تجربه دیگران
نگرانی هرروزه
هر گوشه جهان و برای هر شغلی تأثیر کرونا به شکلی بوده است. بخش زنان سازمان ملل متحد در حال جمعآوری اطلاعات و دادههای مربوط به تأثیرات جنسیتی شیوع این بیماری و چالشهای پیشآمده برای زنان است. واقعیت این است که در منطقه آسیا و اقیانوس آرام و در سراسر جهان برای بهبود وضعیت زنانی که در مرکز این اتفاقات قرار گرفتهاند، باید تلاش شود. زنان بخشی از چهار میلیارد نفر نیروی کار در سراسر جهان را تشکیل میدهند؛ نیروی کاری که بخش اعظم آن برای جلوگیری از شیوع کووید- 19، تحت دستورات اقامتی، در خانه ماندهاند. ازاینرو لازم است مجموعه گزارشهایی از وضعیت زنان و تأثیرات اقتصادی آن به طور خاص بر زنان و دختران تهیه شود.
کاپیتان پلیس نیچا نیتیناواکارن در دفتر مهاجرت فرودگاه سوارابابومی در بانکوک تایلند یکی از این زنان است. او یک شهروند 28 ساله تایلندی است که هر روز با مراجعه به محل کار خود در معرض خطر مبتلاشدن به کرونا قرار دارد. او در جایی مشغول به کار است که زنان بیشترین نیروی کار را در آنجا تشکیل میدهند. مسئولیتهای او شامل چک گذرنامه، تأیید ورود و حل مشکلات برای مسافران است. این افسر اداره مهاجرت زندگی روزمره خود را چنین تعریف میکند: «هر روز صبح زود با نگرانی از خواب بیدار میشوم، بنابراین دمای بدنم را اندازه میگیرم. بهعنوان یک افسر پلیس مهاجرت که در فرودگاه کار میکند، قبل از بستهشدن فرودگاهها با صدها نفر برخورد داشتم. من متوجه شدهام که مردم نگران و ترسان هستند، فکر میکنند شاید من آلوده شده باشم و هماکنون ناقل ساکت ویروس کرونا هستم. یكی از بزرگترین چالشهای شغلی و اکنون روزمره من همین رعایت بهداشت است که به طور جدی و دقیق هر روز آن را رعایت و با شستوشوی دست و استفاده از الکل در محل کار دنبال میکنم.
چالش دیگری که من با آن روبهرو هستم، تغییر روزانه سیاستها و مقررات و تأثیر آن بر مسافران و همچنین افراد درگیر در اجرای آنهاست. آییننامهها روزانه اعلام میشود و ما باید سریع و با قاطعیت اوضاع را اداره کنیم. قبل از قفلشدن و بستهشدن فرودگاه برخی از مسافران در حال عزیمت به کشورشان بودند، بنابراین تمام کارکنان مهاجرت، از جمله من مجبور شدیم این قانون را هنگام ورودشان به فرودگاه به آنها اعلام کنیم. مسافران ناامید شدند. کارکنان مجبور بودند راهحلهایي سریع و امکانپذیر برای بهبود اوضاع پیدا کنند.
این بحران بر سلامت روانی من نیز تأثیر گذاشته است. این روزها، من طبق روال فقط به سر کار میروم و در صورت لزوم برای خرید مواد غذایی بیرون میروم. من از زمان شیوع تاکنون نتوانستهام خانوادهام را که در شهر دیگری زندگی میکنند ببینم.
ما باید به کار خود ادامه دهیم، مگر اینکه به ویروس کرونا آلوده شویم و علائم این بیماری را نشان دهیم. ما باید همان ساعات کار کنیم، همانطور که قبل از آمدن کووید- 19 کار میکردیم، حتی اگر در مقایسه با سال گذشته 90 درصد مسافر کمتری داشته باشیم.
همه به دلیل این شرایط پراسترس، نگران و پرخاشگرتر شدهاند. این قابل درک است و من باید با آن کنار بیایم. وقتی زن هستید به شما اعتماد کمتری میکنند، اما پوشیدن این لباس به من اطمینان میدهد».
