آینه
اعتماد
یادداشت: «دولت از خود شروع کرده است» حسین کاشفی
طبیعی است عدهای که منافع آنها به خطر افتاده نمیگذارند این آرامش تثبیت شود، حال به اشکال مختلف؛ یک روز جلوگیری از سخنرانی و روزی برخورد با شخصیتی انقلابی. امروز باید این آرامش به وجود بیاید و قانون نیز بدون تبعیض اجرا شود. قانون نباید با عدهای برخورد سلبی داشته و برای عدهای از مسوولان فعلی گرفته تا سایر شخصیتها نوعی چراغ سبز باشد. در مسایل داخلی، مردم باید تغییر رویکردی که به آن در 24خرداد 92 رای دادهاند را شاهد باشند. شاهد باشند که این اتفاق رخ داده و آن انسجامی که قاطبه مردم به آن روی آوردهاند کماکان حفظ میشود. آن اتفاق بهعنوان دستاورد بزرگی است که دولت باید قدردان آن باشد. حفظ آن نیز تنها از این طریق امکانپذیر است که همانطور که به مسایل خارجی توجه دارد به مسایل داخلی نیز بپردازد تا مردم احساس کنند که دولت میتواند زمینه تغییرات را بهوجود آورد. بنابراین دولت یازدهم باید از این سرمایه ملی برای حل توامان مسایل داخلی و خارجی کشور استفاده کند.
ایران
سرمقاله: «آمریکا باید یک تصمیم ساده بگیرد» حمیدرضا آصفی
مولفه اصلی در تداوم مذاکرات و حصول نتیجه، به اراده سیاسی کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا برمیگردد. آمریکا در حالی موضوع مذاکرات با ایران را پیگیری میکند که بیش از ایران خواهان حل این مساله است چرا که این کشور در مسایل مهم منطقهای از جمله بحران سوریه، افغانستان و سایر موضوعهای حلنشدهای که گرفتار آن است نیازمند مذاکرات با ایران است. بر همین مبنا کار ظریفی که آمریکا انجام داد، آن بود که از گفتمان دولت جدید ایران حسن استفاده را کرد و وارد مذاکره با ایران شد.
کیهان
سرمقاله: «بهروزرسانی نقشه راه دولت»
محمد ایمانی
رییسجمهور محترم مدتی است هرچند از اعتدال سخن میگوید اما بعضا از سر اعتدال حرف نمیزند. گاه به منتقدان تندی و پرخاش میکند، گاه ادبیات تهدید را به کار میبندد. بعضا سخنانی در حوزه نظری - مثلا در زمینه مسایل سیاسی یا فرهنگی- پیش میکشد که برآیندی جز حاشیهسازی و چالش در فضای رسانهای داخلی ندارد و اصحاب رسانه و سیاست - موافق و منتقد- را درگیر خود میکند؛ برخی از این اظهارنظرها با مبانی انقلاب اسلامی، مواضع امام و رهبری بهویژه سوابق فکری و سیاسی خود آقای روحانی زاویه دارد... نزد افکارعمومی نیز خیلی پذیرفته نیست که منتقدان، یکسره بیسواد، بیخبر از دنیا، پولبگیر از جاهای خاص، فاقد شناسنامه، افراطی و کسانی که مثلا از تحریمها سود میبرند، معرفی شوند... نمیشود گفت دوره استبداد پیام و منبرهای یکطرفه بهسر آمده، اما با انواع شیوههای فشار روانی و فیزیکی - نظیر تعطیل نشریه، تذکر به نماینده مجلس و ترور شخصیت و... - درصدد استبداد پیام و انحصار تحلیل درباره مهمترین مسایل روز کشور برآمد؛ که رفتاری نافرجام و ضدکارکردی است... اکنون یکسال سپری شده از آن روزی که آقای روحانی آمریکا را کدخدا اعلام کرد... به تعبیر برخی رسانههای زرد، تابو شکست اما دل شیطان بزرگ ذرهای نرم نشد... میتوان با منتقدان - حتی آن طیف که منطقشان بهحق بهنظر نمیرسد - مهربانتر بود. از سوی دیگر ضرورت دارد نقشه راه جدیدی برای دولت براساس راهنماییهای مشفقانه رهبرمعظمانقلاب ترسیم شود؛ که گفتهاند جلوی ضرر را از هر جا بگیرند منفعت است. بهنظر میرسد برخورد عزتمندانه اخیر تیم مذاکرهکننده هستهای در وین حاصل همین رویکرد مثبت است و امید که این رویکرد حکیمانه تداوم پیدا کند.
