ياد
سرشار از آزادگي بود
احمد میراحسان
برای هم سردار، هم حاج (یک لبیک تابناک حقیقی) قاسم سلیمانی، شعر بسراییم، حماسی،اندوهبار، عاشقانه، سوگنامه. مویه کنیم، خشم خود را فریاد کنیم و البته اطمینان داشته باشیم معبود مجللش، جمالیترین فرجام را برای او فراهم کرد. او اکنون شاهد و گواه زیبایی ناب و سرمستکننده حقیقت ناب است. ما حق داریم بر خودمان برای این ازکفدادگی زاری کنیم. اما آنگاه که آرامتر شدیم باور کنیم خیر پنهان الهی تردیدناپذیر است. شرافتمندانه کمی هم بیندیشیم و از او درسی بیاموزیم و به آن عمل کنیم. از خود بپرسیم این فرمانده رزمنده، چرا اینهمه محبوب همگان بود جز دشمنان معاند حق متعال و حتی خصم معترف به انوار انکارناپذیرش بود. شاید برای آن محبوب بود که همان بود که مینمود. دروغ نبود. اگر نام عبد خدا بر خود نهاده بود سراپایش عبودیت و طاعت بود. جوری حرف نمیزد و طور دیگری نمیزیست. مال و مقام و نام... نمیخواست؛ خشنودی خدایش را میخواست. شاید همین عشق بود که او را سرشار از عشق به انسان و مردم و مظلومان کرده بود. او سرشار از آزادگی بود که مرز نمیشناخت. در خدمت به مردم و مظلومان جهان خستگی نمیشناخت. شاید محبوبيتش برای خردش، یقین و مهرش بود یا شجاعتش و مجاهدات خستگیناپذیرش و تواناییهای نبوغآسایش! به خاطر همه اینها بود. آدم بود وآدمبودن بس دشوار است. این خوب است كه او فرمانده باقی بماند. او را دفن نکنیم، او تازه زنده شده، متولد شده است. حالا بیش از هر زماني خوب است به جای ستایش و فراموشی از بالا تا پایین از رئیس و وزیر و وکیل و قاضی و نظامی تا کارمند و کارگر بیندیشند. سلیمانی کشتهای برای دفنکردن و پرچمی براي بر خاک افتادن نيست، بلکه خود حقیقتی نکشتنی و الگویی برای زندگی است تا ما هم به عبودیت حق، به خرد، آزادگی، درستی و راستی، شجاعت، مجاهده خستگیناپذیر بگرویم.
یقین کنیم مردم خیلی خوب تشخیص میدهند چه کسانی ظاهر و باطنشان یکی است و خدا او را محبوب میکند. روح خستگیناپذیر سلیمانی محصول جانی پاکیزه بود.
نبوغ نظامی-سیاسی او بدون فهم اهمیت ریشه تقوا، صدق، ایمان و عقل و در یک کلام عبودیتش نمیتواند محبوبیت و آدمیت او را تفسیر کند.
آرامش او محصول همین عبودیت او بود.
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
سیدحسن موسویچلک
صبح جمعهاي كه گذشت، حالوهوای خاصی داشت که تا سالیان متمادی در ایران و جهان و منطقه در اذهان مردم، سیاستمداران، تاریخنویسان و ... خواهد ماند. دلیل این حالوهوای خاص هم خبر شهادت سرداری از ایرانزمین به نام حاجقاسم سلیمانی و همراهانش بود. ضمن عرض تسلیت شهادت این سردار بزرگ به تمام مردم ایران و خانواده محترم ایشان و سایر شهدای این حادثه، میخواهم اشاره کنم که کمتر ایرانیای را میتوانید پیدا کنید که نام ایشان را نشنیده باشد. کسی که نامش نهفقط در ایران، بلکه در منطقه هم بر سر زبانهاست و نشریه آمریکایی «فارنپالیسی» در ویژهنامه سالانه خود، سردار قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بهعنوان یکی از 10 چهره برتر حوزه دفاعی- امنیتی سال ۲۰۱۹ در جهان معرفی کرد. این معرفی هم گویای این است که ایشان در جهان هم مورد توجه قرار داشت. نکته مهمی که در داخل کشور هم در مورد ایشان مصداق پیدا میکند این بود که در میان اعضای همه گروههای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی، انسانی مورد احترام بود. واکنش گروههای مختلف سیاسی، مذهبی، فرهنگی و ... مؤید همین نکته است. ضمن اینکه واکنش مردم فهیم ایرانزمین در
مقابل این رفتار خشن و غیرانسانی دولتمردان آمریکایی نیز نشان داد که سردار قاسم سلیمانی را خوب میشناختند و دوستش داشتند و دارند؛ انسانی که علاوهبر توانمندیهای فردی، در حوزه نظامی و سیاسی، کاریزمای خاصی داشت که موجب میشد در دل مردم جذب شود. هرجا لازم بود حضور پیدا میکرد، از جمله در واقعه سیلی که در استانهای مختلف جاری شده بود، ایشان هم حضور پیدا کرد و کنار مردم وطنش بود. اینگونه میتوان گفت که در هر جامعهای انسانهایی بودند و هستند که در نقشهای اجتماعیای که پذیرفتند خوش درخشیدند و نامی از کردار و رفتار خود بهجا گذاشتند که همیشه به یادگار میماند. سردار حاجقاسم سلیمانی هم از این جنس انسانها بود. به گفته يكي از شاعران ایرانزمین:
«زندگی صحنه یکتـــــــــــای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بهجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد».
روحش شاد.
