|

کلمبیا

نمای نزدیک
شمالی‌ترین کشور آمریکای‌جنوبی کلمبیا در جنوب با ونزوئلا، برزیل، اکوادور و پرو، در شمال از طریق دریای کاراییب با اقیانوس اطلس و از غرب با پاناما و اقیانوس آرام هم‌مرز است. چهارمین کشور بزرگ آمریکای‌جنوبی (بعد از برزیل آرژانتین و پرو) با طبیعتی متنوع، از قله‌های پربرف‌ گرفته تا دشت‌های گرم و مرطوب رود آمازون جمعیتی پراکنده را در خود جا داده است. در حالی که کلمبیا پرجمعیت‌ترین کشور آمریکای‌جنوبی بعد از برزیل است اغلب مردم این کشور در یک‌سوم منطقه کوهستانی کشور یعنی جایی که بوگوتا پایتخت کلمبیا و سایر شهرهای بزرگ آن قرار دارند زندگی می‌کنند. کشوری که همواره با شورش‌های کوچک، درگیری‌های مسلحانه با حضور گروه‌های شورشی و چریکی، جنگجویان شبه‌نظامی و قاچاقچیان موادمخدر که حدود سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶، یعنی زمانی که گروه‌های فارک و پس از آن ELN شکل گرفته و فعالیت چریکی خود را بر علیه دولت کلمبیا آغاز کردند دست‌وپنجه نرم می‌کند نامش را از کریستف کلمب گرفته است. اولین‌بار فرانسیسکو میراندای انقلابی از آن برای اشاره به دنیای جدید، خصوصا به قلمرو آمریکایی و مستعمرات اسپانیایی و پرتغالی استفاده کرد. این نام سپس توسط جمهوری بزرگ کلمبیا که به‌وسیله اتحادیه ونزوئلا، گرانادای نو و اکوادور تشکیل شده بود به‌کار رفت.
در سال ۱۸۳۰، زمانی که کلمبیا و اکوادور جدا شدند، ناحیه کاندینامارکا خود کشوری مستقل به نام گرانادای نو شد. در سال۱۸۶۳ گرانادای نو رسما نام خود را به ایالات‌متحده‌کلمبیا تغییر داد و در سال ۱۸۸۶ نام کنونی را برگزید: جمهوری کلمبیا.
کلمبیا به کشور فستیوال‌ها معروف است. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم هرروز یک فستیوال در این کشور برگزار می‌شود و همین مساله سبب شده که باوجود حضور باندهای مافیایی موادمخدر و گروه‌های چریکی و خطرات ناشی از آنها گردشگران تمایل زیادی برای سفر به این کشور از خود نشان ‌دهند. دلیل اصلی این شرایط رویکرد سرسختانه رییس‌جمهور برای دور نگه‌داشتن گروه‌های شورشی از شهرهای بزرگ است.

خوزه پکرمن
«خوزه پکرمن» مربی ۶۴ساله آرژانتینی که با کلمبیا دومین جام‌جهانی‌اش را تجربه خواهد کرد، در جام‌جهانی۲۰۰۶ آلمان سرمربی تیم‌ملی کشورش بود و با این تیم تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت. پکرمن که بعد از چند سال بازی در باشگاه‌های آرژانتینیوس جونیورز و ایندیپندینته مدلین (کلمبیا) بازنشسته شد، کار مربیگری را با رده جوانان آغاز کرد و در سال ۱۹۹۴ سرمربی تیم‌ملی جوانان آرژانتین شد. او با این تیم در سال‌های ۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ قهرمان جهان شد. پکرمن پس از جام‌جهانی ۲۰۰۶ به مکزیک رفت و چند سال در فوتبال باشگاهی این کشور مربیگری کرد. او که از ابتدای سال ۲۰۱۲ هدایت کلمبیا را به دست گرفته، بعد از رساندن این تیم به جام‌جهانی ۲۰۱۴ خواهان دریافت تابعیت کلمبیایی شد و رییس‌جمهوری کلمبیا یک روز بعد با این درخواست موافقت کرد. پکرمن دلیل قبول هدایت این تیم را هیجان کارکردن با بازیکنانی می‌داند که فوتبال را می‌فهمند.