رسالت
سرمقاله: «استبداد پیام!»؛ سیدمسعود علوی
وقتی اجازه نقد توافق هستهای در رسانه ملی داده نمیشود، منتقدان بیسواد، بیشناسنامه، انحصارطلب و مستبد معرفی میشوند و ساخت یک فیلم مستند را به توپوتشر، محکمه و داغ و درفش میبندند و به نقدهای مشفقانه عنایتی نمیشود. آیا این حکایت از یک ارتباط یکسویه و یکطرفه نمیکند؟ وقتی که در رسانههای مرتبط با بیگانگان به امام اول شیعیان توهین میشود، قصاص را غیرانسانی معرفی میکنند و... واکنش بههنگام دیده نمیشود، آیا تایید ارتباط یکسویه نیست؟ سخنگفتن رییسجمهور از نفی ارتباطات یکسویه و بلندگوها و تریبونهای یکطرفه چه لطفی دارد؟ آیا رییسجمهور، همچنان مدعی است که یک حقوقدان و پایبند به اجرای قانون است؟
جوان
یادداشت: «سیاست خارجی با رویکرد «برد-برد» استراتژی یا تاکتیک»؛ یدالله جوانی
مگر میتوان گفت اسلام و کفر در تمامی امور بر اساس منافع مشترک با سیاست و رویکرد «برد- برد» عمل کنند، آنهم در حالی که کفر برای نابودی اسلام و مسلمین تمامی قوایش را بسیج کرده است؟ آیا اینک آمریکاییها، صهیونیستها و برخی از دولتهای استعماری اروپایی، تمامقد در برابر اسلام آرایش نگرفتهاند؟ اگر چنین است، که هست، پس چگونه میتوان بر مبنای شعار «تعدیل سیاست خارجی» و با پوشش «آشتی با دنیا!»، شعار سیاست خارجی با رویکرد «برد- برد» را سرداد؟
یادداشت: «دولت از خود شروع کرده است» حسین کاشفی
طبیعی است عدهای که منافع آنها به خطر افتاده نمیگذارند این آرامش تثبیت شود، حال به اشکال مختلف؛ یک روز جلوگیری از سخنرانی و روزی برخورد با شخصیتی انقلابی. امروز باید این آرامش به وجود بیاید و قانون نیز بدون تبعیض اجرا شود. قانون نباید با عدهای برخورد سلبی داشته و برای عدهای از مسوولان فعلی گرفته تا سایر شخصیتها نوعی چراغ سبز باشد. در مسایل داخلی، مردم باید تغییر رویکردی که به آن در 24خرداد 92 رای دادهاند را شاهد باشند. شاهد باشند که این اتفاق رخ داده و آن انسجامی که قاطبه مردم به آن روی آوردهاند کماکان حفظ میشود. آن اتفاق بهعنوان دستاورد بزرگی است که دولت باید قدردان آن باشد. حفظ آن نیز تنها از این طریق امکانپذیر است که همانطور که به مسایل خارجی توجه دارد به مسایل داخلی نیز بپردازد تا مردم احساس کنند که دولت میتواند زمینه تغییرات را بهوجود آورد. بنابراین دولت یازدهم باید از این سرمایه ملی برای حل توامان مسایل داخلی و خارجی کشور استفاده کند.
ایران
سرمقاله: «آمریکا باید یک تصمیم ساده بگیرد» حمیدرضا آصفی
مولفه اصلی در تداوم مذاکرات و حصول نتیجه، به اراده سیاسی کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا برمیگردد. آمریکا در حالی موضوع مذاکرات با ایران را پیگیری میکند که بیش از ایران خواهان حل این مساله است چرا که این کشور در مسایل مهم منطقهای از جمله بحران سوریه، افغانستان و سایر موضوعهای حلنشدهای که گرفتار آن است نیازمند مذاکرات با ایران است. بر همین مبنا کار ظریفی که آمریکا انجام داد، آن بود که از گفتمان دولت جدید ایران حسن استفاده را کرد و وارد مذاکره با ایران شد.
