|

آینه

ایران
سرمقاله: «دو راهی ثبت نام یا انصراف چرا؟»
حسن وزینی

با گذشت سه روز از آغاز ثبت‌نام مرحله دوم هدفمندی یارانه‌ها، شواهد و قرائن نشان می‌دهد که مردم در میانه تقاضای دریافت یارانه نقدی یا انصراف از آن با پاره‌ای مشکلات مواجه هستند. آیا کفایت می‌کند که در روزهای ثبت‌نام مردم، صداوسیما اطلاع‌رسانی خود را به زیرنویس‌هایی به محوریت «نیازمندبودن» و «متقاضی بودن» شرط ثبت‌نام است، محدود کند؟ آیا این جمله کلی پاسخ مناسبی برای سوال‌های پرشمار مردم است؟ بدیهی است اگر اقشار و طبقات مختلف جامعه نتوانند ابهامات خود را برطرف کنند ترجیح می‌دهند که در این مرحله ثبت‌نام کنند و در این صورت چگونه می‌توان با فراغ بال به انتظار تحقق وعده‌هایی نشست که دولتمردان داده و صداوسیما نیز در هفته‌های اخیر آن را منعکس و حتی تشدید کرده... در لابه‌لای بحث رسانه‌ای یارانه‌ها شاهد کج‌سلیقگی‌هایی هم هستیم، از جمله اینکه در روزهای اخیر برخی رسانه‌های خبری کمک‌های خارجی ایران به مناطق جنگ‌زده و بحران‌زده را برجسته‌تر از قبل منعکس کردند. این برجسته‌سازی با هر هدفی که باشد، موجب سوء‌تفاهم جدی درباره موج انصراف از یارانه‌ها شده است.

اطلاعات
سرمقاله: «صلابت»؛ علیرضا خانی

آیا دولت به‌عنوان عصاره مردم و منتخب مردم و نماینده مردم و کارگزار مردم، نباید و حق ندارد که در راستی‌آزمایی اطلاعات داده‌شده بخشی از افراد، با دقت و عدالت عمل کند؟ و آیا اساسا این نه «حق»، بلکه «وظیفه» دولت نیست؟ چه کسانی دولت را به این ترس می‌اندازند که مبادا حساب‌های بانکی‌شان را ببیند؟ آیا دولت حق دارد به یک خانواده فلاکت‌زده فقیر و بیمار در دوردست‌ترین بیابان‌های جنوب یا شرق کشور، درست به همان اندازه یارانه بدهد که به بابک زنجانی می‌دهد و توجیه کند که ما حساب‌های افراد را نمی‌بینیم پس کار درستی می‌کنیم؟! ... دولت، چنانچه بخواهد اشتباهات گذشته را اصلاح کند، به همان اندازه که به عقلانیت و تدبیر نیازمند است، به شجاعت نیز احتیاج دارد.

اعتماد
یادداشت: «رفتار آمریکا ناشی از موفقیت‌های ایران در پرونده هسته‌ای است»؛ حمیدرضا آصفی

اگرچه دستگاه دیپلماسی ایران می‌توانست با خوش‌سلیقگی مانع از عدم حضور نفر اول نمایندگی در سازمان ملل شود. اما آنچه اکنون باید به آن توجه شود زیر سوال‌بردن صلاحیت اخلاقی و سیاسی آمریکا برای میزبانی نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد است. باید از ظرفیت‌های موجود در این خصوص حداکثر استفاده را به عمل آورد مضافا آنکه سازمان‌ملل و متاسفانه شخص دبیرکل در انفعال کامل و بی‌عملی قرار دارد و نمی‌تواند چندان به دخالت و حمایت آنان دل بست. اگرچه این وظیفه ذاتی سازمان ملل و در راس آن شخص دبیرکل است.

سیاست روز
یادداشت: «لزوم حضور ابوطالبی در سازمان‌ملل»
قاسم غفوری

ایستادگی دولت در معرفی ابوطالبی به‌عنوان نماینده ایران در سازمان‌ملل امری ضروری برای پاسخگویی به گستاخی‌های کنونی آمریکا و طراحی‌های بلندمدت آنهاست چراکه عقب‌گرد از این مهم برابر با گستاخ‌ترشدن آمریکا و توسعه میدان دخالت‌های آن در امور ایران خواهد بود که در کنار تبعات داخلی، در عرصه جهانی نیز پیامدهای منفی بسیاری برای کشور به همراه دارد... در این چارچوب حتی مساله خروج ایران از سازمان ملل نیز می‌تواند مطرح گردد... می‌توان گزینه خروج از این نهاد ناکارآمد و شکست‌خورده را روی میز داشت و آن را در واکنش به گستاخی آمریکا و سکوت سازمان ملل در عرصه جهانی مطرح نمود.