نگرانی هرروزه
هر گوشه جهان و برای هر شغلی تأثیر کرونا به شکلی بوده است. بخش زنان سازمان ملل متحد در حال جمعآوری اطلاعات و دادههای مربوط به تأثیرات جنسیتی شیوع این بیماری و چالشهای پیشآمده برای زنان است. واقعیت این است که در منطقه آسیا و اقیانوس آرام و در سراسر جهان برای بهبود وضعیت زنانی که در مرکز این اتفاقات قرار گرفتهاند، باید تلاش شود. زنان بخشی از چهار میلیارد نفر نیروی کار در سراسر جهان را تشکیل میدهند؛ نیروی کاری که بخش اعظم آن برای جلوگیری از شیوع کووید- 19، تحت دستورات اقامتی، در خانه ماندهاند. ازاینرو لازم است مجموعه گزارشهایی از وضعیت زنان و تأثیرات اقتصادی آن به طور خاص بر زنان و دختران تهیه شود.
کاپیتان پلیس نیچا نیتیناواکارن در دفتر مهاجرت فرودگاه سوارابابومی در بانکوک تایلند یکی از این زنان است. او یک شهروند 28 ساله تایلندی است که هر روز با مراجعه به محل کار خود در معرض خطر مبتلاشدن به کرونا قرار دارد. او در جایی مشغول به کار است که زنان بیشترین نیروی کار را در آنجا تشکیل میدهند. مسئولیتهای او شامل چک گذرنامه، تأیید ورود و حل مشکلات برای مسافران است. این افسر اداره مهاجرت زندگی روزمره خود را چنین تعریف میکند: «هر روز صبح زود با نگرانی از خواب بیدار میشوم، بنابراین دمای بدنم را اندازه میگیرم. بهعنوان یک افسر پلیس مهاجرت که در فرودگاه کار میکند، قبل از بستهشدن فرودگاهها با صدها نفر برخورد داشتم. من متوجه شدهام که مردم نگران و ترسان هستند، فکر میکنند شاید من آلوده شده باشم و هماکنون ناقل ساکت ویروس کرونا هستم. یكی از بزرگترین چالشهای شغلی و اکنون روزمره من همین رعایت بهداشت است که به طور جدی و دقیق هر روز آن را رعایت و با شستوشوی دست و استفاده از الکل در محل کار دنبال میکنم.
چالش دیگری که من با آن روبهرو هستم، تغییر روزانه سیاستها و مقررات و تأثیر آن بر مسافران و همچنین افراد درگیر در اجرای آنهاست. آییننامهها روزانه اعلام میشود و ما باید سریع و با قاطعیت اوضاع را اداره کنیم. قبل از قفلشدن و بستهشدن فرودگاه برخی از مسافران در حال عزیمت به کشورشان بودند، بنابراین تمام کارکنان مهاجرت، از جمله من مجبور شدیم این قانون را هنگام ورودشان به فرودگاه به آنها اعلام کنیم. مسافران ناامید شدند. کارکنان مجبور بودند راهحلهایي سریع و امکانپذیر برای بهبود اوضاع پیدا کنند.
این بحران بر سلامت روانی من نیز تأثیر گذاشته است. این روزها، من طبق روال فقط به سر کار میروم و در صورت لزوم برای خرید مواد غذایی بیرون میروم. من از زمان شیوع تاکنون نتوانستهام خانوادهام را که در شهر دیگری زندگی میکنند ببینم.
ما باید به کار خود ادامه دهیم، مگر اینکه به ویروس کرونا آلوده شویم و علائم این بیماری را نشان دهیم. ما باید همان ساعات کار کنیم، همانطور که قبل از آمدن کووید- 19 کار میکردیم، حتی اگر در مقایسه با سال گذشته 90 درصد مسافر کمتری داشته باشیم.
همه به دلیل این شرایط پراسترس، نگران و پرخاشگرتر شدهاند. این قابل درک است و من باید با آن کنار بیایم. وقتی زن هستید به شما اعتماد کمتری میکنند، اما پوشیدن این لباس به من اطمینان میدهد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.