سرشار از آزادگي بود
احمد میراحسان
برای هم سردار، هم حاج (یک لبیک تابناک حقیقی) قاسم سلیمانی، شعر بسراییم، حماسی،اندوهبار، عاشقانه، سوگنامه. مویه کنیم، خشم خود را فریاد کنیم و البته اطمینان داشته باشیم معبود مجللش، جمالیترین فرجام را برای او فراهم کرد. او اکنون شاهد و گواه زیبایی ناب و سرمستکننده حقیقت ناب است. ما حق داریم بر خودمان برای این ازکفدادگی زاری کنیم. اما آنگاه که آرامتر شدیم باور کنیم خیر پنهان الهی تردیدناپذیر است. شرافتمندانه کمی هم بیندیشیم و از او درسی بیاموزیم و به آن عمل کنیم. از خود بپرسیم این فرمانده رزمنده، چرا اینهمه محبوب همگان بود جز دشمنان معاند حق متعال و حتی خصم معترف به انوار انکارناپذیرش بود. شاید برای آن محبوب بود که همان بود که مینمود. دروغ نبود. اگر نام عبد خدا بر خود نهاده بود سراپایش عبودیت و طاعت بود. جوری حرف نمیزد و طور دیگری نمیزیست. مال و مقام و نام... نمیخواست؛ خشنودی خدایش را میخواست. شاید همین عشق بود که او را سرشار از عشق به انسان و مردم و مظلومان کرده بود. او سرشار از آزادگی بود که مرز نمیشناخت. در خدمت به مردم و مظلومان جهان خستگی نمیشناخت. شاید محبوبيتش برای خردش، یقین و مهرش بود یا شجاعتش و مجاهدات خستگیناپذیرش و تواناییهای نبوغآسایش! به خاطر همه اینها بود. آدم بود وآدمبودن بس دشوار است. این خوب است كه او فرمانده باقی بماند. او را دفن نکنیم، او تازه زنده شده، متولد شده است. حالا بیش از هر زماني خوب است به جای ستایش و فراموشی از بالا تا پایین از رئیس و وزیر و وکیل و قاضی و نظامی تا کارمند و کارگر بیندیشند. سلیمانی کشتهای برای دفنکردن و پرچمی براي بر خاک افتادن نيست، بلکه خود حقیقتی نکشتنی و الگویی برای زندگی است تا ما هم به عبودیت حق، به خرد، آزادگی، درستی و راستی، شجاعت، مجاهده خستگیناپذیر بگرویم.
یقین کنیم مردم خیلی خوب تشخیص میدهند چه کسانی ظاهر و باطنشان یکی است و خدا او را محبوب میکند. روح خستگیناپذیر سلیمانی محصول جانی پاکیزه بود.
نبوغ نظامی-سیاسی او بدون فهم اهمیت ریشه تقوا، صدق، ایمان و عقل و در یک کلام عبودیتش نمیتواند محبوبیت و آدمیت او را تفسیر کند.
آرامش او محصول همین عبودیت او بود.
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
سیدحسن موسویچلک
صبح جمعهاي كه گذشت، حالوهوای خاصی داشت که تا سالیان متمادی در ایران و جهان و منطقه در اذهان مردم، سیاستمداران، تاریخنویسان و ... خواهد ماند. دلیل این حالوهوای خاص هم خبر شهادت سرداری از ایرانزمین به نام حاجقاسم سلیمانی و همراهانش بود. ضمن عرض تسلیت شهادت این سردار بزرگ به تمام مردم ایران و خانواده محترم ایشان و سایر شهدای این حادثه، میخواهم اشاره کنم که کمتر ایرانیای را میتوانید پیدا کنید که نام ایشان را نشنیده باشد. کسی که نامش نهفقط در ایران، بلکه در منطقه هم بر سر زبانهاست و نشریه آمریکایی «فارنپالیسی» در ویژهنامه سالانه خود، سردار قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بهعنوان یکی از 10 چهره برتر حوزه دفاعی- امنیتی سال ۲۰۱۹ در جهان معرفی کرد. این معرفی هم گویای این است که ایشان در جهان هم مورد توجه قرار داشت. نکته مهمی که در داخل کشور هم در مورد ایشان مصداق پیدا میکند این بود که در میان اعضای همه گروههای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی، انسانی مورد احترام بود. واکنش گروههای مختلف سیاسی، مذهبی، فرهنگی و ... مؤید همین نکته است. ضمن اینکه واکنش مردم فهیم ایرانزمین در
مقابل این رفتار خشن و غیرانسانی دولتمردان آمریکایی نیز نشان داد که سردار قاسم سلیمانی را خوب میشناختند و دوستش داشتند و دارند؛ انسانی که علاوهبر توانمندیهای فردی، در حوزه نظامی و سیاسی، کاریزمای خاصی داشت که موجب میشد در دل مردم جذب شود. هرجا لازم بود حضور پیدا میکرد، از جمله در واقعه سیلی که در استانهای مختلف جاری شده بود، ایشان هم حضور پیدا کرد و کنار مردم وطنش بود. اینگونه میتوان گفت که در هر جامعهای انسانهایی بودند و هستند که در نقشهای اجتماعیای که پذیرفتند خوش درخشیدند و نامی از کردار و رفتار خود بهجا گذاشتند که همیشه به یادگار میماند. سردار حاجقاسم سلیمانی هم از این جنس انسانها بود. به گفته يكي از شاعران ایرانزمین:
«زندگی صحنه یکتـــــــــــای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بهجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد».
روحش شاد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.