کیهان
سرمقاله: «پدرخوانده‌های غربی حقوق‌بشر!»
محمد صادق فقفوری

آیا بهتر نیست که دست‌اندرکاران قوه مجریه به جای بازی در میدان ترسیم‌شده حقوق‌بشر غربی، یک‌بار و برای همیشه به طور رسمی اعلام نمایند که حقوق بشر غربی، بوی تعفن و لجن می‌دهد و جمهوری اسلامی ایران هرگز این ابزار نوین استعمار غرب را به رسمیت نخواهد شناخت؟ وزیر محترم امور خارجه کشورمان، نباید در حاشیه نشست مونیخ از اتحادیه اروپا بخواهند که گفت‌وگوهای حقوق‌بشری را از سر بگیریم و این امر هم با سفر رسمی مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران آغاز شود؟ به قول حکیمانه و مستند رهبرمعظم‌انقلاب بحث حقوق‌بشر هم مانند موضوع هسته‌ای یک بهانه است. و یا، مگر سفر کاترین اشتون جز نقض خجالت‌بار حاکمیت ملی ما محصول درخور دیگری هم داشت؟ بی‌شک اگر همان زمان مجلس محترم با طرح سوال یا استیضاح مقام یا مقامات مسوول در این زمینه، پیغام روشنی را به دولت‌های اروپایی می‌داد، این دولت‌ها با صدور بیانیه‌ای دوباره به بهانه نخ‌نما شده حقوق بشر، اقدام به نقض حاکمیت ملی ما نمی‌کردند. هنوز هم برای جلوگیری از گستاخی‌های محتمل بعدی دیر نشده است.

وطن امروز
سرمقاله: «پاریس و سعدآباد را به یاد بیاورید»
مهدی محمدی

وقتی دولت ... طرف غربی را متقاعد کرده که آنها هر طور رفتار کنند تیم مذاکره‌کننده پای میز مذاکره خواهد ماند و در اراده‌اش برای امتیازدهی تغییری ایجاد نمی‌شود؛ آیا منطقی است انتظار داشته باشیم دولت آمریکا به قول و قرارش پایبند بماند یا از تهدید ملت ایران دست بردارد و به یک توافق منطقی و خوب بیندیشد؟ ... اگر محاسبات دولت اصلاح شود، دیده‌ایم طولی نمی‌کشد که آمریکایی‌ها هم خود را با آن وفق خواهند داد؛ اگرنه توقع نتیجه‌بخشی از این روند طلب روزی ننهاده کردن است. پاریس و سعدآباد را به یاد بیاورید..
ایران
سرمقاله: «دو راهی ثبت نام یا انصراف چرا؟»
حسن وزینی

با گذشت سه روز از آغاز ثبت‌نام مرحله دوم هدفمندی یارانه‌ها، شواهد و قرائن نشان می‌دهد که مردم در میانه تقاضای دریافت یارانه نقدی یا انصراف از آن با پاره‌ای مشکلات مواجه هستند. آیا کفایت می‌کند که در روزهای ثبت‌نام مردم، صداوسیما اطلاع‌رسانی خود را به زیرنویس‌هایی به محوریت «نیازمندبودن» و «متقاضی بودن» شرط ثبت‌نام است، محدود کند؟ آیا این جمله کلی پاسخ مناسبی برای سوال‌های پرشمار مردم است؟ بدیهی است اگر اقشار و طبقات مختلف جامعه نتوانند ابهامات خود را برطرف کنند ترجیح می‌دهند که در این مرحله ثبت‌نام کنند و در این صورت چگونه می‌توان با فراغ بال به انتظار تحقق وعده‌هایی نشست که دولتمردان داده و صداوسیما نیز در هفته‌های اخیر آن را منعکس و حتی تشدید کرده... در لابه‌لای بحث رسانه‌ای یارانه‌ها شاهد کج‌سلیقگی‌هایی هم هستیم، از جمله اینکه در روزهای اخیر برخی رسانه‌های خبری کمک‌های خارجی ایران به مناطق جنگ‌زده و بحران‌زده را برجسته‌تر از قبل منعکس کردند. این برجسته‌سازی با هر هدفی که باشد، موجب سوء‌تفاهم جدی درباره موج انصراف از یارانه‌ها شده است.

اطلاعات
سرمقاله: «صلابت»؛ علیرضا خانی

آیا دولت به‌عنوان عصاره مردم و منتخب مردم و نماینده مردم و کارگزار مردم، نباید و حق ندارد که در راستی‌آزمایی اطلاعات داده‌شده بخشی از افراد، با دقت و عدالت عمل کند؟ و آیا اساسا این نه «حق»، بلکه «وظیفه» دولت نیست؟ چه کسانی دولت را به این ترس می‌اندازند که مبادا حساب‌های بانکی‌شان را ببیند؟ آیا دولت حق دارد به یک خانواده فلاکت‌زده فقیر و بیمار در دوردست‌ترین بیابان‌های جنوب یا شرق کشور، درست به همان اندازه یارانه بدهد که به بابک زنجانی می‌دهد و توجیه کند که ما حساب‌های افراد را نمی‌بینیم پس کار درستی می‌کنیم؟! ... دولت، چنانچه بخواهد اشتباهات گذشته را اصلاح کند، به همان اندازه که به عقلانیت و تدبیر نیازمند است، به شجاعت نیز احتیاج دارد.

