|

شیلی

نمای نزدیک
این کشور مخروطی‌شکل در نقشه آمریکای‌جنوبی به مانند یک نوار بلند و باریک میان کوه‌های رشته کوه‌ آند در شرق و اقیانوس آرام در غرب کشیده شده‌ است. اقیانوس آرام کل مرز غربی این کشور را تشکیل می‌دهد و از شمال با پرو، از شمال‌شرق با بولیوی، از شرق با آرژانتین و در پایین‌ترین نقطه جنوبی کشور با گذرگاه دریک هم‌مرز است. این کشور به همراه اکوادور تنها کشورهایی در آمریکای‌جنوبی هستند که با برزیل مرز مشترک ندارند. ساکنان اصلی شیلی را سرخپوستان مهاجری تشکیل می‌دهند که حدود 10هزار سال پیش در داخل دره‌های حاصلخیز و در امتداد ساحلی که هم‌اکنون شیلی نامیده می‌شود، ساکن شدند. در حال حاضر هم شیلی یک کشور نسبتا یکدست از لحاظ جمعیت است و بیشتر جمعیت آن غالبا اسپانیایی‌تبار هستند که با درجات مختلفی از آمیزش با بومیان سرخپوست، اینکاها امپراتوریشان را تا آنچه که امروزه شیلی شمالی خوانده می‌شود گسترش دادند، اما بایربودن این ناحیه از گسترش اقامت آنها جلوگیری می‌کرد.
فتح این سرزمین که امروزه شیلی خوانده می‌شود به‌صورت تدریجی انجام شد و اروپایی‌ها به دستان جمعیت محلی این منطقه متحمل عقب‌نشینی‌های مکرر شدند. نظریات متفاوتی راجع به ریشه کلمه «شیلی» وجود دارد. بر طبق یک نظریه، اینکاها در پرو که در تسخیر سرزمین آروکانیان‌ها شکست‌خورده بودند، دره آکنکاگوا «شیلی» را با دستکاری در نام یک رییس قبیله‌ای (کاسیکوئه) که «تیلی» خوانده می‌شد و در زمان تسخیر اینکاها در آن ناحیه حکومت می‌کرد، انتخاب کردند.
نظریه دیگر به شباهت دره آکنکاگوا با دره کاسما در پرو اشاره می‌کند که در آن یک شهر و دره با نام «شیلی» وجود داشت اما شاید آنچه که بیش از همه نام کشور شیلی را در اذهان مردم زنده نگه می‌دارد دو عنصر کاملا متفاوت با یکدیگر است. از یک‌سو وجود شاعری لطیف‌الطبع به نام «پابلو نرودا» و از سوی دیگر دیکتاتوری خونخوار به نام «آگوستو پینوشه».

جورج لوییس
«جورج لوییس سمپائولی مویا» سرمربی آرژانتینی و 54‌ساله تیم‌ملی شیلی در جام‌جهانی برزیل است. پیش از این «مارچلو بیلسا» سرمربی این تیم در جام‌جهانی 2010 بود اما در حالی که قراردادش را بعد از رساندن این تیم به مرحله یک‌هشتم‌نهایی تا سال 2015 تمدید کرده بود بعد از انتخاب رییس جدید فدراسیون فوتبال شیلی، از سمت خود استعفا داد. بعد از بیلسا «کلودیو بورگی» به‌عنوان سرمربی سرخ‌ها انتخاب شد اما بعد از نتایج ضعیف و انتقادات فراوان از کار برکنار شد تا در سال 2013 سمپائولی به‌عنوان سرمربی تیم، کارش را شروع کند. برخلاف بورگی، سمپائولی با کسب نتایج درخشان رکوردشکن ظاهر شد و سرخ‌ها با 10 پیروزی، سه تساوی و تنها دو باخت در 15 بازی نوید حضور سرمربی کاردان و مطمئن را در جام‌جهانی می‌دهند. او که با تیم «یونیورساد» شیلی سابقه سه عنوان قهرمانی در لیگ شیلی و یک قهرمانی در «سوادآمریکانا» را دارد به داشتن تاکتیک‌های تهاجمی مشهور است.

