|

چرند پرند 31

اين هم شد حرف

ای بابا! برو پی کارت، برو عقلت را عوض کن. مگر هر کسی هر چی گفت باید باور کرد. پس این عقل را برای چی توی کله آدم گذاشته‌اند. آدمیزاد گفته‌اند که چیز بفهمد، اگر نه می‌گفتند حیوان.

مرد حسابی روزی بیست من برنج آب می‌ریزد. روزی دست کم دست‌کم که دیگر از آن کمترش نباشد ده تومن دهشاهی و پنجشاهی مایه می‌رد. اینها برای چیه؟ برای هیچ و پوچ؟ هی هی! تو گفتی و من هم باور کردم. این کله را می‌بینی؟ این کله خیلی چیزها توش هست. اگر حالا سر پیری من هم عقلم را بدهم دست جاهل ماهل‌ها من هم مثل آنها می‌شم که.

مردیکه، ببین دیروز به من چی می‌گوید. می‌گوید: دولت می‌خواهد این قشون را جمع کند، مجلس را توپ ببندد. خدا یک عقلی به تو بدهد یک پول زیادی به من. آدم برای یک عمارت پی و پاچین در رفته از پشت دروازه طهران تا آن سر دنیا اردو می‌زند؟ آدم برای خراب کردن یک خانه پوسیده عهد سپهسالاری آن قدر علی بلند، علی نیزه، لبویی، جگرکی، مشتی، فعله، حمال خبر می‌کند؟ به، به! احمقی گفت و ابلهی باور کرد. خدا پدر صاف صادق بچه‌های طهران را بیامرزد.

یکی دیگر می‌گوید شاه می‌خواهد اول با این قشون همه باغ شاه را بگیرد، بعد قشون بکشد برد مهرآباد را بگیرد، ینگی امام را بگیرد، بالاخره همه ایران را بگیرد. من می‌گویم مرد، آدم یک چیزی را نمی‌داند، خوب بگوید نمی‌دانم دیگر لازم نیست که از خودش حرف در بیارد. شما را به خدا هیچ بچه‌ای باور می‌کند که آدم پول خرج کند، قشون قشون‌کشی بکند لک و لک بیفتد توی عالم و دنیا که چه خبر است می‌روم مملکت خودم را که از پدرم به من ارث رسیده و قانون اساسی در خانواده من ارثی کرده از سر نو بگیرم؟ این هم شد حرف؟

والله اینها نیست. اینها پولتیک است که دولت می‌زند اینها نقشه است. اینها اسرار دولتی است. آخر بابا هر حرفی را که نمی‌شد عالم و آشکار گفت. من حالا محض خاطر دل قایمی بعضی وکیل‌‌ها هم شده باشد می‌گویم، اما خواهش می‌کنم مرگ من، سبیل‌های دخو را تو خون دیدید این مطلب را به فرنگی‌ها نگویید که بردارند زود بنویسند به مملکت‌هاشان و نقشه دولت ما را به هم بزنند. می‌دانید دولت می‌خواهد چه بکند؟ دولت می‌خواهد این قشون را همچه یواشکی به طوری که کسی نفهمد همان طوری که عثمانی به اسم مشروطه‌طلب‌های وان قشون جمع کرد و یک دفعه کاشف به عمل آمد که می‌خواهد با روسیه جنگ کند. دولت ما هم می‌خواهد یواشکی این قشون‌ها را به اسم خراب کردن مجلس و گرفتن سید جمال و ملک و هر چه مشروطه‌طلب یعنی مفسد هست جمع کند. درست گوش بدهید ببینید مطلب از کجا آب می‌خورد ها. آن وقت اینها را دو دسته کند یک دسته را به اسم مطیع کردن ایل قشقایی و بختیاری بفرستد به طرف جنوب. یک دسته را هم به اسم تسخیر کردن آذربایجان بفرستد به طرف شمال. آن وقت یک شب توی تاریکی آن دسته اولی را در خلیج فارس یواشکی بریزد توی ده بیست تا کرجی و روانه کند به طرف انگلیس و از اینطرف این یکی دسته را هم همین‌طور آهسته و بیصدا باز دمدمه‌های صبح قلقلک و باروبنه، سفره نان و هر چه دارند بار کند روی چهل پنجاه تا الاغ و از سر حد جلفا از بیراهه بفرستد به طرف روسیه. آن وقت یک روز صبح زود ادوارد هفتم در لندن و نیکلای دویم در پطرزبورغ یک دفعه چشم‌هاشان را وا کنند ببینند که هر کدامشان افتاده‌اند گیر بیست تا غلام قره‌چه‌داغی. والله خدا تیغش را برا کند. خدا دشمنش را فنا کند. این همه نقشه شاپشال است که کشیده اگر نه عقل ما ایرانی‌ها که به این کارها نمی‌رسید که.شیطان می‌گوید هر چه داری و نداری بفروش بده این سربازها در این سفر مال فرنگ برات بیارند. برای اینکه هم کرایه ندارد هم گمرک. صد تومنش سر می‌زند به پانصد تومن. خدا بدد برکت. یک دل هم می‌گویم خودم برم. اما باز می‌گم نکند شاپشال بدش بیاید؟ برای اینکه فکر بکند بگوید این بد ذات حالا پاش به فرنگستان نرسیده آنجاها را هم مشروطه خواهد کرد. باری، خدا سفر همه‌شان را بی‌خطر کند.