اعتماد
یادداشت: «رفتار آمریکا ناشی از موفقیت‌های ایران در پرونده هسته‌ای است»؛ حمیدرضا آصفی

اگرچه دستگاه دیپلماسی ایران می‌توانست با خوش‌سلیقگی مانع از عدم حضور نفر اول نمایندگی در سازمان ملل شود. اما آنچه اکنون باید به آن توجه شود زیر سوال‌بردن صلاحیت اخلاقی و سیاسی آمریکا برای میزبانی نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد است. باید از ظرفیت‌های موجود در این خصوص حداکثر استفاده را به عمل آورد مضافا آنکه سازمان‌ملل و متاسفانه شخص دبیرکل در انفعال کامل و بی‌عملی قرار دارد و نمی‌تواند چندان به دخالت و حمایت آنان دل بست. اگرچه این وظیفه ذاتی سازمان ملل و در راس آن شخص دبیرکل است.

سیاست روز
یادداشت: «لزوم حضور ابوطالبی در سازمان‌ملل»
قاسم غفوری

ایستادگی دولت در معرفی ابوطالبی به‌عنوان نماینده ایران در سازمان‌ملل امری ضروری برای پاسخگویی به گستاخی‌های کنونی آمریکا و طراحی‌های بلندمدت آنهاست چراکه عقب‌گرد از این مهم برابر با گستاخ‌ترشدن آمریکا و توسعه میدان دخالت‌های آن در امور ایران خواهد بود که در کنار تبعات داخلی، در عرصه جهانی نیز پیامدهای منفی بسیاری برای کشور به همراه دارد... در این چارچوب حتی مساله خروج ایران از سازمان ملل نیز می‌تواند مطرح گردد... می‌توان گزینه خروج از این نهاد ناکارآمد و شکست‌خورده را روی میز داشت و آن را در واکنش به گستاخی آمریکا و سکوت سازمان ملل در عرصه جهانی مطرح نمود.

کیهان
سرمقاله: «پدرخوانده‌های غربی حقوق‌بشر!»
محمد صادق فقفوری

آیا بهتر نیست که دست‌اندرکاران قوه مجریه به جای بازی در میدان ترسیم‌شده حقوق‌بشر غربی، یک‌بار و برای همیشه به طور رسمی اعلام نمایند که حقوق بشر غربی، بوی تعفن و لجن می‌دهد و جمهوری اسلامی ایران هرگز این ابزار نوین استعمار غرب را به رسمیت نخواهد شناخت؟ وزیر محترم امور خارجه کشورمان، نباید در حاشیه نشست مونیخ از اتحادیه اروپا بخواهند که گفت‌وگوهای حقوق‌بشری را از سر بگیریم و این امر هم با سفر رسمی مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران آغاز شود؟ به قول حکیمانه و مستند رهبرمعظم‌انقلاب بحث حقوق‌بشر هم مانند موضوع هسته‌ای یک بهانه است. و یا، مگر سفر کاترین اشتون جز نقض خجالت‌بار حاکمیت ملی ما محصول درخور دیگری هم داشت؟ بی‌شک اگر همان زمان مجلس محترم با طرح سوال یا استیضاح مقام یا مقامات مسوول در این زمینه، پیغام روشنی را به دولت‌های اروپایی می‌داد، این دولت‌ها با صدور بیانیه‌ای دوباره به بهانه نخ‌نما شده حقوق بشر، اقدام به نقض حاکمیت ملی ما نمی‌کردند. هنوز هم برای جلوگیری از گستاخی‌های محتمل بعدی دیر نشده است.

وطن امروز
سرمقاله: «پاریس و سعدآباد را به یاد بیاورید»
مهدی محمدی

وقتی دولت ... طرف غربی را متقاعد کرده که آنها هر طور رفتار کنند تیم مذاکره‌کننده پای میز مذاکره خواهد ماند و در اراده‌اش برای امتیازدهی تغییری ایجاد نمی‌شود؛ آیا منطقی است انتظار داشته باشیم دولت آمریکا به قول و قرارش پایبند بماند یا از تهدید ملت ایران دست بردارد و به یک توافق منطقی و خوب بیندیشد؟ ... اگر محاسبات دولت اصلاح شود، دیده‌ایم طولی نمی‌کشد که آمریکایی‌ها هم خود را با آن وفق خواهند داد؛ اگرنه توقع نتیجه‌بخشی از این روند طلب روزی ننهاده کردن است. پاریس و سعدآباد را به یاد بیاورید..

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.