کیهان
سرمقاله: «بهروزرسانی نقشه راه دولت»
محمد ایمانی
رییسجمهور محترم مدتی است هرچند از اعتدال سخن میگوید اما بعضا از سر اعتدال حرف نمیزند. گاه به منتقدان تندی و پرخاش میکند، گاه ادبیات تهدید را به کار میبندد. بعضا سخنانی در حوزه نظری - مثلا در زمینه مسایل سیاسی یا فرهنگی- پیش میکشد که برآیندی جز حاشیهسازی و چالش در فضای رسانهای داخلی ندارد و اصحاب رسانه و سیاست - موافق و منتقد- را درگیر خود میکند؛ برخی از این اظهارنظرها با مبانی انقلاب اسلامی، مواضع امام و رهبری بهویژه سوابق فکری و سیاسی خود آقای روحانی زاویه دارد... نزد افکارعمومی نیز خیلی پذیرفته نیست که منتقدان، یکسره بیسواد، بیخبر از دنیا، پولبگیر از جاهای خاص، فاقد شناسنامه، افراطی و کسانی که مثلا از تحریمها سود میبرند، معرفی شوند... نمیشود گفت دوره استبداد پیام و منبرهای یکطرفه بهسر آمده، اما با انواع شیوههای فشار روانی و فیزیکی - نظیر تعطیل نشریه، تذکر به نماینده مجلس و ترور شخصیت و... - درصدد استبداد پیام و انحصار تحلیل درباره مهمترین مسایل روز کشور برآمد؛ که رفتاری نافرجام و ضدکارکردی است... اکنون یکسال سپری شده از آن روزی که آقای روحانی آمریکا را کدخدا اعلام کرد... به تعبیر برخی رسانههای زرد، تابو شکست اما دل شیطان بزرگ ذرهای نرم نشد... میتوان با منتقدان - حتی آن طیف که منطقشان بهحق بهنظر نمیرسد - مهربانتر بود. از سوی دیگر ضرورت دارد نقشه راه جدیدی برای دولت براساس راهنماییهای مشفقانه رهبرمعظمانقلاب ترسیم شود؛ که گفتهاند جلوی ضرر را از هر جا بگیرند منفعت است. بهنظر میرسد برخورد عزتمندانه اخیر تیم مذاکرهکننده هستهای در وین حاصل همین رویکرد مثبت است و امید که این رویکرد حکیمانه تداوم پیدا کند.
رسالت
سرمقاله: «استبداد پیام!»؛ سیدمسعود علوی
وقتی اجازه نقد توافق هستهای در رسانه ملی داده نمیشود، منتقدان بیسواد، بیشناسنامه، انحصارطلب و مستبد معرفی میشوند و ساخت یک فیلم مستند را به توپوتشر، محکمه و داغ و درفش میبندند و به نقدهای مشفقانه عنایتی نمیشود. آیا این حکایت از یک ارتباط یکسویه و یکطرفه نمیکند؟ وقتی که در رسانههای مرتبط با بیگانگان به امام اول شیعیان توهین میشود، قصاص را غیرانسانی معرفی میکنند و... واکنش بههنگام دیده نمیشود، آیا تایید ارتباط یکسویه نیست؟ سخنگفتن رییسجمهور از نفی ارتباطات یکسویه و بلندگوها و تریبونهای یکطرفه چه لطفی دارد؟ آیا رییسجمهور، همچنان مدعی است که یک حقوقدان و پایبند به اجرای قانون است؟
جوان
یادداشت: «سیاست خارجی با رویکرد «برد-برد» استراتژی یا تاکتیک»؛ یدالله جوانی
مگر میتوان گفت اسلام و کفر در تمامی امور بر اساس منافع مشترک با سیاست و رویکرد «برد- برد» عمل کنند، آنهم در حالی که کفر برای نابودی اسلام و مسلمین تمامی قوایش را بسیج کرده است؟ آیا اینک آمریکاییها، صهیونیستها و برخی از دولتهای استعماری اروپایی، تمامقد در برابر اسلام آرایش نگرفتهاند؟ اگر چنین است، که هست، پس چگونه میتوان بر مبنای شعار «تعدیل سیاست خارجی» و با پوشش «آشتی با دنیا!»، شعار سیاست خارجی با رویکرد «برد- برد» را سرداد؟
اعتماد
یادداشت: «دولت از خود شروع کرده است» حسین کاشفی
