|

ماتــم در بــرزیــل

جام جهانی بدون فینال
نزدیک به 200هزارنفر به ورزشگاه غول‌پیکر ماراکانا آمدند تا قهرمانی تیم‌ملی کشورشان را از نزدیک تماشا کنند. یک تساوی هم برای قهرمانی میزبان کافی بود. ولی در کمال تعجب این اروگوئه‌ای‌ها بودند که توانستند با غلبه بر تیم میزبان، جام قهرمانی را بالای سر ببرند. اروگوئه در آن دیدار با نتیجه 1بر2 به پیروزی رسید و تراژدی بزرگ رقم خورد. برزیلی‌ها هرگز «باربوسا» دروازه‌بان خود را نبخشیدند، او گل بدی خورد تا برزیل به ماتم‌سرا تبدیل شود؛ گلی که به گل «شوم» شهرت پیدا کرد. در این دوره برای نخستین‌بار «فیفا» به بریتانیا اجازه داد تا تیم‌های خود را در بازی‌ها شرکت دهد.

دومین قهرمانی برای اروگوئه
جنگ‌جهانی دوم وقفه‌ای 12ساله در جام‌جهانی ایجاد کرد. پس از پایان این جنگ خانمانسوز چهارمین جام‌جهانی، به میزبانی برزیل در سال 1950 برگزار شد؛ 13تیم در رقابت‌ها شرکت کردند و در چهار گروه قرار گرفتند. تیم‌های برتر راهی مرحله فینال شدند. این بار خبری از دیدار فینال نبود و مرحله فینال دوره‌ای برگزار می‌شد. سقوط هواپیمای تیم‌ملی فوتبال ایتالیا در سال ۱۹۴۹ که باعث مرگ 17ملی‌پوش ایتالیا و مربی نام‌آور این تیم شده بود، قدرت این تیم را کاهش داده بود. تیم‌های برزیل، اسپانیا، سوئد و اروگوئه مدعیان اصلی بودند و برزیلی‌ها امیدوار بودند به لطف میزبانی برای اولین‌بار جام ژول ریمه را فتح کنند، تیم طلایی برزیل در آن دوره تیمی شکست‌ناپذیر به‌نظر می‌رسید. برزیل با نتیجه 7بر یک از سد سوئد عبور کرد که چهار گل از گل‌های برزیل را آدمیر به‌ثمر رساند و پس از آن نیز این تیم توانست تا با نتیجه 6بریک از سد اسپانیا عبور کند. آخرین دیدار مرحله گروهی فینال، بین برزیل و اروگوئه برگزار شد.

دیدار‌پایانی اروگوئه 2 - برزیل یک
16جولای 1950، ورزشگاه ماراکانا ریودوژانیرو

گل‌ها: شیافینو (66)، گیگیا (79) برای اروگوئه؛ فریاکا (47) برای برزیل
داور: جورج ریدر (انگلستان)
تماشاگر: 174000 نفر
اروگوئه: ماسپولی، میگوئس، گونسالس، ته‌یرا، وارلا، آندراده، گیگیا، پرس، شیافینو، موران، گامبتا
مربی: خوان لوپس
برزیل: باربوسا، فریاکا، آگوستو، ژوونال، بائر، بیگوده، زیزینیو، آدمیر، جایر، چیکو، دانیلو آلویم
مربی: فلاویو کاستا




جام جهانی بدون فینال
نزدیک به 200هزارنفر به ورزشگاه غول‌پیکر ماراکانا آمدند تا قهرمانی تیم‌ملی کشورشان را از نزدیک تماشا کنند. یک تساوی هم برای قهرمانی میزبان کافی بود. ولی در کمال تعجب این اروگوئه‌ای‌ها بودند که توانستند با غلبه بر تیم میزبان، جام قهرمانی را بالای سر ببرند. اروگوئه در آن دیدار با نتیجه 1بر2 به پیروزی رسید و تراژدی بزرگ رقم خورد. برزیلی‌ها هرگز «باربوسا» دروازه‌بان خود را نبخشیدند، او گل بدی خورد تا برزیل به ماتم‌سرا تبدیل شود؛ گلی که به گل «شوم» شهرت پیدا کرد. در این دوره برای نخستین‌بار «فیفا» به بریتانیا اجازه داد تا تیم‌های خود را در بازی‌ها شرکت دهد.

دومین قهرمانی برای اروگوئه
جنگ‌جهانی دوم وقفه‌ای 12ساله در جام‌جهانی ایجاد کرد. پس از پایان این جنگ خانمانسوز چهارمین جام‌جهانی، به میزبانی برزیل در سال 1950 برگزار شد؛ 13تیم در رقابت‌ها شرکت کردند و در چهار گروه قرار گرفتند. تیم‌های برتر راهی مرحله فینال شدند. این بار خبری از دیدار فینال نبود و مرحله فینال دوره‌ای برگزار می‌شد. سقوط هواپیمای تیم‌ملی فوتبال ایتالیا در سال ۱۹۴۹ که باعث مرگ 17ملی‌پوش ایتالیا و مربی نام‌آور این تیم شده بود، قدرت این تیم را کاهش داده بود. تیم‌های برزیل، اسپانیا، سوئد و اروگوئه مدعیان اصلی بودند و برزیلی‌ها امیدوار بودند به لطف میزبانی برای اولین‌بار جام ژول ریمه را فتح کنند، تیم طلایی برزیل در آن دوره تیمی شکست‌ناپذیر به‌نظر می‌رسید. برزیل با نتیجه 7بر یک از سد سوئد عبور کرد که چهار گل از گل‌های برزیل را آدمیر به‌ثمر رساند و پس از آن نیز این تیم توانست تا با نتیجه 6بریک از سد اسپانیا عبور کند. آخرین دیدار مرحله گروهی فینال، بین برزیل و اروگوئه برگزار شد.

دیدار‌پایانی اروگوئه 2 - برزیل یک
16جولای 1950، ورزشگاه ماراکانا ریودوژانیرو

گل‌ها: شیافینو (66)، گیگیا (79) برای اروگوئه؛ فریاکا (47) برای برزیل
داور: جورج ریدر (انگلستان)
تماشاگر: 174000 نفر
اروگوئه: ماسپولی، میگوئس، گونسالس، ته‌یرا، وارلا، آندراده، گیگیا، پرس، شیافینو، موران، گامبتا
مربی: خوان لوپس
برزیل: باربوسا، فریاکا، آگوستو، ژوونال، بائر، بیگوده، زیزینیو، آدمیر، جایر، چیکو، دانیلو آلویم
مربی: فلاویو کاستا




برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.