود کند و سرانجام در 19 فوریه 1951 بر اثر بیماری ذاتالریه درگذشت.
خیلیها سرود حماسی«بهاران خجسته باد» با مطلع «هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید» را شنیدهاند. این سرود را «کرامت دانشیان» شاعر و از فعالان سیاسی دوره پهلوی که به جرم اقدام علیه امنیت ملی به همراه «خسرو گلسرخی» روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ در میدان «چیتگر» تهران تیرباران شد ميخواند. او زیر سایه گلسرخی کمتر دیده شد اما سرودی که کرامت با صدای گیرایش میخواند و حتی به بچههای مدرسه روستای «سلیران» هم آنرا یاد داده بود که جای «سرود شاهنشاهی» بخوانند، بعدها به عنوان یکی از سرودهای انقلابی برای همیشه در تاریخ مبارزات سیاسی ایران ماندگار شد. البته گفته میشود اصل این سرود متعلق به «عبدالله بهزادی» است که در سوگ «پاتریس لومومبا» سروده شده است.
عماد خراسانی/ شاعر
«عماد خراسانی» به روایت «مهدی اخوانثالث» متولد بهار ۱۳۰۰ خورشیدی در توس مشهد است که پس از یک دوره بیماری ۲۸ بهمن ۱۳۸۲ در تهران در سن ۸۲ سالگی درگذشت. زندگی شاعر پر از حوادث تلخ بود. چنانچه سرود:« بر ما گذشت نیک و بد اما تو روزگار / فکری به حال خویش کن این روزگار نیست». در سهسالگی مادرش را از دست داد و در ششسالگی پدرش را. عماد در جوانی ازدواج کرد اما همسرش هشت ماه بعد درگذشت. او تا آخر عمر تنها زندگی کرد. او تخلص «عماد» را به پیشنهاد فریدون مشیری برگزید.
آندره ژید/ نویسنده
«آندره ژید» در 22نوامبر ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. خانواده او سخت پایبند به سنتهای مذهب پروتستان بود و این موضوع تاثیر زیادی برشکلگیری شخصیت او در نوجوانی و جوانی گذاشت. آندره ژید در 22سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب رویگرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگیهای زندگی درونی انسان پرداخت. او توانست در سال 1947 پس از نگارش «مائدههای زمینی» جایزه نوبل را از آن خود کند و سرانجام در 19 فوریه 1951 بر اثر بیماری ذاتالریه درگذشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.