طب ايراني؟!
بابك زماني- نورولوژيست
باوركردني نيسشت، اما در همان زماني كه بحث كتابسوزي هاريسون به نام طب اسلامي جريان داشت، بالاترين مسئولان وزارت بهداشت و درمان كشور در مقابله با اين جريان هم از طب ايراني سخن ميگفتند و هم از غفلتي كه گويا در حمايت از اين طب صورت گرفته و باعث رشد شيادان و كتابسوزان شده است! ايشان در ادامه از برنامه خود براي اختصاص دانشگاه و تخت بيمارستاني به طب سنتي و طب ايراني! سخن ميگويند. راستي آيا تجربه تلخ كتابسوزي هم نتوانسته است تلنگري به مسئولان ما براي باور به دانش و چارچوبها و ملزومات آن بزند؟ چگونه ميتوانند ريشه مشترك هر آنچه به نام طب ايراني، طب اسلامي، طب سنتي، طب حاشيه، طب فولكلور و... خوانده ميشود را در ناباوري به مباني علمي نبينند؟
راستي دانشكدهها و دانشگاههاي ما در حال چه كاري هستند وقتي پيش از هر آموزش اختصاصي، باور و ايمان به دانش را در دانشجويي كه بعدها تكنيكي را خواهد آموخت يا به منصب مديريتياي خواهد رسيد، نهادينه نميكنند؟
آيا آن ايمان و آن باور دائمي بيشتر به درد او خواهد خورد يا اطلاعات خامي كه ميآموزند، اما در هر دوره تغيیر ميكنند؟ چگونه ميتوان درباره دانش و ملزومات آن لاادري ماند و به تكنولوژياي كه عمدتا حاصل دانش مدرن دهههاي اخير است، پرداخت و از آن استفاده و آن را مديريت كرد؟
آيا كسي كه از طب ايراني و ريشههاي تاريخي آن صحبت ميكند، هنوز درباره اينكه حقيقت در پيشِروي ما و نامكشوف است يا در پشت سر ما قرنها پيش خود را نمايان كرده است، با خود به نتيجه نرسيده؟ اگر يوتوپيا درگذشته است پس چه تحقيقاتي؟ در اين صورت بهتر نيست مثل اصحاب كليسا فقط به اكتشاف و بررسي متون آن دوران طلايي بپردازيم؟ و اگر مقصود كارآزمايي باليني درمانهاي سنتي به روشهاي مدرن و استاندارد است، پس ديگر چه سنتي؟ مگر بخش مهمي از طب مدرن و بينالمللي همان درمانهاي سنتي ملتهاي مختلف نيست كه از فيلتر بررسيهاي علمي مؤثر بيرون آمده است؟
از سوي ديگر، آيا متخصصاني كه در جستوجوي سنتها هستند، متوجه نيستند همان تخصصي كه خود آنها در آن مدرك گرفتهاند، چند درصدش از زمان تخصص تاكنون تغيير كرده است؟ بهعلاوه چگونه ميتوان مسئله روش تحقيقات مدرن و بهویژه مطالعه سلامتي را درباره درمانهايي كه فقط بر اساس اظهارنظرهايي غيرمكتوب ادعا ميشوند، ناديده گرفت؟ اين سبد داروهاي گياهي و بهاصطلاح غيرشيميايي كه به اين عنوان موضوع عوامفريبي قرار ميگيرند، كدام مطالعه سلامتي را از سر گذراندهاند؟ كدام بيمارستان ما يا كدام دانشكده ما يك بيمارستان حيواني براي آزمايشات سلامتي اين داروهايي كه ميشناسيمشان اما ممكن است خطرناك باشند، در كنار خود تأسيس كرده است؟ راستي آيا همه داروهاي گياهي بايد مثل قارچ سمي درجا انسان را بكشند تا خطرناكبودن آنها را باور كنيم يا ممكن است مثل آن داروي گياهي اروپايي بسيار مؤثر در درمان ميگرن تا سالها بعد به ميزان معنادار و خطرناكي عارضه كبدي ايجاد كنند؟ با اين همه سم گياهي با عوارض پيدا و ناپيدا و زودرس و ديررس اين خرافه سلامت داروهاي گياهي در برابر داروهاي شيميايي از كجا آمده است؟ راستي روي تخت طب ايراني سنتي كه جناب وزير تصميم
دارند در اين تنگناي تختهاي بيمارستاني تأسيس كنند، چگونه بيماري بايد بخوابد؟
كداميك از مسئولان وزارت بهداشت حاضر است هنگام بيماري روي چنين تختي بخوابد و هر روز يك متخصص طب سنتي براي ذاتالريه يا سكته قلبي يا مغزي او دستور بنويسد؟ معلوم نيست متوليان ايران و سنتهاي ايراني چه كساني هستند و معلوم نيست در صورت وجود هم به دليل انسجام كمتري كه دارند و حاصل چند هزار سال قدمت بيشتر است، قادر باشند صراحتا اظهار كنند طب ايراني نداريم! تازه آن وقت هم آيا انديشههاي عقلگريزانه كه ريشه در لاادريگري تحصيلكردگان و منفعتطلبي شيادان دارند، با نام ديگري سر بر نخواهند آورد؟ آري ققنوس خرافه و عقلگريزي معلوم نيست تا چه زماني قرار است بارها و بارها از خاكستر خود دوباره برخيزد؟
