|

روزها

بابانوئل روی دیوار
گاهی بابانوئل به سورتمه و گوزن شمالی نیاز ندارد. در لیما پایتخت پرو، بابانوئل سوار بالابر ماشین آتش‌نشانی دم پنجره‌ها رفت تا هدایای کریسمس را به کودکان مبتلا به کووید‌۱۹ که با خانواده‌هایشان در ساختمانی بلند به نام دهکده سلامتی قرنطینه شده بودند، تحویل دهد. خوان اوریوندو، مدیر دهکده، گفت: «از آنجایی که این مناطق متعلق به بیماران کرونایی است، کسی نمی‌تواند مستقیما وارد آن شود‌ اما بابانوئل و آتش‌نشانی راه‌حلی را ارائه کردند. راه‌حل این بود که از بالابر استفاده شود تا بتوانند به پنجره‌ها نزدیک شوند و به کودکان هدیه کوچکی بدهند. به‌این‌ترتیب آنها می‌توانند هیجان کریسمس را احساس کنند. شاید این کودکان تا شب کریسمس نتوانند به خانه برسند». همان‌طور‌که بابانوئل سوار بر جرثقیل هیدرولیک ماشین آتش‌نشانی با سکوی ریلی برای حمل افراد همراه با یک آتش‌نشان، هدایایی بسته‌بندی‌شده با هدیه را به کودکانی که از پنجره‌ها خم شده بودند، تحویل داد، کارکنان بهداشتی پایین ساختمان به رقص و تشویق مشغول بودند. این اتفاق برای بابانوئل و بچه‌ها یادآور این بود که عشق در همه‌جا ممکن است. پل سوارز، کسی که نقش بابانوئل را ایفا می‌کرد، گفت: «مهم‌ترین نکته، عشقی است که دریافت می‌کنید. گفتن «دوستت دارم بابانوئل» جادویی است. چرا؟ ممکن است به نظر برسد که زیاد جمله مهمی نیست اما واقعا جادویی است، من از بستگان نزدیک آنها نیستم، من مادر یا پدر آنها نیستم. این عشق خالصانه بچه‌ای است که به کسی غیر از خانواده‌اش نمی‌گوید که دوستش دارد!». یک بیمار مبتلا به کووید که با خانواده خود در دهکده ایزوله شده بود، گفت: «مفهوم خانواده برای ما تغییر کرده و گسترده شده است . ما کریسمس را زمانی با اعضای پنج یا شش نفره خانواده خود جشن می‌گرفتیم و حالا خانواده ما بیماران، پرستاران، پزشکان و کارکنان این مرکز هستند».

بابانوئل روی دیوار
گاهی بابانوئل به سورتمه و گوزن شمالی نیاز ندارد. در لیما پایتخت پرو، بابانوئل سوار بالابر ماشین آتش‌نشانی دم پنجره‌ها رفت تا هدایای کریسمس را به کودکان مبتلا به کووید‌۱۹ که با خانواده‌هایشان در ساختمانی بلند به نام دهکده سلامتی قرنطینه شده بودند، تحویل دهد. خوان اوریوندو، مدیر دهکده، گفت: «از آنجایی که این مناطق متعلق به بیماران کرونایی است، کسی نمی‌تواند مستقیما وارد آن شود‌ اما بابانوئل و آتش‌نشانی راه‌حلی را ارائه کردند. راه‌حل این بود که از بالابر استفاده شود تا بتوانند به پنجره‌ها نزدیک شوند و به کودکان هدیه کوچکی بدهند. به‌این‌ترتیب آنها می‌توانند هیجان کریسمس را احساس کنند. شاید این کودکان تا شب کریسمس نتوانند به خانه برسند». همان‌طور‌که بابانوئل سوار بر جرثقیل هیدرولیک ماشین آتش‌نشانی با سکوی ریلی برای حمل افراد همراه با یک آتش‌نشان، هدایایی بسته‌بندی‌شده با هدیه را به کودکانی که از پنجره‌ها خم شده بودند، تحویل داد، کارکنان بهداشتی پایین ساختمان به رقص و تشویق مشغول بودند. این اتفاق برای بابانوئل و بچه‌ها یادآور این بود که عشق در همه‌جا ممکن است. پل سوارز، کسی که نقش بابانوئل را ایفا می‌کرد، گفت: «مهم‌ترین نکته، عشقی است که دریافت می‌کنید. گفتن «دوستت دارم بابانوئل» جادویی است. چرا؟ ممکن است به نظر برسد که زیاد جمله مهمی نیست اما واقعا جادویی است، من از بستگان نزدیک آنها نیستم، من مادر یا پدر آنها نیستم. این عشق خالصانه بچه‌ای است که به کسی غیر از خانواده‌اش نمی‌گوید که دوستش دارد!». یک بیمار مبتلا به کووید که با خانواده خود در دهکده ایزوله شده بود، گفت: «مفهوم خانواده برای ما تغییر کرده و گسترده شده است . ما کریسمس را زمانی با اعضای پنج یا شش نفره خانواده خود جشن می‌گرفتیم و حالا خانواده ما بیماران، پرستاران، پزشکان و کارکنان این مرکز هستند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.