تاریخچه تیم
سرخ‌ها برای اولین‌بار در سال 1930 به همراه 13تیم دیگر به جام‌جهانی راه پیدا کردند ولی تا سال 1962 که میزبانی مسابقات را برعهده داشتند، نتوانستند کاری از پیش ببرند. در این سال سرخ‌ها توانستند در دیدار رده‌بندی با شکست‌دادن یک بر صفر یوگسلاوی سابق، به مقام سوم برسند. فدراسیون فوتبال این کشور دومین فدراسیون قدیمی در منطقه آمریکای‌جنوبی، به همراه برزیل، آرژانتین و اروگوئه یکی از چهار تیم موسس تورنمنت قهرمانی آمریکای‌جنوبی است که بعدها «کوپاآمه‌ریکا» نام گرفت. با این همه، بازیکن‌های این تیم دو اولین را در ادوار مختلف جام‌جهانی برای خودشان ثبت کرده‌اند. «گیلرمو سابیابره» نخستین بازیکنی بود که در جام‌جهانی 1930 مقابل فرانسه یک پنالتی از دست داد و این اولین پنالتی بر باد رفته جام‌جهانی لقب گرفت. «کارلوس کاسزلی» هم اولین بازیکنی لقب گرفت که نخستین کارت‌قرمز جام‌جهانی را در بازی مقابل آلمان‌غربی در جام‌جهانی 1974 از آن خود کرد. «سرخ‌ها» در جام‌جهانی 2010 بد ظاهر نشدند و تا یک‌هشتم‌نهایی هم بالا رفتند. در مرحله گروهی در حالی که با قهرمان این جام یعنی اسپانیا هم‌گروه شده بودند با تفاضل گل کمتر نسبت به این تیم به‌عنوان تیم دوم به مرحله حذفی رسیدند. در اولین بازی حذفی اما همانند 1962 این برزیل بود که آنها را از پیش‌رو برداشت و حذف کرد.

شیلی یکی از بدشانس‌ترین تیم‌های متوسط حاضر در قرعه کشی جام‌جهانی بود، آنها در گروهی که بسیاری از کارشناسان سخت‌ترین گروه میدان هستند با اسپانیا که مدافع عنوان قهرمانی است، هلند که در دوره قبل نایب‌قهرمان شد و همچنین استرالیا، هم‌گروه شده‌اند، شاید تنها برگ برنده بازیکنان و مربی شیلی در این دوره از رقابت‌ها شرایط آب‌وهوایی و زمانی برزیل باشد. چیزی که اروپایی‌ها اصلا به آن عادت ندارند و شیلیایی‌ها کاملا با آن تطابق دارند. اگر این برگ برنده به آنها کمک کند که کار نشدنی را انجام دهند و صعود کنند در یک‌هشتم باید با یکی از تیم‌های برزیل، کرواسی، مکزیک یا کامرون بازی کنند.

آرتورو ویدال
«آرتورو ویدال» می‌ سال 87 در شیلی متولد شد و حالا دومین مهره شیلیایی یوونتوس در تاریخ حیات این تیم است. ویدال فوتبال حرفه‌ای‌اش را از تیم کولوکولو شروع کرد. در 19سالگی در تیم نخست باشگاه بازی کرد و در طول سه‌سال فقط دو گل برای تیمش به ثمر رساند. بعد از آن به بوندس‌لیگا رفت و در بایرن لورکوزن درخشید. ویدال در این تیم روزهای خوبی را پشت سر گذاشت و در چهار فصل حضورش توانست 15 گل را برای تیمش به ثمر برساند. در تابستان 2011 رقابت نزدیکی میان بایرن‌مونیخ و یوونتوس برای جذب آرتورو بود اما این مهره و مدیران لورکوزن، یوونتوس را انتخاب کردند. «آرتورو ویدال» در کنار «آلکسیس سانچس» بهترین بازیکنان تیم‌ملی شیلی محسوب می‌شوند و خبر عمل جراحی او هواداران این کشور را برای جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل نگران کرده است.