تاریخچه تیم
سه‌رنگ‌ها اولین بازی ملی رسمی خود را در سال 1938 مقابل تیم‌ملی مکزیک انجام دادند. پس از آن سه‌رنگ‌ها همواره خالق لحظه‌هایی به‌یادماندنی در تاریخ بازی‌های خود بودند. مارکوس کول کلمبیایی نخستین و تنها بازیکن تاریخ شد که از روی نقطه کرنر، موفق به زدن گل در جام‌جهانی شد. «لئو یاشین» دروازه‌بان شوروی سابق این گل را دریافت کرد. دوران شکوه سه‌رنگ‌ها در دهه90میلادی رقم خورد. وقتی که در یک مسابقه در سال93 غول‌های آرژانتینی را با نتیجه پنج بر صفر شکست دادند جهانیان را وادار کردند تا در برابر قدرت آنها سر تعظیم فرود بیاورند. حرکت عقرب «رنه هیگوییتا» دروازه‌بان استثنایی سه‌رنگ‌ها در بازی برابر انگلستان در ویمبلی لندن تا ابد در ذهن فوتبال‌دوستان باقی خواهد ماند. با این‌همه کلمبیا در جام‌های جهانی گذشته عملکرد چندان درخشانی نداشته است. کلمبیا تابه‌حال تنها در چهار جام‌جهانی شرکت داشته است. پیش از سال ۱۹۹۰، تنها حضور کلمبیا در عرصه جهانی به جام‌جهانی ۱۹۶۲ شیلی بازمی‌گردد. از اواخر دهه ۱۹۸۰، با ظهور نسلی که کارلوس والدراما، نماد آن بود، کلمبیا در فوتبال آمریکای‌لاتین جایی برای خود دست‌وپا کرد و در جام‌جهانی ۱۹۹۰ به یک‌هشتم نهایی رسید. بهترین نتیجه سه‌رنگ‌ها هم به همین سال ۱۹۹۰ برمی‌گردد که با هدایت فرانسیسکو ماتورانا توانست به‌عنوان تیم سوم از گروهش صعود کند.

حالا در برزیل کلمبیا در گروه سه رقابت‌ها با تیم‌های یونان، ژاپن و ساحل‌عاج هم‌گروه است. نسل جدید فوتبال کلمبیا که از سال 2011 با درخشش در مسابقات کوپاآمه‌ریکا بار دیگر نوید پا گرفتن دوباره قدرتی قدیمی از خطه آمریکای‌جنوبی را به همگان داد حالا حسابی آب‌دیده شده تا به‌عقیده بسیاری از کارشناسان از همین حالا کلمبیا را شگفتی‌ساز جام‌جهانی 2014 لقب دهیم. پربیراه نیست اگر بگوییم از زمانی که «خوزه پکرمن» آرژانتینی هدایت تیم‌ملی کلمبیا را برعهده گرفته است، توانسته این تیم را به‌عنوان یکی از تیم‌های قدرتمند آمریکای‌جنوبی مطرح کند و اکنون نگاه همه مردم به کلمبیا با قبل متفاوت است.

رادامل فالکائو
ستاره بلامنازع فوتبال کلمبیا در سال‌های اخیر «رادامل فالکائو گارسیا زاراته» است. این مهاجم ۲۷ ساله که از سوی طرفدارانش «ببر» لقب گرفته و برخی به او «شاهزاده لیگ اروپا» می‌گویند، در فوتبال باشگاهی اروپا با اف‌ث‌پورتو به شهرت رسید و سپس به اتلتیکومادرید ملحق شد. بازیکنی که مربیانی مانند فابیو کاپلو ،وی را در کنار لیونل مسی و کریستیانو رونالدو قرار داده و او را جزو بهترین مهاجمان فوتبال در جهان می‌دانند. فالکائو تابستان امسال در یکی از گران‌ترین نقل و انتقالات فوتبال جهان از اتلتیکو مادرید جدا شد و به موناکو پیوست. فالکائو در مرحله مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۱۴ با ۹ گل بهترین گلزن کشورش بود. با این حال یک مصدومیت شدید حضور فالکائو در جام‌جهانی را به خطر انداخت و مشخص نیست در برزیل به چه میزان آماده بود.

