درس یوگا
سیروس ابراهیمزاده
از اعضای بدن شروع میکنیم. تمام سنگینی بدن را به جاذبه زمین بسپارین و ول کنین... ولش کنین... آره بابا وللش! از انگشتان پا، کف پا و مچ پا گرفته تا ساق و حجم زانو و رانها... همه را رها کنین و ریلکس! تصور کنین این اعضا هرگز از آن شما نبوده... رها و بیخیال... آها... حالا نوبت میرسه به پهلوها، کمر، ستون مهرهها، لگن خاصره، و... حالا طبله شکم، نرمه شکم، لوزالمعده و، رودهها. رودهها را رها کنین... ول کنین که بره... اصلا فراموشش کنین... حالا بیاین بالاتر... آها... قفسه سینه، دندهها، ششها و قلب... نفستون رو حبس نکنین! اجازه بدین دم و بازدمهاتون جاری باشه. بذارین بیاد، بره. بره، بیاد تا وایسه! یا هر کاری دلش میخواد بکنه. حالا ذهنتون رو خیلی آهسته متوجه ضربان قلبتون کنین... آیا صدای قلبتون رو میشنوین؟ پوم تیک پوم تیک پوم تیک؟ یا پوم تیک پوم تیک تیک پوم تیک تیک؟ باید خیلی آروم بتپه... و بهخاطر یک عدد... بزرگترین عدد. عدد صفر... صفر... صفر... اگه میخواین به آرامش واقعی برسین، باید یاد بگیرین قلبتون فقط بهخاطر صفر بتپه... خب حالا بیاین بالاتر... شانهها، کتفها و دستها... انگشتان دست، مچ دست، ساعد و بازو...
تکتک این عضلات و سلولها باید از هر نوع انقباض و تنش تهی باشن. رها و وانهاده... رها و شل و ول... این دو تا دست باید مثل بالهای یک کبوتر مرده از شانههاتون آویزان باشن تا دست از پا خطا نکنن و شما رو تو درد سر نندازن! حالا میرسیم به گل و گردن و حجمِ جمجمه... لطفا یک لحظه زبونتون رو پشت دندونهاتون فشار بدین. فقط یک لحظه... آها خوبه... اما مواظب باشین که زبونتون رو گاز نگیرین. بله... حالا ولش کنین. رها... زبونتون هم مثل جاهای دیگرتون ول کنین بره... بره... بذارین راحت باشه... بذارین هر چی دلش میخواد بگه... آزادش بگذارین... در این لحظه مغز هم باید کاملا آزاد باشه و از کار بیفته... آها... آها... خب حالا که مغزتون از کار افتاده، میتونین بهترین فکرها رو تو کلهتون بذارین... فکر کنین در یکی از زیباترین باغهای ایرانی هستین... مثلا تو یزد، یا شیراز... همه جا سبز و گلها از همه رنگ... بوی خوش فراوان... و شما مست از عطر گل و گیاه و نشئه شرشر آب چشمه و نسیم خیس فواره... روحِ دار و درخت در شما حلول کرده و شما در ننوی شاخههای بید تاب میخورین... تاب... تاب... و خواب... بخواب! بخواب تا فردا...! ! !
از اعضای بدن شروع میکنیم. تمام سنگینی بدن را به جاذبه زمین بسپارین و ول کنین... ولش کنین... آره بابا وللش! از انگشتان پا، کف پا و مچ پا گرفته تا ساق و حجم زانو و رانها... همه را رها کنین و ریلکس! تصور کنین این اعضا هرگز از آن شما نبوده... رها و بیخیال... آها... حالا نوبت میرسه به پهلوها، کمر، ستون مهرهها، لگن خاصره، و... حالا طبله شکم، نرمه شکم، لوزالمعده و، رودهها. رودهها را رها کنین... ول کنین که بره... اصلا فراموشش کنین... حالا بیاین بالاتر... آها... قفسه سینه، دندهها، ششها و قلب... نفستون رو حبس نکنین! اجازه بدین دم و بازدمهاتون جاری باشه. بذارین بیاد، بره. بره، بیاد تا وایسه! یا هر کاری دلش میخواد بکنه. حالا ذهنتون رو خیلی آهسته متوجه ضربان قلبتون کنین... آیا صدای قلبتون رو میشنوین؟ پوم تیک پوم تیک پوم تیک؟ یا پوم تیک پوم تیک تیک پوم تیک تیک؟ باید خیلی آروم بتپه... و بهخاطر یک عدد... بزرگترین عدد. عدد صفر... صفر... صفر... اگه میخواین به آرامش واقعی برسین، باید یاد بگیرین قلبتون فقط بهخاطر صفر بتپه... خب حالا بیاین بالاتر... شانهها، کتفها و دستها... انگشتان دست، مچ دست، ساعد و بازو...
تکتک این عضلات و سلولها باید از هر نوع انقباض و تنش تهی باشن. رها و وانهاده... رها و شل و ول... این دو تا دست باید مثل بالهای یک کبوتر مرده از شانههاتون آویزان باشن تا دست از پا خطا نکنن و شما رو تو درد سر نندازن! حالا میرسیم به گل و گردن و حجمِ جمجمه... لطفا یک لحظه زبونتون رو پشت دندونهاتون فشار بدین. فقط یک لحظه... آها خوبه... اما مواظب باشین که زبونتون رو گاز نگیرین. بله... حالا ولش کنین. رها... زبونتون هم مثل جاهای دیگرتون ول کنین بره... بره... بذارین راحت باشه... بذارین هر چی دلش میخواد بگه... آزادش بگذارین... در این لحظه مغز هم باید کاملا آزاد باشه و از کار بیفته... آها... آها... خب حالا که مغزتون از کار افتاده، میتونین بهترین فکرها رو تو کلهتون بذارین... فکر کنین در یکی از زیباترین باغهای ایرانی هستین... مثلا تو یزد، یا شیراز... همه جا سبز و گلها از همه رنگ... بوی خوش فراوان... و شما مست از عطر گل و گیاه و نشئه شرشر آب چشمه و نسیم خیس فواره... روحِ دار و درخت در شما حلول کرده و شما در ننوی شاخههای بید تاب میخورین... تاب... تاب... و خواب... بخواب! بخواب تا فردا...! ! !
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.