|

ترشی

ناستین مجابی/نويسنده

با آمدن خیارچنبر مامان باید هفت‌بیجار را درست می‌کرد. آقاجان یک گونی خیار می‌خرید. خیار چنبرها دیم بود و آب نخورده تا ترشی کپک نزند و خوشمزه شود. مامان خیارهای کوچک و نازک را برای خوردن و شورانداختن جدا می‌کرد. آن وقت خیارهای بزرگ را خوب می‌شست و قاچ می‌کرد و تخم‌هایش را بیرون می‌آورد و تکه‌تکه کرده درون دیگ با سرکه و کمی زردچوبه و نمک می‌جوشاند. سپس آنها را می‌ریخت توی آبکش تا آبش گرفته و کمی خشک شود که ترشی لیچ نیفتد. سبزی هفت بیجار که شامل انواع سبزی‌های معطر اعم از جعفری، ریحان، مرزه، نعنا، پونه کوهی، سوسنبر و کمی گشنیز بود را با سیر و فلفل به اندازه مذاق خانواده خرد کرده داخل می‌کرد و ادویه‌ای شامل تخم گشنیز، گلپر، سیاه تخمه و کمی زردچوبه را با نمک اندازه شده به آن اضافه می‌کرد. خیارها را با ساطور ریز می‌کرد و قاطی می‌کرد. ترشی هفت بیجار درست شده بود. آن را در کوزه‌های کاشی سبز یا آبی می‌ریخت یا اگر شیشه داشت درون شیشه و در آنها را محکم می‌بست و جای خنک می‌گذاشت تا سراسر سال ترشی کنار غذا باشد. هفت‌بیجارهای مامان حرف نداشت، تند و خوشمزه بود. همسایه و اطرافیان نیز از کاسه همسایه‌ مامان نصیب می‌بردند. کاسه همسایه رسمی رایج بود. هرکس خوراکی سالانه‌ای مثل نان و ترشی و مربا درست می‌کرد، برای همخانه و همسایه و اقوام می‌فرستاد. در این بده و بستان مهربانانه، طعم و مزه غذاها نیز ترمیم می‌شد. هرکس سعی می‌کرد چیزی بهتر درست کند.
با آمدن خیارچنبر مامان باید هفت‌بیجار را درست می‌کرد. آقاجان یک گونی خیار می‌خرید. خیار چنبرها دیم بود و آب نخورده تا ترشی کپک نزند و خوشمزه شود. مامان خیارهای کوچک و نازک را برای خوردن و شورانداختن جدا می‌کرد. آن وقت خیارهای بزرگ را خوب می‌شست و قاچ می‌کرد و تخم‌هایش را بیرون می‌آورد و تکه‌تکه کرده درون دیگ با سرکه و کمی زردچوبه و نمک می‌جوشاند. سپس آنها را می‌ریخت توی آبکش تا آبش گرفته و کمی خشک شود که ترشی لیچ نیفتد. سبزی هفت بیجار که شامل انواع سبزی‌های معطر اعم از جعفری، ریحان، مرزه، نعنا، پونه کوهی، سوسنبر و کمی گشنیز بود را با سیر و فلفل به اندازه مذاق خانواده خرد کرده داخل می‌کرد و ادویه‌ای شامل تخم گشنیز، گلپر، سیاه تخمه و کمی زردچوبه را با نمک اندازه شده به آن اضافه می‌کرد. خیارها را با ساطور ریز می‌کرد و قاطی می‌کرد. ترشی هفت بیجار درست شده بود. آن را در کوزه‌های کاشی سبز یا آبی می‌ریخت یا اگر شیشه داشت درون شیشه و در آنها را محکم می‌بست و جای خنک می‌گذاشت تا سراسر سال ترشی کنار غذا باشد. هفت‌بیجارهای مامان حرف نداشت، تند و خوشمزه بود. همسایه و اطرافیان نیز از کاسه همسایه‌ مامان نصیب می‌بردند. کاسه همسایه رسمی رایج بود. هرکس خوراکی سالانه‌ای مثل نان و ترشی و مربا درست می‌کرد، برای همخانه و همسایه و اقوام می‌فرستاد. در این بده و بستان مهربانانه، طعم و مزه غذاها نیز ترمیم می‌شد. هرکس سعی می‌کرد چیزی بهتر درست کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.