بازیکنان
دیوید اوسپینا (نویس)، ماریاد موندراگون (دیپورتیو کاسی)، کامیلو وارگاس (سانته فی)
مدافعان: ماریا یپس (آتالانتا)، آکو یوالدو (کلاب آمریکا)، کریستین ژاپاتا (آث میلان)، کارلوس والدز (سن لورترو)، آمارانتو پریا (کرونر آزول)، ادر آلوارز (ریور پلاته)، سانتیاگو آریاس (پی اس وی - آیندهوون)، کامیلو زوینگو (ناپولی)، پابلو آرمرو (ناپولی)
هافبک‌ها: کارلوس سانچز (الچه)، فرری گوارین (اینتر میلان)، آبل اگویلار (تولوس)، آلدولیا رامیرز (مورلیا)، خوان فرنانندو (پورتو)، ویکتور ایبرابو (کالیاری)، جیمز رودریگز (موناکو)، مک نلی کورس (الشباب)، خوان گویلرمو (فیورتینا)، ادوین والنسیا (فلومنینس)، اکساندر مخیا (ناسیونال)، الکین سوتو (مانیز)
مهاجمان: رادمال فالکائو (موناکو)، کارلوس باکا (سویا)، آدرین راموس (هرتابرلین)، لویس فرنانندو موریل (ادونیزه)، تیفیلو گویترز (ریور پلاته)، جکسون مارتینر (پورتو)

نحوه صعود به جام جهانی
با توجه به میزبانی و صعود مستقیم برزیل به جام‌جهانی ۲۰۱۴، در این دوره ۹تیم در گروه مقدماتی آمریکای‌جنوبی حضور داشتند که کلمبیا بعد از ۱۶بازی با ۳۰امتیاز بعد از آرژانتین در جای دوم قرار گرفت و به جام‌جهانی بیستم صعود کرد. کلمبیا در آخرین مسابقه‌اش و در دیداری دراماتیک، پس از اینکه با سه گل از شیلی عقب افتاد، توانست در نیمه دوم کار را به تساوی بکشد و صعودش را بعد از 16سال به جام‌جهانی قطعی کند.
نمای نزدیک
شمالی‌ترین کشور آمریکای‌جنوبی کلمبیا در جنوب با ونزوئلا، برزیل، اکوادور و پرو، در شمال از طریق دریای کاراییب با اقیانوس اطلس و از غرب با پاناما و اقیانوس آرام هم‌مرز است. چهارمین کشور بزرگ آمریکای‌جنوبی (بعد از برزیل آرژانتین و پرو) با طبیعتی متنوع، از قله‌های پربرف‌ گرفته تا دشت‌های گرم و مرطوب رود آمازون جمعیتی پراکنده را در خود جا داده است. در حالی که کلمبیا پرجمعیت‌ترین کشور آمریکای‌جنوبی بعد از برزیل است اغلب مردم این کشور در یک‌سوم منطقه کوهستانی کشور یعنی جایی که بوگوتا پایتخت کلمبیا و سایر شهرهای بزرگ آن قرار دارند زندگی می‌کنند. کشوری که همواره با شورش‌های کوچک، درگیری‌های مسلحانه با حضور گروه‌های شورشی و چریکی، جنگجویان شبه‌نظامی و قاچاقچیان موادمخدر که حدود سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶، یعنی زمانی که گروه‌های فارک و پس از آن ELN شکل گرفته و فعالیت چریکی خود را بر علیه دولت کلمبیا آغاز کردند دست‌وپنجه نرم می‌کند نامش را از کریستف کلمب گرفته است. اولین‌بار فرانسیسکو میراندای انقلابی از آن برای اشاره به دنیای جدید، خصوصا به قلمرو آمریکایی و مستعمرات اسپانیایی و پرتغالی استفاده کرد. این نام سپس توسط جمهوری بزرگ کلمبیا که به‌وسیله اتحادیه ونزوئلا، گرانادای نو و اکوادور تشکیل شده بود به‌کار رفت.
در سال ۱۸۳۰، زمانی که کلمبیا و اکوادور جدا شدند، ناحیه کاندینامارکا خود کشوری مستقل به نام گرانادای نو شد. در سال۱۸۶۳ گرانادای نو رسما نام خود را به ایالات‌متحده‌کلمبیا تغییر داد و در سال ۱۸۸۶ نام کنونی را برگزید: جمهوری کلمبیا.
کلمبیا به کشور فستیوال‌ها معروف است. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم هرروز یک فستیوال در این کشور برگزار می‌شود و همین مساله سبب شده که باوجود حضور باندهای مافیایی موادمخدر و گروه‌های چریکی و خطرات ناشی از آنها گردشگران تمایل زیادی برای سفر به این کشور از خود نشان ‌دهند. دلیل اصلی این شرایط رویکرد سرسختانه رییس‌جمهور برای دور نگه‌داشتن گروه‌های شورشی از شهرهای بزرگ است.