بازیکنان
دروازه‌بانان: کلودیو براوو (رئال سوسیه‌داد)، جانی هرارا (یونیورسیداد) و کریستوفر توسلی (یونیورسیداد کاتولیکا شیلی)
مدافعان :‌گری مدل (کاردیف سیتی ا)، خوسه روخاس (یونیورسیداد شیلی)، یوگنیو منا (سانتوس برزیل)، گونسالو خارا (ناتینگهام فارست) و میکو آلبورونس (مالمو سوئد)
هافبک‌ها: آرتورو ویدال و مائوریسیو ایسلا (هر دو از یوونتوس)، ژان بوسژور (ویگان)، مارسلو دیاس (بازل سوییس)، فرانسیسکو سیلوا (اوساسونای اسپانیا)، فلیپه گوتیه‌رس (توئنته هلند)، خوسه پدرو فوئنسالیدا (کولوکولوی شیلی)، کارلوس کارمونا (آتالانتای ایتالیا)، خورخه والدیویا (پالمیراس برزیل) و چارلز آرانگیس (اینترناسیونال برزیل)
مهاجمان: الکسیس سانچس (بارسلونای اسپانیا)، ادواردو وارگاس (والنسیای اسپانیا قرضی از ناپولی ایتالیا)، مائوریسیو پینیا (کالیاری ایتالیا)، استبان پاردس (کولوکولوی شیلی)، فابیان اوریانا (سلتاویگوی اسپانیا)

نحوه صعود به جام جهانی
در آمریکای‌جنوبی برای صعود به جام‌جهانی، شیلی به همراه هشت رقیب همیشگی خود، کلمبیا، آرژانتین، اکوادور، اروگوئه، ونزوئلا، پرو، بولیوی و پاراگوئه باید رقابت می‌کرد. در نهایت آنها از 16 بازی خود 9 برد، یک تساوی و شش شکست و مجموعا 28 امتیاز کسب کردند و به‌عنوان چهارمین تیم آمریکای‌جنوبی راهی جام‌جهانی 2014 شدند.






نمای نزدیک
این کشور مخروطی‌شکل در نقشه آمریکای‌جنوبی به مانند یک نوار بلند و باریک میان کوه‌های رشته کوه‌ آند در شرق و اقیانوس آرام در غرب کشیده شده‌ است. اقیانوس آرام کل مرز غربی این کشور را تشکیل می‌دهد و از شمال با پرو، از شمال‌شرق با بولیوی، از شرق با آرژانتین و در پایین‌ترین نقطه جنوبی کشور با گذرگاه دریک هم‌مرز است. این کشور به همراه اکوادور تنها کشورهایی در آمریکای‌جنوبی هستند که با برزیل مرز مشترک ندارند. ساکنان اصلی شیلی را سرخپوستان مهاجری تشکیل می‌دهند که حدود 10هزار سال پیش در داخل دره‌های حاصلخیز و در امتداد ساحلی که هم‌اکنون شیلی نامیده می‌شود، ساکن شدند. در حال حاضر هم شیلی یک کشور نسبتا یکدست از لحاظ جمعیت است و بیشتر جمعیت آن غالبا اسپانیایی‌تبار هستند که با درجات مختلفی از آمیزش با بومیان سرخپوست، اینکاها امپراتوریشان را تا آنچه که امروزه شیلی شمالی خوانده می‌شود گسترش دادند، اما بایربودن این ناحیه از گسترش اقامت آنها جلوگیری می‌کرد.
فتح این سرزمین که امروزه شیلی خوانده می‌شود به‌صورت تدریجی انجام شد و اروپایی‌ها به دستان جمعیت محلی این منطقه متحمل عقب‌نشینی‌های مکرر شدند. نظریات متفاوتی راجع به ریشه کلمه «شیلی» وجود دارد. بر طبق یک نظریه، اینکاها در پرو که در تسخیر سرزمین آروکانیان‌ها شکست‌خورده بودند، دره آکنکاگوا «شیلی» را با دستکاری در نام یک رییس قبیله‌ای (کاسیکوئه) که «تیلی» خوانده می‌شد و در زمان تسخیر اینکاها در آن ناحیه حکومت می‌کرد، انتخاب کردند.
نظریه دیگر به شباهت دره آکنکاگوا با دره کاسما در پرو اشاره می‌کند که در آن یک شهر و دره با نام «شیلی» وجود داشت اما شاید آنچه که بیش از همه نام کشور شیلی را در اذهان مردم زنده نگه می‌دارد دو عنصر کاملا متفاوت با یکدیگر است. از یک‌سو وجود شاعری لطیف‌الطبع به نام «پابلو نرودا» و از سوی دیگر دیکتاتوری خونخوار به نام «آگوستو پینوشه».