طبیعی است عدهای که منافع آنها به خطر افتاده نمیگذارند این آرامش تثبیت شود، حال به اشکال مختلف؛ یک روز جلوگیری از سخنرانی و روزی برخورد با شخصیتی انقلابی. امروز باید این آرامش به وجود بیاید و قانون نیز بدون تبعیض اجرا شود. قانون نباید با عدهای برخورد سلبی داشته و برای عدهای از مسوولان فعلی گرفته تا سایر شخصیتها نوعی چراغ سبز باشد. در مسایل داخلی، مردم باید تغییر رویکردی که به آن در 24خرداد 92 رای دادهاند را شاهد باشند. شاهد باشند که این اتفاق رخ داده و آن انسجامی که قاطبه مردم به آن روی آوردهاند کماکان حفظ میشود. آن اتفاق بهعنوان دستاورد بزرگی است که دولت باید قدردان آن باشد. حفظ آن نیز تنها از این طریق امکانپذیر است که همانطور که به مسایل خارجی توجه دارد به مسایل داخلی نیز بپردازد تا مردم احساس کنند که دولت میتواند زمینه تغییرات را بهوجود آورد. بنابراین دولت یازدهم باید از این سرمایه ملی برای حل توامان مسایل داخلی و خارجی کشور استفاده کند.
ایران
سرمقاله: «آمریکا باید یک تصمیم ساده بگیرد» حمیدرضا آصفی
مولفه اصلی در تداوم مذاکرات و حصول نتیجه، به اراده سیاسی کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا برمیگردد. آمریکا در حالی موضوع مذاکرات با ایران را پیگیری میکند که بیش از ایران خواهان حل این مساله است چرا که این کشور در مسایل مهم منطقهای از جمله بحران سوریه، افغانستان و سایر موضوعهای حلنشدهای که گرفتار آن است نیازمند مذاکرات با ایران است. بر همین مبنا کار ظریفی که آمریکا انجام داد، آن بود که از گفتمان دولت جدید ایران حسن استفاده را کرد و وارد مذاکره با ایران شد.
کیهان
سرمقاله: «بهروزرسانی نقشه راه دولت»
محمد ایمانی
رییسجمهور محترم مدتی است هرچند از اعتدال سخن میگوید اما بعضا از سر اعتدال حرف نمیزند. گاه به منتقدان تندی و پرخاش میکند، گاه ادبیات تهدید را به کار میبندد. بعضا سخنانی در حوزه نظری - مثلا در زمینه مسایل سیاسی یا فرهنگی- پیش میکشد که برآیندی جز حاشیهسازی و چالش در فضای رسانهای داخلی ندارد و اصحاب رسانه و سیاست - موافق و منتقد- را درگیر خود میکند؛ برخی از این اظهارنظرها با مبانی انقلاب اسلامی، مواضع امام و رهبری بهویژه سوابق فکری و سیاسی خود آقای روحانی زاویه دارد... نزد افکارعمومی نیز خیلی پذیرفته نیست که منتقدان، یکسره بیسواد، بیخبر از دنیا، پولبگیر از جاهای خاص، فاقد شناسنامه، افراطی و کسانی که مثلا از تحریمها سود میبرند، معرفی شوند... نمیشود گفت دوره استبداد پیام و منبرهای یکطرفه بهسر آمده، اما با انواع شیوههای فشار روانی و فیزیکی - نظیر تعطیل نشریه، تذکر به نماینده مجلس و ترور شخصیت و... - درصدد استبداد پیام و انحصار تحلیل درباره مهمترین مسایل روز کشور برآمد؛ که رفتاری نافرجام و ضدکارکردی است... اکنون یکسال سپری شده از آن روزی که آقای روحانی آمریکا را کدخدا اعلام کرد... به تعبیر برخی رسانههای زرد، تابو شکست اما دل شیطان بزرگ ذرهای نرم نشد... میتوان با منتقدان - حتی آن طیف که منطقشان بهحق بهنظر نمیرسد - مهربانتر بود. از سوی دیگر ضرورت دارد نقشه راه جدیدی برای دولت براساس راهنماییهای مشفقانه رهبرمعظمانقلاب ترسیم شود؛ که گفتهاند جلوی ضرر را از هر جا بگیرند منفعت است. بهنظر میرسد برخورد عزتمندانه اخیر تیم مذاکرهکننده هستهای در وین حاصل همین رویکرد مثبت است و امید که این رویکرد حکیمانه تداوم پیدا کند.