خوزه پکرمن
«خوزه پکرمن» مربی ۶۴ساله آرژانتینی که با کلمبیا دومین جام‌جهانی‌اش را تجربه خواهد کرد، در جام‌جهانی۲۰۰۶ آلمان سرمربی تیم‌ملی کشورش بود و با این تیم تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت. پکرمن که بعد از چند سال بازی در باشگاه‌های آرژانتینیوس جونیورز و ایندیپندینته مدلین (کلمبیا) بازنشسته شد، کار مربیگری را با رده جوانان آغاز کرد و در سال ۱۹۹۴ سرمربی تیم‌ملی جوانان آرژانتین شد. او با این تیم در سال‌های ۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ قهرمان جهان شد. پکرمن پس از جام‌جهانی ۲۰۰۶ به مکزیک رفت و چند سال در فوتبال باشگاهی این کشور مربیگری کرد. او که از ابتدای سال ۲۰۱۲ هدایت کلمبیا را به دست گرفته، بعد از رساندن این تیم به جام‌جهانی ۲۰۱۴ خواهان دریافت تابعیت کلمبیایی شد و رییس‌جمهوری کلمبیا یک روز بعد با این درخواست موافقت کرد. پکرمن دلیل قبول هدایت این تیم را هیجان کارکردن با بازیکنانی می‌داند که فوتبال را می‌فهمند.

تاریخچه تیم
سه‌رنگ‌ها اولین بازی ملی رسمی خود را در سال 1938 مقابل تیم‌ملی مکزیک انجام دادند. پس از آن سه‌رنگ‌ها همواره خالق لحظه‌هایی به‌یادماندنی در تاریخ بازی‌های خود بودند. مارکوس کول کلمبیایی نخستین و تنها بازیکن تاریخ شد که از روی نقطه کرنر، موفق به زدن گل در جام‌جهانی شد. «لئو یاشین» دروازه‌بان شوروی سابق این گل را دریافت کرد. دوران شکوه سه‌رنگ‌ها در دهه90میلادی رقم خورد. وقتی که در یک مسابقه در سال93 غول‌های آرژانتینی را با نتیجه پنج بر صفر شکست دادند جهانیان را وادار کردند تا در برابر قدرت آنها سر تعظیم فرود بیاورند. حرکت عقرب «رنه هیگوییتا» دروازه‌بان استثنایی سه‌رنگ‌ها در بازی برابر انگلستان در ویمبلی لندن تا ابد در ذهن فوتبال‌دوستان باقی خواهد ماند. با این‌همه کلمبیا در جام‌های جهانی گذشته عملکرد چندان درخشانی نداشته است. کلمبیا تابه‌حال تنها در چهار جام‌جهانی شرکت داشته است. پیش از سال ۱۹۹۰، تنها حضور کلمبیا در عرصه جهانی به جام‌جهانی ۱۹۶۲ شیلی بازمی‌گردد. از اواخر دهه ۱۹۸۰، با ظهور نسلی که کارلوس والدراما، نماد آن بود، کلمبیا در فوتبال آمریکای‌لاتین جایی برای خود دست‌وپا کرد و در جام‌جهانی ۱۹۹۰ به یک‌هشتم نهایی رسید. بهترین نتیجه سه‌رنگ‌ها هم به همین سال ۱۹۹۰ برمی‌گردد که با هدایت فرانسیسکو ماتورانا توانست به‌عنوان تیم سوم از گروهش صعود کند.