جورج لوییس
«جورج لوییس سمپائولی مویا» سرمربی آرژانتینی و 54‌ساله تیم‌ملی شیلی در جام‌جهانی برزیل است. پیش از این «مارچلو بیلسا» سرمربی این تیم در جام‌جهانی 2010 بود اما در حالی که قراردادش را بعد از رساندن این تیم به مرحله یک‌هشتم‌نهایی تا سال 2015 تمدید کرده بود بعد از انتخاب رییس جدید فدراسیون فوتبال شیلی، از سمت خود استعفا داد. بعد از بیلسا «کلودیو بورگی» به‌عنوان سرمربی سرخ‌ها انتخاب شد اما بعد از نتایج ضعیف و انتقادات فراوان از کار برکنار شد تا در سال 2013 سمپائولی به‌عنوان سرمربی تیم، کارش را شروع کند. برخلاف بورگی، سمپائولی با کسب نتایج درخشان رکوردشکن ظاهر شد و سرخ‌ها با 10 پیروزی، سه تساوی و تنها دو باخت در 15 بازی نوید حضور سرمربی کاردان و مطمئن را در جام‌جهانی می‌دهند. او که با تیم «یونیورساد» شیلی سابقه سه عنوان قهرمانی در لیگ شیلی و یک قهرمانی در «سوادآمریکانا» را دارد به داشتن تاکتیک‌های تهاجمی مشهور است.

تاریخچه تیم
سرخ‌ها برای اولین‌بار در سال 1930 به همراه 13تیم دیگر به جام‌جهانی راه پیدا کردند ولی تا سال 1962 که میزبانی مسابقات را برعهده داشتند، نتوانستند کاری از پیش ببرند. در این سال سرخ‌ها توانستند در دیدار رده‌بندی با شکست‌دادن یک بر صفر یوگسلاوی سابق، به مقام سوم برسند. فدراسیون فوتبال این کشور دومین فدراسیون قدیمی در منطقه آمریکای‌جنوبی، به همراه برزیل، آرژانتین و اروگوئه یکی از چهار تیم موسس تورنمنت قهرمانی آمریکای‌جنوبی است که بعدها «کوپاآمه‌ریکا» نام گرفت. با این همه، بازیکن‌های این تیم دو اولین را در ادوار مختلف جام‌جهانی برای خودشان ثبت کرده‌اند. «گیلرمو سابیابره» نخستین بازیکنی بود که در جام‌جهانی 1930 مقابل فرانسه یک پنالتی از دست داد و این اولین پنالتی بر باد رفته جام‌جهانی لقب گرفت. «کارلوس کاسزلی» هم اولین بازیکنی لقب گرفت که نخستین کارت‌قرمز جام‌جهانی را در بازی مقابل آلمان‌غربی در جام‌جهانی 1974 از آن خود کرد. «سرخ‌ها» در جام‌جهانی 2010 بد ظاهر نشدند و تا یک‌هشتم‌نهایی هم بالا رفتند. در مرحله گروهی در حالی که با قهرمان این جام یعنی اسپانیا هم‌گروه شده بودند با تفاضل گل کمتر نسبت به این تیم به‌عنوان تیم دوم به مرحله حذفی رسیدند. در اولین بازی حذفی اما همانند 1962 این برزیل بود که آنها را از پیش‌رو برداشت و حذف کرد.