باوركردني نيسشت، اما در همان زماني كه بحث كتابسوزي هاريسون به نام طب اسلامي جريان داشت، بالاترين مسئولان وزارت بهداشت و درمان كشور در مقابله با اين جريان هم از طب ايراني سخن ميگفتند و هم از غفلتي كه گويا در حمايت از اين طب صورت گرفته و باعث رشد شيادان و كتابسوزان شده است! ايشان در ادامه از برنامه خود براي اختصاص دانشگاه و تخت بيمارستاني به طب سنتي و طب ايراني! سخن ميگويند. راستي آيا تجربه تلخ كتابسوزي هم نتوانسته است تلنگري به مسئولان ما براي باور به دانش و چارچوبها و ملزومات آن بزند؟ چگونه ميتوانند ريشه مشترك هر آنچه به نام طب ايراني، طب اسلامي، طب سنتي، طب حاشيه، طب فولكلور و... خوانده ميشود را در ناباوري به مباني علمي نبينند؟
راستي دانشكدهها و دانشگاههاي ما در حال چه كاري هستند وقتي پيش از هر آموزش اختصاصي، باور و ايمان به دانش را در دانشجويي كه بعدها تكنيكي را خواهد آموخت يا به منصب مديريتياي خواهد رسيد، نهادينه نميكنند؟
آيا آن ايمان و آن باور دائمي بيشتر به درد او خواهد خورد يا اطلاعات خامي كه ميآموزند، اما در هر دوره تغيیر ميكنند؟ چگونه ميتوان درباره دانش و ملزومات آن لاادري ماند و به تكنولوژياي كه عمدتا حاصل دانش مدرن دهههاي اخير است، پرداخت و از آن استفاده و آن را مديريت كرد؟
آيا كسي كه از طب ايراني و ريشههاي تاريخي آن صحبت ميكند، هنوز درباره اينكه حقيقت در پيشِروي ما و نامكشوف است يا در پشت سر ما قرنها پيش خود را نمايان كرده است، با خود به نتيجه نرسيده؟ اگر يوتوپيا درگذشته است پس چه تحقيقاتي؟ در اين صورت بهتر نيست مثل اصحاب كليسا فقط به اكتشاف و بررسي متون آن دوران طلايي بپردازيم؟ و اگر مقصود كارآزمايي باليني درمانهاي سنتي به روشهاي مدرن و استاندارد است، پس ديگر چه سنتي؟ مگر بخش مهمي از طب مدرن و بينالمللي همان درمانهاي سنتي ملتهاي مختلف نيست كه از فيلتر بررسيهاي علمي مؤثر بيرون آمده است؟
از سوي ديگر، آيا متخصصاني كه در جستوجوي سنتها هستند، متوجه نيستند همان تخصصي كه خود آنها در آن مدرك گرفتهاند، چند درصدش از زمان تخصص تاكنون تغيير كرده است؟ بهعلاوه چگونه ميتوان مسئله روش تحقيقات مدرن و بهویژه مطالعه سلامتي را درباره درمانهايي كه فقط بر اساس اظهارنظرهايي غيرمكتوب ادعا ميشوند، ناديده گرفت؟ اين سبد داروهاي گياهي و بهاصطلاح غيرشيميايي كه به اين عنوان موضوع عوامفريبي قرار ميگيرند، كدام مطالعه سلامتي را از سر گذراندهاند؟ كدام بيمارستان ما يا كدام دانشكده ما يك بيمارستان حيواني براي آزمايشات سلامتي اين داروهايي كه ميشناسيمشان اما ممكن است خطرناك باشند، در كنار خود تأسيس كرده است؟ راستي آيا همه داروهاي گياهي بايد مثل قارچ سمي درجا انسان را بكشند تا خطرناكبودن آنها را باور كنيم يا ممكن است مثل آن داروي گياهي اروپايي بسيار مؤثر در درمان ميگرن تا سالها بعد به ميزان معنادار و خطرناكي عارضه كبدي ايجاد كنند؟ با اين همه سم گياهي با عوارض پيدا و ناپيدا و زودرس و ديررس اين خرافه سلامت داروهاي گياهي در برابر داروهاي شيميايي از كجا آمده است؟ راستي روي تخت طب ايراني سنتي كه جناب وزير تصميم
دارند در اين تنگناي تختهاي بيمارستاني تأسيس كنند، چگونه بيماري بايد بخوابد؟
كداميك از مسئولان وزارت بهداشت حاضر است هنگام بيماري روي چنين تختي بخوابد و هر روز يك متخصص طب سنتي براي ذاتالريه يا سكته قلبي يا مغزي او دستور بنويسد؟ معلوم نيست متوليان ايران و سنتهاي ايراني چه كساني هستند و معلوم نيست در صورت وجود هم به دليل انسجام كمتري كه دارند و حاصل چند هزار سال قدمت بيشتر است، قادر باشند صراحتا اظهار كنند طب ايراني نداريم! تازه آن وقت هم آيا انديشههاي عقلگريزانه كه ريشه در لاادريگري تحصيلكردگان و منفعتطلبي شيادان دارند، با نام ديگري سر بر نخواهند آورد؟ آري ققنوس خرافه و عقلگريزي معلوم نيست تا چه زماني قرار است بارها و بارها از خاكستر خود دوباره برخيزد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.