ای بابا! برو پی کارت، برو عقلت را عوض کن. مگر هر کسی هر چی گفت باید باور کرد. پس این عقل را برای چی توی کله آدم گذاشته‌اند. آدمیزاد گفته‌اند که چیز بفهمد، اگر نه می‌گفتند حیوان.

مرد حسابی روزی بیست من برنج آب می‌ریزد. روزی دست کم دست‌کم که دیگر از آن کمترش نباشد ده تومن دهشاهی و پنجشاهی مایه می‌رد. اینها برای چیه؟ برای هیچ و پوچ؟ هی هی! تو گفتی و من هم باور کردم. این کله را می‌بینی؟ این کله خیلی چیزها توش هست. اگر حالا سر پیری من هم عقلم را بدهم دست جاهل ماهل‌ها من هم مثل آنها می‌شم که.

مردیکه، ببین دیروز به من چی می‌گوید. می‌گوید: دولت می‌خواهد این قشون را جمع کند، مجلس را توپ ببندد. خدا یک عقلی به تو بدهد یک پول زیادی به من. آدم برای یک عمارت پی و پاچین در رفته از پشت دروازه طهران تا آن سر دنیا اردو می‌زند؟ آدم برای خراب کردن یک خانه پوسیده عهد سپهسالاری آن قدر علی بلند، علی نیزه، لبویی، جگرکی، مشتی، فعله، حمال خبر می‌کند؟ به، به! احمقی گفت و ابلهی باور کرد. خدا پدر صاف صادق بچه‌های طهران را بیامرزد.

یکی دیگر می‌گوید شاه می‌خواهد اول با این قشون همه باغ شاه را بگیرد، بعد قشون بکشد برد مهرآباد را بگیرد، ینگی امام را بگیرد، بالاخره همه ایران را بگیرد. من می‌گویم مرد، آدم یک چیزی را نمی‌داند، خوب بگوید نمی‌دانم دیگر لازم نیست که از خودش حرف در بیارد. شما را به خدا هیچ بچه‌ای باور می‌کند که آدم پول خرج کند، قشون قشون‌کشی بکند لک و لک بیفتد توی عالم و دنیا که چه خبر است می‌روم مملکت خودم را که از پدرم به من ارث رسیده و قانون اساسی در خانواده من ارثی کرده از سر نو بگیرم؟ این هم شد حرف؟

والله اینها نیست. اینها پولتیک است که دولت می‌زند اینها نقشه است. اینها اسرار دولتی است. آخر بابا هر حرفی را که نمی‌شد عالم و آشکار گفت. من حالا محض خاطر دل قایمی بعضی وکیل‌‌ها هم شده باشد می‌گویم، اما خواهش می‌کنم مرگ من، سبیل‌های دخو را تو خون دیدید این مطلب را به فرنگی‌ها نگویید که بردارند زود بنویسند به مملکت‌هاشان و نقشه دولت ما را به هم بزنند. می‌دانید دولت می‌خواهد چه بکند؟ دولت می‌خواهد این قشون را همچه یواشکی به طوری که کسی نفهمد همان طوری که عثمانی به اسم مشروطه‌طلب‌های وان قشون جمع کرد و یک دفعه کاشف به عمل آمد که می‌خواهد با روسیه جنگ کند. دولت ما هم می‌خواهد یواشکی این قشون‌ها را به اسم خراب کردن مجلس و گرفتن سید جمال و ملک و هر چه مشروطه‌طلب یعنی مفسد هست جمع کند. درست گوش بدهید ببینید مطلب از کجا آب می‌خورد ها. آن وقت اینها را دو دسته کند یک دسته را به اسم مطیع کردن ایل قشقایی و بختیاری بفرستد به طرف جنوب. یک دسته را هم به اسم تسخیر کردن آذربایجان بفرستد به طرف شمال. آن وقت یک شب توی تاریکی آن دسته اولی را در خلیج فارس یواشکی بریزد توی ده بیست تا کرجی و روانه کند به طرف انگلیس و از اینطرف این یکی دسته را هم همین‌طور آهسته و بیصدا باز دمدمه‌های صبح قلقلک و باروبنه، سفره نان و هر چه دارند بار کند روی چهل پنجاه تا الاغ و از سر حد جلفا از بیراهه بفرستد به طرف روسیه. آن وقت یک روز صبح زود ادوارد هفتم در لندن و نیکلای دویم در پطرزبورغ یک دفعه چشم‌هاشان را وا کنند ببینند که هر کدامشان افتاده‌اند گیر بیست تا غلام قره‌چه‌داغی. والله خدا تیغش را برا کند. خدا دشمنش را فنا کند. این همه نقشه شاپشال است که کشیده اگر نه عقل ما ایرانی‌ها که به این کارها نمی‌رسید که.شیطان می‌گوید هر چه داری و نداری بفروش بده این سربازها در این سفر مال فرنگ برات بیارند. برای اینکه هم کرایه ندارد هم گمرک. صد تومنش سر می‌زند به پانصد تومن. خدا بدد برکت. یک دل هم می‌گویم خودم برم. اما باز می‌گم نکند شاپشال بدش بیاید؟ برای اینکه فکر بکند بگوید این بد ذات حالا پاش به فرنگستان نرسیده آنجاها را هم مشروطه خواهد کرد. باری، خدا سفر همه‌شان را بی‌خطر کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.