شیلی یکی از بدشانس‌ترین تیم‌های متوسط حاضر در قرعه کشی جام‌جهانی بود، آنها در گروهی که بسیاری از کارشناسان سخت‌ترین گروه میدان هستند با اسپانیا که مدافع عنوان قهرمانی است، هلند که در دوره قبل نایب‌قهرمان شد و همچنین استرالیا، هم‌گروه شده‌اند، شاید تنها برگ برنده بازیکنان و مربی شیلی در این دوره از رقابت‌ها شرایط آب‌وهوایی و زمانی برزیل باشد. چیزی که اروپایی‌ها اصلا به آن عادت ندارند و شیلیایی‌ها کاملا با آن تطابق دارند. اگر این برگ برنده به آنها کمک کند که کار نشدنی را انجام دهند و صعود کنند در یک‌هشتم باید با یکی از تیم‌های برزیل، کرواسی، مکزیک یا کامرون بازی کنند.

آرتورو ویدال
«آرتورو ویدال» می‌ سال 87 در شیلی متولد شد و حالا دومین مهره شیلیایی یوونتوس در تاریخ حیات این تیم است. ویدال فوتبال حرفه‌ای‌اش را از تیم کولوکولو شروع کرد. در 19سالگی در تیم نخست باشگاه بازی کرد و در طول سه‌سال فقط دو گل برای تیمش به ثمر رساند. بعد از آن به بوندس‌لیگا رفت و در بایرن لورکوزن درخشید. ویدال در این تیم روزهای خوبی را پشت سر گذاشت و در چهار فصل حضورش توانست 15 گل را برای تیمش به ثمر برساند. در تابستان 2011 رقابت نزدیکی میان بایرن‌مونیخ و یوونتوس برای جذب آرتورو بود اما این مهره و مدیران لورکوزن، یوونتوس را انتخاب کردند. «آرتورو ویدال» در کنار «آلکسیس سانچس» بهترین بازیکنان تیم‌ملی شیلی محسوب می‌شوند و خبر عمل جراحی او هواداران این کشور را برای جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل نگران کرده است.

بازیکنان
دروازه‌بانان: کلودیو براوو (رئال سوسیه‌داد)، جانی هرارا (یونیورسیداد) و کریستوفر توسلی (یونیورسیداد کاتولیکا شیلی)
مدافعان :‌گری مدل (کاردیف سیتی ا)، خوسه روخاس (یونیورسیداد شیلی)، یوگنیو منا (سانتوس برزیل)، گونسالو خارا (ناتینگهام فارست) و میکو آلبورونس (مالمو سوئد)
هافبک‌ها: آرتورو ویدال و مائوریسیو ایسلا (هر دو از یوونتوس)، ژان بوسژور (ویگان)، مارسلو دیاس (بازل سوییس)، فرانسیسکو سیلوا (اوساسونای اسپانیا)، فلیپه گوتیه‌رس (توئنته هلند)، خوسه پدرو فوئنسالیدا (کولوکولوی شیلی)، کارلوس کارمونا (آتالانتای ایتالیا)، خورخه والدیویا (پالمیراس برزیل) و چارلز آرانگیس (اینترناسیونال برزیل)
مهاجمان: الکسیس سانچس (بارسلونای اسپانیا)، ادواردو وارگاس (والنسیای اسپانیا قرضی از ناپولی ایتالیا)، مائوریسیو پینیا (کالیاری ایتالیا)، استبان پاردس (کولوکولوی شیلی)، فابیان اوریانا (سلتاویگوی اسپانیا)

نحوه صعود به جام جهانی
در آمریکای‌جنوبی برای صعود به جام‌جهانی، شیلی به همراه هشت رقیب همیشگی خود، کلمبیا، آرژانتین، اکوادور، اروگوئه، ونزوئلا، پرو، بولیوی و پاراگوئه باید رقابت می‌کرد. در نهایت آنها از 16 بازی خود 9 برد، یک تساوی و شش شکست و مجموعا 28 امتیاز کسب کردند و به‌عنوان چهارمین تیم آمریکای‌جنوبی راهی جام‌جهانی 2014 شدند.






برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.