حالا در برزیل کلمبیا در گروه سه رقابت‌ها با تیم‌های یونان، ژاپن و ساحل‌عاج هم‌گروه است. نسل جدید فوتبال کلمبیا که از سال 2011 با درخشش در مسابقات کوپاآمه‌ریکا بار دیگر نوید پا گرفتن دوباره قدرتی قدیمی از خطه آمریکای‌جنوبی را به همگان داد حالا حسابی آب‌دیده شده تا به‌عقیده بسیاری از کارشناسان از همین حالا کلمبیا را شگفتی‌ساز جام‌جهانی 2014 لقب دهیم. پربیراه نیست اگر بگوییم از زمانی که «خوزه پکرمن» آرژانتینی هدایت تیم‌ملی کلمبیا را برعهده گرفته است، توانسته این تیم را به‌عنوان یکی از تیم‌های قدرتمند آمریکای‌جنوبی مطرح کند و اکنون نگاه همه مردم به کلمبیا با قبل متفاوت است.

رادامل فالکائو
ستاره بلامنازع فوتبال کلمبیا در سال‌های اخیر «رادامل فالکائو گارسیا زاراته» است. این مهاجم ۲۷ ساله که از سوی طرفدارانش «ببر» لقب گرفته و برخی به او «شاهزاده لیگ اروپا» می‌گویند، در فوتبال باشگاهی اروپا با اف‌ث‌پورتو به شهرت رسید و سپس به اتلتیکومادرید ملحق شد. بازیکنی که مربیانی مانند فابیو کاپلو ،وی را در کنار لیونل مسی و کریستیانو رونالدو قرار داده و او را جزو بهترین مهاجمان فوتبال در جهان می‌دانند. فالکائو تابستان امسال در یکی از گران‌ترین نقل و انتقالات فوتبال جهان از اتلتیکو مادرید جدا شد و به موناکو پیوست. فالکائو در مرحله مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۱۴ با ۹ گل بهترین گلزن کشورش بود. با این حال یک مصدومیت شدید حضور فالکائو در جام‌جهانی را به خطر انداخت و مشخص نیست در برزیل به چه میزان آماده بود.

بازیکنان
دیوید اوسپینا (نویس)، ماریاد موندراگون (دیپورتیو کاسی)، کامیلو وارگاس (سانته فی)
مدافعان: ماریا یپس (آتالانتا)، آکو یوالدو (کلاب آمریکا)، کریستین ژاپاتا (آث میلان)، کارلوس والدز (سن لورترو)، آمارانتو پریا (کرونر آزول)، ادر آلوارز (ریور پلاته)، سانتیاگو آریاس (پی اس وی - آیندهوون)، کامیلو زوینگو (ناپولی)، پابلو آرمرو (ناپولی)
هافبک‌ها: کارلوس سانچز (الچه)، فرری گوارین (اینتر میلان)، آبل اگویلار (تولوس)، آلدولیا رامیرز (مورلیا)، خوان فرنانندو (پورتو)، ویکتور ایبرابو (کالیاری)، جیمز رودریگز (موناکو)، مک نلی کورس (الشباب)، خوان گویلرمو (فیورتینا)، ادوین والنسیا (فلومنینس)، اکساندر مخیا (ناسیونال)، الکین سوتو (مانیز)
مهاجمان: رادمال فالکائو (موناکو)، کارلوس باکا (سویا)، آدرین راموس (هرتابرلین)، لویس فرنانندو موریل (ادونیزه)، تیفیلو گویترز (ریور پلاته)، جکسون مارتینر (پورتو)

نحوه صعود به جام جهانی
با توجه به میزبانی و صعود مستقیم برزیل به جام‌جهانی ۲۰۱۴، در این دوره ۹تیم در گروه مقدماتی آمریکای‌جنوبی حضور داشتند که کلمبیا بعد از ۱۶بازی با ۳۰امتیاز بعد از آرژانتین در جای دوم قرار گرفت و به جام‌جهانی بیستم صعود کرد. کلمبیا در آخرین مسابقه‌اش و در دیداری دراماتیک، پس از اینکه با سه گل از شیلی عقب افتاد، توانست در نیمه دوم کار را به تساوی بکشد و صعودش را بعد از 16سال به جام‌جهانی قطعی کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.