رسالت
سرمقاله: «استبداد پیام!»؛ سیدمسعود علوی
وقتی اجازه نقد توافق هستهای در رسانه ملی داده نمیشود، منتقدان بیسواد، بیشناسنامه، انحصارطلب و مستبد معرفی میشوند و ساخت یک فیلم مستند را به توپوتشر، محکمه و داغ و درفش میبندند و به نقدهای مشفقانه عنایتی نمیشود. آیا این حکایت از یک ارتباط یکسویه و یکطرفه نمیکند؟ وقتی که در رسانههای مرتبط با بیگانگان به امام اول شیعیان توهین میشود، قصاص را غیرانسانی معرفی میکنند و... واکنش بههنگام دیده نمیشود، آیا تایید ارتباط یکسویه نیست؟ سخنگفتن رییسجمهور از نفی ارتباطات یکسویه و بلندگوها و تریبونهای یکطرفه چه لطفی دارد؟ آیا رییسجمهور، همچنان مدعی است که یک حقوقدان و پایبند به اجرای قانون است؟
جوان
یادداشت: «سیاست خارجی با رویکرد «برد-برد» استراتژی یا تاکتیک»؛ یدالله جوانی
مگر میتوان گفت اسلام و کفر در تمامی امور بر اساس منافع مشترک با سیاست و رویکرد «برد- برد» عمل کنند، آنهم در حالی که کفر برای نابودی اسلام و مسلمین تمامی قوایش را بسیج کرده است؟ آیا اینک آمریکاییها، صهیونیستها و برخی از دولتهای استعماری اروپایی، تمامقد در برابر اسلام آرایش نگرفتهاند؟ اگر چنین است، که هست، پس چگونه میتوان بر مبنای شعار «تعدیل سیاست خارجی» و با پوشش «آشتی با دنیا!»، شعار سیاست خارجی با رویکرد «برد- برد» را سرداد؟
یادداشت: «دولت از خود شروع کرده است» حسین کاشفی
طبیعی است عدهای که منافع آنها به خطر افتاده نمیگذارند این آرامش تثبیت شود، حال به اشکال مختلف؛ یک روز جلوگیری از سخنرانی و روزی برخورد با شخصیتی انقلابی. امروز باید این آرامش به وجود بیاید و قانون نیز بدون تبعیض اجرا شود. قانون نباید با عدهای برخورد سلبی داشته و برای عدهای از مسوولان فعلی گرفته تا سایر شخصیتها نوعی چراغ سبز باشد. در مسایل داخلی، مردم باید تغییر رویکردی که به آن در 24خرداد 92 رای دادهاند را شاهد باشند. شاهد باشند که این اتفاق رخ داده و آن انسجامی که قاطبه مردم به آن روی آوردهاند کماکان حفظ میشود. آن اتفاق بهعنوان دستاورد بزرگی است که دولت باید قدردان آن باشد. حفظ آن نیز تنها از این طریق امکانپذیر است که همانطور که به مسایل خارجی توجه دارد به مسایل داخلی نیز بپردازد تا مردم احساس کنند که دولت میتواند زمینه تغییرات را بهوجود آورد. بنابراین دولت یازدهم باید از این سرمایه ملی برای حل توامان مسایل داخلی و خارجی کشور استفاده کند.
ایران
سرمقاله: «آمریکا باید یک تصمیم ساده بگیرد» حمیدرضا آصفی
مولفه اصلی در تداوم مذاکرات و حصول نتیجه، به اراده سیاسی کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا برمیگردد. آمریکا در حالی موضوع مذاکرات با ایران را پیگیری میکند که بیش از ایران خواهان حل این مساله است چرا که این کشور در مسایل مهم منطقهای از جمله بحران سوریه، افغانستان و سایر موضوعهای حلنشدهای که گرفتار آن است نیازمند مذاکرات با ایران است. بر همین مبنا کار ظریفی که آمریکا انجام داد، آن بود که از گفتمان دولت جدید ایران حسن استفاده را کرد و وارد مذاکره با ایران شد.
