ما تنها نيستيم
انجمن صنفي داستاننويسان تهران بيانيهاي درباره اتفاقات اين چند روز و شليك به هواپيماي مسافربري اوكرايني كه سبب كشتهشدن 176 نفر ازجمله بيش از 140 ايراني شد، منتشر كرده است. در اين هواپيما خانواده دو نفر از نويسندگان، حامد اسماعيليون و منيرالدين بيروتي، حضور داشتند. در بخشي از اين بيانيه آمده است: «در برابر فاجعه جز با مکث، لکنت و سکوت نميتوان سخن گفت؛ اما آنگاه که سيل بيپايان فجايع جانکاه، يکي پس از ديگري رخ مينمايند، حتي «سکوت» نيز از وحشت به خود ميلرزد و ناگزير، به بيان درميآيد. در کمال بهت و خشم، نخست براي خانوادههاي داغدار و سوگوار، اميد محال آرامش و تسلي داريم. براي شهروندان، آرزوي شکيبايي و تابآوري ميکنيم و براي دوست بسيار گرامي داستاننويسمان، حامد اسماعيليون که همسر و دخترش را براي هميشه از دست داده است، توان فعلا محال دوباره نوشتن از درد و خشم و فقدان و يأس را آرزو داريم. همينطور براي ديگر دوست نويسندهمان، منيرالدين بيروتي عزيز که برادرزاده نازنينش را در جمع خانواده ندارد، شفا و بردباري طلب ميکنيم. ما تنها نيستيم و شيره همدلي و همدردي هنوز بهتمامي از جانمان سترده نشده است. در کنار هم و براي هم، تحمل اين روزهاي سخت و درپيشگرفتن بهترين واکنش جمعي ممکن، ميسرتر خواهد بود. شايد هنوز دير نشده باشد و بر اين داستان وحشت، پاياني اگر نه خوش، اقلا قانعکننده و تأملبرانگيز متصور باشد. انکار و کتمان حقايق مسلم، ثمري جز ازدسترفتن بيش از پيش اعتماد عمومي ندارد و بر فعالان عرصه عمومي -از نويسنده و هنرمند تا ديگر کنشگران فرهنگي- است که صداي مردم را به هر شيوه به گوش آنها که بايد برسانند؛ باشد که مومها از گوشها بهدرآيند و «روز خوب» از پس اينهمه درد و رنج، سرانجام فرابرسد که به قول آلبر کامو، «اميد ثروت ازدستدادگان است». در پايان، بهعنوان انجمن صنفي داستاننويسان، در کنار درخواست استعفاي فوري مسئولان مستقيم و غيرمستقيم حادثه، مطالبه رسيدگي قضائي عادلانه و شفاف، تقاضاي برگزاري تشييع عمومي پيکر جانباختگان سانحه دلخراش هواپيما را داريم؛ تا مرهم کوچکي باشد بر زخمهاي التيامناپذير مردمان اين سرزمين حادثهخيز».
انجمن صنفي داستاننويسان تهران بيانيهاي درباره اتفاقات اين چند روز و شليك به هواپيماي مسافربري اوكرايني كه سبب كشتهشدن 176 نفر ازجمله بيش از 140 ايراني شد، منتشر كرده است. در اين هواپيما خانواده دو نفر از نويسندگان، حامد اسماعيليون و منيرالدين بيروتي، حضور داشتند. در بخشي از اين بيانيه آمده است: «در برابر فاجعه جز با مکث، لکنت و سکوت نميتوان سخن گفت؛ اما آنگاه که سيل بيپايان فجايع جانکاه، يکي پس از ديگري رخ مينمايند، حتي «سکوت» نيز از وحشت به خود ميلرزد و ناگزير، به بيان درميآيد. در کمال بهت و خشم، نخست براي خانوادههاي داغدار و سوگوار، اميد محال آرامش و تسلي داريم. براي شهروندان، آرزوي شکيبايي و تابآوري ميکنيم و براي دوست بسيار گرامي داستاننويسمان، حامد اسماعيليون که همسر و دخترش را براي هميشه از دست داده است، توان فعلا محال دوباره نوشتن از درد و خشم و فقدان و يأس را آرزو داريم. همينطور براي ديگر دوست نويسندهمان، منيرالدين بيروتي عزيز که برادرزاده نازنينش را در جمع خانواده ندارد، شفا و بردباري طلب ميکنيم. ما تنها نيستيم و شيره همدلي و همدردي هنوز بهتمامي از جانمان سترده نشده است. در کنار هم و براي هم، تحمل اين روزهاي سخت و درپيشگرفتن بهترين واکنش جمعي ممکن، ميسرتر خواهد بود. شايد هنوز دير نشده باشد و بر اين داستان وحشت، پاياني اگر نه خوش، اقلا قانعکننده و تأملبرانگيز متصور باشد. انکار و کتمان حقايق مسلم، ثمري جز ازدسترفتن بيش از پيش اعتماد عمومي ندارد و بر فعالان عرصه عمومي -از نويسنده و هنرمند تا ديگر کنشگران فرهنگي- است که صداي مردم را به هر شيوه به گوش آنها که بايد برسانند؛ باشد که مومها از گوشها بهدرآيند و «روز خوب» از پس اينهمه درد و رنج، سرانجام فرابرسد که به قول آلبر کامو، «اميد ثروت ازدستدادگان است». در پايان، بهعنوان انجمن صنفي داستاننويسان، در کنار درخواست استعفاي فوري مسئولان مستقيم و غيرمستقيم حادثه، مطالبه رسيدگي قضائي عادلانه و شفاف، تقاضاي برگزاري تشييع عمومي پيکر جانباختگان سانحه دلخراش هواپيما را داريم؛ تا مرهم کوچکي باشد بر زخمهاي التيامناپذير مردمان اين سرزمين حادثهخيز».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.