کیهان
سرمقاله: «بهروزرسانی نقشه راه دولت»
محمد ایمانی
رییسجمهور محترم مدتی است هرچند از اعتدال سخن میگوید اما بعضا از سر اعتدال حرف نمیزند. گاه به منتقدان تندی و پرخاش میکند، گاه ادبیات تهدید را به کار میبندد. بعضا سخنانی در حوزه نظری - مثلا در زمینه مسایل سیاسی یا فرهنگی- پیش میکشد که برآیندی جز حاشیهسازی و چالش در فضای رسانهای داخلی ندارد و اصحاب رسانه و سیاست - موافق و منتقد- را درگیر خود میکند؛ برخی از این اظهارنظرها با مبانی انقلاب اسلامی، مواضع امام و رهبری بهویژه سوابق فکری و سیاسی خود آقای روحانی زاویه دارد... نزد افکارعمومی نیز خیلی پذیرفته نیست که منتقدان، یکسره بیسواد، بیخبر از دنیا، پولبگیر از جاهای خاص، فاقد شناسنامه، افراطی و کسانی که مثلا از تحریمها سود میبرند، معرفی شوند... نمیشود گفت دوره استبداد پیام و منبرهای یکطرفه بهسر آمده، اما با انواع شیوههای فشار روانی و فیزیکی - نظیر تعطیل نشریه، تذکر به نماینده مجلس و ترور شخصیت و... - درصدد استبداد پیام و انحصار تحلیل درباره مهمترین مسایل روز کشور برآمد؛ که رفتاری نافرجام و ضدکارکردی است... اکنون یکسال سپری شده از آن روزی که آقای روحانی آمریکا را کدخدا اعلام کرد... به تعبیر برخی رسانههای زرد، تابو شکست اما دل شیطان بزرگ ذرهای نرم نشد... میتوان با منتقدان - حتی آن طیف که منطقشان بهحق بهنظر نمیرسد - مهربانتر بود. از سوی دیگر ضرورت دارد نقشه راه جدیدی برای دولت براساس راهنماییهای مشفقانه رهبرمعظمانقلاب ترسیم شود؛ که گفتهاند جلوی ضرر را از هر جا بگیرند منفعت است. بهنظر میرسد برخورد عزتمندانه اخیر تیم مذاکرهکننده هستهای در وین حاصل همین رویکرد مثبت است و امید که این رویکرد حکیمانه تداوم پیدا کند.
رسالت
سرمقاله: «استبداد پیام!»؛ سیدمسعود علوی
وقتی اجازه نقد توافق هستهای در رسانه ملی داده نمیشود، منتقدان بیسواد، بیشناسنامه، انحصارطلب و مستبد معرفی میشوند و ساخت یک فیلم مستند را به توپوتشر، محکمه و داغ و درفش میبندند و به نقدهای مشفقانه عنایتی نمیشود. آیا این حکایت از یک ارتباط یکسویه و یکطرفه نمیکند؟ وقتی که در رسانههای مرتبط با بیگانگان به امام اول شیعیان توهین میشود، قصاص را غیرانسانی معرفی میکنند و... واکنش بههنگام دیده نمیشود، آیا تایید ارتباط یکسویه نیست؟ سخنگفتن رییسجمهور از نفی ارتباطات یکسویه و بلندگوها و تریبونهای یکطرفه چه لطفی دارد؟ آیا رییسجمهور، همچنان مدعی است که یک حقوقدان و پایبند به اجرای قانون است؟
جوان
یادداشت: «سیاست خارجی با رویکرد «برد-برد» استراتژی یا تاکتیک»؛ یدالله جوانی
مگر میتوان گفت اسلام و کفر در تمامی امور بر اساس منافع مشترک با سیاست و رویکرد «برد- برد» عمل کنند، آنهم در حالی که کفر برای نابودی اسلام و مسلمین تمامی قوایش را بسیج کرده است؟ آیا اینک آمریکاییها، صهیونیستها و برخی از دولتهای استعماری اروپایی، تمامقد در برابر اسلام آرایش نگرفتهاند؟ اگر چنین است، که هست، پس چگونه میتوان بر مبنای شعار «تعدیل سیاست خارجی» و با پوشش «آشتی با دنیا!»، شعار سیاست خارجی با رویکرد «برد- برد» را سرداد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.